ျမန္မာ့ခရီးသြားအတြက္

ကမာၻတလႊားရင္ဆိုင္ႀကံဳေတြေနရတဲ့ အက်ပ္အတည္းေပါင္းစုံ နဲ႔ စိန္ေခၚမွဳအရပ္ရပ္တို႔ဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔အမိျမန္မာ ႏိုင္ငံကို ကြက္ေက်ာ္မသြားပဲ တိုက္ရိုက္ထိခုိက္ဆက္စပ္ေနရုံမွ် မက အပိုဆုအေနနဲ႔ ျပည္တြင္းျဖစ္ ပဋိပကၡေပါင္းစုံ ကိုလဲ နည္းလမ္းေပါင္းစုံသုံးၿပီး ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းေနရပါတယ္။ အစိုးရအေနနဲ႔ အစိုးရအေလ်ာက္ ပင္ပန္းခက္ခဲစြာျဖတ္သန္းေနရသလို၊ က႑အသီးသီး မွာလဲ အခ်ိတ္အဆက္မိလိုက္မမိလိုက္ နဲ႔ ေက်ာ္လႊားျဖတ္သန္းေနရတာျဖစ္ပါတယ္။ နည္းပညာတိုးတက္ဖြံ႕ၿဖိဳးတက္မွဳ နဲ႔ အတူ နည္းပညာအားသာမွဳကို အခြင့္ေကာင္းယူ၊ လက္ဦးမွဳရယူၿပီး နယ္ေျမခ်ဲ႕ထြင္လာတဲ့ ကမာၻ႕အင္အားႀကီးလုပ္ငန္းစုႀကီးေတြရဲ႕ ရွည္လ်ားလွတဲ့ ေျခတံလက္တံေတြဟာလဲ ျမန္မာ့ေျမေပၚမွာ ေျခရွဳပ္လက္ရွဳပ္လာပါေတာ့တယ္။ အဲဒီ ျခိမ္းေျခာက္မွဳဟာ တျခားလုပ္ငန္းက႑ေတြ ကို သက္ေရာက္ေနသလို ခရီးသြားလုပ္ငန္းကိုလည္းခ်န္လွပ္ မထားခဲ့ပါဘူး။

အရွိန္အဟုန္နဲ႔ ဖြြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္လာတဲ့ ဒစ္ဂ်စ္တယ္ နည္းပညာေၾကာင့္ ကမာၻအရပ္ရပ္က ခရီးသြားေတြဟာ မိမိသြားခ်င္တဲ့ ခရီးစဥ္ေဒသအေၾကာင္း ကို အန္းတား (Enter) တစ္ခ်က္ေခါက္ၿပီးသိခ်င္တာသိခြင့္ရသလို၊ ေလယာဥ္လက္မွတ္နဲ႔ ဟိုတယ္ ဘြတ္ကင္လုပ္လို႔ရယုံတင္မကပဲ စားေသာက္ဆိုင္စားပြဲ ကိုပါႀကိဳတင္ဘြတ္ကင္လုပ္လို႔ရလာၿပီျဖစ္ပါတယ္။ ျပတိုက္ေတြ နဲ႔ အပန္းေျဖကစားကြင္းေတြ ရဲ႕၀င္ခြင့္လက္မွတ္ေတြ ဟာအြန္လိုင္းမွာ ဒစ္စေကာင့္ေစ်းနဲ႔ ရႏိုင္သလို အေပ်ာ္စီးသေဘၤာ၊ ရထားလက္မွတ္စတာေတြ ကေတာ့ ကာလအေတာ္ၾကာၾကာကတည္းက အြန္းလိုင္းမွာလြယ္လြယ္ကူကူ၀ယ္လို႔ ရႏိုင္လာပါတယ္။

အြန္လိုင္းေစ်းႏွဳန္းေတြဟာလဲ ဟိုတယ္နဲ႔ ကန္ထရိုက္စာခ်ဳပ္တိုက္ရိုက္ ခ်ဳပ္ဆိုထားတဲ့ ေဒသခံခရီးသြားလုပ္ငန္းရွင္ေတြေရာင္းတဲ့ ေစ်းထက္ မၾကာခဏ ဆိုသလို ေစ်းႏွဳန္းတန္းတူ (ရံဖန္ရံခါဆိုသလို) ပိုသက္သာ ေနတတ္လို႔ ေဒသခံခရီးသြားလုပ္ငန္းေတြမွာ မသက္မသာျဖစ္ရတတ္ပါေသးတယ္။ အြန္လုိင္းေစ်းကြက္ဆိုတဲ့ ေနရာမွာ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းအခ်င္းခ်င္းပဲခ်ိတ္ဆက္တဲ့ (B2B – Business to Business) နဲ႔ စားသုံးသူနဲ႔ တုိက္ရိုက္ေရာင္း၀ယ္ေဖာက္ကားႏိုင္ တဲ့ (B2C – Business to Client) ဆိုတာမ်ိဳး တိတိပပ ကြဲျပားပါေသးတယ္။ ဘယ္လိုပဲကြဲျပားကြဲျပား အိုတီေအ (OTA – Online Travel Agents) ေတြဟာ သဘာ၀အားျဖင့္ နည္းပညာအေပၚမွာ မ်ားမ်ားရင္းႏွီးထားၿပီး အျမတ္ (Profit Margin) ရာခိုင္ႏွဳန္း အနည္းငယ္မွ်ေလာက္နဲ႔ပဲ ေဖာက္သည္ကိုယ္ဆြဲေဆာင္ပါတယ္။ အားသာခ်က္ေတြက သူတို႔ရဲ႕ ေစ်းကြက္ (Marketplace) ဟာ တစ္ကမာၻလုံးက အြန္လိုင္းသုံးစြဲသူေတြျဖစ္ေနၿပီး၊ သူတို႔ဆီက၀ယ္ယူႏိုင္ခ်ိန္ တနည္းအားျဖင့္ သူတို႔နဲ႔ အလုပ္လုပ္ႏုိင္ခ်ိန္ဟာ တရက္မွာ ၂၄ နာရီရွိၿပီး ပိတ္ရက္မရွိ တာပါပဲ။ 24/7 လို႔ညႊန္းဆိုၾကပါတယ္။

အေသးစိတ္ေလ့လာရင္ေလ့လာ သလို တျခားအားသာခ်က္၊ အားနည္းခ်က္ေတြ ေတြ႕ႏိုင္ေသးေပမယ့္ အဓိကအေရးအပါဆုံးအခ်က္က ျမန္မာျပည္ကိုလာဖို႔အတြက္ အြန္လိုင္းကေန ၀ယ္ယူတဲ့ အတြက္ ရလာမယ့္ အက်ိဳးအျမတ္ေတြဟာ နည္းပညာရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံသူ ျပည္ပ လုပ္ငန္းရွင္ဆီကို တိုက္ရိုက္စီးဆင္းသြားတယ္ ဆိုတာပါပဲ။ ႏိုင္ငံတကာမွာ ပါးပါးနပ္နပ္နဲ႔ လူးသာလြန္႔သာေအာင္ျပင္ဆင္လာတဲ့ အဲဒီ အြန္လိုင္းလုပ္ငန္းေတြက အခြန္အခ ရဖို႔ဆိုတာကလဲ မလြယ္လွပါဘူး။

တျခားႀကီးႀကီးမားမား စိန္ေခၚမွဳအေနနဲ႔ကေတာ့ ျမန္မာ့ခရီးစဥ္ေဒသတစ္ခုလုံးရဲ႕ေစ်းႏွဳံးပါပဲ။ ေဒသတြင္းမွာ ေစ်းအႀကီးဆုံးလို႔ေယဘူယ်သတ္မွတ္လို႔ရပါတယ္။ အေျခအေနအရပ္ရပ္နဲ႔ အခက္အခဲေပါင္းစုံအရ ေစ်းႏွဳံးႀကီးျမင့္ေနဦးမယ္ ဆိုရင္ေတာင္ ေဒသတြင္းမွာ စိတ္ေက်နပ္စရာတစုံတရာ ပိုသာတဲ့့အတြက္ ေပးခဲ့ရတဲ့ ေစ်းနဲ႕ ထုိက္တန္ေက်နပ္တယ္လို႔ ျမန္မာျပည္ကိုလာလည္တဲ႔ ကမာၻလွည့္ ခရီးသည္ေတြအေနနဲ႔ ယုံၾကည္လက္ခံႏိုင္ရင္ အဆင္ေျပေသးတယ္လို႔ မွတ္ယူရမွာပါ။ ဒါေတာင္မွ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံေတြက လွ်ံထြက္လာတာနဲ႕ ျမန္မာႏိုင္ငံကိုပဲ တကယ္သြားခ်င္တဲ့သူပဲလာေတာ့တာပါ။

ကမာၻလွည့္ခရီးသည္တစ္ဦး၊ တစ္ဖြဲ႕ ျမန္မာႏိုင္ငံကိုလာေရာက္လည္ပတ္ၿပီဆိုရင္ ျပည္၀င္ခြင့္ဗီဇာေၾကးကေနစၿပီး ဘုရား၀င္ေၾကး၊ ျပတိုက္၀င္ေၾကးကစလို႔ ေနထုိင္တည္းခုိရာ၊ စားေသာက္ရာ၊ အစရွိသျဖင့္ ဆက္စပ္ပတ္သက္ရာ အစိုးရ၊ လုပ္ငန္း၊ လူသူ တစ္ဦးခ်င္းစီတိုင္းကို ၀င္ေငြ အလုပ္အကိုင္အခြင့္အလမ္း ေဖာ္ေဆာင္ေပးတဲ့ အက်ိဳးေက်းဇူးႀကီးမားတဲ့ လုပ္ငန္းနယ္ပါယ္ႀကီးတစ္ရပ္ျဖစ္ပါတယ္။

ခရီးသြားလုပ္ငန္းဆိုတာ ကလဲ ထိလြယ္ရွလြယ္တဲ့ အထဲမွာ ထိပ္ဆုံးကပါပါတယ္။ ေနရာေဒသတစ္ခုကို ဘယ္ေလာက္ပဲလွ၊ ဘယ္ေလာက္ပဲထူးျခားေနပါေစ တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းမွဳမရွိရင္ ဘယ္သူမွလာလည္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အခုအခ်ိန္လိုမ်ိဳး ဘက္ေပါင္းစုံက အခက္အခဲမ်ိဳးစုံ၊ စိန္ေခၚမွဳမ်ိဳးစုံ ႀကံဳေတြ႔ေနရခ်ိန္မွာ ျမန္မာ့ခရီးသြားလုပ္ငန္း ေရရွည္တည္တံ့ခိုင္ၿမဲဖို႔ အားလုံးမွာတာ၀န္ရွိပါတယ္။

အစိုးရ အေနနဲ႔ အေျခအေန အခ်ိန္အခါနဲ႔ သင့္ေတာ္တဲ့ဥပေဒမ်ိဳးျပဌာန္းသင့္ပါတယ္။ အျငင္းပြားစရာေကာင္းတဲ့ အိပ္ယာခြန္ (Bed Tax) ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ခရီးသြားခြန္ (Tourism Tax – TTx) ပဲဆိုဆို အခုအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ မေကာက္ခံသင့္ပါဘူး။ အြန္လိုင္းကေန ဗီဇာ (eVisa) ေလွ်ာက္လို႔ရေနေပမယ့္ ပိုမိုျပည့္စုံေအာင္ ျပင္ဆင္သင့္တာေလးေတြရွိပါေသးတယ္။ ဥပမာ eVisa Care Line အေရးေပၚဖုန္းကို အခ်ိန္တိုးျမွင့္ေျဖဆိုသင့္သလို ေလွ်ာက္ထားခြင့္ရွိတဲ့ ႏိုင္ငံအေရအတြက္လဲ (ျပႆနာေထြေထြထူးထူးမရွိႏိုင္တဲ့ ႏိုင္ငံတခ်ိဳ႕) ထပ္တိုးသင့္ပါတယ္။ သက္ဆိုင္ရာဦးစီးဌာနေတြကို ခရီးသြားလုပ္ငန္း၊ ႏိုင္ငံတကာ ခရီးသည္နဲ႕ပတ္သက္ၿပီး အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႕ေအာင္ တိက်ေသျခာတဲ့ညႊန္ၾကားခ်က္မ်ိဳးထုတ္ျပန္ၿပီး ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေစသင့္ပါတယ္။ ခရီးသြားလုပ္ငန္းေရရွည္ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ဖို႔ သင့္ေတာ္တဲ့ ဘတ္ဂ်က္ရန္ပုံေငြခ်ထားသင့္ပါတယ္။ တိုင္းေဒသႀကီးနဲ႔ ျပည္နည္အသီးသီးမွာလဲ ခရီးသြားလုပ္ငန္းဖြံ႕ၿဖိဳးမွဳ အဖြဲ႕အစည္းေတြကို နာလည္တတ္ကၽြမ္းတဲ့သူေတြနဲ႔ဖြဲ႔စည္းသင့္ပါတယ္။

ျပည္တြင္းေလေၾကာင္းလိုင္းမ်ား၊ ဟိုတယ္နဲ႔ ခရီးသြားလုပ္ငန္းရွင္မ်ား၊ ဧည့္လမ္းညႊန္မ်ား၊ ခရီးသြားလုပ္ငန္းႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး၀န္ေဆာင္မွဳေပးေနတဲ့ ယာဥ္ေမာင္း၊ စားေသာက္ဆိုင္မ်ား၊ အမွတ္တရပစၥည္းဆိုင္မ်ားမွာ တင္မကပဲ ျပည္သူလူထုတစ္ရပ္လုံးမွာပါ တာ၀န္ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလုံးမွတာ၀န္ရွိပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလုံးမွတာ၀န္ရွိပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလုံးမွတာ၀န္ရွိပါတယ္။ 

ဒုတိယပိုင္း ေဖ်ာက္ထားမည္႕စာ

ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...

ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....

ဟိုတယ္ ျပဳျပင္ ၊ျပင္ဆင္ထိမ္းသိမ္း ျခင္းအား အဆုံးအရွုံးနည္းနည္း၊ ဧည့္သည္မ်ား အဆင္မေျပမွု႔ နည္းႏိုင္သမွ်နည္း ေအာင္ စီမံခံ့ခြဲျခင္း (၀ါ) ဟိုတယ္ ရီနိုေဗးရွင္း အား စီမံခံ့ခြဲျခင္း

ေယဘုယ် အားျဖင့္ ဟိုတယ္ အားလုံး ငါးႏွစ္မွ ခုႏွစ္ ႏွစ္ အတြင္း အေထြေထြ ျပဳျပင္ထိမ္းသိမ္း ျခင္း အား ျပဳလုပ္ေလ့ရွိသည္။ ထိုသို႔ ျပဳလုပ္ျခင္း အားျဖင့္ အေဆာက္အဦ၊ အတြင္း အျပင္ ပရိေဘာဂ အစရွိသမွ် ဟိုတယ္တစ္လုံး ဧ။္ သြင္ျပင္လကၡဏာ မ်ား အၿမဲတေစ သစ္လြင္ေတာက္ပေနေစၿပီး၊ မူလအေျခအေနမ်ား အားမပ်က္မယြင္းေစရန္ ထိမ္းသိမ္းထားႏိုင္မည္ ျဖစ္သည္။  အကယ္၍ႏိုင္ငံတကာ ဟိုတယ္ အုပ္စု (Starwood, Marriott, Hilton, Sheraton, Shangri La စသည္) အမည္ ခံ ဖရန္ခ်ိဳက္စ္ (franchise) ဟိုတယ္ တစ္လုံးျဖစ္ ပါကလည္း အၿမဲျပဳျပင္ထိမ္းသိမ္းေနျခင္းအားျဖင့္ သက္ဆိုင္ရာ ဟိုတယ္ အုပ္စု ဧ။္ စံခ်ိန္ စံႏွုန္း မ်ား အတိုင္း ဆက္လက္ တည္ရွိႏိုင္မည္ ျဖစ္သည္။ ျပဳျပင္ထိမ္းသိမ္းဆဲကာလ အတြင္း ေအာက္ေျခမွ စ၍ ဟိုတယ္ အုပ္ခ်ဳပ္ စီမံခန္႔ခြဲ သူ မ်ား (management) ဧ။္ အရည္အခ်င္းျပည့္ မွု႔၊ စီမံခန႔္ ခြဲမွု႔ ကၽြမ္းက်င္ျခင္း၊ ပါးရည္နပ္ရွိ ၿပီး လုပ္ရည္ကိုင္ရည္ ရွိျခင္း တို႔ အေပၚ မူုတည္  ၍ တည္းခုိသူ ဧည္သည္မ်ား စိတ္ခ်မ္းသာ ေက်နပ္မွု႔ ရွိျခင္း၊ အဆင္မေျပ မွု႔ မ်ား ျဖစ္ေလ့ရွိသည္။ ဟိုတယ္ ျပဳျပင္ထိမ္းသိမ္းဆဲ ကာလ အတြင္း အခန္း လ်ာထားမွူ႔မ်ား စီမံခန္႔ခြဲ ျခင္း (room inventory and allotment management) မ်ားျပဳလုပ္ရာ တြင္ ဧည့္သည္ အမ်ား၀င္ထြက္သြားလာ ရာ ေလာ္ဘီ (lobby) အခန္းေကာ္ရစ္ဒါ စသည္ တို႔ အေပၚ တြက္ခ်က္ ၿပီး အဆင္မေျပမွု နည္းႏိုင္သမွ် နည္းေအာင္ စဥ္းစားတတ္ရန္လိုသည္။

သတိျပဳရမည့္ အခ်က္မွာ ဧည့္သည္မ်ား သည္ ေဆာက္လုပ္ေရး လုပ္ငန္း မ်ားႏွင့္ ျငမ္းဆင္ထားျခင္း၊ ေဆးသုတ္ ျခင္း မ်ားအား လာေရာက္ၾကည့္ရွု႔ ရန္၊ တူရုိက္သံ၊ လႊျဖတ္သံ   ေရႊေပၚထိုးသံမ်ား လာေရာက္နားေထာင္ရန္ အတြက္ မိမိတို႔ ဟိုတယ္ မွာ တည္းခိုေနျခင္း မဟုတ္ ဟူသည့္ အခ်က္ကို နားလည္ရန္ပင္ျဖစ္သည္။

