ခ်ရပ္စ္ဂူ

 ပန္ခ်င္းေတာင္ (Bukit Panching)

မထင္မွတ္ပဲ၊ ႀကိဳတင္စီစဥ္ တာေတြ မလုပ္ပါပဲ ပန္ခ်င္းေတာင္ (Bukit Panching) ေပၚက ခ်ရပ္စ္ဂူ ကိုေလ့လာျဖစ္ခဲ့ ပါတယ္။ မေလးရွားကၽြန္းဆြယ္ ရဲ႕ အေရွ႕ဖက္ ကမ္းရိုးတမ္း က Cherating Beach ကို ပိတ္ရက္ရွည္ ရတုန္း မိသားစုနဲ႔ သြားခဲ့ ရာမွ အျပန္ နာမည္ေက်ာ္ Kuantan ၿမိဳ႕ ကို၀င္၊ အဲဒီကေနမွ ကီလို သုံးဆယ္ ေလာက္ထပ္ေမာင္း ၿပီး ဆီအုန္းၿခံ ေတြရဲ႕ အလယ္ က ဇြဲကပင္ေတာင္ ႀကီးလို ထီးထီး ႀကီးရွိေနသည့္ ပန္ခ်င္း ေတာင္ကိုေရာက္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ခ်ရပ္စ္ဂူ (Gua Charas) ကေတာ့ ပန္ခ်င္းေတာင္ ရဲ႕ ေတာင္ထိပ္ မေရာက္ခင္ ေလးပုံ တစ္ပုံေလာက္အလို ေလာက္ မွာရွိတယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။ ပန္ခ်င္းေတာင္ ဟာ က်ေနာ့္ အထင္ ေပ ၂၀၀၀ နီးပါး ေလာက္ ျမင့္တယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ Tourism Malaysia ရဲ႕   information plate မွာေရးထားတာ ေတာ့ မီတာ ၁၀၀၀ ပါတဲ့။ ေပ ၃၀၀၀ ေက်ာ္ျမင့္တယ္ဆိုတဲ့ သေဘာေပါ့။ က်ေနာ္ေတာ့ မထင္ပါဘူး။ ေတာင္ က ပန္ခ်င္းေတာင္ ျဖစ္ၿပီး ဂူနာမည္ က်မွ ဘာေၾကာင့္ ခ်ရပ္စ္ဂူ ျဖစ္ေနရတာ လဲ ဆိုတာကလဲ စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ အေျဖရွာ မေတြ႔ ပါဘူးလို႔ လဲ ဆိုပါတယ္။ ထုံးေက်ာက္ ေတာင္ ႀကီး နဲ႔ ဂူ ဟာအနည္းဆုံး ႏွစ္သန္းေပါင္း ၄၀၀ ေလာက္ သက္တမ္းရွိၿပီလို႔ ဆိုပါတယ္။

Caving (Spelunking)  သမားေတြ အတြက္ေတာ့ Gua Charas ဟာ Adventure Cave နဲ႔ Show Cave အမ်ိဳးအစား ႏွစ္မ်ိဳးရွိရာမွာ အျပဂူ (Show Cave) အမ်ိဳးအစား ျဖစ္ပါတယ္။  အၾကမ္းအားျဖင့္ ဂူအတြင္းပိုင္း က်ယ္ျပန္႔ ၿပီး လမ္းေလွ်ာက္၀င္သြားလို႔ ရတဲ့ ဂူအမ်ိဳး အစား ေတြကို Show Cave လို႔ ေခၚၿပီး ခက္ခဲခဲ ႀကိဳးေတြ ဓါတ္မီးေတြ စတဲ့ (Caving Gear) နဲ႔၀င္ရတဲ့ ဂူအမ်ိဳးအစား ေတြကိုေတာ့ Adventure Cave လို႔ ဆိုရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဂူေတြ ထဲကို ၀င္ၾကည့္ ရင္ စိတ္၀င္စား စရာ၊ ေလ့လာစရာ ေတြ အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္။ အနည္းဆုံး ဘူမိေဗဒ၊ ဂူအတြင္းထဲ က အင္းဆက္ပိုးမႊားေတြ၊ ဖားျပဳပ္၊ ေျမြ၊ လင္းႏို႔၊ အပင္ အမ်ိဳးအစားေတြ အျပင္ ကမာၻဦးလူသား ေတြ ေနထိုင္ခဲ့ တဲ့ ဂူေတြမွာ ဆိုရင္ နံရံေဆးေရး ပန္းခ်ီေတြ ကိုၾကည့္ ၿပီး ဘယ္လို ေနထိုင္ ခဲ့တယ္၊ ဘယ္လို ေက်ာက္လက္နက္ ေတြ ကိုသုံး စြဲ ခဲ့တယ္ စသည္ျဖင့္ သမိုင္းမတင္ မွီက အေၾကာင္းေတြကို ေလ့လာ ႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ Caving အေၾကာင္း ကို ဒီေနရာမွာ ေရးခဲ့ဘူးပါတယ္။

 ေတာင္ေျခက ဆိုင္ကေလး

ပန္ခ်င္းေတာင္ ေျခ ကိုေရာက္ေတာ့ ကိုယ္ပိုင္ ကားေတြ အျပင္ တိုးရစ္ ေတြ အျပည့္နဲ႔ Tour Bus တစ္စီး ရပ္ထားတာ ေတြ႔ ရပါတယ္။ ႏိုင္ငံျခားသားဧည့္သည္ေတြကို ျပသရာ နာမည္ႀကီး Point of Tourist Attraction မဟုတ္ေသာ္ လည္း ေဒသခံ ေတြ နဲ႔ အတူ တိုးရစ္ေတြ ပါလာေရာက္ ေလ့လာ ၾကတာ ေတြ႔ ရပါတယ္။ ကာပါကင္ ခ ၂ ရင္းဂစ္ ေပးၿပီး အေပၚကို တက္ၾကည့္ တဲ့ အခါမွာ ဂူကို ရုပ္တရက္မေတြ႔ ရလို႔ စိတ္ပ်က္ သလိုေတာင္ ျဖစ္သြားပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဂူကို ထိမ္းသိမ္းေစာင့္ ေရွာက္တဲ့ အိႏၵိယ လူမ်ိဳး က ေနာက္ထပ္ ၀င္ေၾကး ၂ ရင္းဂစ္ထပ္ေတာင္းၿပီး ေတာင္ေပၚကိုတက္တဲ့ သံေလွကားရွိရာ ကို လမ္းညႊန္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ခ်ရပ္စ္ဂူ ဟာ ေတာင္ႀကီးေတာင္ ေပၚက ဂူလိုမ်ိဳး ေတာင္ ထိပ္နားမွာ ျဖစ္ေပၚေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဂူရွိရာ ေတာင္ေပၚ ကိုတက္ ေတာ့ တရုတ္ဘုံေက်ာင္း ေတြမွာ ေတြရတတ္တဲ့ အျပင္အဆင္မ်ိဳး တြ႔ ရၿပီး တံေဆာင္းလို ႏွစ္ထပ္ အေဆာက္အဦ ႏွစ္လုံး ေတြ႕႕ ရပါတယ္။ အထဲမွာ မယာယန ဆင္းတုေတာ္ေတြ အမ်ားစု လိုမ်ိဳး စ်ာန မုျဒာ ဆင္းတုေတာ္ တစ္ဆူ ဖူးေတြ႔ ရပါတယ္။ တခ်ိန္က တရုတ္ဗုဒၶဘာသာ ေတြႀကီး စိုးခဲ့ ဟန္တူေပမယ့္ ယခု အခ်ိန္မွာေတာ့ အႏၵိယ တမီလ္ လူမ်ိဳးေတြ ကိုပဲ ေစာင့္ေရွာက္ေနတာ ေတြရပါတယ္။

 သံေလွကား နဲ႔ တက္ခဲ့ပါ

 

  ေလွကားထိပ္မွ

ဂူအ၀င္၀

 

ဆင္ ႏွင့္ ေမ်ာက္ ၏ ဆည္းကပ္မွု႔ ကိုခံယူေန ပုံရုပ္ပြားေတာ္ တစ္ဆူ

  မူလ သာသနာျပဳ ထိုင္းရဟန္းေတာ္ အလွဴမွတ္တမ္း

ေက်ာက္ ငါး ေလလား

၀င္ေၾကး ၂ ရင္းဂစ္ေပး ၿပီး မတ္ေစာက္လွတဲ့ ေက်ာက္ေတာင္မွာ တပ္ဆင္ထားတဲ့ သံေလွကား ႏွစ္ဆင့္ ကို တက္ၿပီး ေက်ာက္သား ေလွကား အတိုင္း အနည္းငယ္ ထပ္တက္တာနဲ႔ ဂူ၀ကို ေရာက္ပါတယ္။ ဂူအ၀င္၀မွာ ကတည္း Caving လုပ္ရင္ခံစားရေလ့ရွိတဲ့ ေအးစိမ့္စိမ့္ စိုစြတ္စြတ္ အထိအေတြ႔၊ ေအာက္သက္သက္ အနံ႔၊ လင္းႏို႔ ေတြ အုပ္စုလိုက္ လွဳပ္ရွားသံ ေတြ ကို စတင္ခံစား ရေတာ့ တာပါပဲ။ ဂူ အ၀က ေန အတြင္းပိုင္း ကို ဆက္သြယ္ ထားတဲ့ မီးလိုင္း ေတြ ရွိၿပီး ေလွ်ာက္လမ္း တေလွ်ာက္မွာ လွ်ပ္စစ္မီးေတြ သြယ္တန္း ထြန္းညွိထား ေပမယ့္ ဂူထဲ မွာ ေမွာင္မည္း ေနၿပီး ထြန္းထားတဲ့ မီးေရာင္ ေတြက လဲ အေရာင္ ေတြ ျပန္႔ ၿပီး အရာ၀တၳဳ ေတြကိုသဲသဲကြဲ ကြဲ ျမင္ရ ေလာက္ေအာင္ လင္းမေနပါဘူး။ ဂူအ၀ ကေန အနည္းငယ္ ဆင္းသြား လိုက္တာနဲ႔ အႏၵိယ အမ်ိဳးသား တစ္ေယာက္ ေက်ာက္ျဖစ္ေနတယ္ ဆိုတဲ့ ေျမြ ဆိုၿပီး လာလည္သူ အိႏၵိယအဖြဲ႔ ေတြကို တမီလ္လို ရွင္းျပေနပါတယ္။ စပ္စုခ်င္ေပမယ့္ တေယာက္တေပါက္ေမးေနတဲ့ တမီလ္ေတြ ၾကားမွာ ဘယ္လိုမွ ကိုယ့္အတြက္ အလွည့္ ေရာက္မလာနိုင္ဘူး ဆိုတာ သိရလို႔ ေရွ႕ ကို ပဲဆက္ သြားၾကည့္ ရမွာ ေက်ာက္ျဖစ္သြားတဲ့ ငါး ဆိုၿပီး သံဇကာ ကာထားၿပီး အလွဴခံ ေနတဲ့ အိႏၵယ အမ်ိဳးသမီး တစ္ေယာက္ ကိုေတြ႔ ရပါတယ္။ သူရွင္းျပတဲ့ ေက်ာက္ငါး အေၾကာင္းထက္ ခ်ပါတီ ကို ဒလိမ့္တုံး နဲ႔ လွိမ့္ေနသလို တမီလ္သံ ၉၉ ရာခိုင္ႏွုံး နဲ႔ မေလးစကား ကို ဘယ္လိုမွ နားမလည္ လို႔ အျမန္စကား ျဖတ္ၿပီး ေျပးရပါေတာ့တယ္။

အဲဒီေနာက္မွာ ဆင္နဲ႔ ေမ်ာက္က ဖူးေျမာ္ေနပုံ ထိုင္ရက္ ရုပ္ပြားေတာ္တစ္ဆူ ကို ေတြ႔ ရၿပီး နံရံ အျမင့္ပိုင္းေတြမွာ တရုတ္၊ မေလး၊ တမီလ္၊ ဟင္ဒီ ဘာသာေတြနဲ႔ အျပင္ ထိုင္းလို စာေတြ ေရးထား တာေတြရေပမယ့္ ဘာအေၾကာင္းအရာ၊ ဘာအဓိပၸါယ္ ဆိုတာကိုေတာ့ နားမလည္လို႔ မသိခဲ့ရပါဘူး။ ဂူအတြင္းပိုင္း အလည္ေလာက္မွာ သွ်ီ၀လဂၤ (Shiva Lingam) နဲ႔ ဟိႏၵဴ နတ္ဘုရားေက်ာင္း ေဆာင္ တစ္ခု ကို စတီး ပိုက္ေတြ ေၾကြျပား ေတြနဲ႔ အခိုင္အမာ ေဆာက္ထားတာ ေတြ႔ ရပါတယ္။ အဲဒီဘုရားေက်ာင္း ကိုေစာင့္ ေရွာက္တဲ့ ပုဏၰား တစ္ေယာက္ ကိုလဲ ဘုရားဖူးေတြ ၾကားထဲမွာ ေခါင္းတခါခါ လည္တရမ္းရမ္း လုပ္ေနတာ လွမ္းေတြ႔ ရပါတယ္။ ဂူ အတြင္းဖက္ဆုံး အပိုင္း ကို လမ္းညႊန္ ဆိုင္းဘုတ္ေတြ နဲ႔ ျပထား ၿပီး ေလ်ာင္း ေတာမူဘုရား တစ္ဆူကို ခပ္မွိန္မွိန္ အလင္းေရာင္ ေအာက္မွာ ဖူးေတြ႔ ရပါတယ္။

ေလ်ာင္းေတာ္မူ (လမ္းညႊန္ ဆိုင္းဘုတ္ေတြမွာ Sleeping Buddha လုိ႔ေရးထားပါတယ္။ အမွန္က Reclining Buddha ျဖစ္သင့္တာပါ)။

ဘုရားဖူး ေဒသခံ ေတြ နဲ႔ ျပတ္ေလ့ ရွိပုံ မေပၚေပမယ့္ ဂူအတြင္းထဲ က ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ေတြ ရဲ႕ ပန္းတေမာ့ လက္ရာ ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ညံ့ တယ္လို႔ ပဲ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေ၀ဖန္ရင္ ေတာ့ ျငင္းမယ့္ သူရွိမယ္ မထင္ဘူး။ ထုံးေက်ာက္ ဂူ ေတြမွာ ေတြ႔ ရေလ႔ ရွိတဲ့ ေက်ာက္ စက္ပန္းဆြဲ၊ေက်ာက္ စက္မိုးေမွ်ာ္၊ ေက်ာက္စက္ တိုင္ စတာ ေတြကို ေနရာ အႏွံ လိုလို ေတြ႔ ရပါတယ္။ သဘာ၀ရဲ႕ လွပဆန္း က်ယ္မွဳ႔ ကို အေကာင္းစား ကင္မရာ ေတြနဲ႔ မွတ္တမ္းတင္ ရိုက္ကူး ေနတာ လဲ ေတြ႔ ခဲ့ရပါတယ္။ က်ေနာ္ လဲ အားက်မခံ ပုံ အနည္းငယ္ ရိုက္လာခဲ့ ေပမယ့္ ဘာပုံ မွန္း သဲသဲ ကြဲကဲြ မေပၚေအာင္ ေကာင္းလြန္းလို႔ စိတ္မေကာင္း စြာပဲ ဖ်က္ ျပစ္လိုက္ရပါတယ္။

