ျမန္မာ့ခရီးသြားအတြက္

ကမာၻတလႊားရင္ဆိုင္ႀကံဳေတြေနရတဲ့ အက်ပ္အတည္းေပါင္းစုံ နဲ႔ စိန္ေခၚမွဳအရပ္ရပ္တို႔ဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔အမိျမန္မာ ႏိုင္ငံကို ကြက္ေက်ာ္မသြားပဲ တိုက္ရိုက္ထိခုိက္ဆက္စပ္ေနရုံမွ် မက အပိုဆုအေနနဲ႔ ျပည္တြင္းျဖစ္ ပဋိပကၡေပါင္းစုံ ကိုလဲ နည္းလမ္းေပါင္းစုံသုံးၿပီး ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းေနရပါတယ္။ အစိုးရအေနနဲ႔ အစိုးရအေလ်ာက္ ပင္ပန္းခက္ခဲစြာျဖတ္သန္းေနရသလို၊ က႑အသီးသီး မွာလဲ အခ်ိတ္အဆက္မိလိုက္မမိလိုက္ နဲ႔ ေက်ာ္လႊားျဖတ္သန္းေနရတာျဖစ္ပါတယ္။ နည္းပညာတိုးတက္ဖြံ႕ၿဖိဳးတက္မွဳ နဲ႔ အတူ နည္းပညာအားသာမွဳကို အခြင့္ေကာင္းယူ၊ လက္ဦးမွဳရယူၿပီး နယ္ေျမခ်ဲ႕ထြင္လာတဲ့ ကမာၻ႕အင္အားႀကီးလုပ္ငန္းစုႀကီးေတြရဲ႕ ရွည္လ်ားလွတဲ့ ေျခတံလက္တံေတြဟာလဲ ျမန္မာ့ေျမေပၚမွာ ေျခရွဳပ္လက္ရွဳပ္လာပါေတာ့တယ္။ အဲဒီ ျခိမ္းေျခာက္မွဳဟာ တျခားလုပ္ငန္းက႑ေတြ ကို သက္ေရာက္ေနသလို ခရီးသြားလုပ္ငန္းကိုလည္းခ်န္လွပ္ မထားခဲ့ပါဘူး။

အရွိန္အဟုန္နဲ႔ ဖြြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္လာတဲ့ ဒစ္ဂ်စ္တယ္ နည္းပညာေၾကာင့္ ကမာၻအရပ္ရပ္က ခရီးသြားေတြဟာ မိမိသြားခ်င္တဲ့ ခရီးစဥ္ေဒသအေၾကာင္း ကို အန္းတား (Enter) တစ္ခ်က္ေခါက္ၿပီးသိခ်င္တာသိခြင့္ရသလို၊ ေလယာဥ္လက္မွတ္နဲ႔ ဟိုတယ္ ဘြတ္ကင္လုပ္လို႔ရယုံတင္မကပဲ စားေသာက္ဆိုင္စားပြဲ ကိုပါႀကိဳတင္ဘြတ္ကင္လုပ္လို႔ရလာၿပီျဖစ္ပါတယ္။ ျပတိုက္ေတြ နဲ႔ အပန္းေျဖကစားကြင္းေတြ ရဲ႕၀င္ခြင့္လက္မွတ္ေတြ ဟာအြန္လိုင္းမွာ ဒစ္စေကာင့္ေစ်းနဲ႔ ရႏိုင္သလို အေပ်ာ္စီးသေဘၤာ၊ ရထားလက္မွတ္စတာေတြ ကေတာ့ ကာလအေတာ္ၾကာၾကာကတည္းက အြန္းလိုင္းမွာလြယ္လြယ္ကူကူ၀ယ္လို႔ ရႏိုင္လာပါတယ္။

အြန္လိုင္းေစ်းႏွဳန္းေတြဟာလဲ ဟိုတယ္နဲ႔ ကန္ထရိုက္စာခ်ဳပ္တိုက္ရိုက္ ခ်ဳပ္ဆိုထားတဲ့ ေဒသခံခရီးသြားလုပ္ငန္းရွင္ေတြေရာင္းတဲ့ ေစ်းထက္ မၾကာခဏ ဆိုသလို ေစ်းႏွဳန္းတန္းတူ (ရံဖန္ရံခါဆိုသလို) ပိုသက္သာ ေနတတ္လို႔ ေဒသခံခရီးသြားလုပ္ငန္းေတြမွာ မသက္မသာျဖစ္ရတတ္ပါေသးတယ္။ အြန္လုိင္းေစ်းကြက္ဆိုတဲ့ ေနရာမွာ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းအခ်င္းခ်င္းပဲခ်ိတ္ဆက္တဲ့ (B2B – Business to Business) နဲ႔ စားသုံးသူနဲ႔ တုိက္ရိုက္ေရာင္း၀ယ္ေဖာက္ကားႏိုင္ တဲ့ (B2C – Business to Client) ဆိုတာမ်ိဳး တိတိပပ ကြဲျပားပါေသးတယ္။ ဘယ္လိုပဲကြဲျပားကြဲျပား အိုတီေအ (OTA – Online Travel Agents) ေတြဟာ သဘာ၀အားျဖင့္ နည္းပညာအေပၚမွာ မ်ားမ်ားရင္းႏွီးထားၿပီး အျမတ္ (Profit Margin) ရာခိုင္ႏွဳန္း အနည္းငယ္မွ်ေလာက္နဲ႔ပဲ ေဖာက္သည္ကိုယ္ဆြဲေဆာင္ပါတယ္။ အားသာခ်က္ေတြက သူတို႔ရဲ႕ ေစ်းကြက္ (Marketplace) ဟာ တစ္ကမာၻလုံးက အြန္လိုင္းသုံးစြဲသူေတြျဖစ္ေနၿပီး၊ သူတို႔ဆီက၀ယ္ယူႏိုင္ခ်ိန္ တနည္းအားျဖင့္ သူတို႔နဲ႔ အလုပ္လုပ္ႏုိင္ခ်ိန္ဟာ တရက္မွာ ၂၄ နာရီရွိၿပီး ပိတ္ရက္မရွိ တာပါပဲ။ 24/7 လို႔ညႊန္းဆိုၾကပါတယ္။

အေသးစိတ္ေလ့လာရင္ေလ့လာ သလို တျခားအားသာခ်က္၊ အားနည္းခ်က္ေတြ ေတြ႕ႏိုင္ေသးေပမယ့္ အဓိကအေရးအပါဆုံးအခ်က္က ျမန္မာျပည္ကိုလာဖို႔အတြက္ အြန္လိုင္းကေန ၀ယ္ယူတဲ့ အတြက္ ရလာမယ့္ အက်ိဳးအျမတ္ေတြဟာ နည္းပညာရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံသူ ျပည္ပ လုပ္ငန္းရွင္ဆီကို တိုက္ရိုက္စီးဆင္းသြားတယ္ ဆိုတာပါပဲ။ ႏိုင္ငံတကာမွာ ပါးပါးနပ္နပ္နဲ႔ လူးသာလြန္႔သာေအာင္ျပင္ဆင္လာတဲ့ အဲဒီ အြန္လိုင္းလုပ္ငန္းေတြက အခြန္အခ ရဖို႔ဆိုတာကလဲ မလြယ္လွပါဘူး။

တျခားႀကီးႀကီးမားမား စိန္ေခၚမွဳအေနနဲ႔ကေတာ့ ျမန္မာ့ခရီးစဥ္ေဒသတစ္ခုလုံးရဲ႕ေစ်းႏွဳံးပါပဲ။ ေဒသတြင္းမွာ ေစ်းအႀကီးဆုံးလို႔ေယဘူယ်သတ္မွတ္လို႔ရပါတယ္။ အေျခအေနအရပ္ရပ္နဲ႔ အခက္အခဲေပါင္းစုံအရ ေစ်းႏွဳံးႀကီးျမင့္ေနဦးမယ္ ဆိုရင္ေတာင္ ေဒသတြင္းမွာ စိတ္ေက်နပ္စရာတစုံတရာ ပိုသာတဲ့့အတြက္ ေပးခဲ့ရတဲ့ ေစ်းနဲ႕ ထုိက္တန္ေက်နပ္တယ္လို႔ ျမန္မာျပည္ကိုလာလည္တဲ႔ ကမာၻလွည့္ ခရီးသည္ေတြအေနနဲ႔ ယုံၾကည္လက္ခံႏိုင္ရင္ အဆင္ေျပေသးတယ္လို႔ မွတ္ယူရမွာပါ။ ဒါေတာင္မွ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံေတြက လွ်ံထြက္လာတာနဲ႕ ျမန္မာႏိုင္ငံကိုပဲ တကယ္သြားခ်င္တဲ့သူပဲလာေတာ့တာပါ။