ဟိုတယ္ အုပ္ခ်ဳပ္စီမံခန္႔ခြဲသူမ်ား အေနျဖင့္ ဘက္ေပါင္းစုံ မွ ေထာင့္ေစ့ ေအာင္ စဥ္းစား ျပင္ဆင္ၿပီး ဟိုတယ္ဧ။္ ပုံရိပ္၊ ဂုဏ္သိကၡာ၊ ဧည့္သည္မ်ား အတြက္  (အျမင္၊ အၾကား၊ ကိုယ္ခႏၶာ) ထိခိုက္မွု႔ အနည္းဆုံး ျဖစ္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ရန္ အေရးႀကီးသည္။ ဟိုတယ္ ျပဳျပင္ထိမ္းသိမ္းဆဲ ကာလ အတြင္း အာက္ဆုံး အေျခခံ မွစ၍ အထိအခိုက္အနည္းဆုံး (Painless as Possible) ျဖစ္ေစရန္ အၿမဲေရွ့ ရွု ရမည္ျဖစ္ၿပီး ေအာက္ပါ အခ်က္မ်ား ကို အထူး ဂရုျပဳ လိုက္နာရန္ လိုအပ္သည္။

၁။ အကယ္၍ ဖရန္ခ်ိဳက္စ္ ဟိုတယ္ ျဖစ္ပါက အဆိုပါ သက္ဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံတကာ ဟိုတယ္ အုပ္စုမ်ားဧ။္ စံခ်ိန္စံညႊန္းမ်ား၊ အရည္အခ်င္း သတ္မွတ္ခ်က္မ်ား အားျပန္လည္ ေလ့လာဆန္းစစ္ရန္ လိုအပ္သည္။
(ဥပမာ။          ။ Shangri La ဟိုတယ္ တစ္လုံးဧ။္ ထူျခား သည့္ အရည္အျခင္းမွာ ကမာၻေပၚရွိ Shangri La ဟိုတယ္မ်ား အားလုံး တူညီေသာ ခံစားမွု႔ ကိုေပးသည္။ ပထမ ဆုံးအႀကိမ္ေရာက္ဖူးသည့္ ဧည့္သည္ ျဖစ္သည့္တိုင္ တျခား ေနရာမွ Shangri La ဟိုတယ္ တစ္ခုခု တြင္တည္းခိုဖူးပါက ဤဟို တယ္သို႔ ေရာက္ဖူးေနသကဲ့သို႔ ခံစားေစျခင္းျဖစ္သည္။)

၂။ ဟိုတယ္ဧ။္ ၀န္ေဆာင္မွု႔ ႏွင့္ အေထြေထြ အရည္အေသြး ျမင့္တင္သည့္ (upgrading renovation) ျပင္ဆင္ ေဆာင္ရြက္မွု႔ မ်ိဳး လုပ္ျခင္း၊ ေခတ္မီ အသုံးအေဆာင္မ်ား နည္းပညာမ်ား ထည့္သြင္းလိုျခင္းမ်ား (internet access, bandwidth စသည္)  ရွိပါက ဧည့္သည္မ်ား ဧ။္ အျမင္၊ သေဘာထား၊ အႀကံဥာဏ္မ်ား ေကာက္ယူၿပီး စနစ္တက် မွတ္တမ္းျပဳစုကာ ထည့္သြင္း စဥ္းစားရမည္။

၃။ အကယ္၍ ဖရန္ခ်ိဳက္စ္ ဟိုတယ္ျဖစ္ပါက ေဆာင္ရြက္မည့္ ျပဳျပင္ထိမ္းသိမ္းျခင္းလုပ္ငန္း ပေရာဂ်က္ကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း အေသးစိပ္ သက္ဆိုင္ရာဟိုတယ္ ကုမၸဏီကို တင္ျပၿပီး ခြင့္ျပဳခ်က္ ေတာင္းခံရန္ လိုသည္။

၄။ ဟိုတယ္ ရီႏိုေဗးရွင္း လုပ္ငန္းမ်ား မ်ားမၾကာမီအတြင္း လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ ဖူးသည့္ ဟိုတယ္ လုပ္ငန္းရွင္မ်ား၊ အေထြေထြမန္ေနဂ်ာမ်ား မ်ားႏွင့္ စကား ေျပာဆို အႀကံဥာဏ္ယူျခင္း ျပဳလုပ္ ၍ ၄င္းတို႔ ဧ။္ အေတြ႔ အႀကံဳ၊ အခက္အခဲ ႏွင့္ ျပႆနာမ်ား ရင္ဆိုင္ ေျဖရွင္းခဲ့ပုံမ်ား၊ အမွားမ်ား အား တန္ဖိုးထား အတုယူ ကာ မိမိတို႔ ဟိုတယ္ ရီႏိုေဗးရွင္း ပေရာဂ်က္အား အမွား နည္းႏိုင္သမွ်နည္းေအာင္ ေဆာင္ရြက္ရမည္္။

၅။ ဟိုတယ္ ရီႏိုေဗးရွင္း ဧ။္ အတိမ္အနက္၊ အက်ဥ္း အက်ယ္ အေပၚ မူတည္ ၍ ရီႏိုေဗးရွင္း ျပဳလုပ္စဥ္ ဟိုတယ္တစ္ခု လုံး ပိတ္ထား မည္ သို႔မဟုတ္ တစ္စိတ္ တစ္ပိုင္းသာ ဖြင့္လွစ္ၿပီး ဧည့္သည္ မ်ား လက္ခံ ၀န္ေဆာင္ မွု႔ ေပးမည္ ဆိုသည္ ကို အေလးအနက္ စဥ္းစား ဆုံးျဖတ္ ရမည္။

၆။ ဧည့္သည္ မ်ား အဆင္မေျပမွ႕ ႏွင့္ ဟိုတယ္ဧ။္၀င္ေငြ ထိခိုက္မွု႔ အနည္းဆုံးျဖစ္ေစရန္ အတြက္  ဟိုတယ္ ရီႏိုေဗးရွင္း ဧ။္ အတိမ္အနက္၊ အက်ဥ္း အက်ယ္ အေပၚ မူတည္ ကာ မည္မွ် ၾကာႏိုင္မည္ ကိုတြက္ခ်က္ ၿပီး ႏွစ္တစ္ႏွစ္ ဧ။္ မည္သည့္ ကာလ အတြင္း ေဆာင္ရြက္ရမည္ ကို စဥ္းစား ေဆာင္ရြက္ရမည္။

၇။ ဟိုတယ္ ရီႏိုေဗးရွင္း ေဆာင္ရြက္ရန္ အလားတူ လုပ္ငန္းမ်ိဳးမ်ား  ၌ အေတြ႔အႀကံဳ ေကာင္းမ်ားရွိသူ၊ နာမည္ေကာင္း ရွိသူ ကန္ထရိုက္တာ အားရွာေဖြ ၍  အလုပ္အပ္ ေဆာင္ရြက္ေစရမည္။ အဆိုပါ ကန္ထရိုက္တာသည္ ဟိုတယ္ ရီႏိုေဗးရွင္း လုပ္ငန္းမ်ား ေဆာင္ရြက္စဥ္ အတြင္း သိုသိုသိပ္သိပ္ က်စ္က်စ္လ်စ္လ်စ္ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ ရန္၊ တိုးတိုးတိတ္တိတ္ သန္႔သန္႔ ရွင္းရွင္း ျပဳလုပ္ေဆာင္ရြက္ သြားရန္ နားလည္သူျဖစ္ရမည္။

၈။ ထိုသို႔ ကန္ထရိုက္တာ မ်ိဳးရရွိရန္ စုံစမ္းရွာေဖြရာတြင္ ဟိုတယ္ လုပ္ငန္းရွင္ႏွင့္ စီမံအုပ္ခ်ဳပ္သူတို႔ က ၄င္းကန္ထရိုက္ ျပဳျပင္ ေဆာင္ရြက္မွု႔မ်ား လတ္တေလာ လုပ္သြားခဲ့ သည့္ ဟိုတယ္ မ်ားအား လူကိုယ္တိုင္ သြားေရာက္ ကာ အဆိုပါ ကန္ထရိုက္ဧ။္ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ပုံ၊ လုပ္ငန္းမ်ား လ်ာထားခ်က္ အတြင္း အခ်ိန္မွီ ၿပီးစီး မွု႔ ရွိမရွိ ဆိုသည္ကို ဂရုျပဳေလ့လာရန္လိုအပ္သည္။

၉။  ဟိုတယ္ရိုႏိုေဗးရွင္း ျပဳလုပ္ရန္ ဗိသုကာ ပညာရွင္၊ အေဆာက္အဦ အတြင္း ဒီဇိုင္းမ်ား ျပဳလုပ္သူ ပညာရွင္မ်ား၊ အ၀ယ္ေတာ္ စသည္တို႔ အေၾကာင္းကို သိရွိရန္လုိအပ္သည္။

၁၀။ ကန္ထရိုက္တာ ႏွင့္ ေဆြးေႏြး တိုင္ပင္ကာ ရီႏိုေဗးရွင္းကာလ အတြင္း မူလ အခန္း စာရင္း (room inventory) မွ အခန္းမည္မွ် ဖယ္ထုတ္ ရမည္၊ အခ်ိန္ကာလ မည္မွ် ၾကာသည္အထိ ဤ အခန္းမ်ား ဖယ္ထုတ္ ထားရမည္၊ လူအမ်ား သြားလာရာ ဧည့္ခန္းေဆာင္ (lobby)၊ ေရကူးကန္၊ စားေသာက္ခန္းမ စသည္ ေနရမ်ား အား ရီႏိုေဗးရွင္း လုပ္ငန္းေဆာင္တာမ်ားႏွင့္ မည္မွ် ထိေတြ႔ ပတ္သက္မည္ ကို ႀကိဳတင္စဥ္းစား ျပင္ဆင္ရမည္။

၁၁။ ဟိုတယ္ ရီႏိုေဗးရွင္း စတင္ ေဆာင္ရြက္ျခင္း မျပဳမွီ ဟိုတယ္၏ အဓိကစီးပြားဖက္မ်ား ျဖစ္သူ ခရီးသြားလုပ္ငန္း ကုမၸဏီမ်ား၊ ခရီးသြားလုပ္ငန္း ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ႏွင့္ ကာလရွည္ တည္းခိုသူ ဧည့္သည္မ်ား၊ ဟိုတယ္အတြင္း လက္ရွိတည္းခိုေနသူ ဧည့္သည္မ်ား အပါအ၀င္ ဆက္စပ္ ပါတ္သက္သူ အားလုံးအား အေသးစိပ္ ႀကိဳတင္ အေၾကာင္းၾကားရမည္။

၁၂။ ဘဏၰာေငြ ေၾကးဆိုင္ရာ ရီပို႔ ျပင္ဆင္၍ (room, food & beverages and meeting & function room) မ်ားမွ အလားအလာရွိ ၀င္ေငြ ထိခိုက္နစ္နာ ဆုံးရွုံးမွု႔ အားတြက္ခ်က္ ကာ ဟိုတယ္လုပ္ငန္းရွင္ ႏွင့္ ဖရန္ခ်ိဳက္စ္ ကုမၸဏီ တို႔အား တင္ျပရမည္။ အဆိုပါ ရီပို႔ သည္ အနာဂါတ္ ဘဏၰာေရး အေျခအေနသုံးသပ္ရာတြင္ အသုံးျပဳႏိုင္ မည္။

၁၃။ ဟိုတယ္ ရီႏိုေဗးရွင္း လုပ္ေဆာင္မွု႔ လုံး၀ ၿပီးစီးသြားသည္ ႏွင့္ သက္ဆိုင္ရာ သတင္းမီဒီယာ အသီးသီး ႏွင့္ စီးပြားဖက္ ခရီးသြားလုပ္ငန္း ကုမၸဏီမ်ား၊ ခရီးသြားလုပ္ငန္း ကုိယ္စားလွယ္မ်ား၊ ဟိုတယ္ႏွင့္ ခရီးသြားလုပ္ငန္း ဆိုင္ရာ အစိုးရဌာန ႏွင့္ တည္းခိုးသူ ဧည့္သည္မ်ား အား ဖိတ္ေခၚ၍ ွရွင္းလင္း တင္ျပရမည္။ (ဥပမာ။        ။ Agent Appreciation Night, Reborn စသည္ျဖင့္ အမည္ တမ်ိဳးမ်ိဳးတပ္ ကာ အေကၽြးအေမြးျဖင့္ တည္ခင္း ဧည့္ခံ ကာ ၿပီးစီးသြားသည့္ ရီႏိုေဗးရွင္း ျပဳလုပ္သည့္ အခန္း၊ ေနရာ စသည္ တို႔ ကို လက္ေတြ႔ လိုက္လံရွင္းလင္း ျပသ ရန္ျဖစ္သည္။)

၁၄။ ရီႏိုေဗးရွင္းျပဳလုပ္ရင္း ဟိုတယ္၏ လုပ္ငန္းေဆာင္တာမ်ား ေဆာင္ရြက္သည္မွာ ခက္ခဲပါသည္။ သို႕ရာတြင္ အဆိုပါ အခန္းက႑ သည္ ဟိုတယ္လုပ္ငန္းနယ္ပါယ္ အတြက္ မရွိမျဖစ္ ေရွာင္လြဲမရႏိုင္သည့္ အေျခအေနတစ္ရပ္သာ ျဖစ္ပါသည္။  စနစ္တက်ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ျခင္း၊ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ျခင္း၊ စည္းကမ္းမ်ား အား စနစ္တက် လုိက္နာျခင္း အားျဖင့္ ပိုမိုေကာင္းမြန္ သစ္လြင္ေအာင္ တိုးတက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေသာ ရီႏိုေဗးရွင္း သည္ တည္းခိုသူ ဧည့္သည္မ်ား စိတ္ခ်မ္းေျမ့စြာ တည္းခိုေနရင္း ေအာင္ျမင္ၿပီးဆုံးေအာင္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္မည္ ျဖစ္သည္။

မွတ္ခ်က္။                      ။ ျမန္မာ ႏိုင္ငံအတြင္း ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ၊ လက္ရွိလုပ္ဆဲျဖစ္ေသာ၊ ဟိုတယ္ ရီႏိုေဗး ရွင္းမ်ား ႏွင့္ ပါတ္သက္၍ ျပႆနာႀကီးငယ္ မ်ားစြာ ကုိယ္ေတြ႔ႀကံဳဘူးသူ တိုးေအာ္ပေရတာ တစ္ဦးအေနျဖင့္ လိုအပ္ခ်က္တစ္ခုဟု ထင္ျမင္ယူဆပါသျဖင့္ Mark C. Lynn ေရးေသာ Managing A Hotel Renovation To Minimize Guest Inconvenience And Loss Of Revenue ကို ဆီေလ်ာ္သလို ဘာသာ ျပန္ပါသည္။

ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...

ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....

ခ်ရပ္စ္ဂူ

 ပန္ခ်င္းေတာင္ (Bukit Panching)

မထင္မွတ္ပဲ၊ ႀကိဳတင္စီစဥ္ တာေတြ မလုပ္ပါပဲ ပန္ခ်င္းေတာင္ (Bukit Panching) ေပၚက ခ်ရပ္စ္ဂူ ကိုေလ့လာျဖစ္ခဲ့ ပါတယ္။ မေလးရွားကၽြန္းဆြယ္ ရဲ႕ အေရွ႕ဖက္ ကမ္းရိုးတမ္း က Cherating Beach ကို ပိတ္ရက္ရွည္ ရတုန္း မိသားစုနဲ႔ သြားခဲ့ ရာမွ အျပန္ နာမည္ေက်ာ္ Kuantan ၿမိဳ႕ ကို၀င္၊ အဲဒီကေနမွ ကီလို သုံးဆယ္ ေလာက္ထပ္ေမာင္း ၿပီး ဆီအုန္းၿခံ ေတြရဲ႕ အလယ္ က ဇြဲကပင္ေတာင္ ႀကီးလို ထီးထီး ႀကီးရွိေနသည့္ ပန္ခ်င္း ေတာင္ကိုေရာက္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ခ်ရပ္စ္ဂူ (Gua Charas) ကေတာ့ ပန္ခ်င္းေတာင္ ရဲ႕ ေတာင္ထိပ္ မေရာက္ခင္ ေလးပုံ တစ္ပုံေလာက္အလို ေလာက္ မွာရွိတယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။ ပန္ခ်င္းေတာင္ ဟာ က်ေနာ့္ အထင္ ေပ ၂၀၀၀ နီးပါး ေလာက္ ျမင့္တယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ Tourism Malaysia ရဲ႕   information plate မွာေရးထားတာ ေတာ့ မီတာ ၁၀၀၀ ပါတဲ့။ ေပ ၃၀၀၀ ေက်ာ္ျမင့္တယ္ဆိုတဲ့ သေဘာေပါ့။ က်ေနာ္ေတာ့ မထင္ပါဘူး။ ေတာင္ က ပန္ခ်င္းေတာင္ ျဖစ္ၿပီး ဂူနာမည္ က်မွ ဘာေၾကာင့္ ခ်ရပ္စ္ဂူ ျဖစ္ေနရတာ လဲ ဆိုတာကလဲ စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ အေျဖရွာ မေတြ႔ ပါဘူးလို႔ လဲ ဆိုပါတယ္။ ထုံးေက်ာက္ ေတာင္ ႀကီး နဲ႔ ဂူ ဟာအနည္းဆုံး ႏွစ္သန္းေပါင္း ၄၀၀ ေလာက္ သက္တမ္းရွိၿပီလို႔ ဆိုပါတယ္။