ဂူမႀကီး ရဲ႕ အျပင္ကို ထြက္လာၿပီး ၿခံဳႏြယ္ေတြနဲ႔ ပိတ္ေနတဲ့ လူသြားလမ္း ေလးအတိုင္း ထပ္တက္ၾကည့္ တဲ့ အခါမွာ ဒုတိယ ဆင့္ ဂူ ကိုထပ္ေတြ႔ ရပါတယ္။ အဲဒီဂူ ကေတာ့ ပန္ခ်င္း ေတာင္ရဲ႕ ထိပ္ပိုင္း မွာပါ။ ေတာင္ထိပ္ပိုင္း ကို တိုးလွ်ိဳ ေပါက္ သလိုမ်ိဳး ျဖစ္ေနတဲ့ အတြက္ အလင္းေရာင္ ေကာင္းစြာ ရရွိၿပီး အတြင္းပိုင္း ကို ရွင္းရွင္းလင္း လင္း ျမင္ရပါတယ္။ ေလေကာင္းေလသန္႔ ရတဲ့ အျပင္ ေတာင္ထိပ္ပိုင္း က လွမ္းျမင္ရတဲ့ ရွုခင္း ကလဲ အေမာေျပေစပါတယ္။ ေတာင္ထိပ္ပိုင္း က သစ္ပင္ၿခံဳႏြယ္ ေတြထူထပ္စြာ ျဖစ္ေပၚ ေနတဲ့ အပိုင္း က ငွက္ တစ္ေကာင္ရဲ႕ ေအာ္ျမည္သံ ကို မၾကာခဏ ၾကားရလို႔ သြားၾကည့္ ရမွာ ဆင္ေျခေလွ်ာ က အရမ္း မတ္ေဆာက္လြန္း ၿပီး လူသြား လို႔ ရတဲ့ လမ္း မေပါက္တာ ေၾကာင့္ ဆက္မသြား ႏိုင္ခဲ့ ပါဘူး။ က်ေနာ့္ အထင္ ေတာ့ မေလးေဒသခံ ရစ္ငွက္ တစ္မ်ိဳး (Malayan Greater Argus) ျဖစ္လိမ့္ မယ္လို႔ ယုံၾကည္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေကာင္ ကို မေတြ႔ ခဲ့ ရလို႔ အတိအက် ေတာ့ မေျပာ ႏိုင္ေပဘူး။

ေတာင္ထိပ္မွာ ဟိုး အေ၀းက စီစီရီရီ ျမင္ေနရတဲ့ ဆီအုန္းပင္ေတြ ကိုလွမ္းေငး ၿပီး စီးကရက္ တစ္လိပ္နဲ႔ ခဏ အနားယူ ပါတယ္။ ေတာင္ေအာက္ ကို ျပန္ဆင္းၿပီးကြာလာ လမ္ပူ ကိုဦးတည္ ကာ ျပန္လာခဲ့ ၿပီး အေရွ႕ ဘက္ ကမ္းရိုးတန္း ခရီးစဥ္ ကို အဆုံးသတ္လိုက္ပါတယ္။                  ။

Information Plaque by Tourism Malaysia

ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...

ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....

ေၾကာင္နံ႔သာ

တေန႔ က ညဆယ္နာရီ ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္မွာ မွ သမီး အႀကီးမေလး က ဘာဂါ စားခ်င္ပါတယ္ ဆိုၿပီးဂ်ီေန လုိ႔ အျပင္မထြက္ခ်င္ေတာ့ ပဲ ပ်င္းေနတဲ့စိတ္ကို အသာခ်ိဳးႏွိမ္ ၿပီးသြား ၀ယ္ရပါတယ္။ ဘာဂါ ဆိုင္က ဆဲဗင္းအလဲဗင္း ဆိုင္ကို အမွီျပဳ ဖြင့္ထားတာ ျဖစ္ၿပီး ညပိုင္း မွသာ ထြက္ပါတယ္။ ေစတနာ နဲ႔ လက္ရာေလးက ေကာင္းေတာ့ အဲဒီ ဘာဂါဆိုင္မွာ ေစာင့္ေနတဲ့ သူ သုံးေလး ေယာက္ေတာ့ အၿမဲလိုလိုရွိတတ္ ပါတယ္။ ထုံးစံ အတိုင္း ကိုယ့္ေရွ႕ ကမွာထား တဲ့ သူေတြ ေစာင့္ေနရတာ နဲ႔ ပဲ နာရီ၀က္သာသာ ေလာက္ ေတာ့ ၾကာသြားလုိ႔ အိမ္ကို အျမန္ေရာက္ခ်င္ ေဇာနဲ႔ မီးပိြဳင့္ ကို ေရွာင္ခ်င္တာ ေၾကာင့္ လမ္းမႀကီး က မေမာင္းေတာ့ပဲ လူေနရပ္ကြက္ ကေန ျဖတ္ ဖို႔ အႀကံနဲ႔ ကားကို ေကြ႔၀င္လိုက္ပါတယ္။ လူေနရပ္ကြက္ ဆိုေပမယ့္ လုံးခ်င္း အိမ္ေလး ေတြနဲ႔ ၿခံ၀န္း သီးသန္႔ နဲ႔ ဆိပ္ၿငိမ္ရပ္ကြက္ ဆိုေတာ့ သစ္ပင္ေတြ အုပ္အုပ္ ဆုိင္းဆိုင္း နဲ႔ ခပ္ေမွာင္ေမွာင္ပါ။ လမ္းသြယ္ေလးေတြ ရွုပ္ရုွပ္ ေထြးေထြး ဆိုေတာ့ မၾကာခဏ သြားေနက် ဆိုေပမယ့္ မၾကာ ခဏ ဆိုသလို ပဲ လမ္းမွားေလ့ရွိပါတယ္။ လမ္းသြယ္ေလး တစ္ခု ထဲကို ခ်ိဳး၀င္လိုက္ တဲ့ အခါမွာ ေခြး တစ္ေကာင္ေလာက္ အရြယ္ရွိတဲ့ မီးခိုးေရာင္ အေကာင္ ႀကီး တစ္ေကာင္ လမ္းေဘး က ပန္းၿခံဳ အနီးမွာ ကားမီးေရာင္ ကို စူးစိုက္ ၿပီး ၾကည့္ေနတာ ေတြ႔လိုက္ရ လို႔ ရုတ္တရက္ ၾကက္သီးျဖန္းျဖန္းထ ၿပီး ဘရိတ္ ကိုေယာင္ၿပီးနင္း လိုက္မိပါတယ္။ မေလးရွား နဲ႔ အင္ဒိုနီးရွား မွာက ဒါမ်ိဳးေတြ ေပါတယ္ ဆိုၿပီး နာမည္ဆိုးနဲ႔ ေက်ာ္ၾကားေလ့ ရွိတတ္တယ္ေလ။

အႏွီ သတၱ၀ါကေတာ့ စကၠန႔္ အနည္းငယ္ မ်က္လုံးစိမ္းစိမ္း တစ္စုံနဲ႔ ေသခ်ာ စူးစိုက္ ၾကည့္ ေနရာက ရုတ္တရက္ မီးခိုးလိုမ်ိဳး အေငြ႔ေတြ ထြက္လာၿပီး လမ္းေဘး ကြန္ကရစ္ေျမာင္းေဘးကို ခုန္ဆင္း ေပ်ာက္ကြယ္သြားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူဘာေကာင္ ဆိုတာ သိလုိက္ရၿပီ ျဖစ္လို႔ ေၾကာက္စိတ္ထက္ ေက်နပ္ ပီတိျဖစ္ တဲ့ စိတ္ နဲ႔ အိမ္ကုိ ျပန္လာ ခဲ့ပါေတာ့တယ္။

တကယ္ဆို က်ေနာ္ အဲဒီ အေကာင္မ်ိဳး ကို သဘာ၀ အတိုင္း ေတြ႔ ရတာ ဒါဟာ ဒုတိယ အႀကိမ္ေျမာက္ပါ။ ပထမ အႀကိမ္က လြန္ခဲ့ တဲ့ ငါးႏွစ္ က်ေနာ္ မေလးရွားကို ေရာက္စ တုန္းက အဲဒီအေကာင္မ်ိဳး တစ္ေကာင္ ၿခံစည္းရိုး အေပၚမွာ တတ္ထားတဲ့ သံဆူးႀကိဳး အေခြ အတိုင္း ေလွ်ာက္သြား ေနတာကို က်ေနာ္ေနထုိင္ရာ ကြန္ဒို ၀ရံတာကေန လွမ္းေတြ႔ ခဲ့ဘူးပါတယ္။ က်ေနာ့္စိတ္ထဲ မွာ ထူးဆန္းေနတာက အဲဒီလို ေတာနက္ထဲမွာသာရွိသင့္တဲ့ အေကာင္မ်ိဳးကို ကြာလာလမ္ပူ ၿမိဳ႕လည္ ေကာင္ ေမွ်ာ္စင္ ညီေနာင္ နဲ႔ မလွမ္းမကမ္း မွာ ေတြ႔ ရတာကိုပါ။

အဲဒီ ေၾကာင္နံ႔ သာ (Malayan Civet - Viverra Tangalunga) လို႔အမည္ရတဲ့ ေတာေၾကာင္ႀကီးမ်ိဳးကို မေလးလို မူဆန္း (Musang) လို႔ ေခၚၿပီး မေလးရွားကၽြန္းဆြယ္ အႏွ႔ံအျပား အျပင္ အေရွ႕ဘက္နဲ႔ အေနာက္ ဘက္က ကၽြန္းေတြ မွာက်က္စားတယ္ လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ေဘာ္နီယို၊ ဆုမၾတ နဲ႔ ဖိလစ္ပိုင္ ကၽြန္းစု ေတြမွာ လည္း အမ်ားအျပား ေတြ႔ရ တတ္တယ္ လို႔ သိရပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ေၾကာင္န႔ံသာ အေနနဲ႔ အေရွ႕ ေတာင္အာရွ ႏိုင္ငံေတာ္ ေတာ္မ်ားမ်ား မွာ ေဒသခံအေနနဲ႔ ေတြ႔ရတတ္ၿပီး တျခားမ်ိဳး တူ တစ္၀မ္းကြဲ မိသားစု၀င္ေတြနဲ႔ မတူတာက သူ႔ရဲ႕ အမည္းေရာင္ ေျခေလးေျခာင္းနဲ႔ မီးခိုးေရာင္ အကြက္ေတြ အျပင္၊ အၿမီးကို အလွဆင္ထားတဲ့ အျဖဴ မီးခိုး အစင္းအၾကားေတြေၾကာင့္ သိသာထင္ရွားတဲ့ သြင္ျပင္လကၡဏာ ရွိတယ္ လို႔ ဆိုရမွာပါ။ ေတာေၾကာင္ လို႔ ေယဘုယ် ေခၚေနေပေသာျ္ငား ေၾကာင္ နဲ႔ အနည္းငယ္ ဆင္သလို ျဖစ္ေနယုံမွ်သာျဖစ္ၿပီး ေၾကာင္အမ်ိဳး အႏြယ္ လုံး၀ မဟုတ္ေပ။ အျခား အသားစား ႏုိ႔တိုက္သတၱ၀ါ တစ္မ်ိဳးမွ်သာ ျဖစ္ၿပီးေျမြပါ (mongoose) အမ်ိဳး အႏြယ္ နဲ႔ ပိုနီးစပ္ပါတယ္။  ေၾကာင္နံ႔သာေတြ ဟာ တစ္ကုိယ္ေတာ္ က်င္လည္ က်က္စားတတ္တဲ့ (solitary animal) တိရိစာၦန္ မ်ိဳး ျဖစ္ၿပီး တေနကုန္ လုံၿခံဳစိတ္ခ်ရဲ႕ အသိုက္ အၿမံဳမွာ အိပ္စက္ အနားယူၿပီး ညဥ္႔ အေမွာင္ ကို အကာအကြယ္ ယူၿပီး အစာရွာ ထြက္ေလ့ရွိတယ္။ အသားစား သတၱ၀ါ (carnivorous animal) ျဖစ္ၿပီး ေျမၾကြက္၊ ေတာၾကြက္၊ ရွဥ့္၊ ဖြတ္၊ ပုတတ္၊ ပုတ္သင္၊ ဖား၊ ေျမြ စတာ ေတြကို အစာအျဖစ္ ဖမ္းစီး စားေသာက္တတ္ၿပီး ေျမက်င္း ႀကီး ေတြတူးၿပီး ေနတတ္သလို သစ္ပင္အႀကီးႀကီး ေတြ ရဲ႕ အျမင့္ဆုံး အပိုင္း ေတြကိုလဲ တက္ႏိုင္ၾကပါေပတယ္။

လွဳပ္ရွားမွု႔ ျမန္ဆန္ သြက္လက္ေပေသာျ္ငား ေၾကာင္ႀကီး မ်ိဳးႏြယ္ ေတြျဖစ္တဲ့ က်ား၊ က်ားသစ္ တို႔ အျပင္ စပါးႀကီး၊ စပါးအုံး လို ေျမြႀကီးမ်ား၊ မိေက်ာင္း မ်ား ရဲ႔ အစာ အျဖစ္ကိုေတာ့ မၾကာခဏ က်ေရာက္တတ္တယ္ လို႔ ဆိုပါတယ္။ ေၾကာင္နံ႔သာ အမ ေတြဟာ ႏွစ္လ ေလာက္ ကိုယ္၀န္ေဆာင္ၿပီးတာ နဲ႔ သားငယ္ ေလးေကာင္ ခန္႔ အထိေပါက္ ၿပီး ကေလးေတြ အရြယ္ေရာက္၊ ကိုယ့္အစာ ကိုယ္ရွာစားတတ္တဲ့ အရြယ္ အထိ မိခင္က ေစာင့္ေရွာက္ေပးပါတယ္။ သူတို႔ ေတြဟာ အသက္ ႏွစ္ဆယ္ ခန္႔ အထိေနႏိုင္ ေပမယ့္ အဲဒီ အရြယ္အထိ အသက္ရွည္ရွည္ ေနႏိုင္တဲ့ အေကာင္မ်ိဳး အလြန္ေတြ႔ ရခဲတယ္ လို႔ ဆိုပါတယ္။ ေၾကာင္နံ႔သာ ေတြဟာ သဘာ၀အရ သားေကာင္ငယ္ေတြကို ဖမ္းစီးစားေသာက္တတ္တဲ့ ေတာရိုင္း သတၱ၀ါ ျဖစ္လို႔ အိမ္ေမြးတိရိစာၦန္အျဖစ္ ေမြးလို႔ မရပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ တာမန္နီဂါရာ (Taman Negara National Park) မိုးသစ္ေတာ ႀကီးထဲမွာ လွည့္လည္ က်က္စား ေနထိုင္ ၾကတဲ့ ေအာ္ရန္အက္စလီ (Orang Asli) လူမ်ိဳး တစ္ခ်ိဳ႕ ဟာ အဆိုပါ အေကာင္ေတြ ကို သူတို႔ နဲ႔ အတူသြားေလရာ ေခၚသြား ေလ့ရွိတယ္ လို႔ ဆိုတယ္။