ကမာၻလွည့္ခရီးသည္တစ္ဦး၊ တစ္ဖြဲ႕ ျမန္မာႏိုင္ငံကိုလာေရာက္လည္ပတ္ၿပီဆိုရင္ ျပည္၀င္ခြင့္ဗီဇာေၾကးကေနစၿပီး ဘုရား၀င္ေၾကး၊ ျပတိုက္၀င္ေၾကးကစလို႔ ေနထုိင္တည္းခုိရာ၊ စားေသာက္ရာ၊ အစရွိသျဖင့္ ဆက္စပ္ပတ္သက္ရာ အစိုးရ၊ လုပ္ငန္း၊ လူသူ တစ္ဦးခ်င္းစီတိုင္းကို ၀င္ေငြ အလုပ္အကိုင္အခြင့္အလမ္း ေဖာ္ေဆာင္ေပးတဲ့ အက်ိဳးေက်းဇူးႀကီးမားတဲ့ လုပ္ငန္းနယ္ပါယ္ႀကီးတစ္ရပ္ျဖစ္ပါတယ္။

ခရီးသြားလုပ္ငန္းဆိုတာ ကလဲ ထိလြယ္ရွလြယ္တဲ့ အထဲမွာ ထိပ္ဆုံးကပါပါတယ္။ ေနရာေဒသတစ္ခုကို ဘယ္ေလာက္ပဲလွ၊ ဘယ္ေလာက္ပဲထူးျခားေနပါေစ တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းမွဳမရွိရင္ ဘယ္သူမွလာလည္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အခုအခ်ိန္လိုမ်ိဳး ဘက္ေပါင္းစုံက အခက္အခဲမ်ိဳးစုံ၊ စိန္ေခၚမွဳမ်ိဳးစုံ ႀကံဳေတြ႔ေနရခ်ိန္မွာ ျမန္မာ့ခရီးသြားလုပ္ငန္း ေရရွည္တည္တံ့ခိုင္ၿမဲဖို႔ အားလုံးမွာတာ၀န္ရွိပါတယ္။

အစိုးရ အေနနဲ႔ အေျခအေန အခ်ိန္အခါနဲ႔ သင့္ေတာ္တဲ့ဥပေဒမ်ိဳးျပဌာန္းသင့္ပါတယ္။ အျငင္းပြားစရာေကာင္းတဲ့ အိပ္ယာခြန္ (Bed Tax) ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ခရီးသြားခြန္ (Tourism Tax – TTx) ပဲဆိုဆို အခုအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ မေကာက္ခံသင့္ပါဘူး။ အြန္လိုင္းကေန ဗီဇာ (eVisa) ေလွ်ာက္လို႔ရေနေပမယ့္ ပိုမိုျပည့္စုံေအာင္ ျပင္ဆင္သင့္တာေလးေတြရွိပါေသးတယ္။ ဥပမာ eVisa Care Line အေရးေပၚဖုန္းကို အခ်ိန္တိုးျမွင့္ေျဖဆိုသင့္သလို ေလွ်ာက္ထားခြင့္ရွိတဲ့ ႏိုင္ငံအေရအတြက္လဲ (ျပႆနာေထြေထြထူးထူးမရွိႏိုင္တဲ့ ႏိုင္ငံတခ်ိဳ႕) ထပ္တိုးသင့္ပါတယ္။ သက္ဆိုင္ရာဦးစီးဌာနေတြကို ခရီးသြားလုပ္ငန္း၊ ႏိုင္ငံတကာ ခရီးသည္နဲ႕ပတ္သက္ၿပီး အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႕ေအာင္ တိက်ေသျခာတဲ့ညႊန္ၾကားခ်က္မ်ိဳးထုတ္ျပန္ၿပီး ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေစသင့္ပါတယ္။ ခရီးသြားလုပ္ငန္းေရရွည္ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ဖို႔ သင့္ေတာ္တဲ့ ဘတ္ဂ်က္ရန္ပုံေငြခ်ထားသင့္ပါတယ္။ တိုင္းေဒသႀကီးနဲ႔ ျပည္နည္အသီးသီးမွာလဲ ခရီးသြားလုပ္ငန္းဖြံ႕ၿဖိဳးမွဳ အဖြဲ႕အစည္းေတြကို နာလည္တတ္ကၽြမ္းတဲ့သူေတြနဲ႔ဖြဲ႔စည္းသင့္ပါတယ္။

ျပည္တြင္းေလေၾကာင္းလိုင္းမ်ား၊ ဟိုတယ္နဲ႔ ခရီးသြားလုပ္ငန္းရွင္မ်ား၊ ဧည့္လမ္းညႊန္မ်ား၊ ခရီးသြားလုပ္ငန္းႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး၀န္ေဆာင္မွဳေပးေနတဲ့ ယာဥ္ေမာင္း၊ စားေသာက္ဆိုင္မ်ား၊ အမွတ္တရပစၥည္းဆိုင္မ်ားမွာ တင္မကပဲ ျပည္သူလူထုတစ္ရပ္လုံးမွာပါ တာ၀န္ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလုံးမွတာ၀န္ရွိပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလုံးမွတာ၀န္ရွိပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလုံးမွတာ၀န္ရွိပါတယ္။ 

ဒုတိယပိုင္း ေဖ်ာက္ထားမည္႕စာ

ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...

ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....

ၾကက္ဖင္

ျမန္မာဘီလုံးငွက္ (Burmese Bush Lark)၊ စူဠာမဏီဘုရားအနီး၊ ပုဂံ

ျမန္မာႏိုင္ငံငွက္ အသင္းက ေနၿပီး ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ ငွက္ၾကည့္ဧည့္လမ္းညႊန္သင္တန္း ဟိုတေလာက စ ၿပီးဖြင့္ေပးတာသိရပါတယ္။ တက္ခ်င္ေပေသာ္ျငား စခန္းသြင္း သင္တန္းကာလ က ႏွစ္လ ဆိုေတာ့ ႏွစ္နာရီေတာင္ မနည္း ႀကိဳးစားၿပီး အခ်ိန္ေပးရတဲ့ က်ေနာ့္ချမာ မတက္ႏိုင္ရွာေတာ့ပါ။ အရင္ကေတာ့ ကိုယ့္ဖာသာ ဘိုင္ႏိုကူလာေလးဆြဲ ၿပီး၊ ဦးထုပ္ကေလးေဆာင္း၊ ေရတပုလင္း ဆြဲၿပီး အိမ္နားက အပင္ေတြ မွာ ငွက္လိုက္ေျခာင္းတာပဲ။ " ေမ့.. သား အျပင္ ခန သြားလိုက္ဦးမယ္" ဆိုရၿပီ။ အေမလုပ္တဲ့ သူ ၾကားၾကား မၾကားၾကား။ ေျပာၿပီး လွစ္ခနဲ ထြက္သြားလိုက္တာပဲ။ ျပန္ခ်င္တဲ့ အခ်ိန္ျပန္။ အိမ္ကလဲ လယ္ကြင္းေတြကို ေဖာ္ၿပီးမွ ျဖစ္လာတဲ့ ဆင္ေျခဖုန္းက ၿမိဳ႕သစ္ဆိုေတာ့ ေတာေငြ႕ ေတာရနံ႕ နဲ႔ ငွက္မ်ိဳး စုံေတြ႕ရတယ္။ ေန႔လည္ပိုင္း လူေျခတိတ္ခ်ိန္ ဆိုရင္ အေကာင္းဆုံးပဲ။ ေနပူပူ သစ္ပင္ရိပ္က်ဲက်ဲ ေအာက္ ကေနၿပီး နားေနတဲ့ ငွက္ကေလး ေတြေျခာင္းရတာ အရသာ အရွိဆုံးပဲ။ သဘာ၀ အတိုင္း၊ ဟက္ဘစ္တက္ အတိုင္း ေနထိုင္က်က္စား ေအာ္ျမည္ေနတဲ့ ငွက္ကေလးေတြရဲ႕ အမ်ိဳးအစား နဲ႔ သဘာ၀ ကိုေအးေအးေဆးေဆး ေလ့လာႏိုင္တယ္။ အဲဒါကို က်ေနာ့္ ခ်စ္ညီမေတြက ငွက္ဖင္လိုက္ေျခာင္း တယ္ လို႔ ၀ိၿဂိဳဟ္ ျပဳတယ္။ နည္းနည္း ေတာ့မွန္တယ္။ အပင္ေအာက္ တည့္တည့္က ေန အေပၚမွာရွိတဲ့ ငွက္ကို ၾကည့္ရင္ ေအာက္ပိုင္း ျမင္ကြင္းပဲ ျမင္ရတာကိုး။ တယ္လီလဲ အဆင္မသင့္ေတာ့ အေ၀းအပင္ေတြက ငွက္ေတြကို မၾကည့္ႏိုင္ဘူး။ နီးစပ္ရာပဲ ၾကည့္ႏိုင္တယ္။