Caving (Spelunking)  သမားေတြ အတြက္ေတာ့ Gua Charas ဟာ Adventure Cave နဲ႔ Show Cave အမ်ိဳးအစား ႏွစ္မ်ိဳးရွိရာမွာ အျပဂူ (Show Cave) အမ်ိဳးအစား ျဖစ္ပါတယ္။  အၾကမ္းအားျဖင့္ ဂူအတြင္းပိုင္း က်ယ္ျပန္႔ ၿပီး လမ္းေလွ်ာက္၀င္သြားလို႔ ရတဲ့ ဂူအမ်ိဳး အစား ေတြကို Show Cave လို႔ ေခၚၿပီး ခက္ခဲခဲ ႀကိဳးေတြ ဓါတ္မီးေတြ စတဲ့ (Caving Gear) နဲ႔၀င္ရတဲ့ ဂူအမ်ိဳးအစား ေတြကိုေတာ့ Adventure Cave လို႔ ဆိုရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဂူေတြ ထဲကို ၀င္ၾကည့္ ရင္ စိတ္၀င္စား စရာ၊ ေလ့လာစရာ ေတြ အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္။ အနည္းဆုံး ဘူမိေဗဒ၊ ဂူအတြင္းထဲ က အင္းဆက္ပိုးမႊားေတြ၊ ဖားျပဳပ္၊ ေျမြ၊ လင္းႏို႔၊ အပင္ အမ်ိဳးအစားေတြ အျပင္ ကမာၻဦးလူသား ေတြ ေနထိုင္ခဲ့ တဲ့ ဂူေတြမွာ ဆိုရင္ နံရံေဆးေရး ပန္းခ်ီေတြ ကိုၾကည့္ ၿပီး ဘယ္လို ေနထိုင္ ခဲ့တယ္၊ ဘယ္လို ေက်ာက္လက္နက္ ေတြ ကိုသုံး စြဲ ခဲ့တယ္ စသည္ျဖင့္ သမိုင္းမတင္ မွီက အေၾကာင္းေတြကို ေလ့လာ ႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ Caving အေၾကာင္း ကို ဒီေနရာမွာ ေရးခဲ့ဘူးပါတယ္။

 ေတာင္ေျခက ဆိုင္ကေလး

ပန္ခ်င္းေတာင္ ေျခ ကိုေရာက္ေတာ့ ကိုယ္ပိုင္ ကားေတြ အျပင္ တိုးရစ္ ေတြ အျပည့္နဲ႔ Tour Bus တစ္စီး ရပ္ထားတာ ေတြ႔ ရပါတယ္။ ႏိုင္ငံျခားသားဧည့္သည္ေတြကို ျပသရာ နာမည္ႀကီး Point of Tourist Attraction မဟုတ္ေသာ္ လည္း ေဒသခံ ေတြ နဲ႔ အတူ တိုးရစ္ေတြ ပါလာေရာက္ ေလ့လာ ၾကတာ ေတြ႔ ရပါတယ္။ ကာပါကင္ ခ ၂ ရင္းဂစ္ ေပးၿပီး အေပၚကို တက္ၾကည့္ တဲ့ အခါမွာ ဂူကို ရုပ္တရက္မေတြ႔ ရလို႔ စိတ္ပ်က္ သလိုေတာင္ ျဖစ္သြားပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဂူကို ထိမ္းသိမ္းေစာင့္ ေရွာက္တဲ့ အိႏၵိယ လူမ်ိဳး က ေနာက္ထပ္ ၀င္ေၾကး ၂ ရင္းဂစ္ထပ္ေတာင္းၿပီး ေတာင္ေပၚကိုတက္တဲ့ သံေလွကားရွိရာ ကို လမ္းညႊန္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ခ်ရပ္စ္ဂူ ဟာ ေတာင္ႀကီးေတာင္ ေပၚက ဂူလိုမ်ိဳး ေတာင္ ထိပ္နားမွာ ျဖစ္ေပၚေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဂူရွိရာ ေတာင္ေပၚ ကိုတက္ ေတာ့ တရုတ္ဘုံေက်ာင္း ေတြမွာ ေတြရတတ္တဲ့ အျပင္အဆင္မ်ိဳး တြ႔ ရၿပီး တံေဆာင္းလို ႏွစ္ထပ္ အေဆာက္အဦ ႏွစ္လုံး ေတြ႕႕ ရပါတယ္။ အထဲမွာ မယာယန ဆင္းတုေတာ္ေတြ အမ်ားစု လိုမ်ိဳး စ်ာန မုျဒာ ဆင္းတုေတာ္ တစ္ဆူ ဖူးေတြ႔ ရပါတယ္။ တခ်ိန္က တရုတ္ဗုဒၶဘာသာ ေတြႀကီး စိုးခဲ့ ဟန္တူေပမယ့္ ယခု အခ်ိန္မွာေတာ့ အႏၵိယ တမီလ္ လူမ်ိဳးေတြ ကိုပဲ ေစာင့္ေရွာက္ေနတာ ေတြရပါတယ္။

 သံေလွကား နဲ႔ တက္ခဲ့ပါ

 

  ေလွကားထိပ္မွ

ဂူအ၀င္၀

 

ဆင္ ႏွင့္ ေမ်ာက္ ၏ ဆည္းကပ္မွု႔ ကိုခံယူေန ပုံရုပ္ပြားေတာ္ တစ္ဆူ

  မူလ သာသနာျပဳ ထိုင္းရဟန္းေတာ္ အလွဴမွတ္တမ္း

ေက်ာက္ ငါး ေလလား

၀င္ေၾကး ၂ ရင္းဂစ္ေပး ၿပီး မတ္ေစာက္လွတဲ့ ေက်ာက္ေတာင္မွာ တပ္ဆင္ထားတဲ့ သံေလွကား ႏွစ္ဆင့္ ကို တက္ၿပီး ေက်ာက္သား ေလွကား အတိုင္း အနည္းငယ္ ထပ္တက္တာနဲ႔ ဂူ၀ကို ေရာက္ပါတယ္။ ဂူအ၀င္၀မွာ ကတည္း Caving လုပ္ရင္ခံစားရေလ့ရွိတဲ့ ေအးစိမ့္စိမ့္ စိုစြတ္စြတ္ အထိအေတြ႔၊ ေအာက္သက္သက္ အနံ႔၊ လင္းႏို႔ ေတြ အုပ္စုလိုက္ လွဳပ္ရွားသံ ေတြ ကို စတင္ခံစား ရေတာ့ တာပါပဲ။ ဂူ အ၀က ေန အတြင္းပိုင္း ကို ဆက္သြယ္ ထားတဲ့ မီးလိုင္း ေတြ ရွိၿပီး ေလွ်ာက္လမ္း တေလွ်ာက္မွာ လွ်ပ္စစ္မီးေတြ သြယ္တန္း ထြန္းညွိထား ေပမယ့္ ဂူထဲ မွာ ေမွာင္မည္း ေနၿပီး ထြန္းထားတဲ့ မီးေရာင္ ေတြက လဲ အေရာင္ ေတြ ျပန္႔ ၿပီး အရာ၀တၳဳ ေတြကိုသဲသဲကြဲ ကြဲ ျမင္ရ ေလာက္ေအာင္ လင္းမေနပါဘူး။ ဂူအ၀ ကေန အနည္းငယ္ ဆင္းသြား လိုက္တာနဲ႔ အႏၵိယ အမ်ိဳးသား တစ္ေယာက္ ေက်ာက္ျဖစ္ေနတယ္ ဆိုတဲ့ ေျမြ ဆိုၿပီး လာလည္သူ အိႏၵိယအဖြဲ႔ ေတြကို တမီလ္လို ရွင္းျပေနပါတယ္။ စပ္စုခ်င္ေပမယ့္ တေယာက္တေပါက္ေမးေနတဲ့ တမီလ္ေတြ ၾကားမွာ ဘယ္လိုမွ ကိုယ့္အတြက္ အလွည့္ ေရာက္မလာနိုင္ဘူး ဆိုတာ သိရလို႔ ေရွ႕ ကို ပဲဆက္ သြားၾကည့္ ရမွာ ေက်ာက္ျဖစ္သြားတဲ့ ငါး ဆိုၿပီး သံဇကာ ကာထားၿပီး အလွဴခံ ေနတဲ့ အိႏၵယ အမ်ိဳးသမီး တစ္ေယာက္ ကိုေတြ႔ ရပါတယ္။ သူရွင္းျပတဲ့ ေက်ာက္ငါး အေၾကာင္းထက္ ခ်ပါတီ ကို ဒလိမ့္တုံး နဲ႔ လွိမ့္ေနသလို တမီလ္သံ ၉၉ ရာခိုင္ႏွုံး နဲ႔ မေလးစကား ကို ဘယ္လိုမွ နားမလည္ လို႔ အျမန္စကား ျဖတ္ၿပီး ေျပးရပါေတာ့တယ္။

အဲဒီေနာက္မွာ ဆင္နဲ႔ ေမ်ာက္က ဖူးေျမာ္ေနပုံ ထိုင္ရက္ ရုပ္ပြားေတာ္တစ္ဆူ ကို ေတြ႔ ရၿပီး နံရံ အျမင့္ပိုင္းေတြမွာ တရုတ္၊ မေလး၊ တမီလ္၊ ဟင္ဒီ ဘာသာေတြနဲ႔ အျပင္ ထိုင္းလို စာေတြ ေရးထား တာေတြရေပမယ့္ ဘာအေၾကာင္းအရာ၊ ဘာအဓိပၸါယ္ ဆိုတာကိုေတာ့ နားမလည္လို႔ မသိခဲ့ရပါဘူး။ ဂူအတြင္းပိုင္း အလည္ေလာက္မွာ သွ်ီ၀လဂၤ (Shiva Lingam) နဲ႔ ဟိႏၵဴ နတ္ဘုရားေက်ာင္း ေဆာင္ တစ္ခု ကို စတီး ပိုက္ေတြ ေၾကြျပား ေတြနဲ႔ အခိုင္အမာ ေဆာက္ထားတာ ေတြ႔ ရပါတယ္။ အဲဒီဘုရားေက်ာင္း ကိုေစာင့္ ေရွာက္တဲ့ ပုဏၰား တစ္ေယာက္ ကိုလဲ ဘုရားဖူးေတြ ၾကားထဲမွာ ေခါင္းတခါခါ လည္တရမ္းရမ္း လုပ္ေနတာ လွမ္းေတြ႔ ရပါတယ္။ ဂူ အတြင္းဖက္ဆုံး အပိုင္း ကို လမ္းညႊန္ ဆိုင္းဘုတ္ေတြ နဲ႔ ျပထား ၿပီး ေလ်ာင္း ေတာမူဘုရား တစ္ဆူကို ခပ္မွိန္မွိန္ အလင္းေရာင္ ေအာက္မွာ ဖူးေတြ႔ ရပါတယ္။

ေလ်ာင္းေတာ္မူ (လမ္းညႊန္ ဆိုင္းဘုတ္ေတြမွာ Sleeping Buddha လုိ႔ေရးထားပါတယ္။ အမွန္က Reclining Buddha ျဖစ္သင့္တာပါ)။

ဘုရားဖူး ေဒသခံ ေတြ နဲ႔ ျပတ္ေလ့ ရွိပုံ မေပၚေပမယ့္ ဂူအတြင္းထဲ က ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ေတြ ရဲ႕ ပန္းတေမာ့ လက္ရာ ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ညံ့ တယ္လို႔ ပဲ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေ၀ဖန္ရင္ ေတာ့ ျငင္းမယ့္ သူရွိမယ္ မထင္ဘူး။ ထုံးေက်ာက္ ဂူ ေတြမွာ ေတြ႔ ရေလ႔ ရွိတဲ့ ေက်ာက္ စက္ပန္းဆြဲ၊ေက်ာက္ စက္မိုးေမွ်ာ္၊ ေက်ာက္စက္ တိုင္ စတာ ေတြကို ေနရာ အႏွံ လိုလို ေတြ႔ ရပါတယ္။ သဘာ၀ရဲ႕ လွပဆန္း က်ယ္မွဳ႔ ကို အေကာင္းစား ကင္မရာ ေတြနဲ႔ မွတ္တမ္းတင္ ရိုက္ကူး ေနတာ လဲ ေတြ႔ ခဲ့ရပါတယ္။ က်ေနာ္ လဲ အားက်မခံ ပုံ အနည္းငယ္ ရိုက္လာခဲ့ ေပမယ့္ ဘာပုံ မွန္း သဲသဲ ကြဲကဲြ မေပၚေအာင္ ေကာင္းလြန္းလို႔ စိတ္မေကာင္း စြာပဲ ဖ်က္ ျပစ္လိုက္ရပါတယ္။

ဂူမႀကီး ရဲ႕ အျပင္ကို ထြက္လာၿပီး ၿခံဳႏြယ္ေတြနဲ႔ ပိတ္ေနတဲ့ လူသြားလမ္း ေလးအတိုင္း ထပ္တက္ၾကည့္ တဲ့ အခါမွာ ဒုတိယ ဆင့္ ဂူ ကိုထပ္ေတြ႔ ရပါတယ္။ အဲဒီဂူ ကေတာ့ ပန္ခ်င္း ေတာင္ရဲ႕ ထိပ္ပိုင္း မွာပါ။ ေတာင္ထိပ္ပိုင္း ကို တိုးလွ်ိဳ ေပါက္ သလိုမ်ိဳး ျဖစ္ေနတဲ့ အတြက္ အလင္းေရာင္ ေကာင္းစြာ ရရွိၿပီး အတြင္းပိုင္း ကို ရွင္းရွင္းလင္း လင္း ျမင္ရပါတယ္။ ေလေကာင္းေလသန္႔ ရတဲ့ အျပင္ ေတာင္ထိပ္ပိုင္း က လွမ္းျမင္ရတဲ့ ရွုခင္း ကလဲ အေမာေျပေစပါတယ္။ ေတာင္ထိပ္ပိုင္း က သစ္ပင္ၿခံဳႏြယ္ ေတြထူထပ္စြာ ျဖစ္ေပၚ ေနတဲ့ အပိုင္း က ငွက္ တစ္ေကာင္ရဲ႕ ေအာ္ျမည္သံ ကို မၾကာခဏ ၾကားရလို႔ သြားၾကည့္ ရမွာ ဆင္ေျခေလွ်ာ က အရမ္း မတ္ေဆာက္လြန္း ၿပီး လူသြား လို႔ ရတဲ့ လမ္း မေပါက္တာ ေၾကာင့္ ဆက္မသြား ႏိုင္ခဲ့ ပါဘူး။ က်ေနာ့္ အထင္ ေတာ့ မေလးေဒသခံ ရစ္ငွက္ တစ္မ်ိဳး (Malayan Greater Argus) ျဖစ္လိမ့္ မယ္လို႔ ယုံၾကည္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေကာင္ ကို မေတြ႔ ခဲ့ ရလို႔ အတိအက် ေတာ့ မေျပာ ႏိုင္ေပဘူး။

ေတာင္ထိပ္မွာ ဟိုး အေ၀းက စီစီရီရီ ျမင္ေနရတဲ့ ဆီအုန္းပင္ေတြ ကိုလွမ္းေငး ၿပီး စီးကရက္ တစ္လိပ္နဲ႔ ခဏ အနားယူ ပါတယ္။ ေတာင္ေအာက္ ကို ျပန္ဆင္းၿပီးကြာလာ လမ္ပူ ကိုဦးတည္ ကာ ျပန္လာခဲ့ ၿပီး အေရွ႕ ဘက္ ကမ္းရိုးတန္း ခရီးစဥ္ ကို အဆုံးသတ္လိုက္ပါတယ္။                  ။

Information Plaque by Tourism Malaysia

ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...

ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....

ျမန္မာ ႏိုင္ငံ ဟိုတယ္ႏွင့္ ခရီးသြားလုပ္ငန္း ၀န္ႀကီး ဘယ္သူျဖစ္သင့္လဲ

ျပည္ေထာင္စု သမၼတ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ ဟုိတယ္ႏွင့္ ခရီးသြားလုပ္ငန္း၀န္ႀကီး ေနရာလတ္တစ္ေလာ တြင္လစ္လပ္ ေနသျဖင့္ ခရီးသြားလုပ္ငန္း နယ္ပါယ္က ခရီးသြားလုပ္ငန္းရွင္မ်ား၊ ဟုိတယ္လုပ္ငန္းရွင္မ်ား၊ ဧည့္လမ္းညႊန္မ်ား အျပင္ စာနယ္ဇင္းသမားမ်ား၊ စိတ္၀င္စားသူမ်ား ၏ ဆႏၵသေဘာထား အား ေဖာ္ထုတ္ၾကည့္ပါသည္။ ယခုအခ်ိန္အထိ စိတ္၀င္စားစရာ ရလဒ္မ်ား ရလ်က္ရွိပါသည္။ သို႔ရာတြင္ ထင္ျမင္ခ်က္ မဲေပးသူ အေရအတြက္ နည္းေနေသးသည့္အတြက္ အမ်ား၏ ဆႏၵသေဘာထား ဟုယူဆရန္ခက္ခဲပါသည္။

တျခား ပညာရွင္မ်ား၊ ခရီးသြားလုပ္ငန္း နယ္ပါယ္ ကမဟုတ္ေသာ္လည္း စိတ္၀င္စား သူမ်ား လည္း ထင္ျမင္ခ်က္ ေပးႏိုင္ရန္အတြက္ က်ေနာ္၏ ဘေလာက္တြင္ တင္ျပ ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ လက္ရွိ ျဖစ္ႏိုင္ေျခရွိသူ မ်ား၏ အေတြ႔ အႀကံဳ၊ ကိုယ္ေရးရာဇ၀င္၊ ခရီးသြားလုပ္ငန္း အေပၚစိတ္၀င္စားမွု႔၊ အေျမာ္အျမင္ရွိမွု႔၊ အစရွိသည့္ ထည့္သြင္း စဥ္းစားရမည့္ အခ်က္မ်ား အား အေၾကာင္း အမ်ိဳးမ်ိဳး ေၾကာင့္ ျပဳစုတင္ျပႏိုင္ျခင္း မရွိသည္ကို ၀န္ခံပါသည္။

Vote for the one you wish to be Tourism Minister

မၾကာေသးခင္ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတရံုးအမိန္႔အမွတ္ ၂၂/၂၀၁၂ အရ ဝန္ႀကီးဌာနဝန္ႀကီးမ်ားအားေျပာင္းလဲတာဝန္ေပးအပ္မႈမ်ားရွိခဲ့ရာ ဟုိတယ္ႏွင့္ခရီးသြားလုပ္ငန္းဝန္ႀကီးအေျပာင္းအလဲရွိလာမည္ျဖစ္သည္။ သို႔ရာတြင္ဝန္ႀကီးရာထူးအားလစ္လပ္ေနရာတြင္ပင္ရွိေသးရာခရီးသြားလုပ္ငန္းအတြင္း မည္သူကဝန္ႀကီးပိုျဖစ္သင့္သည္ဟုေျပာဆိုလာခဲ့ၾကပါသည္။ ၄င္းတို႔အထဲမွာ တစ္ေျပးေနသူမ်ားအား ဟိုတယ္ႏွင့္ ခရီးသြားလုပ္ငန္းအမွန္တကယ္လုပ္ေနသည့္လူ အမ်ား၏ဆႏၵသေဘာထားအားေဖာ္ထုတ္ၾ ကည့္လိုျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ဦးေအးျမင့္ၾကဴ (လက္ရွိ ဒုဝန္ႀကီး အားကစားဝန္ႀကီးဌာန၊ )

• ဝန္ႀကီးအျဖစ္တိုးျမွင့္ေပးသင့္

ဦးေဌးေအာင္ (လက္ရွိ ဒုဝန္ႀကီး ဟိုတယ္ႏွင့္ခရီးသြားလုပ္ငန္းဝန္ႀကီးဌာန၊ )

• ဝန္ႀကီးအျဖစ္တိုးျမွင့္ေပးသင့္

တျခားဆႏၵျပဳလိုသူရွိပါကေအာက္တြင္ေရးပါ။ (အရပ္သားလုပ္ငန္းရွင္၊ သို႔မွဟုတ္ မိမိႏွစ္သက္ရာ ေခါင္းေဆာင္ႏိုင္မည္ဟုထင္သူ)

If you have trouble viewing or submitting this form, you can fill it out online:
https://docs.google.com/spreadsheet/viewform?fromEmail=true&formkey=dF9TY25tV3VXNDBiaVRiTnlXYnhneUE6MQ

Powered by Google Docs Report Abuse - Terms of Service - Additional Terms

ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...

ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....

ဂ်ာကာတာ ခဏေလးမ်ား

ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေရွာ့ပင္ထြက္လို႕ေကာင္းတဲ့ေနရာ၊ အင္ဒိုနီးရွားရဲ႕ အေကာင္းဆုံး အစားအေသာက္ ေတြရ ႏိုင္တဲ့ ၿမိဳ႕၊ ယဥ္ေက်းမွဳ႕အေမြအႏွစ္ ေတြနဲ႔သမိုင္း၀င္ အထိမ္းအမွတ္ေတြ စုစည္းရာ ဌာန၊ ပူေႏြးစုိစြတ္ တဲ့ ပါတ္၀န္းက်င္ နဲ႔ ၾကပ္ညပ္ေနတဲ့ လမ္းမ က်ယ္ႀကီးေတြရဲ႕ အခ်ိန္ၾကာျမင့္စြာ ပိတ္ဆုိ႔ ေနတာေတြကို စိတ္ရွည္သည္းခံ ႏိုင္မယ္ ဆိုရင္ အေရွ႕ေတာင္အာရွရဲ႕ အႀကီးဆုံး ဂ်ာကာတာ ၿမိဳ႕ ကိုတစ္ေခါက္ေလာက္ေတာ့ အနည္းဆုံး လည္သင့္ တဲ့ ေနရာ လို႔ ဆိုခ်င္ပါတယ္။ အင္ဒိုနီးရွား ႏိုင္ငံ ဘာလီကၽြန္း မွာအလုပ္တာ၀န္ နဲ႕ ေနထိုင္စဥ္ အတြင္း ဂ်ာကာတာ ကို အလုပ္ကိစၥ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳး နဲ႔ ေရာက္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ေရာက္တဲ့ အေခါက္တိုင္း ၂၄ နာရီထက္ ပိုၿပီး မေနျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ အရွိန္အဟုန္ နဲ႔ ဖြင့္ၿဖိဳးတိုးတက္ ေနတဲ့ ဂ်ာကာတာ ကို ေတြ႔ႀကံဳ ခံစား ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။


လူဦးေရ ဆယ့္သုံးသန္း ေက်ာ္ မွီတင္း ေနထိုင္ရာ အင္ဒိုနီးရွားရဲ႕ ၿမိဳ႕ေတာ္ ဂ်ာကာတာ ဟာ သန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာ ဆိုင္ကယ္ ေတြ၊ ကားေတြနဲ႔ အၿမဲ ရွုပ္ေထြး ျပည့္ၾကပ္ေနၿပီး ေန႔စဥ္ ႏွင့္ အမွ် လဲ ကၽြန္းေပါင္း ေသာင္း သုံးေထာင္ေက်ာ္က ေဒသတြင္း ခရီးသြား ေတြ စီး၀င္ စီးထြက္ ေနရာ ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဂ်ာကာတာ ကို မျဖစ္မေန သြားရမယ့္ ကိစၥ ေတြရွိလာေတာ့ ပထမ ဘာလီကၽြန္းကေန ဂီလီထရမ္၀မ္ဂန္ ဆိပ္ကမ္းကို ကိုယ့္ဖာသာ ေမာင္းသြား ၿပီး အဲဒီကေန မွ တဆင့္ ဂီလီမာေနာက္ (Gilimanauk) ကို ေမာ္ေတာ္ကား ေတြ ကြန္တိန္နာ ေတြတင္တဲ့ ဇက္သေဘၤာနဲ႔ ဂ်ာဗားကၽြန္း မႀကီး ကိုေရာက္၊ အဲဒီေနာက္ ဆူရာဗာရ (Surabaya) ကေန တဆင့္ ဆင္မာရမ္ ၿမိဳ႕ (Semarang) ၿမိဳ႕ကို ျဖတ္ၿပီး ၿမိဳ႕ေတာ္ ဂ်ာကာတာ အထိခရီးရွည္ ႏွစ္ရက္ခန္႕ ေမာင္းၿပီး ေနာက္တစ္ေန႔ မွာ ဂ်ာကာတာ မွာလုပ္စရာ ကိစၥ မွန္သမွ် လုပ္ၿပီး အျပန္ကို တျခားဘက္က ပတ္ၿပီး နာမည္ေက်ာ္ ဘန္ေဒါင္း (Bandung) နဲ႔ ဂ်ိဳဂ်ကာတာ (Yogyakarta) ကိုျဖတ္ၿပီး ဂီလီမာေနာက္ ကေနမွ တဆင့္ ဘာလီကို အျပန္ဖယ္ရီ ေပၚကို ေမာင္းတင္ၿပီး ေအးေအးေဆးေဆး ျပန္မယ္ ဆိုၿပီး ႀကံစည္ ထားခဲ့ ပါတယ္။

ရုံးက ေအာ္ပေရးရွင္း မန္ေနဂ်ာ ကာဒက္ (Kadet) ကို လမ္းေၾကာင္း ေသခ်ာေမး၊ ေျမပုံ နဲ႔ ေသခ်ာ တိုက္ၿပီး အလုပ္ကေပးထားတဲ့ တိုရိုတာ ဖိုး၀ွီး ကို ေတာင့္တင္းေအာင္ျပင္ဆင္ေပးဖို႔ အကူအညီေတာင္းထားခဲ့ပါတယ္။ သို႔ေပမင့္ တကယ္တမ္း သြားျဖစ္ခဲ့တဲ့ အေခါက္တိုင္းမွာေတာ့ Lion Air နဲ႔ ေလေၾကာင္းကခ်ည္းသာ သြား ခဲ့ရပါတယ္။ မနက္ေစာေစာ သုံးနာရီေလာက္ထ၊ ဒန္ပါဆာ (Denpasar) ေလဆိပ္မွာ ကားရပ္ခဲ့ ၿပီး အေစာဆုံး ေလယာဥ္နဲ႔ ဂ်ာကာတာကို သြား၊ တေနကုန္ လုပ္စရာ ရွိတာလုပ္၊ ေနာက္အက်ဆုံး ဆယ့္တစ္နာရီေလယာဥ္နဲ႔ ၊ ဘာလီကို ျပန္လာ၊ ေနာက္တေန႕မနက္ ႏွစ္နာရီေလာက္ ျပန္ေရာက္၊ မနက္ရုံး မွီေအာင္ တက္၊ အဲလိုခ်ည္းသာ အေျခအေနအရ အလ်ဥ္မွီ စီစဥ္ သြားလာခဲ့ရပါတယ္။ ႏွစ္နာရီေက်ာ္ စီးရတဲ့ ေလယာဥ္ေပၚက ဆင္းတာနဲ႕ ေလဆိပ္က မွီရာ ဘတ္စကားနဲ႕ အလုပ္ကိစၥေတြရွိရာ ဂ်ာကာတာၿမိဳ႕လည္ေခါင္ (Pusat Jakarta - Jakarta City Center) ကို (ကားမပိတ္ရင္ တစ္နာရီခန္႕၊ ကားၾကပ္ရင္ မခန္႔မွန္းႏိုင္) စိတ္ရွည္သည္းခံ ၿပီး ေရာက္ေအာင္ သြားရပါတယ္။ ပထမ အေခါက္ေတြက အျမန္ေရာက္ခ်င္ေဇာနဲ႔ တကၠစီ စီးခဲ့ ေပမယ့္ ဘတ္စကား နဲ႔ ေရာက္ခ်ိန္ သိပ္မကြာဘူး ဆိုတာ ေနာက္ပိုင္းမွာ သိလာခဲ့ရလို႕ ဘတ္စကားပဲ စီးပါေတာ့တယ္။ အမ်ိဳးသားေက်ာက္တိုင္ရွိရာ ၿမိဳ႕လည္က ျပည္သူ႔ ရင္ျပင္ (Merdeka Square) ၀န္းနားက ဘတ္စ္စေတရွင္ ကေန သုံးဘီး ဆိုင္ကယ္ ဒါမွ မဟုတ္ ဆိုင္ကယ္ တကၠစီနဲ႕႔ အလုပ္ကိစၥရွိတဲ့ ေနရာ ကို ခရီးဆက္ရပါတယ္။


ဂ်ာကာတာ ဟာ ဖြံ႔ၿဖိဳးတက္မွု႔ နဲ႔ စီးပြားေရးရာ ေတာင့္တင္းမွဳ႕ကို အဆင့္ျမင့္ ေရွာ့ပင္းစင္တာႀကီးေတြနဲ႔ တင္ ဂုဏ္ယူ၀င့္ၾကြားစြာ သက္ေသျပႏိုင္ပါတယ္။ ေဒသခံ အင္ဒိုနီးရွန္း ေတြရဲ႕ ၀ယ္ယူႏိုင္စြမ္း (purchasing power) ကို သိသာထင္ရွားေစၿပီး ေစ်းႏွုန္းနဲ႔ ေရြးခ်ယ္ စရာ ေပါမ်ား မွဳ႕ ေတြက ေတာ့ ေဒသတြင္းက စကၤာပူ၊ ကြာလာလမ္ပူ နဲ႔ ေဟာင္ ေကာင္ တို႕ ကိုယွဥ္ႏိုင္တယ္ လို႕ ဆိုပါတယ္။ ပလာဇာအင္ဒိုနီးရွား (Plaza Indonesia) ဟာ ပထမဆုံး ေရာက္ခဲ့ တဲ့ ေနရာျဖစ္ၿပီး ဂ်ာကာတာ ေရွာ့ပင္းစင္တာေတြထဲ မွာ ဥပမာ ျပစရာ ပုံသက္ေသေကာင္းပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ အင္ဒိုနီးရွားရဲ႕ အေကာင္းဆုံး ေရွာ့ပင္းစင္တာေတြထဲ ကတစ္ခုျဖစ္ၿပီး (Gucci, Georgio Armania, Bvlgaria) စတဲ့ နာမည္ႀကီး (luxury brands) ေတြ အျပင္ ကမာၻေက်ာ္ အင္ဒိုနီးရွား ပါတိတ္ေတြ ကိုလဲ ေခတ္မွီ ဖက္ရွင္ဒီဇိုင္း အမ်ိဳးမ်ိဳး နဲ႔ တီထြင္ ဆန္းသစ္ထားတဲ့ ဆိုင္ေတြလဲ မ်ားစြာ ေတြ႔ ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ေယာက္တည္း သြားခဲ့ တဲ့ အေခါက္ေတြမွာ ေရွာ႔ပင္းစင္တာ ေတြ ကို စိတ္မ၀င္စားေပမယ့္ မိသားစု နဲ႔ ေရာက္ခဲ့ တဲ့ အခါ မွာေတာ့ ေျခတို လာလို႔ ေလာ္ဘီ မွာ တစ္ေယာက္တည္း ျဖစ္သလို ထုိင္ေစာင့္ ခဲ့ရပါ တယ္။ ေျခတို သက္သာေပေသာ္ျငား ေစာင့္ရ ေမွ်ာ္ရလြန္းလို႔ လည္ပင္း ေတာ့ နည္းနည္း ပိုရွည္လာလိမ့္မယ္ ေတာ့ထင္ပါတယ္။


ဂ်ာကာတာ မွာ အင္ဒိုနီးရွား ရဲ႕႕ ေရွးေဟာင္း အေမြ အႏွစ္ေတြ ေလ့လာ ခံစား ႏိုင္မယ့္ ေနရာ မိုနာ့ စ္ (Monas) ကိုမေရာက္ခ့ဲဘူး ဆိုရင္ေတာ့ ဂ်ာကာတာ ကိုေရာက္ခဲ့ တယ္လို႔ ေျပာရမွာ ေတာ္ေတာ္ ခက္ပါလိမ့္မယ္။ တကယ္ေတာ့ မိုနာ့စ္ ဆိုတာ အင္ဒိုနီးရွား ဆိုတာ ျဖစ္လာေအာင္ တိုက္ခိုက္ရယူလို႔ ေအာင္ျမင္မွု ရခဲ့ တဲ့ အထိမ္း အမွတ္ ေက်ာက္တိုင္ႀကီးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ မိုနာ့စ္ ဆိုတာကလဲ ဘာဟာဆာ အင္ဒိုနီးရွား လို အတို ေကာက္ (Monumen Nasional - Mo Nas) ေခၚတာ ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေလးရာေလးဆယ့္ သုံးေပ ျမင့္တဲ့ မိုနာ့စ္ ကို ၁၉၆၁ ခုႏွစ္မွာ သမၼတႀကီး ဆူကာႏို ရဲ႕ ညႊန္ၾကား ခ်က္နဲ႔ ေဆာက္ခဲ့တာ ျဖစ္ၿပီး ၁၉၇၅ ခုႏွစ္မွာ အမ်ား ျပည္သူ ေလ့လာၾကည့္ရွု ႏိုင္ရန္ ဖြင့္လွစ္ခဲ့တယ္ လို႔ ဆိုပါတယ္။ အတြင္းပိုင္းမွာ ဟိႏၵဴဧကရာဇ္ မဂ်ပထစ္ (Majapahit) ကစၿပီး လြတ္လပ္ေသာ အင္ဒိုနီးရွား ႏိုင္ငံ အျဖစ္ ရင့္က်ဴး ႏိုင္ခဲ့တဲ့ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ ၂၇ ရက္ေန႔ အထိ အင္ဒိုနီးရွား ရဲ႕ ရုန္းကန္ လွုပ္ရွား လာခဲ့ရတဲ့ ႏိုင္ငံေရး သမိုင္း ကို ပုံတူ ေသေသး ကေလး ေတြ နဲ႕ ျပကြက္ တစ္ခုျခင္း၊ တစ္ခန္း ျခင္း အေသးစိပ္ ျပထားၿပီး အဂၤလိပ္၊ ဘာဟာဆာ အင္ဒိုနီးရွား ႏွစ္ဘာသာ နဲ႔ ေရး ထားတဲ့ ေၾကးျပား ေလးေတြ တစ္ခန္းျခင္း စီမွာ ကပ္ထားပါတယ္။

မိုနာ့စ္ အေပၚကို မတက္မွီ ေအာက္ထပ္ က အလင္းေရာင္ မွိန္မွိန္နဲ႔ ခန္းမက်ယ္ႀကီး က ျပခန္း ျပကြက္ေတြကို တစ္ခုျခင္း၊ တစ္ခန္းျခင္း အေသးစိပ္ ဖတ္ေနမယ္ ဆိုရင္ တစ္ေနကုန္ ေလာက္ ၾကာ ႏိုင္မယ္ ထင္ပါတယ္။ ျပတိုက္ တို႔ ရဲ႕ ထုံးစံ အတိုင္း အလယ္တန္း၊ အထက္တန္း ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသား အုပ္စုေတြနဲ႔ ျပည့္ေနၿပီး ေဒသတြင္း ခရီးသြား ေတြလဲ တဖြဲဖြဲ လာေလ့လာ ၾကည့္ရွဳ႕ ေနၾကတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ မိုနာ့စ္ ရဲ႕ အေပၚထပ္ (Observation Deck) မွာေတာ့ ၿမိဳ႕ေတာ္ ဂ်ာကာတာ ရဲ႕ ရွဳခင္း ကို ျမင္ကြင္းက်ယ္ ခံစား ႏုိင္မွာပါ။ ပူအိုက္ စိုစြတ္လွတဲ့ ဂ်ာကာတာ ရဲ႔ ရွဳခင္း ကို ေထာင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳးကေန ေခၽြးတလုံး လုံး နဲ႔ ဓါတ္ပုံ ဗြီဒီယို ရိုက္ ေနတဲ့ ႏိုင္ငံတကာ ခရီးသြား ေတြလဲ မနည္းလွပါဘူး။