၀မ္းနည္းစရာ ေကာင္းတာက သစ္အလြန္အကၽြံ ထုတ္လုပ္တာ နဲ႔ မိုးသစ္ေတာႀကီးေတြကို ဆီအုန္း စိုက္ခင္းေတြ အျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းတာ ေတြေၾကာင့္ တျခား ေတာရိုင္းတိရိစာၦန္ေတြ နည္းတူး စိုးရိမ္ စရာၿခိမ္းေျခာက္ မွဳ႕ ကိုခံစား ေနရပါၿပီ။ ေနာင္ ႏွစ္အတန္ ၾကာလာရင္ ကမာၻေပၚမွာ မ်ိဳးတုန္း ေပ်ာက္ကြယ္ သြားတဲ့ အေမႊးရွည္ ဆင္ႀကီးေတြ၊ က်ားသစ္ႀကီးေတြရဲ႕ လမ္းကို လိုက္ေကာင္း လိုက္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါမွမဟုတ္ ပိုးဟတ္ ေတြလိုမိ်ဳး ႏွစ္သန္းေပါင္းမ်ားစြာ အထိ မ်ိဳးဆက္ မေပ်ာက္ ပဲ ရွင္သန္ေကာင္း ရွင္သန္ေပလိမ့္မယ္။ ခ်ားလ္စ္ဒါ၀င္ (Charles Darwin)နဲ႔ ဟားဘတ္စပန္ဆာ (Herbert Spencer) တို႔ ရဲ႕ "Survival of the fittest" ဆိုတဲ့ စကားရွိတယ္ မဟုတ္လား။              ။


ကိုးကား။              ။ A Field Guide to Mammals of Southeast Asia by Charles M. Francis

ဓါတ္ပုံ
- Malayan Civet by Adam Slavický  
- Malayan Civet caught by trapped camera by da-naturalist.blogspot.com

ဆက္စပ္ ဖတ္စရာ
Malaysia Home of Most Diverse Ecosystem
A Trip to Taman Negara National Park 
A Trip to Taman Negara National Park - 2

ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...

ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....

Illusion ေပေလာ

Illusion ကို အျမင္မွားျခင္း၊ အသိအာရုံ ခံစား မွူ လြဲမွားျခင္း၊ မဟုတ္တာ မရွိတာ ကို အရွိဟုထင္ မွတ္ျခင္း လို႕ အၾကမ္းျဖင္း ဘာသာျပန္ လို႕ရမယ္ ထင္တယ္။ ၀ီကီပီဒီယာ အြန္လိုင္းစြယ္စုံက်မ္း မွာေတာ့ Illusion ကို အေတာ္ ျပည့္ျပည့္စုံစုံ ရွင္ူျပထားတာ ကိုေတြ႕ရပါတယ္။ က်ေနာ့္ အေနနဲ႕ က အဲဒီ အီလူးရွင္းကို ေ၀ါဟာရ၊ အဓိပၸါယ္ ခြဲျခမ္း စိပ္ျဖာ ဖုိ႕ မဟုတ္ပဲ မေလးရွား မွာ ေနခဲ့စဥ္ က အမွန္ တကယ္ ႀကံဳ ေတြ႕ခဲ့ရတဲ့ ျဖစ္ရပ္ ဆန္းက်ယ္ တခ်ိဳ႕ ကို ျပန္လည္ မွ်ေ၀ လိုရင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ အေၾကာင္း ေတြ ျပန္စဥ္းစား တိုင္း ကြက္လပ္ တခု ျဖစ္ေနတတ္ ၿပီး အဲဒီကြက္ လပ္ ကို ဘယ္လို မွ ျပန္ျဖည့္ ေတြးဖို႕ ကြင္းဆက္ ရွိမေနပါဘူး။ ၂၁ ရာစု ကြန္ျပဴတာ သိပၸံ ေခတ္မွာ အဲဒီ ပညာရပ္ေတြ နဲ႕ အေျဖရွာ မရ တဲ့ ကိစၥေျမာက္ မ်ားစြာ ရွိေနရာ မွာ က်ေနာ့္ ကိုယ္ေတြ႕ ျဖစ္ရပ္လို မျဖစ္စေလာက္ ကိစၥ ေလး ဆိုေပမယ့္ လဲ အခုအခ်ိန္အထိ ေျပလည္ ေအာင္ ေျဖရွင္းေတြးေတာ လို႕ မရႏိုင္ေသး တာေတာ့ အမွန္ပါ။

ျဖစ္ရပ္ - ၁
မေလးရွားကို ေရာက္ခါစ ပါ။ အဲဒီေန႕ က ရုံးမဆင္းခင္ မွာ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ တရုတ္ မန္ေနဂ်ာ က က်ေနာ့္ ကို ဘီယာတိုက္ ခ်င္ေၾကာင္း၊ ဂ်ီအမ္ (အေထြေထြမန္ေနဂ်ာ - ေဘာစ္) ကိုပါ လိုက္ေသာက္ ဖို႕ ဖိတ္ေပးေစလို ေၾကာင္း ေျပာလာပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ သူဂ်ီအမ္ ကို စကားေျပာစရာ ရွိလို႕ ဘီယာတိုက္ ၿပီး ဖားဖို႕ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေဘာစ္က က်ေနာ္ နဲ႕ ပိုအလြမ္း သင့္ ၿပီး သူကိုယ္တိုင္ သြားေျပာ ရင္ လိုက္ဖို႕ မေသျခာတဲ့ အတြက္ ေၾကာင့္က်ေနာ္ ကတဆင့္ ေျပာေစျခင္းပါ။ က်ေနာ္ ကလည္း ဒီလို ကိစၥ မ်ိဳးဆို အေၾကြး မထားတတ္ေတာ့ ေဘာစ္ ကို ရေအာင္ ေျပာၿပီး ညေန မွာ ေသာက္ၾကဖို႕ စီစဥ္လိုက္ပါတယ္။

ရုံးဆင္း တာနဲ႕ က်ေနာ္ နဲ႕ တရုတ္ မန္ေနဂ်ာ နဲ႕က ရုံး နားက ေသာက္ ေနၾက M Bar ကို အရင္ သြး ႏွင့္ၾကပါတယ္။ အဲဒီမွာ က်ေနာ္ တို႕ ေသာက္ ႏွင့္ၾက ၿပီး သူ ေျပာခ်င္ တဲ့ ကိစၥကို တိုင္ပင္ ပါတယ္။ က်ေနာ့္ အေနနဲ႕ ကေတာ့ သူက ဒကာ ဆိုေတာ့ သူဘာပဲ ေျပာ ေျပာ "အင္း" ပဲလိုက္ေနတာပါ။ ေနာက္ မွ ေဘာစ္ ေရာက္လာ ၿပီး တက္ညီ လက္ညီ ေသာက္လိုက္တာ ဂ်က္ဒယ္နီရယ္ Jack Daniel တလုံး ေျပာင္သြားပါတယ္။ ဘီယာ ေသာက္ မယ္ဆို ၿပီး အရက္ေသာက္ သြားျဖစ္ တဲ့ သေဘာပါ။ မထင္မွတ္ပဲ တရုတ္ မန္ေနဂ်ာ ေျပာတဲ့ ကိစၥ လဲ အဆင္ေျပလို႕ သူ ကပဲ က်ေနာ္ တို႕ ႏွစ္ ေယာက္ ကို ကာရာအိုေခ ထပ္လိုက္ပို႕ မယ္ ျဖစ္လာျပန္ပါေရာ။

အဲဒီလို နဲ႕ တရုတ္မန္ေနဂ်ာ က ေဘာစ္ ကို ရုံးေျမ ေအာက္ထပ္က ပါကင္မွာပဲ ကားထားခဲ့ ဖို႕၊ သူ႕ကား နဲ႕ သုံးေယာက္သား သြားၿပီး အျပန္ မွ ရုံး ကို ျပန္လိုက္ပို႕ မယ္ ဆိုပါတယ္။ သူေျပာတာ ကလည္း အက်ိဳးသင့္ အေၾကာင္းသင့္ ဆိုေတာ့ က်ေနာ္ တို႕ သုံးေယာက္သား သူ႕ကား နဲ႕ပဲ ကာရာအိုေက ကို ခ်ီတက္ ၾကပါတယ္။ သုံးေယာက္ စလုံး အနည္း ငယ္ ရစ္သီ ရီေ၀ ေထြျပား ေနေပမယ့္လဲ အမူး ႀကီးေတာ့ မဟုတ္ေသးပါ။ အားလုံး ပုံမွန္ ေလာက္ နီးနီးပါ။ တကယ္ေတာ့ တရုတ္မန္ေနဂ်ာ က ေတာ္ေတာ္ ေသာက္ႏွုိင္ၿပီး မူးတတ္သူ မဟုတ္ပါ။ အတိုခ်ဳပ္ရ ရင္ ကာရာအိုေက ကိုေရာက္ သြားတယ္ ဆိုပါေတာ့။ ေကအယ္ ၿမိဳ႕လယ္ေခါင္ ဂ်လန္တြန္ရာဇတ္ လမ္းမႀကီး ေပၚ၊ Crown Prince Hotel (ယခု Double Tree by Hilton) ေဘးက ၁၀ ထပ္ တိုက္ အေပၚဆုံး က ကာရာအိုေခ ခန္းမ ပါ။ ေအာက္ထပ္ မွာ ေရွာ့ပင္း ေမာ ႀကီး ရွိၿပီး အဲဒီေရွာ့ပင္း ေမာရဲ႕ အေပၚ မွာ ၃ ထပ္ တိတိ က ကားပါကင္ ေနရာ ေတြပါ။ အဲဒီကား ပါကင္ ေတြရဲ႕ အေပၚ၊ အေပၚဆုံး ထပ္ မွာ မွကာ ရာ အိုေခ ခန္းမ ရွိတာ ပါ။

တရုတ္ မန္ေနဂ်ာ က ကားကို အေပၚဆုံး ထပ္ကို ေမာင္းလာပါတယ္။ ဒါမွသာ ကာရာအိုေခ ခန္းမ ကို တထပ္ပဲ တက္စရာ လို မွာပါ။ အဲဒီလိုနဲ႕ ကာရာအိုေခ လဲေရာက္ ေရာ အခန္းေပါင္း ၅၀ ေက်ာ္ က ကံမေကာင္းစြာပဲ တခန္း မွ မအားပါဘူး။ ဧည့္ႀကိဳ ေတြက ေစာင့္ေစခ်င္ ေပမယ့္ ဘယ္ အခ်ိန္မွ အားမယ္ ဆိုတာလဲ သူုတို႕ အာမ မခံ ႏွုိင္ပါဘူး။ အဲဒါနဲ႕ က်ေနာ္တို႕ လဲ ခ်က္ခ်င္း ဆိုသလို ျပန္ဆင္း လာခဲ့ပါတယ္။ တရုတ္မန္ေနဂ်ာ ကေတာ့ စကား တေျပာေျပာနဲ႔ေပါ့၊ သူ ေနရာ ေတြ အမ်ားႀကီးသိတဲ့ အေၾကာင္း၊ အဲဒီေနရာ ေတြက ပိုေတာင္ ေကာင္းေသးတဲ့ အေၾကာင္း ဘာညာသာရကာ ေျပာလာပါတယ္။ အဲဒီလို စကားတေျပာေျပာ နဲ႕ ကားရပ္ခဲ့တဲ့ ေနရာ လဲေရာက္ ေရာ.. "ဟင္" ဆိုတဲ့ အသံ အက်ယ္ ႀကီး သူ႕ဆီက ထြက္လာပါတယ္။ က်ေနာ္ တို႕ ရပ္ခဲ့ တဲ့ ေနရာမွာ ကားက မရွိေတာ့ပါဘူး။ ဒီေနရာ မွာ ရပ္ခဲ့ တယ္ဆိုတာ က်ေနာ္ တို႕ ၃ ေယာက္ စလုံး လုံး၀ ေသျခာ မွတ္မိပါတယ္။

Ghost in the Mid Vally Car Park (taken from here)

ဒါေပမယ့္ မူးမူး နဲ႕ အထပ္မ်ား အမွတ္ မွားၿပီး ရပ္ခဲ့ ေလသလား ဆိုၿပီး ေအာက္ ထပ္ (အလယ္ထပ္) ကို ဆင္းရွာ ပါတယ္။ မေတြ႕ပါဘူး။ ေနာက္တထပ္ ဆင္းရွာ ဦးမယ္ ဆိုၿပီး ၃ ေယာက္သား ေအာက္ ဆုံးထပ္ ကို ဆင္းရွာျပန္ပါတယ္။ ဒီအထပ္ မွာ ရပ္ခဲ့တာ မဟုတ္မွန္း သိေနေပမယ့္ လဲ ေတြ႕ေလေတြျငား ဆင္းရွာ ၾကတာပါ။ မေတြ႕ျပန္ပါဘူး။ အဲဒီလို နဲ႕ အေပၚထပ္ တထပ္ ျခင္း ျပန္ၾကည့္ ၾကမယ္ ဆိုၿပီး ျပန္တက္ ၾကျပန္ပါတယ္။ တထပ္ျခင္း ေထာင့္ ေစ့ ေအာင္ ျပန္ရွာ ၾကတာပါ။ တကယ္ေတာ့ သူ႕ကား ကို Remote Alarm Lock နဲ႕ အေ၀းထိန္း ေသာ့ နဲ႕ ပိတ္ခဲ့ေတာ့ ကား ရွိ ႏိုင္ မယ့္ ေနရာ ကို လွမ္း ၿပီး ရီမုတ္ ႏွုိပ္ ရုံ ပါပဲ။ ၂ ေခါက္ ေလာက္ ိ္္တက္ လိုက္ ဆင္းလိုက္ လုပ္ ၿပီး ေတာ့ ၃ ေယာက္ သား ပူေလွာင္ အိုက္လွတဲ့ ကားပါကင္ အထပ္ ထဲမွာ ေခြ်း တလုံးလုံး ျဖစ္ ေနၾကပါၿပီ။ အဲဒီမွာ ေဘာစ္ က စိတ္ မရွည္ ေတာ့ ပဲ အျပင္ မွာ သြားေစာင့္ ေနမယ္ မင္း တို႕ ကားေတြ႕ ေတာ့ မွ သူကုိ ေပၚတီကို မွာ ၀င္ ေခၚ ဆိုၿပီး ထြက္သြား ပါတယ္။