ၾကာဖက္နင္း (Pheasant-tailed Jacana)၊ အင္းေလးကန္

တခါတေလေတာ့လဲ ငွက္၀ါသနာရွင္ေတြ စုၿပီး နီးရင္ ေလွာ္ကားဥယ်ာဉ္၊ ေလွာ္ကားေရေ၀ေရလဲေတာ၊ သာဓုကန္၊ ေမွာ္ဘီ ပန္းတပြင့္ေတာင္၊ ခရမ္း-သုံးခြ စသျဖင့္ သြားၿပီး ေ၀းရင္ မိုးယြန္းႀကီး၊ ဖိုးက်ားဆင္စခန္း ကစလို႔ မင္းစုံေတာင္၊ နတ္မေတာင္၊ အင္းေတာ္ႀကီး စသျဖင့္ ျမန္မာျပည္ တနံတလ်ား သြားၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕ ဆို ခါကာဘိုရာဇီ ေဘးမဲ့ေတာ့ အထိေရာက္ၾကတယ္။ အဲဒီကိုသြားၾကလို႔ ဘဲ ေနာင္မြန္းနားမွာ ေနာင္မြန္းဘာဘလာ ဆိုတဲ့ ျမန္မာမ်ိဳးရင္း ငွက္မ်ိဳးစိတ္ အသစ္ဂုဏ္ယူစရာ ထပ္ေတြ႔တာေပါ့။ က်ေနာ္ လဲ အစစ အရာရာ အဆင္သင့္လို႔ ကေတာ့ ခရီးစဥ္တိုင္းကို လိုက္ခ်င္တာပဲ။ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ အလုပ္ သေဘာ အရ ျမန္မာျပည္   ေနရာေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား သြားျဖစ္ ေတာ့လဲ ကၽြဲကူးေရပါ ဘိုင္ႏိုကူလာေလး ဆြဲသြားၿပီး ေရာက္တဲ့ ေနရာၾကည့္ ျဖစ္တာပဲ။ ငွက္ၾကည့္ရတဲ့ အထဲမွာ ပုဂံနဲ႔ အင္းေလး ကို ေတာ္ေတာ္ သေဘာက်မိတယ္။ ပုဂံမွာ ဆိုရင္ ျမန္မာ့ငွက္စစ္စစ္ ဘီလုံး၊ နဖားၾကဴးနဲ႔ ေစြ႔ တို႔ ကို ထေနာင္းပင္၊ ကႏၱာရပင္ ေတြ ၾကား၊ ဘုရားႀကိဳဘုရားၾကား ေနရာ တကာ ေတြ႔ ရပါတယ္။  အင္းေလးမွာ က်ေတာ့ ေရလည္ေကာင္ က ဟိုတယ္ ေကာ့ေတ့ခ်္ ရဲ႕ ၀ရံတာမွာ ထိုင္ၿပီး ကိုယ့္ျမင္ကြင္းထဲ ၀င္လာတဲ့ နာမည္ေက်ာ္ ၾကာဖက္နင္း ေတြကို ဘီယာ တလုံး နဲ႔ ထုိင္ၾကည့္ ရတာ ဇိမ္အရွိဆုံးေပါ့။ 

သမုဒၵယာ ၀မ္းတထြာေၾကာင့္ ဇာတိခ်က္ေၾကြ အမိေျမကို ပစ္ခြာၿပီး မေလးရွား နဲ႔ အင္ဒိုနီးရွား ႏုိင္ငံေတြကို ေရာက္ေတာ့လဲ အခါအားေလ်ာ္စြာ အခြင့္အေရးရရင္ ရသလို ငွက္ေျခာင္းလာတာ ပါစင္နယ္ ႏုတ္အေနနဲ႔ ငွက္ မ်ိဳးစိတ္ေပါင္း တစ္ရာေက်ာ္ မွတ္တမ္းတင္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ၀ါသနာတူ ငွက္ေျခာင္းေဖာ္ ေတြနဲ႔ ေတြ႔ရင္ လူမ်ိဳး ဘာသာစကား ဘယ္ေလာက္ကြဲျပားျပား အခ်ိန္ကုန္လို႔ ကုန္မွန္းမသိ ေျပာမဆုံးေပါင္ ေတာ္သုံးေတာင္ပါပဲ။ ငွက္ၾကည့္ ခရီးစဥ္ေတြသြားမယ္ ဆိုတဲ့ အသံၾကားရင္ ထိပ္ဆုံးက လိုက္ခ်င္တယ္။ စာရင္းတို႔ထားၿပီးသား။

AATO @ Sapi Island Rainforest, Malaysia Borneo

အခ်စ္ဆုံး အိမ္သူသက္ထား ဇနီးမယား ခင္နဲ႔ အိမ္ေထာင္က်ခါစ ႏွစ္လေလာက္ မွာ ငွက္ေျခာင္းေဖာ္ ကိုကိုမမ ေတြက ေမွာ္ဘီက ပန္းတစ္ပြင့္ေတာင္ ကို ေန႔ခ်င္းျပန္ ငွက္သြားၾကည့္ မယ္ဆိုၿပီး ေအာ္ဂႏိုက္ လုပ္ပါတယ္။ ေဟာဒီက ကိုေအေအတူ ကလဲ စာရင္းေပးၿပီးသားပဲ။ အစီအစဥ္က အားလုံး လွည္းတန္းလမ္းဆုံမွာ မနက္ ငါးနာရီ အားလုံး ဆုံမယ္။ ငါးနာရီခြဲေလာက္ လူစုံရင္ ထြက္မယ္။ ထမင္း ဗူးဘာညာ ယူလာစရာမလိုဘူး။ ကိုယ့္မွန္ဘီလူး၊ ကိုယ့္ဖီးလ္ဂိုက္ပါရင္ ရၿပီ ေပါ့။ ဆိုေတာ့..ခင့္ကို သြားရမလားလို႔ ေမးေတာ့ သြားေပါ့...တဲ့။ အဲဒါနဲ႔ မနက္ ေလးနာရီ ထ။ ေက်ာပိုးအိတ္ကေလးထဲ ကို မွန္ဘီလူး နဲ႔ ဖီးလ္ဂိုက္စာအုပ္ထည့္။ ေရပုလင္းေလးထည့္ ေနတုန္း အခန္းထဲက ၀ုန္းကနဲ အသံၾကားတယ္။ ခင္..ဘာလဲ..လို႔ ေမးေတာ့ ဘာမွမဟုတ္ဖူး..တဲ့ သြားေလ..တဲ့။ ေလးနာရီ က ခြဲခါနီးေနၿပီ။ အဲသာ..နဲ႔ ေတာစီးဘိနပ္ေလး စီးေနတုန္း ေနာက္ထပ္ ၀ုန္း ကနဲ အသံၾကားရျပန္..ေရာ။ ဘာျဖစ္တာလဲ...ခင္... ဆိုေတာ့ သြားေလ...ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး ဆိုၿပီး ေျပာျပန္ေရာ..။ ငါးနာရီထိုးေရာ။ လွည္းတန္းက အဖြဲ႔ေတြကို နည္းနည္း ေနာက္က်မယ့္ အေၾကာင္းဖုန္းဆက္ေျပာလိုက္တယ္။ အဲသာ...နဲ႔ တံခါးေလးဂ်က္ကေလး ဖြင့္ၿပီး အျပင္ထြက္မယ္လုပ္လိုက္ေတာ့ အခန္းထဲက အသံထပ္ထြက္လာျပန္တယ္။ ဒီတခါက်ေတာ့ သြားရဲရင္ သြားၾကည့္ေလ ျဖစ္သြားၿပီ။ ၀ုန္းဒိုင္း အသံေတြက လဲ အာဠာ၀က တိုက္သလို က်ယ္လာတယ္။ ဟဲဟဲ.. လွည္းတန္းက အဖြဲ႔ေတြကို မလိုက္ျဖစ္ေတာ့ဘူးလို႔ မ်က္ႏွာပူပူ နဲ႔ ဖုန္းဆက္လိုက္ရတယ္။ 

ေတာ္ေတာ္ ညံ႔တဲ့ ေအေအတူ ကိုယ့္အခ်စ္ဆုံး အိမ္သူသက္ထား ပူပူေႏြေႏြး ဇနီးမယား ရဲ႕ ေမြးေန႔ ကိုသတိမရဘူး ငွက္ဖင္ သြားေျခာင္းဖို႔မနက္အေစာႀကီးထ ၿပီးတက္ၾကြတဲ့ၾကက္ဖ လုပ္ေနတယ္။ အႏွစ္ခ်ဳပ္ရင္ အဲသည္ သတင္း မာတာပီတ မိနဲ႔ဖ ဆီေရာက္တယ္။ ေမေမ ကမွတ္သားစရာ တိုတိုတုပ္တုပ္ ဆုံးမတယ္။ 

ငါ့သား.. မင္းလဲ ကိုယ့္အိမ္ေထာင္နဲ႔ ကိုယ္ျဖစ္ေနၿပီ။ ငွက္ဖင္ခ်ည့္ပဲ မၾကည့္နဲ႔ ၾကက္ဖင္လဲ ၾကည့္ဦး.. တဲ့။ (ၾကက္ဖင္ ဆိုတာ ၾကင္ဖက္....ေပါ့တဲ့)။ ခိခိ။ 

မွတ္ခ်က္။             ။ မေရးတာၾကာလို႔။ ဘေလာ့ေဒးမွာ မျဖစ္မေနအားတင္းၿပီးေရးလိုက္တယ္။ အမွတ္တရ ျဖစ္ေစေသာ္၀္။

ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...

ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....

ဂ်ာမူး ဂ်ာမူး

အင္ဒိုနီးရွား ကိုတာ၀န္ အသစ္နဲ႔ မေျပာင္း ခင္မွာ လုပ္ငန္းနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ သင္တန္း တက္ဖို႔ အရင္ေရာက္ခဲ့ရပါတယ္။ ဘာလီက ဒန္ပါဆာေလဆိပ္ကို ပထမဦးဆုံး ေျခခ် မိတဲ့ အခါမွာ ကတည္းက ဘာလီ နဲ႔  ဘာလီကၽြန္းသူကၽြန္းသား ေတြဟာ ကိုယ္နဲ႔ မစိမ္း သလိုလို၊ အရင္တုန္းက ပဲ ေရာက္ခဲ့ ဖူးသလိုလို ခံစားမွဳ မ်ိဳး ျဖစ္ေပၚလာပါတယ္။ ဘာလီကၽြန္း ရဲ႕ နာမည္ေက်ာ္ ဂ်င္ဘာရမ္ ကမ္းေျခက ဟိုတယ္ (Seri Segara Hotel သီရိသမုဒၵရာ ဟိုတယ္လို႔ ဘာသာျပန္ရမယ္) မွာ ရက္သတၱပါတ္ ႏွစ္ပါတ္ေလာက္ ေနၿပီး ရုံးကို အႀကိဳအပို႔ လုပ္တဲ့ ကားနဲ႔ မနက္ ရွစ္နာရီခြဲ ေလာက္ သြား၊ ၿပီးရင္ ညေန ငါးနာရီေက်ာ္ ေက်ာ္ေလာက္မွာ ဟိုတယ္ကို ျပန္ပို႔ ဆိုတဲ့ အစီအစဥ္ေဘာင္ထဲမွာပဲ ေနသားက်ေနခဲ့ရ ပါတယ္။  ဘာလီက လမ္းက်ဥ္းက်ဥ္းကေလးေတြ၊ လမ္းဆုံလမ္းခြ ေတြ၊ အခိုင္အခန္႔ နတ္ကြန္းေတြ၊ လမ္းေဘး ေစ်းဆိုင္ကေလးေတြ နဲ႔ အသားညိဳညိဳ အၿပံဳးခ်ိဳခ်ိဳ ပိုင္ရွင္ ဘာလီကၽြန္းသူ ေတြ ဟာ ကုိယ္နဲ႔ ရင္းႏွီးေနသလို မ်ိဳး ခံစားရပါတယ္။ ဘာလီဟာ ကေမာၻဒီးယား က ဆီရမ္ရိ (Siem Reap) နဲ႔ တူသလိုလို၊ ျမန္မာျပည္ ေမာ္လၿမိဳင္က ရပ္ကြက္ တခုထဲ ေရာက္ေနသလိုလိုျဖစ္ေနမိပါတယ္။ ဆိုခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းအရာတြေၾကာင့္ပဲ လား ခင္မင္ႏွစ္လိုဖြယ္ ဘာလီ ကၽြန္းသူ ကၽြန္းသားေတြဟာ ျမန္မာေတြနဲ႔တူလြန္း လို႔ပဲလား ဘာလီနဲ႔ စိမ္းမေနပဲ သိပ္ရင္းႏွီးသလိုျဖစ္ေနတယ္လို႔ခံစားမိပါတယ္။

ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္နဲ႔ မတူပဲ ထူးျခားတဲ့ အေလ့ အထ၊ ယဥ္ေက်းမွဳ အမူအက်င့္ ေတြကို တနဂၤေႏြ ႏွစ္ပါတ္ အတြင္း ရုံးသြား၊ ရုံးျပန္ သတိထား ေလ့လာၾကည့္မိပါတယ္။ နားရြက္ၾကားမွာ စကား၀ါပန္းထိုးထားတတ္တဲ့ ခပ္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ ဒရိုင္ဘာ ကတြတ္ (Ketut) ၿပီးရင္ မနက္တုိင္း သတိထား မိတဲ့ အထဲမွာ ပုလင္းေပါင္းစုံကို ေတာင္းထဲထည့္ ၿပီး လည္ေရာင္းေနတဲ့ ေစ်းသည္ေတြက ထိပ္ဆုံးက ပါပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ က ပုလင္းေတြထည့္ထားတဲ့ ေတာင္း ကို ပါတိတ္အစ နဲ႔ ေက်ာပိုး သိုင္းၿပီးလမ္းေလွ်ာက္ လည္ေရာင္းၾက သလို၊ တခ်ိဳ႕ က လည္း စက္ဘီး၊ တခ်ိဳ႕ က ဆုိင္ကယ္ အစရွိသျဖင့္ ပုံစံ အမ်ိဳးမ်ိဳး နဲ႔ ေရာင္းတာေတြ႔ ရပါတယ္။ အဲဒီ အသည္ ဘာသည္လဲ ဆိုတာ ေတြ႔မိတိုင္း သိခ်င္စိတ္ အလြန္ျပင္းျပင္းျပျပ ျဖစ္မိေပမယ့္ ရုံးကိုေရာက္တဲ့ အခါက်ေတာ့ ရွုပ္ေထြးမ်ားျပားလွတဲ့ လုပ္ငန္းတာ၀န္ေတြ နဲ႔ ဖိစီးၿပီး လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြကို မေမးမိျပန္ဘူး။ ဒီလို နဲ႔ လုပ္ငန္းဆိုင္ရာ သင္တန္း ႏွစ္ပါတ္ၿပီး လို႔ ဘာလီက ေန မေလးရွား ကို ျပန္သာ လာခဲ့ရတယ္ အဲဒီ အသည္ ဘာသည္ လဲ မသိလိုက္ရဘူး။

မေလးရွား ကေန ဘာလီ ေျပာင္းရတဲ့ အခါက်ေတာ့လဲ ေျပာင္းခါ စဆိုေတာ့ ရုံးတာ၀န္၊ အိမ္ေထာင္တာ၀န္ ေတြေၾကာင့္ အမွူ႔ မဲ့ အမွတ္မဲ့ ပဲျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ အဲဒါကို ဂ်ာမူး ေရာင္းသည့္အသည္ ဆိုတာသိေပမယ့္ တခါမွ အေသးစိပ္ေလ့လာမၾကည့္ရေသးပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ တညေန ရုံးက အျပန္ လမ္းမွာ လူေတြ၀ိုင္းေနတဲ့ အဲဒီအသည္ ေတြ႔လို႔ ကားရပ္ၿပီး ၀င္အား ေပးပါတယ္။ ဘယ္လိုေသာက္မလဲ လို႔ေစ်းသည္က ေမးေတာ့ ဘယ္လိုမ်ိဳးရလဲ ျပန္ေမးလိုက္ပါတယ္။ သူျပန္ေျပာတဲ့ အမ်ိဳးေပါင္း မ်ားစြားကို နားသိပ္မလည္ေတာ့ ရိုးရိုးပဲ  ေပး (Biasa saja)  လို႔ ေျပာလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီမွာ သူက ပုလင္းေပါင္းစုံထဲ က အရည္ေပါင္းစုံ၊ အမွုံ႔ ေပါင္းစုံ နည္းနည္း ခ်င္းထည့္ၿပီး ဘဲဥ ထည့္မလား ထပ္ေမးပါတယ္။ ကိုယ္စကား ျပန္မရခင္ပဲ ဘဲဥတလုံးကို ခြဲ ၿပီး အကာေတြကို သြန္ပါတယ္။ အႏွစ္ခ်ည္းသီးသန္႔ ကိုေစာေစာ က ခြက္ထဲ ကိုထည့္ ၿပီး ေမႊပါေတာ့တယ္။ ႏွ႔ံေလာက္ၿပီ ထင္မွ ဖန္ခြက္ အသစ္တစ္လုံးထဲ ကိုေစာေစာက ညိဳျပစ္ျပစ္ အရည္ေတြထည့္ ၿပီး ကမ္းေပးပါတယ္။ က်ေနာ္လဲ မွာၿပီးမွ ေတာ့ မထူးပါဘူး ဆိုၿပီး တက်ိဳက္တည္း ေမာ့ ခ်လိုက္ပါတယ္။