တစ္ေခါက္မွာ မိုနာ့စ္က အျပန္ ပါဆာဘာရူး (Pasar Bharu - New Market) ကို သုံးဘီး ဆိုင္ကယ္ နဲ႔ ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ေရွးေဟာင္း ပစၥည္း ေတြ ေရာင္းတဲ့ ဆိုင္း တန္းေတြကို လူရွုပ္ရွုပ္ ကို ဆန္ၿပီး ျဖတ္အၿပီး မွာ ဂ်ာကာတာ ရဲ႕႕ ရုံးကန္ လွုပ္ရွား ေနရသူ အေျခခံ လူတန္းစား ေတြရဲ႕ ဘ၀ကို တစ္စိတ္ တစ္ေဒသ ျမင္သာ ႏုိင္ပါတယ္။ မိုးေမွ်ာ္ တိုက္ႀကီးေတြ၊ အဆင့္ျမင့္ ေရွာ့ပင္းစင္တာႀကီး ေတြ၊ အေကာင္းဆုံး စားေသာက္ဆိုင္ႀကီးေတြ၊ ၾကယ္ငါးပြင့္ ေဟာ္တယ္ႀကီး ေတြကို ေနာက္ဆုံးေပၚ ဇိမ္ခံကား မ်ိဳးစုံ နဲ႔ သြားလာစား ေသာက္ ေနႏိုင္တဲ့ သူေတြ အမ်ားႀကီး ရွိသလို ႀကိဳက္လြန္းလွတဲ့ ကိုပီဂ်ာေဟး (Kopi Jahe - ဂ်င္းနံ႔ ပါတဲ့ ေကာ္ဖီ) ကို တစ္ထုပ္ ရူပီးရား ႏွစ္ေထာင္ (ျမန္မာေငြ ႏွစ္ရာက်ပ္ခန္႔) ကို မၾကာခဏ မေသာက္ ႏိုင္တဲ့ သူေတြ နဲ႔ လဲ ေတြ႔ ခဲ့ ရပါတယ္။ က်ေနာ္ Grand Hyatt ဟိုတယ္ ေလာ္ဘီ အေပါက္နားမွာ ေဆးလိပ္ေသာက္ေနတုန္း ေနာက္ဆုံးေပၚ ကားအမ်ိဴးမ်ိဴး ေမာင္း၀င္လာၿပီး ဟိုတယ္ ၀န္ထမ္းကို ကားေသာ့ ပစ္ေပး ၿပီး ၀င္သြား တဲ့ ခ်မ္းသာသူ လုူ႔ မလိုင္မ်ား စြာ ကို ေတြ႔ ခဲ့ရသလို၊ သံခ်ိတ္ အေကာက္ တတ္ထားတဲ့ တုတ္တစ္ေျခာင္း ကိုကိုင္ၿပီး ဆာလာအိပ္ အႀကီးႀကီး ထဲမွာ ပလတ္စတစ္၊ သံတိုသံစ စတာ ေတြ လိုက္ေကာက္ ေနတဲ့ ေဒသခံ ႀကီးႀကီး ငယ္ငယ္ ေတြကို လဲ ေတြ႔ခဲ့ ရပါတယ္။

ပါးမွာ သနပ္ခါး ပါးကြက္ၾကားနဲ႔ ေပါင္မွာ ေသးစီးေၾကာင္း နဲ႔ လုံမငယ္ လို မိုးေမွ်ာ္တိုက္တာ အေဆာက္ အအုံႀကီးေတြ၊ စီးပြားေရးစင္တာ ႀကီး ေတြ ရဲ႔ ျပင္ ပမွာ ဂ်ာကာတာ ၿမိဳ႕ ကို ပါတ္စီးေနတဲ့ ေရဆိုးထုပ္ ေျမာင္းႀကီး ဟာ ျမစ္ႀကီး တစ္စင္းလို ျဖစ္ေနၿပီး အမိွုက္သရိုက္ ပလတ္စတ္ ေတြနဲ႔ ေပါေလာ ေပၚ ေနတာကိုလဲ မသတီစရာ ေတြ႔ ျမင္ႏိုင္ဦးမွာပါ။ အေျခခံ နဲ႕႔ အလယ္ အလတ္တန္းစား ေတြအားကိုးရတဲ့ ဘတ္စကား မွတ္တိုင္ ေတြမွာ လူေတြ စုၿပံဳ တုိးအုံ ေနေလ့ရွိၿပီး ဂ်ာကာတာ ရဲ႕ ဆင္ေျခဖုန္း ေတြ ျဖစ္တဲ့ ဘိုဂိုး (Bogor)၊ တင္ဂါရန္ (Tingaran) စတဲ့ ၿမိဳ႕ငယ္ေလးေတြ နဲ႔ သြားလာ ခ်ိတ္ဆက္ မယ့္ လူေတြ နဲ႔ ဂ်ာကာတာ တီေမာ၊ ဘာရတ္၊ ဥတရ၊ ဆယ္လာတန္ (Jakarta - Timor, Barat, Utara, Selatan - ဂ်ာကာတာရဲ႕ အေရွ႔၊ အေနာက္၊ ေတာင္၊ ေျမာက္) ကို သြားလာ ၾကမယ့္ သူေတြ ေဒြးေရာ ယွက္တင္ ရွိပါလိမ့္မယ္။

တစ္ေခါက္မွာ ေတာ့ မနက္ ကိုးနာရီ ေက်ာ္ခန္႔ အလုပ္ကိစၥရွိတဲ့ ရုံးတစ္ရုံး ကိုေရာက္ေတာ့ သူတို႔ ရုံး က မဖြင့္ ေသးပါဘူး။ ခက္တာက ကိုယ့္ မွာ ကလြယ္မထား အပ္တဲ့ ျပႆနာ မၾကာခင္ ေပါက္ကြဲ ေတာ့ မယ့္ အေျခ အေန ဆိုေတာ့ အဲဒီရုံး က လုံၿခံဳ ေရး အေစာင့္ ကို ကိုး နာရီေက်ာ္ ေနသည့္ တိုင္ မဖြင့္ ေသးတဲ့ အေၾကာင္း စိတ္မရွည္ တဲ့ ေလသံ နဲ႔ အျပစ္တင္ ေျပဆိုမိပါတယ္။ အမွန္က ဂ်ာကာတာ နဲ႔ ဘာလီ စံေတာ္ခ်ိန္ မတူပဲ တစ္နာရီတိတိ ကြာ တာ ကို က်ေနာ္ ေမ့ေနတာပါ။ ခက္တာ က သူ႔ ေနနဲ႔ လဲ ဖြင့္ ေပးလို႔ မရပါဘူးတဲ့။ တိုးေအာ္ပေရတာ ဆိုတာ ဘယ္ေနရာ ဘယ္ေဒသက ေဟာ္တယ္ မဆို ရင္းႏွီး ကၽြမ္း၀င္ သလို မ်ိဳး ဆိုေတာ့ အနီးဆုံး ၾကယ္ငါးပြင့္ ဟိုတယ္၊ ဟိုတယ္ နီကိုး (Hotel Nikko - Pusat Jakarta) ကိုပဲ အျမန္ဆုံး နည္းနဲ႔ သုတ္ေျခတင္ ရပါတယ္။ ကိစၥၿပီး မွ အပိြဳင့္မင့္ ရွိရာ ေစာေစာက ရုံး ကို ျပန္ေျပးရပါတယ္။ အဲဒီတစ္ေခါက္ အဆိုပါ ရုံး က အျပန္မွာ ရိုဂ်ာ့ (Malay / Singapore - Rojak: Indonesia - Rujak) တစ္ပြဲစား၊ ေရသန္႔ ဘူးႀကီးႀကီး ၀ယ္ၿပီး ယခု လက္ရွိ အေမရိကန္သမၼတဘာရက္ဟူစိန္အိုဘားမား (President Barack Hussien Obama) တက္ခဲ့ရာ မူလတန္း ေက်ာင္းကေလး ကို ၾကည့္ခ်င္ လို႔ ျပင္းထန္ တဲ့ ေနေရာင္ေအာက္ မွာ နာရီ၀က္ေက်ာ္ လမ္းေလွ်ာက္ ၿပီးွရွာ ခဲ့ရပါတယ္။


အစက ေတာ့ ဘာရက္အိုဘားမား ကေလး ပုံ ေၾကးရုပ္ကို မန္တန္ ပန္းၿခံ (Menteng) မွာ ထားခဲ့ ေပမယ့္ ေနာက္ ပိုင္း မွာ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳး ေၾကာင့္ သူငယ္ငယ္ က တက္ခဲ့ ရာ မူလတန္း ေက်ာင္း ကိုေျပာင္းေရႊ႕႕႔ ခဲတယ္ လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဘာရက္အိုဘားမား ဟာ ဖရန္စစ္ကန္ အစစ္စီ မူလတန္းေက်ာင္း (Franciscan Asisi Primary School) မွာ ဘာရီဆိုတိုရိ (Barry Soetoro) ဆိုတဲ့ နာမည္ နဲ႕ ဇန္န၀ါရီလ ၁ ရက္ေန႔ ၁၉၆၈ ခုႏွစ္ ေက်ာင္း အပ္ခဲ့ ၿပီး သုံး ႏွစ္တိတိ တက္ခဲ့ ၿပီး မိဘေတြ အိမ္ေျပာင္းေရႊ႔ တဲ့ အတြက္ ယခု ဘာဆုကီ အလယ္တန္းေက်ာင္း (Besuki 01 Elementary School, Menteng) မွာ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ ဟာ၀ိုင္ယီ ကို မေျပာင္းေရႊ႔ ခင္ အထိ တစ္ႏွစ္ တက္ခဲ့တယ္ လို႔ ဆိုပါတယ္။ အိုဘားမား တက္ခဲ့ တဲ့ ေက်ာင္း ကေလး က အျပန္မွာ ညေန ေစာင္း ေနေပမယ့္ ေနရွိန္ ကေတာ့ မက် ေသးပါဘူး။ လမ္း အၾကာ ႀကီး ေလွ်ာက္ ခဲ့ ရလို႔ ပင္ ပန္း ေနတဲ့ က်ေနာ္ ဟာ ေက်ာင္းလမ္း ထိပ္က ဆိုင္ကယ္ တကၠစီ ကိုငွား ၿပီး ေလဆိပ္ ကို သြားတဲ့ ဘတ္စေတရွင္ ကိုသာ ငွားလိုက္ပါေတာ့ တယ္။

အမွန္တကယ္ ေတာ့ ၿမိဳ႕ေတာ္ ဂ်ာကာတာ ဟာ ရက္ အနည္းငယ္ အခ်ိန္ေပးၿပီး လည္ပတ္မယ္ ဆိုရင္ အပိုင္း (၃) ပိုင္း ပိုင္း ၿပီး ေလ့လာသင့္ပါတယ္။ ေရွးေဟာင္း အေဆာက္ အအုံေတြ၊ ဗလီ ေတြ နဲ႔ ခရစ္ယန္ ဘုရားရွိခိုးႀကီး ေတြ ကို တစ္ပိုင္း၊ ယဥ္ေက်းမွု႕ အေမြ အႏွစ္ ေတြ ကို ျပခန္း၊ ျပတိုက္ ေတြမွာ ေလ့လာဖို႔ က တစ္ပိုင္း ထားၿပီး က်န္တဲ့ အပိုင္းကို ေတာ့ ေရွာ့ပင္၊ စားေသာက္ ဆိုင္ေတြ နဲ႔ အပန္းေျဖ ပန္းၿခံ၊ တိရိစာၦန္ဥယ်ာဥ္ ေတြ ကို တစ္ပိုင္း ဆိုၿပီး လမ္းသင့္ သလို အခ်ိန္ရွိသမွ် ေလးကို စီမံ ခန္႔ ခြဲၿပီး ေလ့လာသင့္ တယ္လို႔ ဆိုရမွာပါ။

ဂ်ာကာတာ မွာ ဆုမၾတား ကေန အေနာက္ ပါပူး၀ါး အထိ ကၽြန္းေပါင္းစုံ က လူေတြကို သြင္ျပင္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ကြဲျပားစြာ ေတြ႔ ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဂ်ာကာတာ က လူေတြ ေျပာတဲ့ အင္ဒိုနီးရွန္း ဟာ အရမ္းျမန္ၿပီး အင္ဒိုနီးရွန္း နဲ႔ ဂ်ာဗား စကား ေရာယွက္ ၿပီး ေျပာတာ ျဖစ္လို႔ က်ေနာ့္ အတြက္ နားလည္ဖို႔ အင္မတန္ခက္ခဲပါတယ္။ ေရွာ့ပင္းစင္တာ ေတြမွာ ေတြ႔ရတဲ့ အင္ဒိုနီးရွန္း ေတြဟာ တီဗြီဇာတ္လမ္းေတြထဲ ကထက္ ပိုၿပီး သန္႔ ျပန္႔ေခ်ာေမာ ၾကပါေပတယ္။ ဆင္ေျခဖုံး ကလူ ေတြ ကိုလည္း ဇာတ္လမ္းေတြ ထဲမွာ ထက္ ပိုၿပီး ခက္ခဲ စြာ အပမ္းတႀကီး ရုန္းကန္ ေနရတာ ကို မမွ် မတ ေတြ႔ ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

အင္ဒိုနီးရွားရဲ႕ ျပည္တြင္း ေလေၾကာင္း ေတြရဲ႕ ထုံးစံ အတိုင္း သတ္မွတ္ခ်ိန္ထက္ ေနာက္က်ၿပီး မွ ဘာလီ ကိုျပန္ေရာက္ လာတဲ့ က်ေနာ္ဟာ (အေခါက္တိုင္းလိုလို) ေနာက္တစ္ေန႕ မနက္ ႏွစ္နာရီမွ သာ အိမ္ကို ျပန္ေရာက္ပါေတာ့တယ္။ ဂ်ာကာတာ ကိုေရာက္ ခဲ့ တဲ့ ခဏတာ ေလး ေတြဟာ အပူနဲ႔ အေအး၊ အျမင့္ နဲ႔ အနိမ့္၊ ခ်မ္းသာ ျခင္း နဲ႔ ဆင္းရဲျခင္း ေတြကို တၿပိဳင္ နက္ထဲ ခံ စားလိုက္ ရတဲ့ အိမ္မက္ ဆန္ဆန္ ျဖစ္ရပ္ေတြ ခ်ည္း သာ စိတ္ အျမင္ မွာ စြဲ ထင္ေနပါေတာ့တယ္။ ။

၀ိဟာရမဟာ၀ိဟာရ ဂရဟ ဗုဒၶဘာသာ အသင္း (ဘတ္စကားေပၚမွ AATO)

ျပည္ေထာင္စုသမၼတျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္သံရုံး - ဂ်ာကာတာ (AATO)

ျပည္ေထာင္စုသမၼတျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္သံရုံး - ဂ်ာကာတာ (AATO)

ဂ်ာကာတာဆင္ေျခဖုံး (ဘတ္စကားေပၚမွ AATO)

ဂ်ာကာတာၿမိဳ႕လည္တစ္ေနရာ (လူကူးကုန္းေက်ာ္တံတားေပၚမွ AATO)

ျဖည့္စြက္ခ်က္။ ။ ဂ်ာကာတာ မွာရိုက္လာတဲ့ ဓါတ္ပုံ ေတြ အမ်ားစု က မွားၿပီး ဖ်က္မိသြားလို႔ ဘာမွ မက်န္ေတာ့ ပါ။ သို႔ ေပမယ့္ ကြန္မန္႔ ေပးလာတဲ့ ဦးေပါက္စ ကိုေက်နပ္ ေစခ်င္လို႔ ရိုက္ခဲ့တဲ့ အထဲ က ရွိတာေလး ေတြတင္လိုက္ ပါတယ္။ ျပည့္စုံ သြားလိမ့္ မယ္လို႔ေတာ့ မထင္၀ံ့ ပါ။
updated 30th March 2012: AATO

Photos:
- Monas - Warsi
- Jakarta Macet - Jarkarta Post
- Cock - (JP/ID Nugroho) Jakarta Post
- Plaza Indonesia - Hkurniawan dari Wikitravel
- Barack Obama Statue - (Jakarta Post, Feb. 24, 2010)

ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...

ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....

ဘာလီကို လည္မယ္ဆို

အင္ဒိုနီးရွား ဂုဏ္ေဆာင္ ဘာလီကၽြန္း ဟာ ကမာၻ႔ ပထ၀ီေျမပုံေပၚမွာ ေသးေသးေလးသာ ျမင္ရမွာ ျဖစ္ေပမယ့္ ကမာၻ႕ခရီးစဥ္ေဒသ ေျမပုံေပၚမွာေတာ့ ထင္ထင္ရွားရွား က်ယ္က်ယ္ျပန္႕ျပန္႕ ေဖာ္ျပရတဲ့ အထင္ကရ ခရီးစဥ္ေဒသတစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။ အကယ္၍သာ ကၽြန္းတစ္ပါတ္ ကားတစ္စီး နဲ႔ ကမ္းေျခ တစ္ေလွ်ာက္ေမာင္း လို႔ သာရခဲ့ မယ္ဆိုရင္ တစ္ေန႕တည္း နဲ႔ေတာင္ တစ္ပါတ္ျပည့္ေအာင္ ေမာင္းလို႔ ရစရာ ရွိေကာင္း ရွိေပမယ့္ ခရီးစဥ္ ေဒသ တစ္ခု အတြက္ ဆိုရင္ေတာ့ အင္မတန္ ႀကီးမားတဲ့၊ လည္စရာ၊ ေလ့လာစရာ အျပည့္နဲ႔ ခရီးစဥ္ေဒသ ႀကီး တစ္ခုလို႔ ဆိုရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဘာလီ ကိုေရာက္ဖူးတယ္ ဆိုတဲ့ နီးစပ္ရာ အသိမိတ္ေဆြ ေတြကို ဘာလီကို ဘယ္လိုျမင္လဲ လို႔ သာေမးၾကည့္ မယ္ဆိုရင္ သူတို႔ ရဲ႕ အျမင္ဟာ ဘာလီမွာ ပြင့္တဲ့ တရုတ္စကားပန္း ျဖဴျဖဴ ေလးေတြလို အဆုပ္လိုက္ အခဲလိုက္၊ အပင္ေပၚ ေရာ အပင္ေအာက္ေရာ မွာ ျပန္႔က်ဲ ေနသလို ၾကည္ႏူးစရာ အေျဖ ေတြအမ်ားႀကီး ရလာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာလီကိုသာ တစ္ေခါက္ေလာက္ ေရာက္ဖူးခဲ့မယ္ ဆိုရင္ သဲေဖြးေဖြး ကမ္းေျခ ကေလးေတြ၊ သာယာတဲ့ ေလွကားထစ္ စပါးခင္းေတြ၊ ေဒသခံ ဘုရားဖူးေတြ နဲ႔ ျပတ္ေလ့မရွိတဲ့ ဘုရားေက်ာင္းေတြ က ပြဲေတာ္ေတြ၊ ဘာလီ ရုိးရာ ေတးသံနဲ႔ အကအလွ၊ ကမ္းေျခမွာ တလူလူလြင့္ေနတဲ့ တံခြန္တိုင္ ေတြ ဟာ စိတ္ အစဥ္ ပုံရိပ္ထဲ မွာ ႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာ ၾကာေအာင္ စြဲထင္ ေနမွာ ေသခ်ာပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ ဘာလီဟာ တိုးပရိုဂရမ္ (Tour Program) တစ္ခုနဲ႔ ေဘာင္ခတ္ၿပီး အကန္႔ အသတ္ တစ္ခုအတြင္း မွာ သာလည္လို႔ ရတဲ့ ကၽြန္းတစ္ကၽြန္း မဟုတ္ပါဘူး။ ေန၀င္ရွုခင္း နဲ႔ ပင္လယ္စာ အကင္ ေတြေၾကာင့္ စည္ကားလြန္းလွတဲ့ ဂ်င္ဘာရမ္ (Jimbaran) ကေန တိုးရစ္ေတြ စက္က် တတ္တဲ့ ကုတ (Kuta) လို ေနရာမ်ိဳး က ေန စမင္ညာက္ (Seminyak) လို ဇိမ္ခံ ဟိုတယ္ႀကီးေတြရွိတဲ့ ေနရာ အထိ တစ္ေလွ်ာက္ လုံး ရွည္လ်ားတဲ့ ကမ္းေျခႀကီး အတိုင္း ရက္ေပါင္းမ်ား စြာ အေပ်ာ္ရွာ လို႔ ရပါတယ္။ ယဥ္ေက်းမွု႔ အႏုလက္ရာ ေတြျပဳလုပ္ေရာင္းခ် တဲ့ ေတာအုပ္စိမ္းစိမ္း ထဲက ဥဘြတ္ (Ubud) ကေန မီးေတာင္ေတြ ရွိတဲ့ ဘာလီ ကၽြန္း အလည္ပိုင္း ကိုပဲ သြားမလား ဒါမွမဟုတ္ အမ္မက္ (Amed) တို႕ လိုဗီးနား (Lovina) နဲ႔ ပန္မ်ဴတာရန္ (Pemuteran) တို႔ လို ကမ္းေျခၿမိဳ႕ ငယ္ေလးေတြမွာ ရက္ေတြလ ေတြကို ေမ့ထားၿပီး ေနဦးမလား၊ ေနာက္ၿပီး မ်က္စိရွုပ္လြန္းလို႔ တိုးရစ္ ေတြ ကိုမျမင္ခ်င္ဘူး ဆိုရင္ေတာင္ ႏူဆာလန္ဘြန္ဂန္ (Nusa Lambongan) ကၽြန္းက ျဖင့္ မလွမ္း မကမ္း မွာရွိေနေသး ေတာ့တယ္။