က်ေနာ္ တို႕လဲ စိတ္ ေတာ္ ေတာ္ တိုေနၾကပါၿပီ။ အမူးေျပသြား တာက ေတာ့ ဒုတိယ အေခါက္ ေလာက္ ကတည္းကပါ။ က်ေနာ္ တို႕ အရင္ ရပ္ခဲ့တဲ့ ေနရာ လဲေရာက္ ေရာ "ဟင္" ကနဲ ျဖစ္သြားပါတယ္။ ဒီတခါ ဟင္ ကနဲ ျဖစ္ သြားတဲ့သူက က်ေနာ္ ပါ။ ကားက သူု႕ေနရာ မွာ ရပ္ေနတိုင္းသား ျပန္ေတြ႕ပါတယ္။ ေသျခာ တာက က်ေနာ္တို႕ ရပ္ထား တဲ့ ေနရာ ရဲ႕ ေဘးမွာ ဘယ္သူပစ္ ထားမွန္းမသိတဲ့ ကားစုတ္ အနက္ ႀကီး တစီးရွိေနလို႕ ပါပဲ။ ဖုန္အလိမ္းလိမ္း နဲ႕ တာယာေတြ ျပား ေနတဲ့ ကားစုတ္ ၾကီးေလာက္ မွတ္မိစရာ ေကာင္းတာ ဘာရွိဦးမွာလဲ။ အဲဒီေနရာ ကို အေခါက္ေခါက္ ေရာက္ေပမယ့္ က်ေနာ္တို႕ ကားကို ဘာလို႕ မေတြ႕တာလဲ။ ဒါဆို က်ေနာ္ တို႕ ကား က နာရီ၀က္ မိနစ္ ေလးဆယ္ ခန္႕ ဘယ္နား မွာေရာက္ ေနခဲ့လဲ။ အေျဖမထြက္ လာတဲ့ ေမးခြန္းေတြ အျခင္းျခင္း ျပန္ေမးရင္း ျပန္ လာခဲ့ၾကပါတယ္။ တျခား ဘယ္ ကာရာအိုေခ မွ မေရာက္ျဖစ္ ေတာ့ ပဲ အရင္ ထိုင္ခဲ့တဲ့ M Bar ကိုပဲ ျပန္ေရာက္ လာၾက ၿပီး အေမာ ေျပာ ဘီယာထပ္ ေသာက္ၾကပါတယ္။ ဒီတခါ ေတာ့ပစ္ (Topic) က အခု ေလးတင္ ႀကံဳ လာ ခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ ပါပဲ။

ျဖစ္ရပ္ - ၂
ဒီ တခါ ေတာ့ ၂ ေယာက္ထဲ ပါ။ ေဘာစ္ နဲ႕ က်ေနာ္ တို႕ ေကအယ္ စီစီနား က ဂ်လန္ပီနန္ (Jalan Pinang) ကို ပစ္ဇာ စားဖို႕ ေရာက္လာတာပါ။ အဲဒီလမ္း မွာ က်ေနာ္တို႕ ႏွစ္ေယာက္ စလုံးနဲ႕ ခင္တဲ့ အီတာလ်ံ မန္ေနဂ်ာ Anglo ရဲ႕ ဆိုင္ Modesto's ဆိုတာ ရိွပါတယ္။ အဲဒီက ပစ္ဇာ ကတျခား ေနရာ ေတြနဲ႕အတူပဲ တမ်ိဳးစား ေကာင္း လို႕ ခဏခဏ ေရာက္ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေန႕ က ကားၾကပ္လြန္း လို႕ အနီးနား က ဟိုတယ္ တခု ရဲ႕ ေျမေအာက္ ကားပါကင္ မွာ ရပ္ျဖစ္ပါတယ္ (က်ေနာ့္ အထင္ B4 - Basement Level Four ေျမေအာက္ ၄ ထပ္) ။ အေပၚထပ္ ေလာ္ဘီ (Lobby) ကို ဓါတ္ေလွကား နဲ႕ တက္ လာပါတယ္။ ေလာ္ဘီ ကို အယ္လ္ (Lobby = L) ဆိုျပီး ျပထားလို႕ က်ေနာ္ ပဲ အဲဒီ အယ္လ္ ကို ႏွိပ္ လိုက္တာပါ။

Photo from here

အဲဒီလိုနဲ႕ စကၠန္႕ပိုင္း အတြင္း B3, B2, B1 ကို ျဖတ္လာ ၿပီး L မွာ ဓါတ္ေလွ ကားက "ဒင္" ကနဲ အသံ ေပးၿပီး ပြင့္သြားပါတယ္။ ဂရင္းႏိုက္ ေက်ာက္ျပား ေတြ နဲ႕ သန္႕ရွင္းေနတဲ့ ၾကမ္းျပင္၊ အေရာင္ အ၀ါလင္း ထိန္ ၿပီး ေကာ္ေတာင့္ေတာင့္ ယူနီေဖာင္း ေတြနဲ႕ ဧည့္ၾကိဳ ေတြ၊ ဘဲလ္ဘိြဳင္ ေတြ ကို မေတြ႕ရပဲ ၀ါက်င္က်င္ မီး လုံး ေလး တလုံး ေအာက္ မွာ ဖုန္ေတြ အမွဳိက္ ေတြ တေသာေသာ နဲ႕ အခန္း ပိတ္ ႀကီး တခု ကို ေရာက္သြားပါတယ္။ က်ေနာ္ ကအျပင္ ထြက္ ၾကည့္ မယ္ ဆိုၿပီး အျပင္ ကို ေျခ တလွမ္း လွမ္း ၿပီး ထြက္ လိုက္ တဲ့ အခ်ိန္ မွာ ဓါတ္ေလွ ခါး က ေ၀ါကနဲ ျပန္ပိတ္ပါတယ္။ ေဘာစ္ က ဓါတ္ေလွ ကား ႏွစ္ခု ၾကား ကို လက္ ထုပ္တာ ျမန္လို႕ သာ ျပန္ပြင့္တာ ပါ။ အျပင္ မွာ နီၾကင္ၾကင္ မီး ေရာင္ ေၾကာင့္ အေ၀း ကို မျမင္ ရပါဘူး။

ဓါတ္ေလွကား ရဲ႕ မ်က္ေစာင္းထိုးေလာက္ မွာ ေကာ္ရစ္ဒါလို မ်ိဳး ရွိေနၿပီး မဲညစ္ညစ္ ဖုန္မွဳန္႕ ေတြ က ထုနဲ႕ ထည္ နဲ႕ တက္ ေနတာပါ။ က်ေနာ့္ ေျခ လွမ္း ေတြ က ေျခရာ ေတြ အျဖစ္ က်န္ေနၿပီး ဓါတ္ေလွ ကား အတြင္းကို အျမန္ ျပန္၀င္ လိုက္ပါတယ္။ ေဘာစ္ က က် ေနာ္ အထပ္ မွား ႏွိပ္တယ္ ထင္ လို႕ B3 ကို ျပန္ႏွိပ္ပါတယ္။ ဓါတ္ေလွ ကားရဲ႕ အတြင္း ခလုပ္ ခုံ မွာ B1, B2 ဆိုတာ အဆင့္ဆင့္ မီးလင္း ၿပီး B3 မွာ မီးလင္း ကာ "ဒင္" ကနဲ အသံ ျမည္ ၿပီး တခါးပြင့္ သြားပါတယ္။ က်ေနာ္ တို႕ ႏွေယာက္ စလုံး ရဲ႕ ႏွုတ္က မတိုင္ပင္ ပဲ "Mama Mia" (အေမေလး) တၿပိဳင္ ထဲ တ, လိုက္ၾကပါတယ္။ ဓါတ္ေလွကား က ၿငိမ့္ ခနဲ႕ ေအာက္ ကိုဆင္း သြားေပ မယ့္ ပြင့္သြား တဲ့ အခါ မွာ ေစာေစာ က က်ေနာ္ တို႕ ေရာက္ခဲ့တဲ့ ေမွာင္ မည္းမည္း အခန္း ေနရာႀကီး ကို ပဲ ျပန္ေရာက္ သြားတာ ထူးဆန္းစြာ ေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။

အဲဒီေနရာ ဆိုတာ က်ေနာ္ ေစာေစာ က ထြက္ ၾကည့္ခဲ့ လို႕ က်န္ရစ္ခဲ့ တဲ့ ေျခရာ ေတြက သက္ေသခံ ေနပါတယ္။ ဒီတခါ အျပင္ ထြက္ၾကည့္ ဖို႕ လုံး၀ စိတ္မကူးရဲေတာ့ ပဲ ပိတ္တဲ့ ခလုပ္ကိုသာ ဆက္တိုက္ လို ႏွုိပ္လိုက္ ပါတယ္။ Lobby ကို ညႊန္းထား တဲ့ L ကုိ ထပ္ႏွိပ္ လို္က္ေတာ့ ဓါတ္ေလွခါး က ၿငိ္မ့္ ခနဲ ျပန္တက္သြား ၿပီး လင္းလင္း ျခင္းျခင္း ေလာ္ဘီ ဧည့္ခန္း မကို ဆိုက္ဆိုက္ ျမိဳက္ျမိဳက္ ေရာက္သြားပါေတာ့ တယ္။ ပစ္ဇာ စား၊ ဘီယာ ေသာက္ ၿပီး အျပန္မွာ ေတာ့ က်ေနာ္ တို႕ ကားရပ္ခဲ့တဲ့ B3 ကို အေႏွာက္ အယွက္ ကင္းကင္း ျပန္ေရာက္ သြား ၿပီး ျပန္ထြက္ လာၾကပါေတာ့တယ္။ ေမးစရာ ေမးခြန္း တခု က အခု အထိ က်ေနာ့္ စိတ္ထဲ မွာ အခု အခိ်န္ အထိ ရွိေနပါေသး တယ္။ အဲဒါ က က်ေနာ္ တို႕ ဘယ္အထပ္ ကို ေရာက္သြားတာလဲ။ ။

ဒုတိယပိုင္း ေဖ်ာက္ထားမည္႕စာ

ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...

ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....

လ်ိဳ႕၀ွက္ေသာ ရီႏို

Photo Credit to Nicole Chocoa

"သူတို႕ေတြမွာ ႀကီးမားတဲ့ ခႏၶာကိုယ္ရွိေပမယ့္ ဆူမာၾတား ႀကံ့ ေတြဟာ ထူထပ္တဲ့ မိုးသစ္ေတာ ေတြ အတြင္းမွာ သဘာ၀နဲ႕ တသားတည္း ကိုယ္ေယာင္ေဖ်ာက္ ေနႏိုင္စြမ္းရွိတယ္။ သူတို႕ ကို အျပင္ မွာ သဘာ၀ အတိုင္း အနီးကပ္ ျမင္ဖူးတယ္ ဆိုတာ လုံး၀ ဆိုသေလာက္ မရွိဘူး။"'

မာခ္ ကာ၀ပ္ဒင္း (Mark Carwardine)
(ႀကံ့ ကၽြမ္းက်င္ သူ ပညာရွင္၊ သူ႕ဘ၀ တခုလုံး ႀကံ့ေတြ ရွိတဲ့ အာဖရိက နဲ႕ အာရွေတာတြင္း မွာပဲ အခ်ိန္ ေပးသူ)

ဆူမားၾတားကၽြန္းရဲ႕ နက္ရွုိင္း ထူထပ္တဲ့ မိုးသစ္ေတာ ေတြ အတြင္းမွာ ေနၾကတဲ့ ေဒသခံ ေတြဟာ သူတို႕ ရဲ႕ ဘိုးဘြား စဥ္ဆက္ ေနထုိင္လာခဲ့ ၾကတဲ့ ေနရာေဒသေတြမွာ ႀကီးမားထူး ဆန္းတဲ့ သတၱ၀ါ ႀကီးေတြ ရွိတယ္ လို႕ယုံၾကည္ၾကပါတယ္။ တခါတရံ မွာ သူတို႕ေတြ ဟာ ေတာတြင္း က ရုတ္တရက္ ထြက္လာတတ္တဲ့ သစ္ပင္ ငယ္ေတြ ကို ခ်ိဳးဖဲ့သံ ေတြ၊ အေကာင္ ႀကီးႀကီး ေတြ ေတာတိုးသြား တဲ့ အသံေတြ ေၾကာင့္ ေၾကာက္ရြံ႕ စုိးရိမ္ စိတ္ေတြ ျဖစ္ေလ့ရွိပါတယ္။ သူတို႕ ရဲ႕ စိုက္ခင္း ေတြမွာ တခါတခါ ေတြ႕ရတတ္တဲ့ တြင္းက်ယ္က်ယ္ ႀကီးေတြ ကိုလဲ လွစ္ခနဲ ျဖတ္ေျပး သြားတဲ့ တစုံတရာ ေၾကာင့္ ဆိုတာ သိေပမယ့္ ဘယ္ အေကာင္ မ်ိဳးလဲ ဆိုတာ မသိၾကပါဘူး။ ထူးထူးျခားျခား ေလခၽြန္သံ ေတြ၊ ေလတိုးသံေတြ နဲ႕ ႏွာမွုတ္ သံလို မ်ိဳး ေတြ ကလဲ ဘယ္ လိုအေကာင္ မ်ိဳး ကထြက္ လာတာ မျမင္ဘူး၊ မသိၾကပါဘူး။

အဲဒီထူးျခားတဲ့ အသံ ေတြ နဲ႕ လွုိင္ေခါင္း ေတြရဲ႕ ျဖစ္တည္ရာ ရင္းျမစ္က အင္ဒိုနီးရွား ရဲ႕ ထူထပ္လွတဲ့ မုတ္သုံ မိုးသစ္ေတာ ေတြ အတြင္းမွာ ဆူမားၾတား ၾကံ့ေတြက လြဲလို႕ ပုံျပင္ ဒ႑ာရီ ထဲက ထူးဆန္းတဲ့ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ အေကာင္မ်ိဳး ေတြ မဟုတ္ရပါဘူး။ တကယ္ေတာ့ ဆူမားၾတား ၾကံ့ေတြဟာ ေဟာဒီ ကမာၻေလာက ႀကီးမွာ အရွားပါးဆုံး နဲ႕ ပုံေဖာ္ရွင္း ျပဖို႕ အခက္ ခဲဆုံး ႏို႕တိုက္သတၱ၀ါ ျဖစ္ပါတယ္။