ငရုတ္သီး ၊ ဆႏြင္းမွုန္႕၊ မဆလာေတြ ေရာၿပီး ေမႊခ်က္ ခ်က္ ရင္ေတာင္ ညီစို႔စို႔ နံတတ္တဲ့ ဘဲဥ အႏွစ္ပါေပေသာ္လည္း လုံး၀ မညီွပဲ အရသာဟာ ခ်ိဳသလိုလို၊ ငန္သလိုလို၊ ခါးသလိုလို နဲ႔ ပူရွိန္းရွိန္း ျဖစ္ၿပီး ေတာ့ လည္ေခ်ာင္းထဲ ကို ေႏြးခနဲ စီး၀င္သြားပါတယ္။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ လဲ လူက ပူရွိန္းရွိန္းျဖစ္ေနၿပီး ေရတ၀ ခ်ိဳးလိုက္ခါမွပဲ လန္းဆန္းၿပီး ဗိုက္ပါ ဆာသြားပါေတာ့တယ္။ ေနာက္ေတာ့ အိမ္နီးခ်င္း ေဒါက္တာမ လာလည္ တုန္း အေသးစိပ္ ေမးတဲ့အခါက်မွ ဂ်ာမူးအေၾကာင္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား သိရပါေတာ့တယ္။ 

တကယ္ေတာ့ ဂ်ာမူး ဆိုတာ အင္ဒိုနီးရွား ႏိုင္ငံ ဂ်ာဗား ကၽြန္းမႀကီး အႏွံ႔ က ကၽြန္းသူ ကၽြန္းသားေတြ ေန႔စဥ္ မွီ၀ဲ တဲ့ တိုင္းရင္းေဆး တစ္မ်ိဳးပါပဲ။ ေဆးဖက္၀င္ အပင္ေပါင္းစုံ က အရြက္၊ အသီး၊ အရိုး၊ အျမစ္၊ အပြင့္၊ အေခါက္ ေတြကို ေဆးေဖာ္စပ္ၿပီး ေသာက္သုံးၾက တာျဖစ္ပါတယ္။ ဂ်ာမူးကို ေရွးႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကတည္း က သုံးစြဲ လာလိုက္တာ ဆင္းရဲ ခ်မ္းသာ မေရြး၊ ၿမိဳ႕ျပ ေက်းလက္ မခြဲ ျခားပဲ လူတန္းစားေပါင္းစုံ ရဲ႕ မွီ၀ဲ အားထား ရာ တစ္ခု အျဖစ္ယခု အခ်ိန္အထိ အင္ဒိုနီးရွား က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ ျပန္႔ အားကိုးတႀကီး မွီ၀႕ဲ အသုံး ျပဳတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဂ်ာမူး ရွင္

ဂ်ာမူး မွာ ပါ၀င္တဲ့ ေဆးဖက္၀င္ သစ္ရြက္၊ သစ္ေခါက္၊ သစ္ျမစ္၊ သစ္ဖု၊ သစ္သီး၊ သစ္ဖူး ၊ သစ္ပြင့္

ဂ်င္းပင္

ဂ်ာမူး ျပဳလုပ္ပုံ ကို ရွာေဖြ ေလ့လာၿပီး ေရးရရင္ တိုင္းရင္းေဆးက်မ္း ပုံစံ မ်ိဳး ျဖစ္သြား ႏိုင္တဲ့ အတြက္ ဂ်ာမူး ေဖာ္ျမဴလာေတာ့ ေရးဖို႔ အစီအစဥ္ မရွိပါ။သို႔ ေပမယ့္ အၾကမ္းအားျဖင့္ ဂ်ာမူး တဖုံ မွာ အေျခခံ ပါ၀င္တဲ့ ပရေဆးပင္ ေတြ ရာေပါင္း မ်ားစြာ မွ အနည္းငယ္ကို စုစည္း ၾကည့္တဲ့ အခါမွာ ေအာက္ပါအပင္ေတြ အဓိကပါ၀င္တာေတြ႔ ရပါတယ္။ 

ဂ်င္း (ခ်င္း) Ginger (Zingiber Officinale)
ဂ်င္း တမ်ိဳး Lempuyang (Zingiber Oronaticum)
ဂ်င္း တမ်ိဳး Temu Lawak/ Wild Ginger (Curcuma Cautkeridza) (ဘာလီကၽြန္းသား ေတြ ငွက္ေပ်ာအူ၊ ၾကက္သားနဲ႔ ေရာခ်က္ၿပီး အထင္ကရ ပြဲေတြမွာ ေကၽြးေလ့ရွိသည္။) 
နႏြင္းတက္ Kunyit/ Tumeric (Curcuma Domestica)
ဂ်င္းတမ်ိဳး Kencur/ Greater Galingale (Kaemferi Galanga)
ဂ်င္းတမ်ိဳး Lengkuas/ Ginger Plant (Elpina Galanga)
ဂ်င္းတမ်ိဳး Bengle (Zingiber Bevifalium)

(မွတ္ခ်က္ အေနနဲ႔ ၀န္ခံရရင္ အဲဒီ သစ္ဥ သစ္ဖုေတြ အားလုံး ဟာ ဂ်င္းတက္ နဲ႔ ဆင္တူယိုးမွား ေတြခ်ည္းပါပဲ။ တိုင္းရင္းေဆးပညာ နဲ႔ ရုကၡေဗဒမွာ နကန္း တလုံးမွ မတတ္ေတာ့ ခပ္တည္တည္ နဲ႔ (ဂ်င္းတမ်ိဳး) ဆိုၿပီး ေရာခ် လိုက္ပါတယ္။ စကားမစပ္ ငယ္ငယ္တုန္း က အေၾကာင္းေလး သြားသတိရပါတယ္။ အေမက ေစ်းမွာ ဂ်င္း တက္ နည္းနည္း သြား၀ယ္ခိုင္းပါတယ္။ ဂ်င္းတက္ လို႔ ဘာလို႔ ခြဲေျပာရသလဲ ဆိုေတာ့ က်ေနာ္ တို႔ နယ္မွာ ဂ်င္းကို ေပါက္ၿပီး တမ်ိဳး၊ ပိုးတီး ပုံ တမ်ိဳး လုပ္ေရာင္းလို႔ ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဆက္ရရင္ က်ေနာ္ ေစ်း ကိုေရာက္ေတာ့ ဂ်င္းတက္ ေရာင္းတဲ့ အသည္ ကိုရွာမေတြ႔ ပါဘူး။ အဲဒီမွာ အမွုန္႔ ေရာင္စုံေတြ ကို သံျဖဴနဲ႔ လုပ္ထားတဲ့ မွန္ပုံး ေတြ နဲ႔ ထည့္ ေရာင္းတဲ့ ဆိုင္ မွာ ဂ်င္းေတြ ကို သံပုံး တခုနဲ႔ သပ္သပ္ယပ္ယပ္ ထည့္ထား တာကို သြားေတြ႔ ပါတယ္။ က်ေနာ္ က ဆိုင္ရွင္ အေဒၚႀကီး ကို ဂ်င္း ႏွစ္က်ပ္ ဖုိးေလာက္ ေရာင္းပါ လို႔ ေျပာေတာ့ အဲဒီ အေဒၚႀကီး က အဲဒါ မိတ္သလင္.. ကြဲ႔ တဲ့ :P )


အရြက္
ငုပင္ (ဟုထင္သည္) Secang (Caesalpinia Sappan)
ပိန္းရြက္ တမ်ိဳး Sambang Dara (Rexco Ecaria Bicolar Hassk)
ကြမ္းရြက္ Brotowali (Tiospora Rumpii Boerl)
ဂ်ာဗားကြ်န္း အႏွံ႔ ေပါက္တတ္သည့္ အပင္တမ်ိဳး Adas (Foeniculum Vulgare Mill)

အသီး
သံပရို / သံပုရာသီး Jeruk Nipis/ Calamondin (Citrae Aurantifalia Sivingle)
ခရမ္းကေစာ့ သီးတမ်ိဳး (ဟုထင္သည္) Ceplukan (Physalic Angulata Him)
ပုန္းညွက္ သီး (ဟုထင္သည္) Nyamplung (Calophylum Inaphyllu)

အေခါက္

သစ္ဂ်ပိုး Kayu Manis/ Cinamon (Gijeyzahyza Glabra)

အပြင့္
စပါယ္ Melati/ Yasmin / Jasmine (Jataninum Sunbac Ait)
သမန္းျမက္ပြင့္ (ဟုထင္သည္) Rumput Alang-alang (Gramineae)

တကယ္တန္း ဂ်ာမူး အေၾကာင္းေလ့လာရသည္မွာ မလြယ္ကူပါ။ အထူးသျဖင့္ က်ေနာ့္လို ဂ်င္းနဲ႔ မိတ္သလင္ ကိုပင္ မခြဲတတ္ေသာ သူမ်ား အတြက္ သာ၍ မလြယ္ပါေသးသည္။ ဂ်ာမူးကို အင္ဒိုနီးရွား မွာ ဘာလို႔ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ မွီ၀ဲ သုံးစြဲ ၾကသလဲ ဆိုေတာ့ -

၁) ေနရာတကာ မွာ အလြယ္တကူရ ႏိုင္ျခင္း
၂) ေစ်းႏွုံး ခ်ိဳသာ ျခင္း
၃) ေဘးထြက္ ဆိုးက်ိဳး မရွိ ျခင္း တို႔ ေၾကာင့္လို႔ ဆိုပါတယ္။