ေျပာရမယ္ ဆိုရင္ ဘာလီကၽြန္းသူ ေတြ ေန႔စဥ္ နတ္တင္ ေလ့ ရွိတဲ့ အုန္းရြက္ ေခါစာ ခြက္ကေလး ေတြလိုမ်ိဳး စြဲေဆာင္မွူ႕ မ်ိဳးစုံ ဟာ အကြက္ညီညီ ယက္ေဖာက္ထား တယ္လို႔ ေျပာရင္ မလြန္ပါဘူး။ ဆိုခဲ့ တဲ့ အေၾကာင္း အရာ ေတြဟာ ျမင္သာ ထင္ရွားတာေလးေတြ တခ်ိဳ႕ကိုသာ စုစည္း ၿပီး ေျပာသလို ျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။ တကယ္ေတာ့ ဘာလီ ဟာ အင္ဒိုနီးရွား တစ္ႏိုင္ငံလုံး မွာ ဧည့္သည္ နဲ႔ သဟဇာတ အျဖစ္ဆုံး (Visitor Friendly) ကၽြန္း လို႔ ရဲရဲ ႀကီး ဆို၀ံ့ပါတယ္။ ရွိပါေသးတယ္။ ဘာလီရိုးရာ အႏွိပ္ ကေလးခံၿပီး၊ ေဆးေပါင္း စပါး (Herbal Spa) မွာ ႏြမ္းနယ္ မွု႕ေတြ ကိုေျဖေလ်ာ့ မလား။ Discovery Shopping Mall နဲ႔ မာတာဟာရီ (Mata Hari) မွာပဲ ေစ်း၀ယ္မလား။ ကရစ္ရွနာ (Krishna) နဲ႔ ဘာလီ အႏွံ႔ က အမွတ္တရပစၥည္း ဆိုင္ေတြ (Oleh Oleh) မွာပဲ လက္ေဆာင္ေပးဖို႕ ၀ယ္ဦးမလား။ ေသခ်ာတာက ေတာ့ ဘာလီက အျပန္ဧည့္ သည္တိုင္း ဟာ အလာတုန္းက လိုမ်ိဳး မဟုတ္ေတာ့ပဲ အိပ္ အႀကီး အေသး မ်ိဳးစုံနဲ႔ ပစၥည္း မ်ိဳးစုံ ပါသြားၾကတာပါပဲ။

အစား အေသာက္ ဆိုရင္လဲ လမ္းေဘး ေစ်းဆိုင္ (Warung) ကေလးေတြက ေနစၿပီး ဟိုတယ္ႀကီးေတြ နဲ႔ ဖိုင္းဒိုင္းနင္း (Fine Dining) ရက္စေတာရင့္ ႀကီးေတြ အထိ တတ္ႏိုင္သလို ႏွစ္သက္သလို စားလို႔ ရပါတယ္။ မေမ့ရမွာ က ဘာဘီဂူလင္း (Babi Guling) နဲ႔ ထမင္းကေလး တစ္ဇြန္းေလာက္ စားလိုက္ ဒါမွ မဟုတ္ ဘာလီစတုိင္ ပင္လယ္စာ အကင္ေလးစားလိုက္၊ ဘင္တန္ဘီယာ (Bintang Beer) ကေလး တႀကိဳက္ေလာက္ ႀကိဳက္လိုက္၊ မ်က္ႏွာ ခ်ိဳခ်ိဳ ညိဳညိဳစိုစုိ ဘာလီမ ေလး ေတြ ကို ၾကည့္လိုက္.. လုပ္ဖို႔ ကိုပါ။ :P

ဘာလီကို ဘယ္လိုလာ၊ ဘယ္မွာတည္းၿပီး ဘယ္ကိုသြားရမွာလဲ လို႔ ေမးလာခဲ့ရင္ အေျဖက ေလယာဥ္လက္မွတ္၀ယ္ ၿပီးသြားပါ။ ဘယ္မွာ ပဲတည္းတည္း၊ ဘယ္ကိုပဲ သြားသြား မွား စရာ အေၾကာင္း လုံး၀ မရွိဘူးလို႔ သာ ဆိုပါရေစ...။ ။


မွတ္ခ်က္။ ။ ေရးထားတာ ေတာ့ ၾကာပါၿပီ။ ဟိုတစ္စ ဒီတစ္စ နဲ႔ အဆုံး မသတ္ျဖစ္ ေနတာပါ။ ဘာလီ ကိုခဏခဏ လာလည္ခ်င္တဲ့ အစ္မခ်စ္ နဲ႔ အစ္ကိုပန္းသီး၊ ခရီးခဏခဏသြား တတ္တဲ့ အစ္မေခ်ာ၊ အစ္ကိုဧရာ နဲ႔ အစ္မသီတာ၊ လာလည္ခ်င္တယ္ ဆိုတဲ့ ေမသိမ့္သိမ့္ေက်ာ္၊ တိုးပရိုဂရမ္ ေတြ တိုးဂိုက္ေတြ ရွိလား ဆိုတဲ့ ေစာ (အ၀ါေရာင္ေျမ)၊ ေစာ ေျပာသလိုပါပဲ ဆိုတဲ့ Iora၊ ဘာလီခရီးစဥ္ အႀကံေလးေပးပါဦး ဆိုတဲ့ သရ၊ ဆရာကိုဟန္ၾကည္ တို႔ နဲ႔ တစ္ႏွစ္တာ ေနခဲ့တဲ့ ဘာလီကၽြန္း ကို သတိရ၍ ေရးသည္။

ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...

ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....

ႏွစ္သစ္ မဂၤလာ ႏွင့္ ျမန္မာ့ ခရီးသြားလုပ္ငန္း

ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ အေရွ႕ေတာင္ အာရွမွာ အလွဆုံး ႏိုင္ငံထဲ က တစ္ႏိုင္ငံျဖစ္ၿပီး ျမင့္မားသည့့္ ယဥ္ေက်းမွူ႕ဓေလ့ထုံးစံမ်ား၊ သမိုင္းအစဥ္အလာႏွင့္ ေရေျမေတာေတာင္ သဘာ၀ အလွ အျပင္ဇီ၀မ်ိဳးစုံ မ်ိဳးကြဲအ ၾကြယ္၀ ဆုံး ႏိုင္ငံ ျဖစ္ေသာ္လည္း ခရီးသြားလုပ္ငန္း ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မွု႕မွာ အာဆီယံ ၁၀ ႏိုင္ငံ အတြင္း အဆင့္ ၉ မွ်သာ ရပ္တည္ႏိုင္သည္။ ႏိုင္ငံတကာ ႏွင့္ ေဒသအတြင္း တြင္ ခရီးသြားလုပ္ငန္း ကို အားသြန္ခြန္စိုက္ လုပ္ကိုင္ေနၾကေသာ္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံအေနျဖင့္ ခရီးသြားလုပ္ငန္းမွ ရရွိေသာ ၀င္ေငြမွာ အနည္းဆုံး ပမာဏမွ်သာ ျဖစ္သည္။ ျမန္မာ့ခရီးသြားလုပ္ငန္း ဖြင့္ၿဖိဳးတိုးတက္ရန္အတြက္ ရည္တိ၊ုရည္ရွည္ စီမံကိန္းမ်ားခ်မွတ္ၿပီး အသင္းအဖြဲ႕ မ်ားဖြဲ႕စည္းကာ ေဆာင္ရြက္ေနေသာ္လည္း အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္သင့္သေလာက္ မေအာင္ျမင္ေသးေပ။

ႏိုင္ငံေတာ္ အစိုးရအေနျဖင့္ ခရီးသြားလုပ္ငန္း အား ပိုမိုအာရုံစိုက္၍ လုံေလာက္ေသာ ဘ႑ာေငြမ်ား စိုက္ထုပ္ၿပီး ခရီးသြားျမွင့္တင္မွုမ်ား ျပဳလုပ္ရန္လုိအပ္ေပသည္။ ခရီးသြားလုပ္ငန္းအတြက္ အဓိကက်ေသာ အေျခခံအေဆာက္အအုံ မ်ား (ေလဆိပ္၊ ဟိုတယ္၊ လမ္း၊ တံတား စသည္) တို႕ လုံေလာက္ၿပီး အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႕ စြာ ၀န္ေဆာင္မွု႕ ေပးႏိုင္ေစေရး အတြက္ သာမက ႏိုင္ငံတကာခရီးသြား ဧည့္သည္မ်ား အလြယ္တကူ ၀င္ေရာက္ ေစေရးအတြက္ ဗီဇာကင္းလြတ္ခြင့္၊ ဆိုက္ေရာက္ဗီဇာ စသည္ တို႕ ကိုပါ တဆင့္ျခင္း ေဆာင္ရြက္သင့္ပါသည္။

ႏိုင္ငံ့ ခရီးသြားလုပ္ငန္း ဖြင့္ၿဖိဳးတိုးတက္ေစရန္ အတြက္ ေဒသအတြင္း ခရီးသြားလုပ္ငန္း ေအာင္ျမင္ေနေသာ မေလးရွား ႏိုင္ငံ (၂၀၁၀ ခုႏွစ္ အတြင္း ခရီးသည္ ၀င္ေရာက္မွဳ႕႔ ၂၄.၅၇၇ သန္း) ႏွင့္ ထုိုင္းႏိုင္ငံ (၂၀၁၀ ခုႏွစ္ အတြင္း ခရီးသည္၀င္ေရာက္မွဳ႕ ၁၅.၉၃၆ သန္း) တို႕ ၏ နည္းလမ္းမ်ား ကို အတုယူ လုပ္ေဆာင္သင့္ပါသည္။ ထို႕ အျပင္ ဟိုတယ္ႏွင့္ ခရီးသြားလုပ္ငန္း၀န္ႀကီးဌာန မွ ႀကီးၾကပ္၍ အထက္ပါ ႏိုင္ငံမ်ား ႏွင့္ သင့္ေတာ္ေသာ အျခား ႏိုင္ငံျခား တကၠသိုလ္ ေကာလိပ္မ်ား၊ ဟိုတယ္ ႏွင့္ ခရီးသြားလုပ္ငန္း သင္တန္းမ်ား သို႕ ေစလႊတ္ ကာ တက္ေရာက္ေလ့လာေစသင့္ပါသည္။ ၄င္းမွ တဆင့္ Train the Trainer အစီအစဥ္မ်ိဳးမ်ား ျဖင့္ ျပည္တြင္း တကၠသိုလ္ေကာလိပ္မ်ား တြင္လည္း ခရီးသြား လုပ္ငန္းဆုိင္ရာ သင္တန္းမ်ား ပိုမိုထိေရာက္စြာ လုပ္ေဆာင္ၿပီး လူ႕စြမ္းအားအရင္းအျမစ္ဖြင့္ၿဖိဳးတိုးတက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္သင့္ပါသည္။ ခရီးသြားလုပ္ငန္း အသိပညာမ်ား အား အေျခခံပညာအဆင့္ ေက်ာင္းသား လူငယ္မ်ား ထိေတြ႔ ေလ့လာသိရွိေစရန္ အတြက္ သင္ရိုးညႊန္းတမ္း မ်ားတြင္ ထည့္သြင္းျခင္း၊ ဌာနဆိုင္ရာ မ်ားတြင္ ပညာေပးျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ရန္လိုအပ္ပါသည္။ ခရီးသြားလုပ္ငန္းမွာ ခရီးသြား လုပ္ငန္း၀န္ႀကီးဌာန တစ္ခုတည္းႏွင့္ သာပတ္သက္ေသာ လုပ္ငန္းမဟုတ္ပဲ အလြန္က်ယ္ျပန္႔ ေသာ လုပ္ငန္းႀကီး တစ္ခုျဖစ္ရာ သက္ဆိုင္ရာအာဏာပိုင္မ်ား အျပင္ ျပည္သူလူထု အားလုံးပါ ၀ိုင္း၀န္း လုပ္ေဆာင္ရန္လို အပ္ပါသည္။

ခရီးသြားလုပ္ငန္း၏ သေဘာသဘာ၀ မွာ ႏုိင္ငံျခားခရီးသည္ တစ္ဦးခ်င္း ဆက္စပ္ ပါတ္သက္သူမွန္သမွ် ေဒသခံ အားလုံး အတြက္ အက်ိဳးရွိေစရာ ဆင္းရဲမြဲေတမွဳ႕ ပေပ်ာက္ေအာင္ တိုက္ဖ်က္ႏိုင္မည့္ လုပ္ငန္း ႀကီး တစ္ခုျဖစ္သျဖင့္ ႏိုင္ငံေတာ္ ေခတ္မီဖြင့္ၿဖိဳးတိုးတက္ေစေရး အတြက္ အလြန္အေရးပါသည့္ အခန္းက႑ ျဖစ္ေၾကာင္း ျမန္မာ့ခရီးသြားလုပ္ငန္း အလ်င္အျမန္ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္လိုသူ တိုးေအာ္ပေရတာ တစ္ဦး အေနျဖင့္ တိုက္တြန္း တင္ျပအပ္ပါသည္။ ။


မွတ္ခ်က္။ ။ မရွင္းပါက ပံုအေပၚကို ႏွိပ္၍ ၾကည့္ပါရန္။

ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...

ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....

Tourism အပိုင္း အစမ်ား

Photo

ဂ်စ္ေဆာ (Jigsaw Puzzle) ဆိုသည့္ ကစား နည္း ကို ေတာ္ေတာ္မ်ား မ်ား ကစားဖူးၾက ေပလိမ့္ မည္။ ရုပ္ပုံကား ခ်ပ္တစ္ခုကို အစိတ္ အပိုင္း ေသးေသး ကေလး မ်ား အျဖစ္ စိတ္ပိုင္းထား ၿပီး ၄င္း အစိတ္ အပိုင္း ကေလးမ်ား ကို သူ႕ ေနရာ ႏွင့္ သူ ေနရာ တက် ဆက္လိုက္ျခင္း ျဖင့္ မူလ ရုပ္ပုံကား ခ်ပ္ ပုံေပၚလာ ေအာင္ကစားျခင္း ကို ဂ်စ္ေဆာ ပါဇယ္ (Jigsaw Puzzle) ဟုေခၚ သည္။ ဤသို႕ ဆက္စပ္၍ ပုံေပၚသည္ အထိ ကစားရသည္ကို က ဂ်စ္ေဆာပါဇယ္ ဂိမ္း၏ သဘာ၀ ျဖစ္သည္။ အစိတ္ အပိုင္း တစ္ခုခု ေပ်ာက္ ေန၊ လိုေနပါက ရုပ္ပုံ ကားခ်ပ္၏ မျပည့္ စုံမွု မွာ ထင္ထင္ရွားရွား သိသာေနမည္ ျဖစ္သည္။ Tourism ဆိုသည့္ ခရီးသြား လုပ္ငန္းနယ္ပယ္ ႀကီး တစ္ရပ္ကို ဂ်စ္ေဆာ ပါဇယ္ ျဖင့္ Tourism ပညာရွင္မ်ား ခိုင္းႏိုွင္းၾကသည္။

အလြန္ေလ်ာ္ကန္ ေသာ ဥပမာ တစ္ခုျဖစ္သည္။ အဆိုပါဥပမာ ကို ဆုိ ဖူး သူမွာ ျမန္မာ့ ခရီးသြား လုပ္ငန္း ၏ ပညာရွင္ ဂုရု ႀကီး တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေသာ ဦးႏိုင္ဘြား (ဒုတိယညႊန္ၾကား ေရမွုးခ်ဳပ္ အၿငိမ္းစား၊ ၀န္ႀကီးဌာန အႀကံေပး) အျဖစ္ ၾကာျမင့္စြာ ထမ္းေဆာင္သြား သူ ျဖစ္သည္။ တိုက္ဆိုင္မွု တစ္ခု မွာ အဆိုပါဥပမာ ကိုပင္ တြန္ကူအစၥကႏၵာ (Tunku Iskandar) (Past & Present President of MATTA, PATA, IOTO, FATA, ASEAN Tourism Association etc..) က ညႊန္းဆို ျပန္သည္။

သေဘာမွာ Tourism ဆိုေသာ လုပ္ငန္းနယ္ပယ္ ႀကီး ႏွင့္ တိုက္ရိုက္ ဆက္စပ္ ပတ္သက္ ေသာ ေဒသခံ အစိုးရ၊ ခရီးသြား လုပ္ငန္း မ်ား၊ ဟိုတယ္၊ ေလေၾကာင္းလိုင္းမ်ား၊ ဧည့္လမ္းညႊန္မ်ား၊ ေဖ်ာ္ေျဖေရးလုပ္ငန္းမ်ား၊ စားေသာက္ဆိုင္မ်ား၊ ေစ်းဆိုင္မ်ား အျပင္ ေဒသခံ မ်ား ႏွင့္ ၄င္းေဒသ ရွိ သက္ရွိ၊ သက္မဲ့၊ သဘာ၀ပါတ္၀န္းက်င္ ႏွင့္ ေရွးေဟာင္းယဥ္ေက်းမွဳ အေဆာက္အဦမ်ား အစရွိသျဖင့္ အမ်ားအျပား ဆက္စပ္ေန ျခင္းကို ပုံေဖာ္ျခင္းျဖစ္သည္။ အရာအား လုံးမွာ အစိတ္အပိုင္း ငယ္ေလးမ်ား အျဖစ္ မွ်သာ ျဖစ္ ေသာ္လည္း မပါမျဖစ္၊ မရွိမျဖစ္ အရာမ်ား ျဖစ္သည္။

ငွက္တစ္ေကာင္ ၏ ေကာင္းကင္ယံ မွ အရာအား လုံး ကို အေပၚစီးမွ ျမင္ခြင့္ ရသည့္ (bird eye view) ျဖင့္ အဆိုပါ ဆက္စပ္ပတ္သက္ ရာ နယ္ပယ္ အသီးသီးကို ဂ်စ္ေဆာပါဇယ္ ၏ အပိုင္း အစ မ်ား အျဖစ္ သေဘာထားၿပီး သူ႕ေနရာ ႏွင့္ သူ ေနရာတက် ဆက္စပ္လိုက္ ျခင္း အားျဖင့္ ၿပီးျပည့္စုံ သည့္ ရုပ္ပုံကားခ်ပ္ တစ္ခု ရသကဲ့ သို႕ ေအာင္ျမင္ေသာ၊ ေရရွည္ တည္တ့ံခိုင္ ၿမဲေသာ ခရီးစဥ္ေဒသ ႏိုင္ငံ တစ္ႏိုင္ငံ ျဖစ္လာေပမည္။ သို႕ရာ တြင္ အစိတ္အပိုင္းငယ္ေလးမ်ား အေနျဖင့္ သူ႕ေနရာ ႏွင့္ သူ ေနရာ တက် ျဖစ္ရန္ မွာ အထူးသတိျပဳရမည့္ အခ်က္တစ္ခ်က္ ျဖစ္သည္။ သို႕ မဟုတ္ပါ က ပုံမက် ပန္းမက်၊ အခ်ိဳးမက်၊ ရယ္စရာ၊ ကဲ့ရဲ႕ စရာ ျဖစ္လာေပလိမ့္မည္။ ။

ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...

ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....

အႀကိမ္ႀကိမ္ အက်ိဳးသက္ေရာက္ေစေသာ ခရီးသြားလုပ္ငန္း

ခရီးသြားလုပ္ငန္း ဆိုသည္မွာ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္ အလမ္းတစ္ခုတည္းကိုသာ ေပၚေပါက္ေစေသာ တတိယ က႑ (Tertiary Sector) မွ်သာ မဟုတ္ပဲ ပဓါန က႑ (Primary Sector) ႏွင့္ သာမည က႑ (Secondary Sector) မ်ား အတြက္ပါ အက်ိဳးမ်ားေစ ေသာ လုပ္ငန္းနယ္ပါယ္ႀကီး တစ္ရပ္ျဖစ္သည္။ အဆိုပါ ခရီးသြားလုပ္ငန္း မ်ားမွ အႀကိမ္ႀကိမ္ အက်ိဳးမ်ား ေစေသာ အေၾကာင္း အရင္း ကို အရုိးအရွင္းဆုံး နည္းလမ္းျဖစ္သည့္ ခရီးသြားဧည့္သည္ (Tourist) အႀကိမ္ ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား ေငြေၾကး သုံးစြဲေစသလဲ။ ၄င္းေငြေၾကး သည္ တိုင္းျပည္၏ ေငြေၾကးလွည့္ ပါတ္မွဳ ပါ၀င္မွုပမာဏ မ်ားျဖင့္ သိသာေစသည္။

ဟိုတယ္တစ္ခု တြင္သုံးစြဲ လုိက္ေသာ ေငြေၾကးမွာ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္ အလမ္းမ်ား ေပၚေပါက္ေစရန္ အေထာက္အပံ့ျဖစ္ေစၿပီး ဟိုတယ္လုပ္ငန္း အတြက္ တိုက္ရိုက္ အက်ိဳးမ်ားေစသကဲ့သို႕ သြယ္၀ိုက္ေသာ နည္းမ်ားျဖင့္ အျခားလုပ္ငန္း မ်ားတြင္လဲ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္ အလမ္းမ်ား ႏိုင္ငံႏွင့္ အ၀ွမ္းေပၚေပါက္ ေစႏိုင္သည္။ ဥပမာအားျဖင့္ ဟိုတယ္တစ္လုံး အေနျဖင့္ ေဒသခံ လယ္သမား မ်ားထံမွ အစားအေသာက္ ၀ယ္ရသည္ ဆိုပါစို႕။ အဆိုပါေငြေၾကးကို လယ္သမား အေနျဖင့္ အ၀တ္အထည္မ်ား၊ လုပ္ငန္းသုံး ပစၥည္း (ဓါတ္ေျမၾသဇာ စသည္) တို႕ အတြက္ အသုံးျပဳ ႏိုင္စရာရွိသည္။ ေဒသထြက္ကုန္မ်ား ကို အမွတ္တရ (Souvenir) အျဖစ္ ခရီးသြားဧည့္ သည္မ်ား မွ ၀ယ္ယူမွုမ်ား ေလေလ အမွတ္တရ ပစၥည္းမ်ား ေရာင္းခ်ႏိုင္ရန္ ျပဳလုပ္သည့္ အိမ္တြင္း တႏိုင္တပိုင္ စည္းပြားေရးလုပ္ငန္း ငယ္မ်ား အမ်ားအျပား ေပၚေပါက္ႏုိင္စရာ ရွိသည္။ ဤသို႕ျဖင့္ (Secondary Employment) ဟုဆိုအပ္ ေသာ အိမ္တြင္းမွု အလုပ္အကိုင္ အခြင့္ အလမ္းမ်ား တိုးပြား လာႏိုင္သည္။

အႀကိမ္ႀကိမ္ အက်ိဳးသက္ေရာက္ သည္မွာ ႏိုင္ငံေတာ္၏ ႏိုင္ငံျခား ထြက္ကုန္မ်ား အေပၚမွွီခို ေနရမွု အတြက္ သြင္းကုန္မ်ား အတြက္ အသုံးျပဳေနရသည့္ ေငြေၾကး ယိုစိမ့္ မွု (Leakages) မ်ား အထိပါ၀င္မည္ ျဖစ္သည္။

သုေတသနျပဳ ေလ့လာထားသည့္ စစ္တမ္းမ်ား အရ ထိုင္းႏိုင္ငံ ခရီးသြားလုပ္ငန္း မ်ားမွရရွိေသာ ေငြေၾကး၏ ၇၀% မွာ (ႏိုင္ငံျခားသားမ်ား ပိုင္ဆိုင္ေသာ ခရီးသြားလုပ္ငန္းမ်ား၊ ေလေၾကာင္းလိုင္းမ်ား၊ ဟိုတယ္မ်ား၊ ျပည္ပမွတင္သြင္း လာသည့္ အစားအေသာက္မ်ား) အတြက္ ကုန္က်ျခင္းျဖင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံမွ ျပန္လည္ စီးထြက္သြားသည္။ အျခား ကမာၻ႕ တတိယ ႏိုင္ငံ မ်ားတြင္လဲ ၄၀% (အိႏၵိယ) မွသည္ ၈၀% (ကာေရဘီယံေဒသႏိုင္ငံမ်ား) အထိ ယိုစိမ့္မွု ရိွသည္။ Source: Sustainable Living

***ပုံကားခ်ပ္ ကို အက်ယ္ခ်ဲ႕ ၾကည့္လိုပါက ပုံေပၚသို႕ ကလစ္လုပ္၍ၾကည့္ပါ။

Ref: Barcelona Fields Studies Center (Geography Filed Works) မွ Tourism Multiplier Effect ကို ရည္ညႊန္းသည္။

ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...

ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....

အလုပ္ထဲ က သင္ခန္းစာ

အမွတ္တရ အမွားတစ္ခု

လူဆိုတာ အမွားနဲ႕ မကင္းႏိုင္ပါဘူး။ လူတိုင္း အမွားလုပ္မိတတ္ၾကတာပါပဲ။ အမွားလုပ္ေလ့ရွိတဲ့ လူ႕သေဘာကို အေျခခံ ၿပီး စကားပုံေတြ၊ ဆိုရိုးစကားေတြ၊ အေတြအေခၚေတြ၊ ဥပေဒသေတြ၊ သီ၀ရီ အစရွိသျဖင့္ အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္။ မွားတတ္ၾကတဲ့ အမွား ေတြအမ်ိဳးမ်ိဳးရွိပါေသးတယ္။ အမွားေဗဒ ကို ဋီကာခ်ဲ႕ ရရင္ ကုန္ႏိုင္ဖြယ္မျမင္ပါဘူး။ သို႕ေပမယ့္ အမ်ားစုရဲ႕ အႏွစ္သာရ ဒါမွမဟုတ္ ရည္ရြယ္ရင္းက "အမွားထဲ က သင္ခန္းစာယူတတ္ဖို႕" ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္ ေျပာခ်င္တာက အလုပ္လုပ္ ရင္းမွားတဲ့ အမွားမ်ိဳး ကိုသာျဖစ္ပါတယ္။ အလုပ္မ်ားမ်ား လုပ္တဲ့ သူဟာ အမွားမ်ားမ်ား လုပ္ဖို႕ အခြင့္အလမ္း ပိုမ်ားပါတယ္။ ဘာမွ မလုပ္ပဲ ေနရင္ေတာ့ အလုပ္နဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး ဘာမွ မမွားႏိုင္ေပဘူးေပါ့။ ဒီလုိ အမွားေတြ ကေန သင္ခန္းစာ ေတြ၊ အေတြ႕အႀကံဳ ေတြ တျဖည္းျဖည္း ရလာၿပီး အလုပ္သေဘာကို နားလည္လာတဲ့ အဆင့္က ေန ကၽြမ္းက်င္တဲ့ အဆင့္ ကုိေရာက္လာရတာပါပဲ။

တခ်ိန္တုန္း က မွားခဲ့တဲ့ လုပ္ငန္းဆိုင္ရာ အမွားကေလး ေတြကို အခုအခ်ိန္မွာ ျပန္ေတြးၾကည့္မိရင္ ရယ္စရာ ေတာင္ ေကာင္းပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႕မ်ားဒီလို ရိုးရွင္းလြယ္ကူတဲ့ ကိစၥကေလးေတြကို တလြဲျဖစ္ေအာင္၊ မွားေအာင္လုပ္ခဲ့ မိေလသလဲ ဆိုၿပီးလဲ စဥ္းစားမိပါတယ္။ အဓိက က အသက္အရြယ္နဲ႕ အေတြ႕ အႀကံဳပါပဲ။ အလုပ္နဲ႕ပတ္သက္တဲ့ အမွားေပမယ့္ မရည္ရြယ္ပဲ တဖက္သား ကိုအႀကီးအက်ယ္ ထိခိုက္ေစ ႏိုင္ပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ့္ေျခာက္ႏွစ္ ခန္႕က အခုလက္ရွိလုပ္ေနတဲ့ ခရီးသြားလုပ္ငန္းကို စတင္ထိေတြ႕ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ ဆယ္တန္းစာေမးပဲြ ေျဖ ၿပီးစ ေအာင္စာရင္း မထြက္ခင္ အျပင္ေလာကနဲ႕ ထိေတြ႕ခြင့္ ရေအာင္လို႕ ဘႀကီးျဖစ္ သူ အဆက္အသြယ္နဲ႕ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လယ္ေခါင္၊ ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမ နားက ခရီးသြားလုပ္ငန္း ကုမၸဏီ မွာ အလုပ္သင္ အျဖစ္ စ ခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီတုန္းက အေၾကာင္းေတြ ကို ျပန္စဥ္းစား ၾကည့္မိရင္ တခ်ိဳ႕ အေၾကာင္းအရာ ေတြက မွုန္မွုန္ ၀ါး၀ါး၊ တခ်ိဳ႕ အေၾကာင္းအရာ ေတြက ျပတ္ျပတ္သားသားရွင္းရွင္းလင္းလင္း။ မေန႕တေန႕က မွ ျဖစ္ခဲ့သလိုမ်ိဳး။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ စြန္ ဆင္ေျခဖုံး ၿမိဳ႕သစ္ ေနအိမ္က ေန မိနစ္ ႏွစ္ဆယ္ခန္႕ လမ္းေလွ်ာက္မွ ေရာက္တဲ့ မွတ္တိုင္က ေန က်ပ္ညပ္ခုန္ ေပါက္ေနတဲ့ ဘီအမ္ ဘတ္စကား ႀကီးကို တစ္နာရီ ခြဲသာသာ ေလာက္စီးလိုက္ရင္ ဆူးေလမွတ္တိုင္ ရုပ္ရွင္ရုံေရွ႕ ကိုေရာက္။ အဲဒီကေန မွ ကုမၸဏီ ရုံးခန္း ကို သြက္သြက္ေလး ေလွ်ာက္။ ေရာက္ခ်ိန္ မနက္ ရွစ္နာရီခန္႕ က ပုံမွန္ပါပဲ။ ရုံးခန္း ကိုေရာက္ေရာက္ ခ်င္း မီးဖြင့္၊ အဲယားကြန္းဖြင့္၊ ၿပီးတာနဲ႕ အိုဗာစီး ေကာ (oversea calls) အတြက္ ဘြတ္ကင္တင္။ မန္ေနဂ်ာမမ ရုံး ေရာက္ေလာက္မယ့္ အခ်ိန္ မနက္ ဆယ္နာရီခြဲ မွာ တခါ၊ ဆယ့္ႏွစ္နာရီ မွာ တခါ ငါးမိနစ္စီေျပာပါမယ္ ဆိုတာတခါတည္း ႏွစ္ေကာ စာတင္လိုက္ရပါတယ္။ ခရီးသြားလုပ္ငန္း ကုမၸဏီဆိုေပမယ့္ အဓိက ကေတာ့ ျပည္တြင္း၊ ျပည္ပ ေလယာဥ္လက္ မွတ္ အဓိကေရာင္းတဲ့ (Travel Agency) သာျဖစ္ လို႕ က်ေနာ့္ရဲ႕ ေန႕စဥ္ အလုပ္ေတြက ဘြတ္ကင္တင္ျခင္း၊ စေတကာ သြားကပ္ ရျခင္း၊ ေလယာဥ္လက္မွတ္ ထုတ္ရျခင္း၊ တဆင့္ခံ ကုမၸဏီ မ်ားက မွာတဲ့ ေလယာဥ္လက္ မွတ္မ်ား သြားပို႕ျခင္း ေတြ သာ ျဖစ္ပါတယ္။ စေတကာ ကပ္တာနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး နည္းနည္းရွင္းျပရ ရင္ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက အခုလိုမ်ိဳး Electronic Ticket မေပၚေသးေတာ့ Good for Passage Ticket ေတြ အေပၚမွာ သြားမည့္ ရက္နဲ႕ အခ်ိန္ ကို ေလယာဥ္လက္မွတ္ေပၚမွာ ကပ္တာ ကို စေတကာကပ္တယ္လို႕ ေခၚပါတယ္။ ဆူးေလဘုရားလမ္း က ျမန္မာ့အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ေလေၾကာင္း (MAI)၊ ပန္းဆိုးတန္း က ဆစ္ခ္အဲေ၀း (Silk Air) နဲ႕ ဘီမန္း (Biman)၊ ဆူေလးအ၀ိုင္းေဘး ထား၀ယ္တိုက္က ထိုင္းေလေၾကာင္း (Thai Airways) အစရွိသျဖင့္ ေနရာ အႏွ႔ံ မွာရွိတဲ့ ေလေၾကာင္းလိုင္း ေတြကိုသြားရပါတယ္။ အလုပ္ နည္းနည္းပါးရင္ ေတာ့ ေလေၾကာင္းဆိုင္ရာ (2 code)၊ ေလဆိပ္နာမည္ (3 code) ေတြကို က်က္ရတဲ့ အျပင္ IATA ကထုတ္တဲ့ ေမာ္ဂ်ဴး ေတြကိုေလ့လာရပါတယ္။ အလုပ္မထြက္ခင္ အထိ IATA Module ၈ခု အထိ အလြတ္ေျဖႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ (အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ Amadias, Abacus အစရွိတဲ့ GDS စနစ္ေတြနဲ႕ Electronic Ticket ေတြထုတ္ ႏုိင္ၿပီ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ ေနာက္လူသစ္ မ်ားမွာ စာက်က္စရာမလိုေတာ့ၿပီ။)