ၾကံ့ ဇီ၀မ်ိဳး ႏြယ္ ၅ မ်ိဳး ထဲမွာ အေသးဆုံး ဆိုေပမယ့္ ဆူမားၾတား ၾက့ံေတြဟာ ႀကီးမားၿပီး တျခား မ်ိဳးစိတ္ေတြနဲ႕ မတူပဲ တမူထူးျခား ပါတယ္။ ႏွာတံ ေပၚမွာရွိတဲ့ ဦးခ်ိဳ ႏွစ္ေခ်ာင္းနဲ႕ သူ႕ဦးေခါင္း ကို အလွဆင္ထားတယ္။ ေနာက္ က ဦးခ်ိဳ ဟာ မုန္႕ဖက္ထုပ္ ေလာက္ထက္ပို မႀကီးဘူး။ အေမႊး ကေလးေတြနဲ႕ အနားသတ္ထားတဲ့ နားႏွစ္ဖက္ ရွိၿပီး။ နီညိဳ ေရာင္ အေမႊး အမွ်င္ေတြ ခပ္ပါးပါး ဖုံးအုပ္ ထားတဲ့ ခႏၶာကိုယ္ ဟာ ထူထဲတဲ့ အေရျပား လႊမ္းၿခံဳထား ၿပီး သံခ်ပ္ကာ ကားတစင္း လို ေတာင့္တင္းခိုင္မာတယ္။ ၁၃ ရာစုႏွစ္ အီတာလ်ံ ေခတ္ဦး ခရီးသြား မာကိုပိုလို သူ႕မွတ္ တမ္းထဲ မွာ ေဖာ္ျပထားတာ က ေတာ့ ဒီႀကံမ်ိဳး ေတြဟာ ေတာ၀က္ႀကီးႀကီး တေကာင္ ရဲ႕ ဦးေခါင္းလိုမ်ိဳး ရွိတယ္ ဆိုပါတယ္။ အမွန္ က မတူပါဘူး။

တခ်ိဳ႕ သိပၸံ ပညာရွင္ေတြ အဆို အရ ဆူမားၾတား ႀကံ့ ေတြဟာ တျခားႏို႕တိုက္ သတၱ၀ါေတြ ထက္ ကမာၻ ေပၚမွာ ေစာ ၿပီး ရွင္သန္တည္ ရွိခဲ့တယ္ လို႕ဆိုတယ္။ သူ႕ပုံစံၾကည့္ရတာ ကိုက ေသျခာေပါက္ သမိုင္းမတင္ခင္ က သတၱ၀ါ ႀကီးေတြ လိုမ်ိဳး။ တကယ္ တန္းက်ေတာ့ သူတို႕ ဟာ တခ်ိန္က ဥေရာပနဲ႕ အာရွတလႊား မွာ က်က္စားခဲ့တဲ့ အေမႊးထူ ႀက့ံႀကီး ေတြ ရဲ႕ မ်ိဳးဆက္ သစ္ေတြပါ။ အဲဒီအေကာင္ ႀကီးေတြဟာ က်န္ခဲ့ တဲ့ ႏွစ္ တစ္ေသာင္း ေလာက္ အထိ ရွင္သန္ က်က္စား ခဲ့တယ္ လို႕လည္း ယုံၾကည္ ရပါတယ္။

Photo Credit to Malaysia Travel Guide

ျမဴ ေတြ ေရခိုး ေရေငြ႕ေတြနဲ႕ ဖုံးလႊမ္း ေနတ၊ဲ့ ပတ္၀န္း က်င္ကို ျမင္ႏိုင္ဖို႕ရာ ခက္ခဲတဲ့ ေတာနက္ထဲ မွာ ဆူမားၾတား ႀကံေတြဟာ လိုအပ္သလို လွစ္ခနဲ လွစ္ခနဲ႕ လွုပ္ရွား ႏိုင္တယ္။ မတ္ေစာက္တဲ့ ဆင္ေျခေရွာ ေတြ ကို အေျပးအလႊား ေလွ်ာ ဆင္းႏိုင္ၿပီး ေရစီးသံတဲ့ ျမစ္ေတြ ကိုလဲ အသာ ေလးကူးျဖတ္ သြားႏိုင္ ၾကတယ္။ ၿခံဳ ႏြယ္ ပိတ္ေပါင္းေတြနဲ႕ ေတာနက္ အတြင္း မွာ သက္ရွိဘူဒိုဇာ ႀကီးေတြ လို ဆူမားၾတားႀက့ံ ေတြ ရဲ႕ သားစဥ္ေျမးဆက္ ေတြ သြားလာ က်က္စား လို႕ လမ္းေၾကာင္း ႀကီးေတြ ျဖစ္ေနတတ္တယ္။ အဲဒီ လမ္းေၾကာင္းေတြ က သူတို႕ရဲ႕ စားက်က္ေတြ နဲ႕ သူတို႕ အႀကိဳက္ ဆားက်င္းေျမေတြ ကို ဆက္သြယ္ ေနတယ္။

အာဖရိက က သူတို႕ရဲ႕ အမ်ိဳးေတြ လိုပဲ ဆူမာႀတားႀကံ့ ေတြ ဟာ အစား အေသာက္ မွာ ေလာဘႀကီးတယ္။ ျမက္ နဲ႕ ျမက္ ဆန္တဲ့ အပင္ မ်ိဳး ေတြကို ေသေသ ျခာျခာ မ၀ါးပဲ လံုးေထြး မ်ိဳ ခ်ေလ့ရွိတယ္။ တရက္ ကို ကီလို ၅၀ ေက်ာ္ ေက်ာ္ေလာက္ အသာေလး စားေလ့ရွိတယ္။ မနက္ ေစာေစာ နဲ႕ ညဦး ပိုင္း မတိုင္ ခင္ အခ်ိန္ေလး ေတြမွာ အစာ စားရတာ ႏွစ္သက္တယ္။ သူတို႕ရဲ႕ အေပၚႏွုတ္ခမ္း နဲ႕ အပင္ ငယ္ေတြ၊ အပင္ ေပါက္ ကေလးေတြ အညႊန္႕ေတြ အရြက္ ႏုႏု ကေလးေတြ ကို သြားရင္းလာရင္း ဆြဲဖဲ့၊ ဆြဲႏွုတ္ စားေလ့ရွိတယ္။ ဆူမားၾတား ႀကံ့ေတြရဲ႕ အေကာင္း ဆုံး အခ်က္ က အသံပဲ။ ပါးစပ္ထဲ မွာ အစာ အျပည့္ရွိေန ပါေစ သီခ်င္းတေအးေအး၊ စကားတေျပာေျပာ လုပ္ေလ့ရွိတယ္။

Photo Credit to Nicole Chocoa

"ဆူမားၾတားႀကံ့ေတြ ရဲ႕ သီခ်င္းသံဟာ စိတ္မခုိင္ သူေတြ အတြက္ မ်က္ရည္ ၿဖိဳင္ၿဖိဳင္ က်ေစတဲ့ ငိုခ်င္းသံေတြပါ.."
မာခ္ ကာ၀ပ္ဒင္း (Mark Carwardine)
(ႀကံ့ ကၽြမ္းက်င္ သူ ပညာရွင္၊ သူ႕ဘ၀ တခုလုံး ႀကံ့ေတြ ရွိတဲ့ အာဖရိက နဲ႕ အာရွေတာတြင္း မွာပဲ အခ်ိန္ ေပးသူ)

သူတို႕ ရဲ႕ အမ်ားအားျဖင့္ လုပ္တတ္တဲ့ အသံ ကေတာ့ စကၠန္႕ပုိင္းေလာက္ ပဲၾကာတတ္တဲ့ (ေခြးငယ္ ေလးေတြ တကိန္ကိန္ ျမည္တဲ့ သံမ်ိဳး ဒါမွမဟုတ္ ေဟာင္တဲ့ အသံမ်ိဳး) ျဖစ္ပါတယ္။ ထူးျခား က်ယ္ေလာင္ တဲ့ ေလခၽြန္သံ မ်ိဳးနဲ႕ ေနာက္ ကကပ္ၿပီးေတာ့ ပါလာတတ္တဲ့ (ေခ်ာင္းဆိုး သံ ဒါမွ မဟုတ္ ႏွာဆတ္သံလို မ်ိဳး) လဲ လုပ္တတ္ပါေသးတယ္။ အဲဒီ သူတို႕ရဲ႕ ေလခၽြန္ သံ အသံ လွုိင္းေတြဟာ ေတာနက္ ႀကီးရဲ႕ ကီလို မီတာ ေတာ္ ေတာ္ မ်ားမ်ား အထိေရာက္ ပါတယ္။ ေနာက္ အသံ တမ်ိဳး ကေတာ့ ေ၀လငါးတမ်ိဳး (Humpback Whale) လုပ္တတ္ တဲ့ အသံ မ်ိဳးနဲ႕ ဆင္ဆင္တူ ၿပီး ၄ စကၠန္႕က ေန ၇ စကၠန္႕ အထိၾကာ တတ္ပါတယ္။ ႀကံ့ သတၱ၀ါ ေတြ တကယ္ သီခ်င္း ဆိုလား မဆိုလား ဘယ္သူမွ မသိေပမယ့္၊ အခ်ိန္နဲ႕ မိတ္လိုက္ တဲ့ စရိုက္ သဘာ ၀ေတြ နဲ႕ ဆက္သြယ္ ေနတဲ့ အခါ၊ သူတို႕ သီခ်င္းဆိုတယ္ ဆိုတာ ေသျခာေပါက္ ျဖစ္ႏိုင္ တယ္ လို႕ ပညာရွင္ေတြ ယူဆၾကတယ္။ ပညာရွင္ ေတြ ရဲ႕ သုေတသန လုပ္ငန္းေတြ နဲ႕ ေလ့ လာေတြ ရွိခ်က္ အရ သူတို႕ရဲ႕ အသံေ တြဟာ ေ၀လငါးေတြရဲ႕ အသံေတြ လို စြမ္းအားတခုခု သက္ေရာက္ ေနၿပီး လူေတြ ရဲ႕ မ်က္ရည္ ကို ခ်ဴယူ ငိုေၾကြး ေစတယ္ လို႕ သိရတယ္။

ေလ့လာေတြရွိ ခ်က္ အရ ၾကံ့ အမ တေကာင္ ဟာ မိနစ္ ၂၀ အတြင္းမွာ တကိန္ကိန္ ျမည္သံမ်ိဳး ၄၂၁ ႀကိမ္၊ ေလခၽြန္သံ အႀကိမ္ ၆၀ နဲ႕ ေ၀လငါးေတြ လုပ္တတ္တဲ့ အသံမ်ိဳး အႀကိမ္ ၁၈၀ လုပ္တယ္ဆိုတယ္။ ဒီေလ့လာ ေတြ႕ရွိ ခ်က္ ကို ၾကည့္ရုံ နဲ႕ သူတို႕ဘယ္ လို အဆိုေတာ္ မ်ိဳး ဆိုတာ သိႏိုင္ပါတယ္။ သူတို႕ ဘယ္လို သီခ်င္းဆို ညည္းတယ္၊ ဘာေတြေျပာ တယ္ ဆိုတာ အတိ အက် မသိႏုိင္ ေပမယ့္ အခ်င္းခ်င္း မိတ္သံ ေပးတာ တို႕၊ အႏၱရာယ္ သတိေပးသံ နဲ႕ သူတို႕ ဘယ္မွာ ရွိေနတယ္ ဆိုတာ အခ်င္းခ်င္း အသိေပးတာ တို႕ ျဖစ္ႏိုင္တယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။

အာရွတိုက္ မွာ ႀကံ့ မ်ိဳးစိတ္ ၃ မ်ိဳးရွိပါတယ္။ အေကာင္ေရ ၂၆၀၀ ေလာက္ ရွိၿပီး အိႏၵိယ နဲ႕ နီေပါ ႏိုင္ ငံေတြမွာ ျပန္႕ႏွံ႕ ေနတဲ့ ဦးခ်ိဳ တေခ်ာင္း ပါ အိႏၵိယႀကံ့ (Indian Rhino) ဟာအာရွမွာ အမ်ားဆုံးက်န္ေနေသးတယ္ လို႕ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ စိုးရိမ္ ဖြယ္ ရွားပါးလာတဲ့ ဂ်ာဗားႀကံ့ (Javan Rhino) ကေတာ့ အေကာင္ ေရ ၅၀ ေလာက္ သာ က်န္ ေတာ့ ၿပီး ဂ်ာဗားနဲ႕ ဗီယက္နမ္ ေတာနက္ တြင္းမွာ ျပန္႕ႏွံ႕ က်က္စားပါတယ္။ ဆူမားၾတားႀကံ့ (Sumatran Rhino) ေတြကေတာ့ အေကာင္ ၂၀၀ ေလာက္ ရွိေနေသးၿပီး လူသူ မေရာက္ ႏိုင္တဲ့ မေလးရွား နဲ႕ အင္ဒိုနီးရွား ေတာ နက္တြင္းမွာ ေနထုိင္က်က္စားပါတယ္။

တခ်ိန္ ကေတာ့ ဆူမားၾတား ႀကံ့ေတြ ဟာ အိႏိၵယ နဲ႕ ဘူတန္ ကေနစၿပီး တရုတ္ႏိုင္ငံ ေတာင္ပုိင္းနဲ႕ အင္ဒို နီးရွား အထိ အေရွ႕ေတာင္ အာရွ ေဒသတခြင္မွာ ေနထုိင္က်က္ စားခဲ့ ဘူးၿပီး ၁၉ ရာစု ေလာက္ အထိ ေနရာတုိင္းမွာ လိုလို ေတြ႕ႏိုင္တဲ့ Common Species ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ရာစုႏွစ္မ်ားစြာ လူတို႕ရဲ႕ အမဲလိုက္ျခင္း၊ စာက်က္ ေျမရွားပါးလာျခင္း စတဲ့ အခ်က္ ေတြ ေၾကာင့္ ဒီေန႕ အခ်ိန္မွာ အဆိုပါ ႏို႕တိုက္ သတၱ၀ါ ႀကီးေတြ ဟာ မ်ိဳးတုန္း အႏၱာရယ္ နဲ႕ ရင္ဆိုင္ေနရၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ အာဖရိ က က သူတို႕နဲ႕ မ်ိဳးႏြယ္တူ ၀မ္းကြဲ ညီအကို ေတြလို မ်ိဳး လူေတြရဲ႕ ဂရုစိုက္ ထိမ္းသိမ္း ျခင္း မ်ိဳး မခံစားရေသးလို႕ ၁၅ ႏွစ္ အတြင္း မွာ အေရ အတြက္ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား ေလ်ာ့က်သြားပါတယ္။

Photo Credit to WWF Malaysia

အခု အခါမွာ ဆူမားၾတား ႀကံံ့ ေတြဟာ ေနရာ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားမွာ ေပ်ာက္ ကြယ္သြားပါၿပီ။ လက္တဆုပ္ စာ အေရ အတြက္ေလာက္ ပဲေဒသအခ်ိဳ႕မွာ ျပန္႕က်ဲ က်က္စားေန ႏိုင္ပါေတာ့တယ္။ ၁၅ ေကာင္ ကေန ၂၅ ခန္႕ ေလာက္ ကမေလးရွား ေဘာ္နီယို ကၽြန္းမွာ အထီးက်န္ ရွင္သန္ေနၿပီး က်န္ရွိေနတဲ့ အေကာင္ေတြ ကေတာ့ အင္ဒို နီးရွားရဲ႕ အမိ်ဳးသား ဥယ်ာဥ္ ၃ ခု မွာ ျပန္႕က်ဲ ေနတယ္ လို႕ဆိုပါတယ္။ မေလးကၽြန္းဆြယ္ မွာ တျခား ရွင္သန္ေန ေသးတဲ့ အေကာင္ေတြ ရွိႏိုင္ ေသးတယ္ လို႕လဲ တခ်ိဳ႕ ကၽြမ္းက်င္ သူပညာရွင္ ေတြ ကေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ႀကီးစြာနဲ႕ ဆိုပါတယ္။

တရားမ၀င္ ေမွာင္ခို ကုန္သြယ္ မွုေတြရဲ႕ ၿခိမ္းေျခာက္ မွုက ေတာ့ အခု အခ်ိန္ အထိ ခံေနရတုန္းပါ။ တရုတ္တိုင္းရင္း ေဆးတခ်ိဳ႕ မွာ ႀကံ့ေသြး နဲ႕ ႀကံ့ခ်ိဳ ႏု က မပါ မျဖစ္ ဆိုတဲ့ အတြက္ ေမွာင္ခို ဖမ္းဆီး သတ္ျဖတ္ သူေတြ အဖို႕ ေစ်းႀကီး ရတဲ့ ရွားပါးကုန္ တမ်ိဳး လို ျဖစ္ ေနကာ လက္နက္ကိုင္ အုပ္စု ဖြဲ႕ ၿပီး ဖမ္းစီးသတ္ ျဖတ္ဖို႕ ဆူမားၾတား ႀကံ့ေတြ ရွိတတ္တဲ့ ေတာ ေတြ တြင္းမွာ အသည္းအသန္ ရွာေဖြေနၾကဆဲပါ။

Distribution of Sumatran Rhino

Find Out More For more information about the Sumatran Rhino, visit www.savetherhino.org or ww.rhinos-irf.org. Save the Rhino International will be organizing a special Sumatran Rhino appeal this summer.