ဂ်ဗားသူ၊ ဘာလီ သူေတြ ေခ်ာတာ၊ က်န္းမာ တာဟာ ဂ်ာမူး ဆိုတဲ့ လွ်ိဳ႕႔ ၀ွက္ခ်က္ေၾကာင့္ လို႔ ဆိုၾကပါတယ္။ ဂ်ာမူး အေၾကာင္း ဆက္စပ္သမွ် ေျပာရရင္ ကုန္ႏိုင္ဘြယ္ မျမင္ပါဘူး။ အင္ဒိုနီးရွား ရုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္း တြဲေတြ ထဲမွာလဲ ဇာတ္ေဆာင္မင္းသမီး ေတြဟာ ဂ်ာမူးေရာင္းတဲ့ ဂ်ာဗား က ဂ်ာမူးသည္ အျဖစ္ သရုပ္ေဆာင္တာ ခဏခဏ ပါတတ္ပါတယ္။ သမီး အငယ္ေလးေရ၀တီ ေမြးခါစ မွာ ခင့္ ကို မီးထြက္ စမိခင္ေတြေသာက္ရတဲ့ ဂ်ာမူး ၀ယ္တိုက္ရပါတယ္။ ေမြးကင္းစ ေရ၀တီကေလး ကိုလဲ ထက္လင္းရင္လူးေဆး မရႏိုင္တဲ့ ဘာလီမွာ ဂ်ာမူး ရင္လူးေဆး Minyak Telon  ကိုပဲအားထား ရပါတယ္။ ဂ်ာမူး ဟာ ဘယ္ေလာက္အထိ လႊမ္းမိုးႏိုင္ သလဲ ဆိုရင္ သမီးအႀကီးမေလး ဘာလီသူ သူငယ္ခ်င္းေတြ နဲ႔ ကစား တဲ့ အခါမွာ ကစားစရာ ခြက္ေတြ၊ ဘူးေတြကို ျခင္းတခုထဲ ထည့္ၿပီး "ဂ်ာမူး..ဂ်ာမူး" လို႔ ေအာ္ၿပီး ဂ်ာမူး သည္လုပ္တန္း ကစားသည္ အထိပါပဲ။ 

အင္ဒိုနီးရွား ကေန မေလးရွားကို ျပန္ေျပာင္း လာခဲ့ရပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ တခါ တေလမွာ "ဂ်ာမူး......ဂ်ာမူး" ဆိုတဲ့ အသံ ကိုေတာ့ ၾကားေယာင္ေနတုန္းပါပဲ။                ။


ဓါတ္ပုံ / Photo / Gambar
ဓါတ္ပုံအားလုံး အင္တာနက္မွ ကူးယူပါသည္။ 
Photos are taken from internet and credits are due to all respective photographers.
Saya menganbil dari internet dan facebook. Maaf dan terimakasih.


ကိုးကား / Reference / Referensi
အခ်က္အလက္အမ်ားစု ကို အင္ဒိုနီးရွား၀က္ဆိုက္မ်ားမွ ရယူပါသည္။
Many facts about Jamu are taken from some Indonesian webpages.
Saya manganbil informasi dangan referensi dari Indonesia webpages. 

ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...

ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....

ႏွစ္သစ္ မဂၤလာနဲ႕ နာစီကူနင္း

မေလးရွား ကေန အင္ဒိုနီးရွား ကို ၂၀၁၀ ႏွစ္ကုန္ခါ နီး ေျပာင္း လာခဲ့ရတဲ့ က်ေနာ့္ အတြက္ အရာအား လုံးဟာ အသစ္ လိုခ်ည္း ျဖစ္ ေနပါတယ္။ ဘာလီကို ပထမ တစ္ေခါက္ ေရာက္ ဖူးၿပီး ၂ ပါတ္ၾကာ ေနခဲ့ေပမယ့္အလုပ္ ကိစၥ နဲ႕ လာရတာ ဆိုေတာ့ အလုပ္ နဲ႕ ဟိုတယ္ ကလြဲ လို႕ တျခားဘယ္ ေနရာမွ လိုလို မေရာက္ ျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ အၿမဲ ေျပာင္းလာ ေနဖို႕ အေၾကာင္း ဖန္လာတဲ့ ေနာက္ မွာ အရာအားလုံးလုိ လို ဟာ ေလ့လာစရာ ခ်ည္းပဲ လို႕ေအာက္ေမ့ ပါတယ္။ ႏို၀င္ဘာ ကုန္ခါနီးေလာက္ မွာေရာက္ေပမယ့္ အိမ္အဆင္ သင့္ ရွိမေနလို႕ အရင္တည္းခဲ့ဘူးတဲ့ ဟိုတယ္ မွာပဲ မိသားစုလိုက္ တပါတ္ေလာက္ တည္းလိုက္ရတယ္။ ဒီၾကားထဲ မွာပဲ ရုံးလဲ တက္ရင္း ရုံးက ရွာ ေပးထားတဲ့ အိမ္ေတြ လုိက္ၾကည့္ရင္း လုပ္ရပါတယ္။ ဘာလီမွာ က အေနာက္ ႏိုင္ငံသား ေတြ အမ်ားစု အၾကာႀကီး လာေနေလ့ရွိ ေတာ့ ေနခ်င္စဖြယ္ အိမ္ေတြ ေတာ့ မရွားပါဘူး။ ရီေဆာ့ ဟိုတယ္ ဘန္ဂလို ပုံ အိမ္ေတြ ေပါမွေပါ။ မေပါတာ က ေစ်းပဲ။ အိမ္ ၇ လုံး ၈ လုံး ေလာက္ ၾကည့္ ၿပီးမွ အခုေနတဲ့ အိမ္ ကို ေျပာင္းေနျဖစ္တယ္။ အိမ္ ကေလးက လဲ အသစ္ကေလး၊ ေဆာက္ထား တာ ၂ လပဲ ရွိေသးတယ္။ ေသးေသးေလး ဆိုေပမယ့္ မိသားစုေသးေသးေလး အတြက္ေတာ့ ကြက္တိပါပဲေလ။ ႏွစ္သစ္၊ အလုပ္ေနရာသစ္၊ အေတြ႕ အႀကံဳ အသစ္၊ အသစ္ အသစ္။

ႀကံဳေတာင့္ႀကံဳ ခဲ နာစီ ကူနင္း (Nasi Kuning) ႏွစ္သစ္ႀကိဳတဲ့ ပြဲရုံးမွာ လုပ္တယ္။ အင္ဒိုနီးရွား ထုံးစံ (အထူးသျဖင့္ ဘာလီ၊ ဂ်ာဗား၊ မာဒူးရာ ကၽြန္း ေတြမွာ လုပ္ေလ့ရွိတဲ့ ရိုးရာ အစဥ္အလာ) အတိုင္း နာစီကူုနင္း နဲ႕ လုပ္တယ္။ နာစီကူနင္း ကို တကယ္ေတာ့ အဲယားေအးရွား ေလယာဥ္ေပၚမွာ ၀ယ္စားဘူးတယ္။ မႀကိဳက္ခဲ့ဖူး။ ဘာမွ ထူးျခားမွာ မဟုတ္ပါဘူးေလ လို႕ပဲထင္ထားတာ။ ေနာက္မွ ရွည္လ်ားတဲ့ သမိုင္းေၾကာင္းေတြ နဲ႕ နာစီကူနင္း အေၾကာင္း ကို ေလ့လာစုံစမ္းျဖစ္တယ္။ တကယ္ေတာ့ နာစီကူ နင္း ဆိုတာ ထမင္းအ၀ါ ပါပဲ (နာစီ = Nasi = ထမင္း၊ ကူနင္း = Kuning = အ၀ါ)။ ထမင္း ကို အုန္းႏို႕ရယ္ နႏြင္း ရယ္နဲ႕ ေရာၿပီးခ်က္ ထားတာပါ။ ၿပီးေတာ့ မွ ၾကက္သားေၾကာ္၊ ငရုတ္သီးဘာလေခ်ာင္၊ ငါးေၾကာ္၊ အာလူးေၾကာ္၊ အသီးအရြက္ေၾကာ္ စသျဖင့္ နဲ႕ တြဲဖက္ၿပီး စားရတာပါ။ အဲဒါက နာစီကူနင္း ရဲ႕ အေၾကာင္း။ အႏွစ္ခ်ဳပ္ရ ရင္ အင္ဒိုနီး ရွားက ေဒသစားစရာ တမ်ိဳးထက္ ဘာမွ မပိုပါဘူး။