ဒီေလာက္ ဆိုရင္ က်ေနာ္လုပ္ရ တဲ့ အလုပ္သေဘာကို ေစာေၾကာ မိေပေလာက္ၿပီ။ က်ေနာ္ရဲ႕ ပထမဆုံး လုပ္ငန္း အေတြ႕ အႀကံဳ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေနရာတကာ သိခ်င္၊ တတ္ခ်င္၊ လုပ္ခ်င္ ျဖစ္ေနတဲ့ "တက္ၾကြတဲ့ ၾကက္ဖ" ဆိုသလိုမ်ိဳး သြက္လက္ တက္ၾကြ၊ တနည္းအားျဖင့္ ျပာယာခတ္ ေနတာ ျပန္မွတ္မိပါေသးေတာ့တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ အခါကလဲ ႏိုင္ငံျခားကို ရွုိးေဂ်ာ့ ေတြ အုပ္လိုက္သင္းလိုက္၊ အုံလိုက္က်င္းလိုက္ ထြက္ေနတဲ့ အခ်ိန္ ျဖစ္ေတာ့ က်ေနာ္တို႕ ကုမၸဏီလို ေလယဥ္လက္မွတ္ေရာင္းတဲ့ ခရီးသြား လုပ္ငန္းေအဂ်င္စီ ေတြမွာ လက္မလည္ ေအာင္အလုပ္မ်ားၾကပါတယ္။ သက္ဆိုင္ရာ ေလေၾကာင္းလိုင္းေတြမွာ Bulk Ticket ေခၚတဲ့ ခရီးစဥ္ (Sector) တခုတည္း ကို အေစာင္ေရ ရာနဲ႕ ခ်ီၿပီး ထုတ္ရတာ ေတာင္ ႏိုင္ငံျခားကို ထြက္တဲ့ သူမ်ားလြန္း လို႕ ၿပိဳက္ခနဲ ၿပိဳက္ခနဲ ဆိုသလို ကုန္ပါတယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္ကေတာ့ စကၤာပူ နဲ႕ ဘန္ေကာက္ကို အမ်ား ဆုံးထြက္ ၾကပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က စကၤာပူ မွာ ႏိုင္ငံျခားသားေတြ အတြက္ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္ အလမ္း ေတြ ေပါမ်ား လြန္း ေတာ့ အနယ္နယ္ အရပ္ရပ္က ကိုေရႊျမန္မာ ေတြ စကၤာပူ ကို အဓိက သြားၾကပါတယ္။ ေလယာဥ္လက္မွတ္ အသြား တစ္ေၾကာင္း (one way) ပဲ၀ယ္ၿပီး ၀င္လို႕ရေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းမွာ အေထာက္ အထားမခိုင္လုံလို႕ ျပန္လႊတ္ခံရ (reject) အလုပ္ခံရသူေတြ မ်ား လာလို႕ စကၤာပူ အစိုးရက အလုပ္လုပ္ခြင့္ပါမစ္ (work permit) အရင္ရမွသာ အဲဒီ ပါမစ္ ကိုျပၿပီး ေလယာဥ္လက္မွတ္ အသြားတစ္ေၾကာင္း ၀ယ္လို႕ရပါတယ္။ အဲဒါမပါရင္ ေလေၾကာင္းလိုင္းကလဲ မတင္ပါဘူး။ အဲဒီလိုနဲ႕ ေလယာဥ္လက္မွတ္ လာ၀ယ္တဲ့ သူေတြမွာ စကၤာပူ ကပို႕တဲ့ work permit စာရြက္ကေလး ေတြ ယူလာၾကတာ ေတြ႕လာရပါတယ္။ စကၤာပူ ပါမစ္ကလဲ ေစ်းေတာ့ ေသးမယ္ မထင္ဘူး။ လက္မွတ္လာ၀ယ္ ၾကသူေတြ ေျပာေျပာေနလို႕ သူတို႕ ဘယ္လိုရင္းႏွီး ၾကရတယ္ ဆိုတာ သေဘာေပါက္လာရပါတယ္။

အဲဒီလို အုပ္စုလိုက္လာ၀ယ္ ၾကရင္ ရုံးမွာ ရွိသမွ် လူအကုန္ မနားရပါဘူး။ ေလယာဥ္လက္မွတ္ ေရးတယ္ဆိုတာ လဲ နာမည္ မမွားေအာင္ အရမ္းဂရုစိုက္ရပါတယ္။ နာမည္ တလုံးမွားသြားတာနဲ႕ အဲဒီလက္မွတ္ ကိုသုံးလို႕ မရေတာ့ ပါဘူး။ အသစ္တေစာင္ ယူၿပီး ျပန္ေရးရပါတယ္။ ေလယာဥ္လက္မွတ္ ေတြက တန္ဖိုးႀကီးေတာ့ အမွားနည္းေအာင္ အေတြ႕ အႀကံဳမ်ားတဲ့ သူေတြပဲ ေရးၾကပါတယ္။ အရမ္း ရွဳပ္လာရင္ ေတာ့ က်ေနာ္လဲ ၀င္ေရးရေတာ့တာပါပဲ။ ဒီလိုနဲ႕ က်ေနာ္လဲ ေလယာဥ္လက္မွတ္ေရးက်င့္ ရလာပါေတာ့တယ္။ ေလယာဥ္လက္မွတ္ အသစ္မွာ နာမည္ေရးၿပီးတာနဲ႕ အေပၚဆုံးႏွစ္ရြက္ ကို ျဖတ္လိုက္ရပါတယ္။ (အဲဒါေၾကာင့္လက္မွတ္ျဖတ္တယ္ ဆိုတဲ့ စကားေပၚလာတာျဖစ္မယ္)။ လက္မွတ္က မွင္ခံ ျဖစ္တာမို႕ ေအာက္မွာေတာ့ နာမည္နဲ႕ ခရီးစဥ္ေပၚေနပါတယ္။ ေလေၾကာင္းလိုင္းနဲ႕ ေအးဂ်င့္ လုပ္ငန္းဆိုင္ရာ ရွင္းလင္းတဲ့ အခါမွာ ေစာေစာက ျဖတ္ထားတဲ့ လက္မွတ္ကေလး ႏွစ္ရြက္ကို သုံးရပါတယ္။ အဲဒီက လက္ေရးကို ၾကည့္ၿပီး ဒါဘယ္သူျဖတ္တဲ့ လက္မွတ္လဲ ဆိုတာ သိႏိုင္ပါတယ္။

တစ္ခုေသာ ညေနေစာင္း ရုံးဆင္းခါနီး မွာ စကၤာပူ ကို work permit နဲ႕ သြားမယ့္ အဖြဲ႕ တစ္ဖြဲ႕ ေရာက္လာပါတယ္။ အားလုံး လိုလိုက ေမွာ္ဘီ နဲ႕ တိုက္ႀကီးတ၀ိုက္ က လူေတြပါ။ သူတို႕ေတြက အမ်ိဳးေတြ နဲ႕ သိၾကၿပီးသား သူငယ္ခ်င္းေတြျဖစ္ပါတယ္။ အေရအတြက္ အတိအက် မမွတ္မိေပမယ့္ ဆယ္ေယာက္ေက်ာ္တယ္ ဆိုတာေတာ့ မွတ္မိပါတယ္။ သူတို႕ အားလုံး ပါမစ္အတူေလွ်ာက္၊ အတူက် ၿပီး အတူသြားၾကဖို႕ အတူလက္မွတ္ လာ၀ယ္ၾကတာပါ။ သူတို႕ၾကည့္ရတာ တက္ၾကြၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႕ အထဲမွာ တစ္ေယာက္က ပါမစ္ေလွ်ာက္တာ နည္းနည္း ေနာက္က် သြားလို႕ ေနာက္ တစ္ရက္ ႏွစ္ရက္ ေနမွ က်မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူကလဲ သူငယ္ခ်င္း ေတြ အမ်ိဳးေတြ နဲ႕ အတူသြားခ်င္လို႕ ေလယာဥ္လက္မွတ္ တခါတည္း လာ၀ယ္တာပါ။ သူတစ္ေယာက္ အတြက္က လြဲ လို႕ ပါမစ္ ပါသူ အားလုံးေလယာဥ္ လက္မွတ္ အသြား တစ္ေၾကာင္း (one way) ပဲထုတ္စရာ လိုပါတယ္။ သူက ေတာ့ အသြားအျပန္ လက္မွတ္ ၀ယ္ရတယ္ေပါ့။ သူ႕နာမည္က ကိုေဇာ္မိုး လို႕မွတ္မိပါတယ္။ ဒါေတြ က်ေနာ္ အစက မသိခဲ့ပါဘူး။

မန္ေနဂ်ာလုပ္သူ က အံဆြဲ ထဲက သားေရပင္နဲ႕ စည္းထားတဲ့ ေလယာဥ္လက္ မွတ္ အလြတ္ ထုတ္ထဲ က ဆြဲ ထုတ္ ၿပီး အဲဒါေတြေရး ဆိုၿပီး လွမ္းေပးပါတယ္။ အဲဒီ အထဲမွာ အသြားအျပန္လက္မွတ္ (Round Trip Ticket) က ကိုေဇာ္မိုး အတြက္ တစ္ေစာင္ထဲပါ။ က်ေနာ္က သြက္လက္ တက္ၾကြေနသူဆိုေတာ့ က်ေနာ္ ေရးမယ္ ဆိုၿပီး ယူေရးလိုက္ပါတယ္။ အားလုံးေရးၿပီး ေတာ့ နာမည္စာလုံးေပါင္းမွန္မမွန္ ျပန္စစ္ၾကည့္ပါတယ္။ အားလုံး မွန္တယ္ ဆိုတာ သိရေတာ့ ကာယကံရွင္ေတြကို နာမည္ေခၚေပးၿပီး စစ္ေစပါတယ္။ သူတို႕အားလုံးလဲ ကိုယ့္ နာမည္ မွန္မမွန္ စစ္ၾကည့္ ၿပီး စိတ္တိုင္းက် ေတာ့မွ ရယ္ရယ္ေမာေမာ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ျပန္သြားၾကပါတယ္။ ရက္အနည္းငယ္ အတြင္း ႏုိင္ငံျခား သြားၾကေတာ့ မယ့္သူေတြ ဆုိေတာ့လဲ ေပ်ာ္ရႊင္ တက္ၾကြေနေပမေပါ့။

ဒီလို႕နဲ႕ စေနေန႕ ခရီးသြား လုပ္ငန္းေတြ အားလုံး ထုံးစံ အတိုင္း ေန႕တ၀က္ ပဲဖြင့္တာ ျဖစ္လို႕ေန႕လည္ ရုံးက အျပန္ အိမ္မွာ ခနနားေန တုန္း ညေန ပိုင္း မွာ က်ေနာ့္ အိမ္ကို ဖုန္း၀င္လာပါတယ္။ ဖုန္းဆက္လာ သူက မန္ေနဂ်ာ ျဖစ္ပါတယ္။ အေၾကာင္းက ႏိုင္ငံျခားက ျပန္လာသူ တစ္ဦးက ေဒါသတႀကီး ရုံးကို ေရာက္အလာ။ ရုံးက ပိတ္ေန။ မန္ေနဂ်ာ အိမ္ ကိုစုံစမ္းၿပီး ေရာက္ခ်လာပါတယ္။ ဖုန္းထဲ ကေျပာတဲ့ မန္ေနဂ်ာ မမရဲ႕ အသံကိုၾကားရတာ က်ေနာ့္ ေခါင္းကို မိုးႀကိဳး ပစ္ခ်လိုက္သလိုပါပဲ။

ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ ကိုေဇာ္မိုး အတြက္ ျဖစ္ရမယ့္ အသြားအျပန္လက္မွက္ကို သူတို႕ အထဲက ပါမစ္ရၿပီးသား တစ္ေယာက္ အတြက္ေရးလိုက္မိ ၿပီး၊ ပါမစ္ မက်ေသးတဲ့ ကိုေဇာ္မိုး အတြက္ ကိုေတာ့ one way လက္မွတ္ ေရးေပးလိုက္မိပါတယ္။ ဒါကို က်ေနာ္အပါ အ၀င္ ဘယ္သူမွ သတိမထားလိုက္ ၾကပါဘူး။ ထုံးစံ ဆိုရင္ ရန္ကုန္ေလဆိပ္ မွာကတည္းက သူ က်န္ေနခဲ့ရမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ သူကစကၤာပူ အထိ ပါသြားၿပီး စကၤာပူ အင္မီဂေရးရွင္းမွာ ျပႆနာ တက္ပါတယ္။ သူနဲ႕ သြားတဲ့ သူ႕အမ်ိဳးေတြ သူငယ္ခ်င္းေတြ အားလုံး ၀င္လို႕ရ သြားၿပီး သူတစ္ေယာက္ တည္းသာ ၀င္လို႕မရပဲ က်န္ေနခဲ့ၿပီး ရန္ကုန္ကုိျပန္တဲ့ ေလယာဥ္ေပၚ ျပန္တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ဒါတင္မကေသး ပဲ ရန္ကုန္ေလဆိပ္က လူ၀င္မွု႕ႀကီးၾကပ္ေရးက အရာရွိ ေက်းဇူးရွင္ ေတြက ပါ၀ါကုန္ သုံးၿပီး ပတ္စပို႕ ကိုပါ သိမ္းထားလိုက္ပါတယ္။

ကိုေဇာ္မိုး အတြက္ ေတာ့ ျဖစ္သမွ် အေၾကာင္း အရာအားလုံးဟာ ေပါက္ကြဲ စရာခ်ည္းပါ။ ပတ္စပို႕ အသိမ္းခံလိုက္ရ တာ အဆုိးဆုံး ျဖစ္ပါတယ္။ ေလဆိပ္ကေန ခ်က္ခ်င္း ကားငွားၿပီး ခရီးေဆာင္အိတ္ကို တင္။ ေမွာ္ဘီက အိမ္ကို မျပန္သးပဲ ေလယာဥ္လက္မွတ္ ၀ယ္ခဲ့ရာ ကုမၸဏီကို လာရွင္းတာပါ။ အသြားအျပန္လက္မွတ္ ၀ယ္ခဲ့ရဲ႕ သားနဲ႕ one way ပဲေရးေပးလိုက္တဲ့ သူကို ျပႆနာ လာရွာတာပါပဲ။ သူမွတ္မိ ေနပါတယ္။ အဲဒီကုမၸဏီက ခ်ာတိတ္တစ္ေကာင္ ျပာယာခတ္ၿပီး ေရးေပးလိုက္တယ္ဆိုတာ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သာ သူ႕ကို ေတြ႕လိုက္ရင္ ေတာ့ လုံး၀ မသက္သာ ပါဘူး။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ အဲဒီေန႕ ဟာ စေနေန႕ ျဖစ္ၿပီး ေန႕တစ္၀က္ဆိုေတာ့ သူေရာက္သြားခ်ိန္မွာ ဘယ္သူမွမရွိေတာ့ပါဘူး။

ျပန္ဆက္ရရင္ ကုမၸဏီ ကမန္ေနဂ်ာမမ က ေတာ္ပါတယ္။ တာ၀န္မဲ့ စကားလုံး၀ မေျပာပဲ ျဖစ္သမွ် ကိစၥအတြက္ စိတ္မေကာင္းပါေၾကာင္း၊ ေလယာဥ္လက္မွတ္ အသစ္ အစားျပန္ေပးမယ့္ အေၾကာင္း၊ ပတ္စပို႕ အသစ္ေလွ်ာက္ဖို႕လဲ အကူအညီ ေပးပါမယ့္ အေၾကာင္း ေျပာဆိုၿပီး ႏွစ္သိမ့္ လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီအားလုံးရဲ႕ တာ၀န္က က်ေနာ့္ အေပၚက်ပါတယ္။ မန္ေနဂ်ာ မမရဲ႕သူငယ္ခ်င္း ျပည္ထဲေရးက အရာရွိ က ကူညီေပးလို႕ ပတ္စပို႕ အျမန္ျပန္က်ပါတယ္။ ပတ္စပို႕ရုံး ဟိုေျပးဒီေျပး၊ ေဖာင္ျဖည့္၊ ေလွ်ာက္လႊာတင္၊ တန္းစီ၊ မိတၱဴကူး စတဲ့ အလုပ္ေတြ အကုန္ က်ေနာ္လုပ္ရပါတယ္။ ကိုေဇာ္မိုးက ပတ္စပို႕ရုံးနားက လက္ဖက္ရည္ဆုိင္မွာ ပဲထုိင္ေစာင့္ပါတယ္။ တစ္ရက္ႏွစ္ရက္ က်ေနာ့္ ကို မၾကည္လို႕ စကားလုံး၀ မေျပာပါဘူး။ ထမင္းခ်ိဳင့္ က ရုံးမွာ ထားခဲ့ရတာ ဆိုေတာ့ ထမင္းငတ္၊ ေရငတ္ပါပဲ။ ပတ္စပို႕ကိစၥ အဆင္ေျပ တဲ့လမ္းစ ေတြ႕လာတဲ့ တဲ့ေနာက္ပိုင္း မွ သူ က်ေနာ့္ ကို စကားစေျပာ ၿပီး တျဖည္းျဖည္း သူ႕အေၾကာင္းကိုယ့္ အေၾကာင္းသိလာၿပီး နားလည္လာၾကပါတယ္။

ကေလးရွိတဲ့ အိမ္ေထာင္သည္ ကိုေဇာ္မိုး ဟာ တကယ္ေတာ့ ေဆးလိပ္ခုံ ပိုင္ရွင္ပါ။ စကၤာပူကို သြားရင္ ပို အဆင္ေျပႏိုင္တယ္ ဆိုၿပီး ေဆးလိပ္ခုံကို ေရာင္း ခ်ၿပီး စကၤာပူ ကိုသြား ဖို႕ စီစဥ္ခဲ့တာပါတဲ့။ သူ႕ အတြက္ ကဘုရင့္ေနာင္ ေဖာင္ဖ်က္ သလိုမ်ိဳး ျဖစ္လို႕ ဘာတစ္မွ အမွားမခံႏိုင္တာပါတဲ့။ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကိစၥမွာ သူ ျပန္သုံးသပ္ၾကည့္ တာက တာ၀န္ရွိသူက သူ႕ေလယာဥ္လက္မွတ္ ကိုသီးျခား ခြဲထုတ္ ၿပီးေရးခိုင္းေစခဲ့ရင္ ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဒါမွမဟုတ္ လက္မွတ္ေရးတဲ့ ညီငယ္ကသာ ေသခ်ာ စီစစ္ၿပီးမွ ေရးခဲ့ရင္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ဒီလို ကိစၥမ်ိဳး လုံး၀ ျဖစ္မလာ ႏိုင္ပါဘူးတဲ့။ ဒါေပမယ့္ တာ၀န္ယူတတ္တဲ့ ကုမၸဏီ ျဖစ္လို႕ သာ ပတ္စပို႕ ျပန္က်ၿပီး ေလယာဥ္လက္မွတ္ တေစာင္ျပန္ေပးလို႕သာ သူ႕ အေနနဲ႕ ဘ၀ပ်က္လုနီး မျဖစ္တာပါတဲ့။

အႏွစ္ခ်ဳပ္ရ ရင္ ကိုေဇာ္မိုး က အဆင္ဆင္ေျပေျပနဲ႕ စကၤာပူ ကိုျပန္၀င္ သြားပါတယ္။ က်ေနာ့္ အတြက္ ေတာ့ အလုပ္လုပ္ရင္ ေစ့စပ္ေသခ်ာ စြာလုပ္ရမယ္ ဆိုတဲ့ တန္ဖိုးႀကီး သင္ခန္းစာ တစ္ခု ရသြားပါတယ္။ ။

Photo Credit to: ulcercity.blogspot.com

ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...

ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....