၀န္ခံခ်က္။ ။ BBC ရဲ႕ ၂၀၁၀ ဇြန္လထုတ္ Wildlife မဂၢဇင္း အတြဲ ၂၈ အမွတ္ ၆ မွ Secret Rhino by Mark Carwardine ကို သင့္ေတာ္ သလို မွီျငမ္း ျပန္ဆိုသည္။

Ref:
- wikipedia

Photo:
- Credits are due to the respective photographers.

ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...

ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....

Malaysia, Home of the World's Most Diverse Ecosystem

The tropical rainforests in Malaysia were blessed with a location far from the ravages of the earth's ice ages that they developed much earlier than the other equatorial rainforests in Africa and South America. Evolving for over 120 million years, they displayed a much greater diversity and provided shelter for the emergence of mammals as well as birds.

When the earth became drier, the rainforests of Southeast Asia, sheltered by the Himalyan Massif, remained moist. This was followed by the ice ages when sea levels fell dramatically, forming land bridges between mainland and island Southeast Asia, allowing plant and animal migration. As the climate began to warm, this vast genetic storehouse burst forth with the profusion of species that exists today.
Malaysia is also home to the world's richest marine environment, which includes coral atolls, fringing reefs and barrier reefs. Coral reefs are to the sea what tropical rainforests are to the land. Corals require stringent conditions in order to flourish, only existing in warm, shallow seas where sunlight penetrates to about 100m and warm currents flow.


These living organisms form an ecosystem and tightly recycle everything, being virtually self-contained. Although they are found primarily in the tropics, they do not exist throughout tropical seas. It is very difficult to say which is the most complex ecosystem on earth - the coral reefs or the tropical rainforests. Both have no equals. Both are fragile yet boast unparalleled diversity.


Malaysia enjoys the best of both worlds and is truly the ideal destination for the nature lovers. It is not only one of the few countries that is home to these extraordinary ecosystems but also ranks among the very few that provide wide ranging protection in terms of designated parks as well as sanctuaries for these unique living treasures.

Ref:
Courtesy of Tourism Malaysia

Photos:
- Courtesy of Tourism Malaysia
- Carol @ Lankayan Island Resort
- Carol @ Sepilok Nature Resort

ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...

ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....

အဲယားအာရွ ခရီးစဥ္သစ္ ႏွင့္ အေထြေထြမွတ္စု

ေဒသတြင္း မွာ ေအာင္ျမင္ေနတဲ့ ေခၽြတာေရးေလေၾကာင္းလိုင္း ျဖစ္တဲ့ မေလးရွားအဲယားေအးရွား (Malaysia AirAsia - AK) ရန္ကုန္ ကိုစတင္ ပ်ံသန္းမည္ လို႕ၾကားသိရပါသည္။ အခုလိုမေလးရွားအဲယားေအးရွားရဲ႕ ပ်ံသန္းမယ့္ အစီအစဥ္ဟာ ထုိင္းအဲယားေအးရွား (Thai AirAsia - FD) ရန္ကုန္ကိုပ်ံပထမဆုံး စတင္ပ်ံသန္းသည့္ခရီးစဥ္ (Inaugural Flight) ဧ။္ ၃ ႏွစ္ အၾကာ အတြင္းမွာ ေပၚေပါက္လာတာျဖစ္ပါတယ္။

အဲယားေအးရွား အုပ္စုမွာ မေလးရွားအဲယားေအးရွား (Malaysia AirAsia - AK)၊ ထုိင္းအဲယားေအးရွား (Thai AirAsia - FD)၊ အင္ဒိုနီးရွား အဲယားေအးရွား (Indonesia AirAsia - QZ) နဲ႕ အဲယားေအးရွား အိတ္က္စ္ (AirAsia X - D7) စသျဖင့္ ရွိၿပီး မေလးရွား အဲယားေအးရွား အုပ္စု ကအေတာင့္ဆုံးပါ။ အဲယားေအးရွား အိတ္က္စ္ (AirAsia X) ကေတာ့ ၾသစေတးလ် ကိုဆြဲၿပီးေတာ့ မေလးရွားကပဲဗာဂ်င္းေလေၾကာင္း (Virgin Airways) နဲ႕ အဲယားကေနဒါ (Air Canada) တို႕နဲ႕စပ္တူပိုင္ပါတယ္ (Slogan: Now Ev
eryone Can Fly eXtra Long)။



မေလးရွား အဲယားေအးရွား ရဲ႕ျမန္မာျပည္ ခရီးစဥ္ (Scheduled Routes) ဟာ ေလာေလာဆယ္မွာ ေန႕စဥ္ ျဖစ္တယ္ လို႕ သိရ ၿပီး လိုအပ္ခ်က္ အေပၚမူတည္ၿပီး ထပ္မံတိုးခ်ဲ႕ ေျပးဆြဲနိုင္ပါ ေသးတယ္။ ဇူလိုင္လ ၂၀ ရက္ေန႕ကေနစတင္ၿပီး ေအာက္ပါ အတုိင္းေန႕စဥ္ ေျပးဆဲြမွာပါတဲ့။ အခု အခ်ိန္က စတင္ ၿပီး ေတာ့ ဇူလိုင္ လ ၂၀ ရက္ေန႕ ကေန ေမလ ၈ ရက္ ေန႕ အတြင္း ခရီးသြား ဖို႕ ႀကိဳ တင္ ဘြတ္ကင္ လုပ္ခဲ့ ရင္ ခရီးစဥ္ တေၾကာင္း အတြက္ မေလးရွားရင္းဂစ္ ၂၉ (USD 8.9 ခန္႕) မွ်သာ က်သင့္ မယ္ လို႕ အဲယားေအး ရွား ၀က္ဆိုက္ (AirAsia Official Website: http://www.airasia.com/) မွာ ေၾကာ္ျငာထားပါတယ္။ (မွတ္ခ်က္။ ။From RM 29.00 လို႕ေဖၚျပေလ့ရွိၿပီး Tax တို႕ Fuel Surcharge တို႕ မပါေသးပါ)။

Flight No.	Departure	Arrival	Departure Time	Arrival Time	Frequency
AK 850	Kuala Lumpur KUL	Yangon RGN	1545	1700	Daily
AK 851	Yangon RGN	Kuala Lumpur KUL	1745	2155	Daily

အဲယားေအးရွား ဟာ ေဒသတြင္း မၾကာ ခဏခရီးသြားတတ္ သူမ်ား (Frequent Travelers) အတြက္ အလြန္ အေရးပါတဲ့ ေစ်းကြက္ေနရာ ကိုပိုင္ဆိုင္ထားၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ေခၽြတာေရး ခရီးသြား (Budget Travelers) မ်ား အတြက္ အလြန္ အဆင္ေျပ ေသာေလေၾကာင္းလိုင္း တခုျဖစ္ပါတယ္။ ထိုင္း အဲယားေအးရွားရဲ႕ အမွဴေဆာင္ အရာရွိခ်ဳပ္ (Thai AirAsia - CEO / Mr. Tassapon Bijleveld) နဲ႕ ရန္ကုန္ ကန္ေတာ္ႀကီး ေဟာ္တယ္ မွာ ေတြ႕စဥ္ တုန္း ကသိရတဲ့ အဲယားေအးရွား ရဲ႕ ထူးျခားခ်က္ ေတြကို နည္းနည္းေ၀မွ် ခ်င္ပါတယ္။

- ေလယာဥ္လက္ မွတ္မရွိျခင္း (no necessity of good for passage tickets)
- ေလယာဥ္ထုိင္ခုံစြပ္ မထားျခင္း (no head rest cover on board)
- ရိုးရိုးတန္း အထူးတန္း စသည္ျဖင့္ အဆင့္ မခြဲထားျခင္း (no different class - Business Class, Economy Class etc.)
- ေလယဥ္ေပၚတြင္ အစားအေသာက္ မေကၽြးျခင္း (တနည္း) ေလယဥ္ေပၚတြင္အစား အေသာက္ ေရာင္းျခင္း (Selling F&B on board)
- အမွတ္တရ လက္ေဆာင္ပစၥည္းေရာင္းျခင္း (Selling Souvenirs on board)
- တျခား ေလေၾကာင္းလိုင္းမ်ား နဲ႕ သေဘာတူညီမွဴ မယူထားျခင္း (ဆိုလိုတာက Transit Flight အတြက္ Luggage Check Through လုပ္လို႕မရျခင္း)
- Luggage ကို အလြန္ဆုံး ၁၅ ကီလိုသာ အတိအက် သယ္ခြင့္ေပး ျခင္း (Except AirAsia X)
- သြားမယ့္ ခရီးစဥ္ ကို အမ်ားႀကီးေစာ ၿပီး ဘြတ္ကင္ လုပ္ထားရင္ ေစ်းအလြန္သက္သာျခင္း (သြားခါနီးမွ ကပ္၀ယ္ရင္ ေစ်းဒီေလာက္ မသက္သာပါ)

တျခား အားသာခ်က္ အားနည္းခ်က္ ေတြလဲ အမ်ားႀကီး ရွိနိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခုေဖၚျပခဲ့ တဲ့ အခ်က္ ေတြကိုေလ့လာရင္ အဲယားေအးရွားဘာေၾကာင့္ ေစ်းသက္သာ တယ္ဆိုတာ သိသာပါတယ္။ ေစ်းသက္ သာကိုပဲ အဓိကထား မယ္ဆိုရင္ တျခား အဆင္ မေျပမွဴေတြ ကိုေတာ့ သည္းခံနိုင္ရမွာ ပါ။ အဲယား ေအးရွား ရဲ႕ ေၾကြးေၾကာ္သံ (AirAsia Slogan: Now Everyone Can Fly) အတုိင္း လူတိုင္းအတြက္ ပုံစံက် ဆက္ဆံမွဴမ်ိဳး ကိုသာ ရမွာပါ။ ခရီးသြားေအဂ်င္ စီ၊ ခရီးသြား ၀န္ေဆာင္မွဴ လုပ္ငန္းမ်ားအတြက္ အထူးအခြင့္ အေရး (Special privileges for Tour Operators & Travel Agency) ဆိုတာလဲ မရွိပါ။

လုပ္ငန္းသေဘာ အရ အဲယားေအးရွားနဲ႕ အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ခရီးသြားခဲ့ တဲ့ အေတြ႕အႀကံဳ အရ ေျပာရရင္
- အဲယားေအးရွား နဲ႕ခရီးသြားခဲ့ရင္း အိပ္ေပ်ာက္ခဲ့ရင္ ျပန္ရဖို႕ေဆာင္ရြက္ရတာခက္ပါတယ္
- အြန္လိုင္းဘြတ္ကင္ လုပ္ရင္းမွားသြားရင္ ျပင္ဖို႕အလြန္ခက္ပါတယ္
- ေငြေပးေခ်ရာ မွာခရက္ဒစ္ကတ္ (Credit Cards) ျဖင့္သာေပးေခ်နိုင္ပါတယ္
- အြန္လိုင္းဘြတ္ကင္ လုပ္ေနစဥ္အတြင္းမွာ (ခရီးသြား အာမခံ၊ အစားအေသာက္၊ ေလဆိပ္ ဖယ္ရီဘတ္စ္ကား စတာေတြကို မွားၿပီး) ၀ယ္မိေလ့ရွိတဲ့ အတြက္ အပိုကုန္က်တတ္ပါတယ္
- အဲယားေအးရွား ေလယဥ္မယ္ေတြ ဟာ ေစ်းသည္နဲ႕ ပိုတူ သလိုထင္ရတတ္ပါတယ္
- (အႀကိမ္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား)ေလယာဥ္ေပၚမွာ ေဘာပင္ ငွားရန္ ခက္ခဲပါတယ္ ("မအားဘူး" တို႕ "ငါလဲသုံးစရာရွိေသးတယ္" တို႕ကိုၾကားရဖို႕ပိုမ်ားေလ့ ရွိပါတယ္)
- ေလဆိပ္မွာ ေလယာဥ္ဆီကိုေရာက္ဖို႕ အေတာ္အတန္ လမ္း ေလွ်ာက္ရေလ့ ရွိပါတယ္
- မိုးရြာ ေနစဥ္ မွာ ခဏငွားတဲ့ အဲယားေအးရွား ပုံပါထီး ကို အရိပ္ထဲ ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ေဘးကိုခ်ထားခဲ့ ရပါတယ္ (တလွမ္း ႏွစ္လမ္းေလာက္ ေလွ်ာက္ၿပီး ယူသြားမိရင္ ပိုက္ဆံအိတ္ လုတဲ့ သူခိုးေနာက္ လိုက္သလို ေျပးလိုက္ၿပီး ေအာ္ဟစ္ေတာင္းေလ့ ရွိပါတယ္)

ဟိုတေလာ ကေတာ့ အဲယားေအးရွား ေပၚမွာ မီးဖြားသြား တဲ့ ႀကံဳေတာင့္ ႀကံဳခဲ ျဖစ္ရပ္မွာ မေလးရွား အဲယားေအးရွား စီအီးအိုက ေန မိခင္နဲ႕ ကေလးအတြက္ တသက္တာ အဲယားေအးရွား အခမဲ့ စီးနင္းခြင့္ ကို လူသိရွင္ၾကား ေပးအပ္ ခဲ့တာကိုသတင္းေတြမွာ ဖတ္ခဲ့ရပါတယ္။ အဲယားေအးရွားရဲ႕ ႀကံဳေတာင့္ ႀကံဳခဲ ျဖစ္ရပ္ လို႕ ဆိုရမွာပါ။

အဲယားေအးရွား ဟာေခၽြတာေရး ေလေၾကာင္းနဲ႕ ေအာင္ျမင္ လာတာနဲ႕ တဆက္တည္း "ကၽြန္း ေခၽြတာေရး ဟိုတယ္မ်ား" (Tune Budget Hotels) နဲ႕ ကၽြန္းမိုဘိုင္းဖုန္းကတ္ (Tune Mobile) တို႕ကိုပါ ေနာက္ပိုင္းမွာ ေစ်းကြက္ လိုအပ္ခ်က္ အရ တိုးခ်ဲ႕လာတာေတြ႕ရပါတယ္။ အဲယားေအးရွား ဂိုးေဟာ္လီးေဒး (AirAsia Go Holidays) ကေတာ့ ေလေၾကာင္း လိုင္းနဲ႕ တျပိဳင္ နက္ထဲ လိုလိုေပၚေပါက္ လာတဲ့ ခရီးသြား၀န္ေဆာင္ မွဴ လုပ္ငန္းပါ။

အဲယားေအးရွား အေၾကာင္း ဆက္ေရးရရင္ ကုန္နိုင္ဘြယ္မ ျမင္လို႕ ဒီေနရာမွာပဲ ရပ္လိုက္ပါေတာ့မယ္။

ရည္ညႊန္း
- http://www.airasia.com/
- http://www.tunehotels.com/
- wikipedia
- IATA

ဓါတ္ပုံ
- Air Asia

ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...

ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....

My Garden Birdwatch & MY Garden Birdwatch

ေခါင္းစဥ္ ကိုၾကည့္လိုက္ရင္ ဘာထူးျခား လို႕လဲလို႕ေတြးမိလိမ့္ မယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒီႏွစ္ခုဟာ အေတာ္ အတန္ ကြားျခား ပါတယ္။ တခု က ကၽြန္ုပ္ၿခံ၀န္းအတြင္း ငွက္ၾကည့္ျခင္း နဲ႕ ေနာက္တခု က မေလးရွား ဥယ်ာဥ္ၿခံအတြင္း ငွက္ စာရင္းေကာက္ျခင္း ပရိုဂရမ္ (survey) ျဖစ္ပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ လ ကတည္းက မေလးရွား သဘာ၀ ၀န္းက်င္ ထိမ္းသိမ္း ေရးအသင္း (MNS - Malaysia Nature Society) က ၀ါသနာတူ သူငယ္ခ်င္း ကစာေတြအ ႀကိမ္ႀကိမ္ ပို႕ ၿပီး သူတို႕အစီအစဥ္ မွာ၀င္ပါ ေပးဖို႕ တိုက္တြန္းလာပါတယ္။ ဒီအစီအစဥ္ ဟာ ကမာၻ႕ပတ္၀န္းက်င္ ထိမ္းသိမ္း ေရး ေန႕ (World Environment Day) အထိမ္းအမွတ္ အေနနဲ႕ျပဳလုပ္ ၾကျခင္းလဲ ျဖစ္ေၾကာင္း စာထဲမွာ ရွင္းျပထားပါ ေသးတယ္။ မေလးရွား နိုင္ငံဟာ ေခတ္မွီဖြ႕ံၿဖိဳး တိုးတက္ဆဲ ႏိုင္ငံ ျဖစ္သလို သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ထိမ္းသိမ္းေရး အတြက္လဲ ထဲထဲ၀င္၀င္ ထိထိေရာက္ေရာက္ လုပ္ေဆာင္ေနတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ မူလတန္း အဆင့္ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသား ေလးမ်ားမွ အစ တကၠသိုလ္ အထိ

သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ထိမ္းသိမ္းေရး ရဲ႕ အေရးပါပုံ ကို ဂရုျပဳမိေအာင္ နည္းလမ္း အမ်ိဳးမိ်ဳး နဲ႕ ေဆာင္ရြက္ပါတယ္။ အထိုက္အ ေလ်ာက္လဲ ေအာင္ျမင္တယ္ လို႕ျမင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ဆီမွာလဲ တနိုင္တပိုင္ ေရာ၊ က်ယ္က်ယ္ျပန္႕ျပန္႕ ပါ ဒါမ်ိဳး ေတြလုပ္ေနတာ လဲ ၾကားျမင္သိေတြ႕ ေနရလို႕၀မ္းသာစရာပါ။

သူတို႕ ဆီက Count Sheet ေလး ကိုမွ် ေ၀ေပးလိုက္ပါတယ္။



2010_MYGB_countsheet

Ref:-
- MY Garden Birdwatch
- Birds i witness

Note: The Count Sheet is copyright property of MY Garden Birdwatch .

ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...

ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....

အေရွ႕ကမ္းရိုးတန္းက ကၽြန္းကေလး

အေနာက္ေတာင္တခြင္က မိုးရိပ္ရယ္..ဆင္

ရုပ္ရွင္ေတြထဲမွာဆို အပန္းေျဖကၽြန္္း တစ္ကၽြန္းပါလာရင္ စိမ္းျပာေရာင္သန္းေနတဲ့ ပင္လယ္ေရရယ္၊ နုလြျဖဴေဖြးေနတဲ့ သဲျပင္နဲ႕ အစီအရီအၿပိဳင္းအရိုင္း ေပါက္ေနတဲ့ အုန္္းပင္ေတြ ကို အၿမဲရိုက္ျပေလ့ရွိတယ္။ တကယ္တန္းဆို အၿမဲမမွန္နိုင္ဘူး။ တခ်ိဳ႕ အပန္းေျဖ resort ဟိုတယ္ေတြက လွတဲ့ေနရာေတြမွာ ရွိတာမဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ အဲဒါေတြျပည့္စုံတဲ့ေနရာေလး တစ္ခုကိုေရာက္ခဲ့တယ္။ အဲဒီကၽြန္ကေလးက ထရန္းဂႏု (Terengganu State) က ပုေလာလန္တင္ဂါ (Pulau Lang Tengah) ဆိုတဲ့ကၽြန္း ကေလးပါ။ ပုေလာ ဆိုတာမေလး လိုကၽြန္းလို႕အဓိပၸါယ္ရၿပီး ပုေလာလန္တင္ဂါ ဆိုတာကေတာ့ ကၽြန္းလယ္ေခါင္မွာ လင္းယုန္နားေသာ ကၽြန္းလို႕အဓိပၸါယ္ရွိတယ္လို႕ အတူလိုက္လာတဲ့လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ မေလး ကရွင္းျပတယ္။

Pool View (D'Coconut Lagoon)

တကယ္ေတာ့ ဒီကၽြန္းေလးဟာ အနီးနားက နာမည္ႀကီး ပါဟန္းၾတန္း ကၽြန္း (Perhential Island) နဲ႕ ရီဒန္းကၽြန္း (Redang Island) တို႕ထက္ အေတာ္အတန္ေသးငယ္ ေပမဲ့ အဲဒီကၽြန္းေတြလို Tourist ေတြအလာ မမ်ား တဲ့ အတြက္ ေအးခ်မ္းၿပီး သန္႕ရွင္းလွပေနေသးတာ အမွန္ပါ။ ကၽြန္း ေသးေသးေလးမွာ စုစုေပါင္း ရီေဆာ့ဟိုတယ္ ေလးခု ပဲရွိေပမယ့္ တခုနဲ႕ တခု လုံေလာက္တဲ့ အကြာ အေ၀း မွာကိုယ္စီေဆာက္လုပ္ထား တာပါ။ ဒါကိုသတိ ျပဳ မိေတာ့ ကိုယ့္ဆီက ၿခံစည္းရိုးခ်င္း ကပ္ေဆာက္ထားတဲ့ ေခ်ာင္းသာ ကမ္းေျခကို သြားေတြးမိေသးတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႕ တည္းခဲ့တဲ့ ဟိုတယ္က D' Coconut Lagoon ဆိုတဲ့ 3+Star အဆင့္ရွိတဲ့ ရီေဆာ့ဟိုတယ္ေလးပါ။ ဒီကၽြန္းကေလး ကိုေရာက္ျဖစ္တာကလဲ အဲဒီ D' Coconut Lagoon က ေနအထူး ေရြးျခယ္ ထားတဲ့ ခရီးသြား လုပ္ငန္း ေတြက တာ၀န္ရွိသူေတြကို ဖိတ္တဲ့ အစီအစဥ္ (Familiarization Trip - FAM Trip လို႕ေခၚတယ္) အရလာၾကတာပါ။ ဟိုတယ္ တာ၀န္ရွိသူေတြ က အမ်ားႀကီး ဖိတ္မထားပဲ စုစုေပါင္း ကုမၸဏီ ၇ ခုခန္႕ကိုပဲေတြ႕ပါတယ္။ ကုမၸဏီ တခုကို ၂ ေယာက္ေလာက္ လာၾကတာဆိုေတာ့ ၁၅ ေယာက္ေလာက္ ပဲရွိတာပါ။ ၂ ညအိပ္ ၃ ရက္ စားရိပ္ၿငိမ္း အစီအစဥ္ ဆိုေပမယ့္ တေန႕ကို၁၀ နာရီေလာက္ထုိင္ေနရတဲ့ အလုပ္စားပြဲ နဲ႕ နိစၥဓူ၀ ကိစၥေတြကေန ခဏပဲျဖစ္ျဖစ္ ေရွာင္ထြက္လို႕ရတာကို ကေတာ္ေတာ္ ေက်နပ္စရာ ေကာင္းေနပါၿပီ။

ခရီးစဥ္ကိုေျပာရ ရင္ ကြာလာလန္ပူကေန ကြာလာၾထန္းဂႏု (Kuala Trengganu) ကို ၆ နာရီေက်ာ္ၾကာ ဘတ္စကား စီးရပါတယ္။ ကြာလာၾထန္းဂႏုေရာက္မွ တကၠစီငွားၿပီး ေမာ္ေတာ္ဆိပ္ကို မိနစ္ေလးဆယ္ေလာက္ စီးရပါေသးတယ္။ လာႀကိဳ တဲ့ ဖယ္ရီ (Ferry Speed Boat) က ၂ နာရီမွဆိုေတာ့ ၁ နာရီေလာက္ ေလွဆိပ္မွာ အခ်ိန္ ျဖဳန္းေနရျပန္ပါတယ္။ ခရီးစဥ္က ေတာ့ ဘာမွထူးထူးျခားျခားမရွိလို႕ အေသးစိတ္မေရးေတာ့ပါဘူး။ ေဟာ္တယ္ ကတာ၀န္ရွိသူ ကလူစုံမစုံ စစ္ ၿပီးေတာ့ ေစာင့္ေနတဲ့ စပိဘုတ္ေပၚတက္ၾကၿပီး စ ထြက္ပါေတာ့တယ္။ ရာသီဥတု ကလဲ မုတ္သုံ ၀င္စ ဆိုေတာ့ မိုးတဖြဲဖြဲက်ေန ကာ ေကာင္ကင္တခုလုံး မဲေမွာင္ေနပါတယ္။ လိွုင္းေလ အေတာ္အတန္ ျပင္းေတာ့ စပိဘုတ္ကေလး က စက္ကုန္ေအာင္ေမာင္းရပါတယ္။ တညလုံး ေကာင္းေကာင္းစား မထားပဲ မနက္စာ လြတ္ထားတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ မွာ လိွုင္း မူးတဲ့ ဒဏ္ကို နာရီ၀က္ေလာက္မွာ စ ၿပီးခံစားရပါတယ္။ အစ ကေတာ့ ဘာမွ မျဖစ္သလိုပါပဲ။ ေနာက္ မွ အသက္ ၄၀ ခန္႕ အမ်ိဳး သမီး လိွုင္းမူးၿပီး ခံစား ေနရတဲ့ ပုံကို ေတြ႕ကာမွ ကိုယ္လဲ ပိုဆိုးလာသလိုျဖစ္လာပါတယ္ (ေနာက္မွ အဲဒီအမ်ိဳးသမီးဟာ ဟိုတယ္ပိုင္ရွင္ဆိုတာ လာမိတ္ဆက္လို႕သိတယ္)။ ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ ေနာက္ထပ္ ၅ မိနစ္ အတြင္းမွာ ကၽြန္းကို စပိဘုတ္ ကေလး ဆိုက္ကပ္နိုင္သြားပါတယ္။

ေရာက္ေရာက္ခ်င္း စိုေနတဲ့ အ၀တ္အစားလဲ ပါလာတဲ့ ပုလင္းဖြင့္ ၿပီး ေဆးတခြက္ေလာက္ ေသာက္လိုက္ မွ ေနသာသလို ျဖစ္သြားတယ္ (တယ္စြမ္းတဲ့ေဆး)။ ေနာက္ေတာ့ တာ၀န္ ရွိသူေတြက ဟိုတယ္ အႏွံ႕ လိုက္ျပ ပါတယ္ ။ ေနရာ အႏွံ႕နီပါး ၾကည့္ၿပီးေတာ့ မွ ကိုယ္အခန္း မွာျပန္နားျဖစ္ပါတယ္။ ညေနေရာက္ ေတာ့ ကၽြန္း တပါတ္ ေလွ်ာက္ၾကည့္ ျဖစ္တယ္။ စုစုေပါင္းမွ ဟိုတယ္ ၄ လုံးပဲ ကၽြန္းေပၚမွာ ရွိၿပီး တျခား ေနရာ ေတြကေတာ့ မိုးသစ္ေတာ ႀကီး က ဖုန္းလႊမ္း ေနတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ကို Dive Master (ေရငုတ္လမ္းျပ) Kamar (ျမန္မာလိုအဓိပါၸယ္ကလဲ ကမာ ပဲ) ကလိုက္ျပပါတယ္။ ကၽြန္းေပၚမွာ Lang Seri Resort, Blue Coral Resort, Redang Lang Resort နဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေရာက္ေနတဲ့ D' Coconut Lagoon Resort ပဲရွိတာပါ။

ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ White-bellied Sea Eagle ေတြေနာက္လိုက္ေနခဲ့တယ္..