ဒါေပမယ့္ ပြဲလုပ္တဲ့ နာစီကူနင္း ကေတာ့ နည္းနည္း ထူးျခားပါတယ္။ နာစီကူနင္း တြန္ပန္ (Nasi Kuning Tumpeng) ကေတာ့ အထူး အေရးႀကီးတဲ့ ပြဲေတြ မွာ မွ လုပ္ပါတယ္။ တြန္ပန္ဂန္ (Tumpengan) လို႕ ေခၚပါတယ္။ နာစီကူနင္း ကို ေတာင္ပုံစံ (အနည္းစပ္ဆုံး ပုံစံ ျပရရင္ ေစတီပုံ) လုပ္ၿပီး ငွက္ေပ်ာရြက္ ခင္းၿပီး အလွဆင္ထားတဲ့ ဇေကာရဲ့ အလယ္ မွာ ထားပါတယ္။ ထိပ္ပိုင္းကို ငွက္ေျပာရြက္နဲ႕ အုပ္ထားၿပီး ေဘးပတ္ပတ္လည္ မွာ အသားေၾကာ္၊ အသီးအရြက္၊ ဘာလေခ်ာင္ စသျဖင့္ အမိ်ဳး ၂၀ ခန္႕ ၀ိုင္းရံထားပါတယ္။ အင္ဒိုနီးရွား ရဲ႕ ကၽြန္းအသီးသီး က ဟင္းအမ်ိဳးမ်ိဳး လို႕ ဆုိလုိ႕ရပါတယ္။

တြန္ပန္ဂန္ ပြဲ မွာ အေရး အႀကီးဆုံးပုဂၢိဳလ္ က နာစီကူနင္း ေတာင္ထိပ္ကေလး မွာ ဖုံးထားတဲ့ ငွက္ေပ်ာရြက္ ကေလး ကို ဖယ္ရတာပါ။ ေနာက္ မွ သူက ထိပ္ပိုင္း ကို ျဖတ္ၿပီး ပန္းကန္ ထဲကို ထည့္ရပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ ဒီႏွစ္ရဲ႕ အေရးအပါဆုံး၊ တာ၀န္အရွိဆုံး၊ (အသက္ အႀကီးဆုံးလဲ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္) ကို ေပးပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ မွာ အားလုံးက လက္ခုပ္တီးၿပီး ဂုဏ္ျပဳၾကရပါတယ္။ ေနာက္ ဒုတိယ က အသက္ အငယ္ဆုံး ကိုေပးတာပါ။ ေနာက္ မွ သူအတြက္စားဖို႕ ထည့္ရပါတယ္။ သုူကအားလုံး ကို လာစားဖို႕ ဖိတ္ေခၚလိုက္မွ ေစာင့္ေနတဲ့ သူုေတြ အားလုံး ကိုယ့္ ပန္းကန္ကိုယ္ ဆြဲ ၿပီး ဘူေဖးလို အသီးသီး စိတ္ႀကိဳက္ ထည့္ ၿပီးစားလိ္ု႕ရပါၿပီ။

အင္ဒိုနီးရွား ဟာ ပထ၀ီ သဘာ၀ အားျဖင့္ ေတာင္ ေတြ၊ မီးေတာင္ ေတြ အမ်ား အျပားရွိတဲ့ အရပ္ျဖစ္ ၿပီး တြန္ပန္ ကို ေတာင္ နဲ႕တူေအာင္လုပ္ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေတာင္ေတြနဲ႕မီးေတာင္ ေတြဟာ လြန္ေလၿပီးတဲ့ မိဘ ဘိုးဘြား ေတြ နဲ႕ နတ္ဘုရားေတြ ကို ကိုယ္စားျပဳတယ္ လို႕ ယုံၾကည္ၾကပါတယ္။ ဘယ္လို နည္းနဲ႕ ျဖစ္ျဖစ္ အားလုံး စုေပါင္း ၿပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ရႊင္ရႊင္ အတူစားၾက ျခင္း အားျဖင့္ စည္းလုံးညီညြတ္ ၿပီး အခ်င္းခ်င္း ခ်စ္ခင္ ရိုင္းပင္း ေစတယ္္ဆိုတဲ့ ႏွစ္သက္ဖြယ္ ေကာင္းတဲ့ အစဥ္ အလာ တမ်ိဳးပါပဲ။

အင္ဒိုနီးရွား ရဲ႕ အေရးအပါဆုံး တြန္ပန္ဂန္ ပြဲ ကိုေတာ့ ႏွစ္စဥ္ အင္ဒိုနီးရွား ႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရးရတဲ့ ၾသဂုတ္လ ၁၇ ရက္ မတိုင္ခင္ ၾသဂုတ္လ ၁၆ ရက္ေန႕ ည မွာလုပ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံ ေအးခ်မ္းသာယာ ၀ေျပာၿပီး ဖြံ႕ၿဖိဳး တိုးတက္ ေစလိုတဲ့ ရည္ရြယ္ ခ်က္နဲ႕ပါတဲ့။ ။

(ေရးထားတာ ေတာ့ ၾကာပါၿပီ။ ႏွစ္ကူးႀကိဳတဲ့ ပြဲ အၿပီး ဇန္န၀ါရီလ ၃ ရက္ေန႕ကတည္း ကေရးထား တာပါ။ အခု မွပဲ တင္ျဖစ္ပါေတာ့တယ္။)

ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...

ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....

ႏွုတ္ဆက္ပါတယ္ မာလာယု

မေလးရွား မွာ tour operator အျဖစ္ ႏွစ္အနည္းငယ္ ေနခဲ့ပါသည္။ အတိအက် ဆိုရပါလွ်င္ ၂၀၀၇ ေအာက္တိုဘာ လ ၂၆ ရက္ေန႕ မွာ မေလးရွားေျမကို စတင္ နင္းခဲ့ သည္႔က်ေနာ့္ အတြက္ ၿပီးခဲ့တဲ့ ေအာက္တိုဘာလ ၂၆ ရက္ေန႕မွာ ၃ ႏွစ္တင္းတင္း ျပည့္ခဲ့ပါၿပီ။ ေရာက္စ မွာ တႏွစ္ခန္႕ မိသားစုနဲ႕ ေ၀း ေန႕ ခဲ့ရ ၿပီး (ျမန္မာစကားေျပာရန္ပင္) အသိမိတ္ေဆြ မရွိခဲ့ ပါ။ ၀ါသနာပါၿပီး အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္း လဲျဖစ္သည့္ ခရီးသြား လုပ္ငန္းခြင္မွာ ပဲ စိတ္ႏွစ္ ၿပီး ေမြးရပ္ေျမကို သတိရတဲ့စိတ္၊ မိသားစုကို လြမ္း တဲ့ စိတ္ကိုေျဖေဖ်ာက္ရပါသည္။ အဓိက စိတ္ အပန္းေျဖရာ အေဖာ္မြန္ ကေတာ့ ျမန္မာဘေလာက္မ်ား ျဖစ္ပါသည္။

အခ်ိန္ အားလ်င္ အားသလို အလုပ္ထဲမွာ လဲ ျမန္မာဘေလာက္ မ်ားကိုသာ ဖတ္ေနမိပါသည္။ သတင္းစုံ၊ ရသစုံ၊ အေတြးစုံ ၊ ဗဟုသုတ စုံ ေပးႏိုင္ တဲ့ ဘေလာက္ေပါင္းစုံ မွာ ပဲ ေန႕ရွိသေရြ႕ လွည့္လည္ေနမိပါသည္။ အခုေတာ့ တြန္း အားေပါင္းစုံ ေၾကာင့္ ကိုယ္ပိုင္ ဘေလာက္ေလး တခု ျဖစ္လာခဲ့ ပါၿပီ။ ၂ ႏွစ္ ခန္႕ ရွိၿပီ ျဖစ္လို႕ သက္တမ္း အနည္း ငယ္ရၿပီ လို႕လည္း ဆိုႏိုင္ပါသည္။ သို႕ေပမယ့္ မိမိစိတ္ ႀကိဳက္၊ ၀ါသနာပါရာ၊ စိတ္ကူးတည့္ ရာ ေရးသည့္ အတြက္ လူအလာ မ်ားတဲ့ ေပၚျပဴလာ ဘေလာက္ တခု မဟုတ္ တာကေတာ့ အေသအျခာ ပင္။ မည္ သို႕ပင္ျဖစ္ေစကာမူ ဘေလာက္ တခု ျဖစ္တည္ လာခဲ့သည့္ အေလ်ာက္ အြန္လိုင္းက တဆင့္ ခင္မင္ရ တဲ့ ဘေလာက္ ဂါေတြ တစတစ မ်ားလာခဲ့ ပါသည္။