ကၽြန္းပါတ္၀န္းက်င္မွာ ေရငုတ္ၿပီး ၾကည့္စရာ အနက္ ၇ မီတာ ကေန ၂၆ မီတာအတြင္းရွိ နာမည္ႀကီး Dive Site ၁၂ ခုရွိပါတယ္။ စပိဘုတ္နဲ႕ ၅ မိနစ္ ကေန ၁၅ ေမာင္းသြားရုံနဲ႕ ေရာက္နိုင္တဲ့ ေနရာေတြမွာရွိတာပါ။ အထူးသျဖင့္ လန္တင္ဂါ ကၽြန္းနား မွာ ေရငုတ္ရင္ Whale Shark (ေ၀လငါးမန္း) နဲ႕ Manta Ray (ငါးလိပ္ေက်ာက္) ေတြကို သူ႕ရာသီအလိုက္ ေတြ႕နိုင္တာပါဘဲ။ လိပ္မ်ိဳးစုံ ကေတာ့ ႏွစ္ပါတ္လည္ ေအာင္ ေတြ႕နိုင္ၿပီး တခါတရံမွာ Barracudas နဲ႕ Leopard Shark ေတြကိုလဲ ကံေကာင္းရင္ ေတြ႕နုိင္ပါေသးတယ္။ Grouper ေတြနဲ႕ တျခား ေရာင္စုံ ငါးအုပ္စုက ေတာ့ ေလွကို စက္သတ္ၿပီး ေပါင္မုန္႕ အပိုင္း အစ ေလးေတြပစ္ခ် လိုက္ရုံ နဲ႕ အနားကို စုလာၾကပါတယ္။ အဲဒီမွာ သူတုိ႕ ပို႕တဲ့ Dive Site မွာ စုစုေပါင္း ၄ ခါ ေရငုပ္လိုက္ Snorkeling လုပ္လိုက္ နဲ႕ Dive Master ကမာ နဲ႕ စကားေျပာလိုက္ နဲ႕ အခ်က္ အလက္ စုံသေလာက္ရလာပါတယ္။

Discover Scuba Diving Refresher Course

OK Lah ? OK

ကၽြန္ကေလးေပၚမွာ ေရကူး ေရငုတ္ အျပင္ Jungle Trekking (ေတာတြင္းေလ့လာေရး) လုပ္လို႕ ရပါေသးတယ္။ မနက္ေစာေစာထတတ္သူ အဖို႕ ေက်ာ္ခင္ (Jogging) လုပ္ရင္း Batu Kuching (batu = ေက်ာက္ေတာင္၊ Kuching = ေၾကာင္) ကို တက္လို႕ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတာ့ မေရာက္ခဲ့ပါဘူး။ မိုးရြာထား ေတာ့ ေရညိွေတြ နဲ႕ အႏၱာရယ္ ရွိနုိင္တယ္ လို႕ တားၾကလို႕ပါ။ ဒါေပမယ့္ ေန႕လည္စာစား အၿပီး မွာ တစ္ေယာက္ ထဲ ကၽြန္းတစ္ပါတ္ ေရွာက္ၾကည့္ခဲ့တယ္..။ White-headed Eagle ေတြ ကိုမၾကာခဏ ေတြ႕ရၿပီး ေက်ာက္ေဆာင္ ေပၚကေန လွမ္းေခ်ာင္းေနတုန္း ေနာက္က ကုတ္ျခစ္တဲ့ အသံ ၾကားရေတာ့ အလန္႕တၾကား ထြက္ေျပးသြားတဲ့ Monitor Lizard ႀကီးကိုေတြ႕လိုက္ရတယ္။ ၆ ေပေလာက္ ရွည္မလားပဲ။ ေနာက္မွ ဒီအေကာင္ေတြ ဟာ ကၽြန္းက မူလ ေနထိုင္သူ အမ်ားစု ဆိုတာသိလိုက္ရေတာ့တယ္။

ဟိုတယ္ေတြပိတ္တဲ့ရာသီဆို ဒီလိုေလးျဖစ္က်န္ခဲ့တယ္..

ထူးျခား မွု႕ မဟုတ္တဲ့ ထူးျခားခ်က္ က ဟုိတယ္ ၀န္ထမ္း (ဟုိတယ္ ၄ ခုစလုံး) အမ်ားစု က အနယ္ နယ္ အရပ္ရပ္ က တိုင္းရင္းသား ေရႊျမန္မာေတြပါ။ လန္တင္ဂါ ကၽြန္းဟာ တျခားအေရွ႕ ကမ္းရိုးတန္းက ကၽြန္းေတြလို ရာသီနဲ႕ အလုပ္လုပ္ရပါတယ္။ မ်ားေသာ အားျဖင့္ နို၀င္ဘာ လေလာက္ ကေန ေဖေဖာ္၀ါရီ လကုန္ေလာက္ အထိ မုတ္သုံ အ၀င္ မွာ ရပ္နားထားရပါတယ္။ လိုွင္းေလထန္ၿပီး မိုးအဆက္ မျပတ္သည္းသည္းမည္းမည္းရြာတတ္လို႕ ကၽြန္းနဲ႕ အဆက္ အသြယ္ေတာင္ ျပတ္သြားတတ္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္အေတာအတြင္း မွာ ေဟာ္တယ္ အသီးသီးက အေစာင့္ ေတြပဲက်န္ခဲ့တတ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ေတြ႕ခဲ့တဲ့ အယ္ဒိုထူး ဆိုတဲ့ ကရင္ေလး အဆိုအရ ဆိုရင္ ကၽြန္းတကၽြန္း လုံးမွာ ျမန္မာ ၇ ေယာက္နဲ႕ ဘဂၤလား တေယာက္ပဲ က်န္ခဲ့တယ္ လို႕ဆိုပါတယ္။

၂ ည အိပ္ၿပီး ေနာက္ တေန႕မွာ ေတာ့ မနက္စာ စားၿပီး လာႀကိဳတဲ့ စပိဘုတ္နဲ႕လာရာလမ္း အတုိင္းျပန္ခဲ့ပါေတာ့တယ္။ ဟိုတယ္၀န္ထမ္းအားလုံး လက္ျပရင္း လွမ္းေအာ္ႏွုတ္ဆက္ၾကတယ္..။

"Jumpa Lagi" (See you again)

Photo:-
- Suzaini Sulaiman & Malaysia tour operators

Ref:-
- D' Coconut Lagoon Resort (Bryan Wong - Manager)
- Kamar (PADI Dive Master)
- Tourism Trengganu

ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...

ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....

Caves & Caving

Nowadays, Tourism has been advanced which could even offer to provide Space Tourism beside traveling to various places of throughout the world in any means either leisure or adventure. Caving or Spelunking includes one of the popular activities in tourism in these days. There would be varied to define the term "Cave" which could also be considered smaller spaces like sea or littoral caves, glacier caves, rock shelters and grottos. This post would not covered and intended for all about Cave and Spelunking but it is a sincere approach from a tour operator.


Basically, there are two different types of caves: adventure and show caves. Anyhow, Caves are surrounded with full of mystery and legends to discover in different ways (ie: archaeological research or scientific exploration etc.). Although major expeditions have been carried, many caves are still not fully explored in general.

In Malaysia, there, some caves are the biggest and longest caves in the world including archaeological sites and others are naturally beautiful with stalagmites and stalactites may be underground rivers. (There are also many different caves in Myanmar especially in Shan plateau, Kayah State and Kayin State, geographically where caving can be followed both adventure or leisure. Click Here to Study Cave Fauna of Myanmar)


The caves are home to a wide variety of cave fauna like bats, toads, snakes, invertebrates (ie: insects, spiders, beetles, cockroaches, centipedes and millipedes) and swiftlets with edible nests. Malaysia has many caves with exotic creatures such as blind catfish and the Trapdoor Spider. Caving is normally should be made in the dry season from march to October in Malaysia but anyhow need to be prepared for rain anytime as Malaysia is in tropical area.


List of Malaysia Caves

• Gua Kelam, Perlis
• Gua Tempurung, Kampar, Perak
  
• Gua Kundu, Gopeng, Perak
  
• Gua Harimau, Perak
• Batu Caves, Selangor
• Gua Ikan, Kuala Krai, Kelantan
• Taat Cave, Bewah Cave at Tasik Kenyir, Terengganu
• Gua Daun Menari, Luas Cave, Gua Telinga at Taman Negara, Pahang
• Gomantong Cave, Sandakan Sabah
• Fairy Cabe, Wind Cave, Jambusan Cave, Bau, North Kuching, Sarawak
• Great Cave, Painted Cave, Niah National Park, Miri, Sarawak
• Sarawak Chamber, Deer Cave, Green Cave, Clear Water Cave , Moon Cave , Turtle Cave Mulu National Park, Sarawak
  
• Gua Madai, Lahad Datu, Sabah

Caving - Safety Tips

• Have the proper equipment along. The basic equipment page offers advice on helmets, light sources and clothing for safe and comfortable caving.

• Never cave alone. A group of 3 or 4 is small enough to move quickly, yet big enough to allow flexibility in emergencies. If someone is injured, at least one person should stay with them while others go for help.

• Make sure someone knows where you are going and when you are expected to return. Allow some leeway on return times since trips often take longer than expected, but having someone ready to call for help if your group is overdue is a wise precaution.

• Move carefully in the cave. Uneven ground, low ceilings and pits make running and jumping dangerous. Climbs, crawls and rough terrain can make even a sprain a big problem for getting out of the cave.

• Be aware of the nature of the caves you are visiting. For example, caves with streams may be prone to flooding and a sharp eye may need to be kept on the weather. Other caves require climbing skills or vertical equipment that you or others in your party may not have.

• If you run out of light or become hopelessly lost get into a safe position and wait for help (you did tell someone where you were going didn't you?).

***

Note: Amendments & Corrections are done on December 12, 2009 (Suggested and criticized by Liz Price)

Ref:-
- Wikipedia
- Caves & Limestone Hills of Malaysia by Liz Price (Courtesy of Liz Price)
- Tourism Malaysia
- Encyclopedia II - List of caves - Asia
- Caving Intro

Photos:-
- North Wales Caving Club UK
- Terry Alderman Photography
- Jim Johnston
- Endemic Guides

ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...

ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....

Sarawak - on the Island of Borneo

Sarawak exists on Borneo, the third largest in the world after Greenland and New Guinea. Malaysian belongs two states on Borneo are separated in Sarawak with a size of 123520 square kilometer and Sabah with 75230 square kilometer. The sultanate Brunei wedged in between these two Malaysian states and the southern two third of Borneo is belong to Indonesia and called Kalimantan.

Sarawak is well famous for its richness in plants and animal species, in a way Borneo is a center of biodiversity in tropical Asia. There are 10 national parks and wildlife sanctuaries in Sarawak and which are home to quite a number of endangered animal species such as Proposcis Monkeys, Orang Utans, Sumatran Rhinoceros, Clouded Leopard, Asian Elephants et cetera.


Archaeological encounters at Santubong Peninsula serve that the Chinese came to trade during Tang, Yuan and Sung dynasties from 618 AD to 1368 AD. And it was under the control of the Sultan of Brunei once in the past, at some point, there is no written records of the "middle age". In fact, Sarawak's history is like an exciting story from a novel played by enthralling characters of various performers. It was full of mysterious and alluring time while James Brooke landed his first step to the inside of Sarawak from the Sarawak River. He become first White Raja in Sarawak.

"My intention is first to visit Sarawak - a river whence they get antimony ore, as yet unknown and unmarked on teh charts. At Sarawak, I hope to get hold of the Rajah of Borneo proper and go up to the capital with him and, if possible, make an excursion up the river. I feel confident something is to be done"
James Brooke (29 April 1803 – 11 June 1868)

The Chronicles of the Brooke ruled in an era by three generations of an English family whose first foray into Sarawak. James Brooke arrived in Kuching in 1839 to deliver a letter to the governor of Sarawak, Raja Muda Hashim. Sarawak was ruled by Brunei Sultanate at the time he arrived. The Brunei Sultanate and rebellion from the Malays and Bidayuh who had been forced into hard labor by the Governor. Rajah Muda Hashim was not able to control teh uprising and requested to James Brooke to compromise and bring a peaceful settlement with the natives. Brooke succeeded the operations and become White Raja of Sarawak in 1842 as a reward. Not before expanding his territory, in 1842 Rajah Brooke died.

His nephew Charles Brook took over him. Charles Brooke was well organized and capable person who set a proper system of government and extension of Sarawak Border. From 1941 - 1945, during the Japanese occupation, Charles and his family fled to Australia. No difference like other places during Japanese occupation, all economic and administrative structures are collapsed and the people of Sarawak were suffered. Before the return of Sir Charles Vyner Brooke, Sarawak was already took over by Austrilian Military Administration. Sarawak's colonization by British on 1 July 1946 and hundreds of government officers resigned from government service. In 1949, the second British Governor was assasinated by Rosli Dhobi. Despite Malaysia independent on 31 August 1957 (Merdeka Day), Sarawak did not achieve full independence until 16 September 1963 due to opposition from Indonesia and Philippines.


The People
There are 28 ethnic groups inhabitant in Sarawak with their own distinct language, culture and lifestyle. Urban ares are populated by Malay, Chinese, Melanaus and small percentage of Ibans and Bidayuh who are relocated from their village for various reasons such as work or education. There are only a small community of Indians living in Sarawak. It is a harmony amongst the population of over 2 million in 28 indigenous ethnic groups who speak 45 different languages. Furthermore Sarawak is a place of the cluster of various traditions, pratices and religions.

"But who is the civilised Malay or, as he is also termed, the Deurero-Malay or Coastal Malay, of Malaya, Sumatra, Java, Bali, Lombok, Borneo, Celebes, Ternate, Timor, Sumba, and other islands? This broad-headed individual with more or less Mongoloid features, olive skin, lank black hair and thin beard is the Proto-Malay plus many foreign strains derived from inter-marrage with Chinese from teh Chou period onwards, with Indians from Bengal and the Deccan, with Arabs and Siamese." Sir Richard Winstedt, The Malays: A Cultural History

The Malays
Twenty one percentage of the population in Sarawak, Malays are traditionally fishing, wood carving, silver and brass crafting as well as traditional Malay textile weaving. They are in fact originally migrated from Sumatra and they speak different dialect from the Malays of Peninsular Malaysia. Mostly they live traditionally along the coast.

The Chinese
They came to Sarawak as traders in early 6th century, Chinese now the 29 % of the population of Sarawak and practically built up strong community in social and business fields since 19th century then. Sarawakian Chinese are comprising Hokkien, Foochow, Hakka, Cantonese, Teochew and Henghua. They maintain their tradition and celebrate almost all of major cultural and religious activities.


The Iban
They are the largest portion of the total population which is 30 % of entire Sarawak, Iban are reputed as "headhunters of Borneo". Ibans dwell in their renowned longhouses and famous for their weaving, silver crafting, wood carvings and beads. The Ibans traditionally settle in the river valleys of Batang Ai, the Skrang River, Saribas, and the Rajang River by building up their longhouses. These longhouses may have somewhere between six to nearly a hundred units! Longhouses generally located in newly opened areas are typically made of bamboo and tree bark, but more established and prosperous longhouses can be made of precious and long-lasting hardwoods from the nearby forest. They practice their own democracy in a communal group. They keep the elderly as important rote to make major decisions. The headman who is elected by the people of the entire community of each longhouse. Nowadays, Ibans are well known for their hospitality and friendliness.

The Orang Ulu
The Orang Ulu means upriver people and it had used to mention numerous tribes who live in upriver of inside Sarawak. In fact these groups make up approximately 5.5% of Sarawak's total population. Those tribal groups include also major Kenyah and Kyan tribes as well as the minority groups of Kajang, Kejaman, Punan, Ukit and Penang. The word Orang Ulu nowadays more widely called also to down-river tribes of Lun Bawang, Lun Deyeh, Murut and Berwan as well as the hill tribal Kelabits.

***Note: I sincerely tried to write about Sarawak at a glance and I doubt my post would be covered all about Sarawak.

Ref:-
- Wikipedia
- Sarawak by Robert Hoebel
- Sarawak Tourism Board
- Masama
- Wan (Kuching)

Photos:-
- Courtesy of Sarawak Tourism Board
- Sir Francis Grant from file Wikipedia

ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...

ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....