အထူးသျဖင့္ မေလးရွား နဲ႕ စကၤာပူ က ဘေလာက္ ဂါမ်ား ကို ေတာ့ ကံအားေလ်ာ္စြာ လူျခင္း ေတြ႕ခြင့္ရ ခဲ့ၿပီး ပိုမို နီးစပ္ခြင့္ ရခဲ့ပါသည္။ မေလးရွားဘေလာက္ ဂါမ်ား ထဲမွ ခေရတြန္၊ ကိုလတ္၊ အိန္ဂ်ယ္ရွိတ္ပါ၊ ရဲရင့္နီ၊ ကိုဒီေရ၊ နီယို၊ စစ္မင္းညိဳ၊ အိုက္ခီေလာက္၊ တက္လူငယ္ (ခ) စံလင္းထြန္း၊ သဇင္ဏီ တို႕နဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေတြ႕စုံ ရင္းႏွီးခဲ့ပါသည္။ (ရဲရင့္နီ မွာ ယခု အခါမွာေတာ့ စကၤာပူ ဘေလာက္ဂါ ျဖစ္ ေနေခ်ၿပီ)။ ဖုန္းဂြမ္ဂြမ္ ဆက္ၿျဖစ္ ေပမယ့္ လူခ်င္း မေတြ႕ခဲ့ရ တာကေတာ့ ေနေဇာ္လင္း နဲ႕ ဆရာမ်ိဳးဟန္ကို ျဖစ္ပါသည္။ ဟိုတေလာက မွ ေတြ႕ဆုံ ခြင့္ရခဲ့တာ ကေတာ့ သဥၹာ ျဖစ္ပါသည္။ သူ႕ကို ေတြ႕လိုက္ေတာ့ စိတ္ကူးထဲ မွာ ထင္ထား တဲ့ သဥၹာ နဲ႕ လုံး၀ ကြဲျပား ေန တာကို တအ့ံတေၾသာ သိခဲ့ရပါသည္။ မစၥတာ အင္ေဗးဇဗဲမင္း ကေတာ့ ဏီလင္းညိဳ ျဖစ္ပါသည္။ မေလးရွား မွာ ၃ ႏွစ္ေနခဲ့ ၿပီး လုံး၀ ေတြ႕ ဖို႕မလြယ္သူျဖစ္ပါသည္။

အဲဒီၤ အထဲမွာ မွ အခါ အားေလ်ာ္စြာ မေလးရွားကို လာေရာက္ လည္ပတ္လို႕ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ စုံေတြ႕ရတဲ့ စကၤာပူ က အိျႏၵာ၊ မယ္ကိုး၊ ရီႏိုမာန္ တို႕ကို တစုတေ၀း ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ပါးပါး ေတြ႕ဆုံ ခဲ့ရၿပီး တေလာက မွ မေလးရွား ကို ကထိန္ လာရင္း ေတြ႕ဆုံ ရတဲ့ အစ္မခ်စ္ၾကည္ေအး တို႕ ဇနီး ေမာင္ႏွံ နဲ႕ အစ္မသီတာ တို႕ မိသားစု တို႕နဲ႕ ညဥ့္နက္ သည္ အထိ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ စကားလက္ ဆုံက် ခဲ့ ကိုကား အၿမဲ သတိရ ေနမွာ ျဖစ္ပါသည္။ တဆက္တည္း မွာ ပဲ စကၤာပူက ေန လာလည္ တဲ့ အထဲ မွာ ေဘဘီ၀ိုင္း နဲ႕ မက္မက္ တို႕ က တသီးျခား တစ္ဘာ သာျဖစ္ပါသည္။ ေဘဘီ၀ိုင္း နဲ႕ မက္မက္ ဆိုလို႕ ႏွစ္ေယာက္ တစ္တြဲ လာသည္ ဟု မဆိုလိုပါ။ တဦးစီ လာၾကၿပီး ရတဲ့ အခ်ိန္ေလး ကို မေလးရွားက ဘေလာက္ဂါ မ်ားက စုစည္းၿပီး သြား ေတြ႕လိုက္တာပဲ ျဖစ္သည္။

မေလးရွား ကို မႀကိဳက္ေပမယ့္ အားလုံး ၿခံဳ ေျပာရရင္ ေနရတာ ေနေပ်ာ္ပါသည္။ အခုေတာ့ မေလးေျမ ကို ႏွုတ္ဆက္ ရေပဦး ေတာ့ မည္။ ကုမၸဏီ ၀န္ထမ္း ဆိုေတာ့ သူတို႕ ေျပာင္း ဆိုတဲ့ ေနရာကို ေျပာင္းရ မွာပဲျဖစ္သည္။ ေပ်ာ္တဲ့ ေနရာ မွာပဲ ေနခ်င္ ပါတယ္ လုပ္လို႕ မရ။ ေရႊ႕ဆို ေရႊ႕ ၊ ေျပာင္း ဆို လဲ ရွိတာေလး ေတြ ထုပ္ၿပီး ေျပာင္းခုိင္း တဲ့ ေနရာ ကို ေျပာင္း ရမွာ ပဲျဖစ္သည္။ ေရြး မိတဲ့ အသက္ ေမြး၀မ္းေက်ာင္း ကို က ခရီးသြား လုပ္ငန္း မဟုတ္လား။ ဒီေတာ့ ကာ ၿငိမ္ၿငိမ္ ထိုင္ မေနရတာ ကို က အလုပ္သေဘာလို ျဖစ္ ေနသည္။ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ ျဖစ္ အခု ေတာ့ မေလးရွား ကို စြန္႕ခြာရေပ ေတာ့မည္။

မေလးရွား မွာ ေနခဲ့တဲ့ အေလ်ာက္ က်ေနာ့္ရဲ႕ ဘေလာက္ မွာ မေလးရွား အေၾကာင္း အရာ အေငြ႕ အသက္ေတြ တင္းၾကမ္း ျဖစ္ေနမွာ ေသျခာသည္။ ေနာက္ ေျပာင္း မယ့္ ေနရာ ေဒသ ရဲ႕ အေၾကာင္း အရာ ေတြက ေနာင္တခ်ိန္ မွာ က်ေနာ့္ ဘေလာက္ ရဲ႕ ပို႕စ္ေတြ ျဖစ္လာႏိုင္စရာ အေၾကာင္း ရွိသည္။ ေသျခာ တာက ေတာ့ ေရႊ႕တာ ေျပာင္း တာနဲ႕ အထိုင္က် ေအာင္ (အလုပ္ေရာ၊ ေနရာထိုင္ခင္းပါ) လုပ္ေနရမွာ ျဖစ္ လို႕ အစကတည္း က အေရးက်ဲ တဲ့ က်ေနာ္ ေတာ္ ေတာ္နဲ႕ ပို႕စ္ အသစ္ တင္ႏိုင္ မယ္ မထင္။ အဲဒီအတြက္ လဲ နားလည္ ခြင့္လႊတ္ၾက လိမ့္ မယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္ပါသည္။

ကံဆုံရင္ ေတာ့ ျပန္ႀကဳံ ၾကဦး မည္။

၀န္ခံခ်က္။ ။ သတင္းစာ ဆရာ ႀကီး ျမတ္ေဆြ ရဲ႕ ေရးဟန္ကို အတုခိုး ေရးသားပါသည္။ :P
ဓါတ္ပုံ။ ။Photo from Telegraph.co.uk & tourismmalaysia.gov.my
မွတ္ခ်က္။ ။ သက္ဆိုင္ရာ ဘေလာက္ဂါေတြရဲ႕ လင့္ ေတြကို ေတာ့ ေနာက္မ်ား မွပဲ ထည့္ေတာ့ မယ္။

ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...

ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....

Traveler Vs Travel Agent

In these days, I am a bit tired both mentally and physically. Please read below:

AATO: Welcome!!! I am your travel agent here. Please wait 2 minutes, the car is coming from the parking (cars are not allowed to park in this area).

Traveler: NO NO NO!!! we cannt wait. You must know we are coming out from the flight where we took more than 20 hours. You must know how we are tired. @#$%...

AATO: Sorry Ma'am, please listen. Now your driver is putting your luggage to the car. He is ready to go soon..

Traveler: @#$%.$#@!$%#@...
***
Hotel Staff: Standard Check in Time is 2 pm but we try to get the room now. Please wait 5 minutes.

Traveler: NO NO NO!!! No matter what time it is now, we need the room, RIGHT NOW!!! @#$%.$#@!$%#@...
@#$%.$#@!$%#@...
@#$%.$#@!$%#@...
@#$%.$#@!$%#@...

AATO: Please listen, you can check in now. It is ready.

Traveler: @#$%.$#@!$%#@...
***
Traveler: I have just checked in my room now I do not remember my room number.

AATO: !_!
***
AATO: You did not request language guide so the tour would be conducted by English Speaking Guide.

Traveler: NO NO! the tour must be with language guide. You must know where we come from.

AATO: !_!
***

ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...

ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....

Tigers, Big Predators of Myanmar

Myanmar Tiger on Trap Camera by Wildlife Conversation Society - WCS

Tiger is an animal with full of mystical background stories in Myanmar since for hundreds years ago. Like werewolves in America and Europe, weretigers in Mynmar is one of the most thrilling characters among folklore of Burmese and various ethnic groups. Furthermore it is a part of religious value for animistic beliefs both tribal people and urban communities. Until now, it is remained as one of the major themes in traditionally told bedtime tales.

From the far northern snow-capped mountains to down south Mergui Archipelagos, Myanmar is a shelter for a wide range of biodiversity and wildlife. Various parts of the country itself is a home for mix of species from north Asia, south Asia and southeast Asia. In fact, Myanmar is the largest country by geographical area in mainland Southeast Asia or Indochina Peninsular.

In general, tigers habitat in Myanmar is the Indochinese Tiger (Panthera tigris corbetti) and also known as Corbett's Tiger which are even found in China, Laos, Thailand, Cambodia and Vietnam. Records show a number of Bengal tigers also found in Myanmar. They habitat in the deep jungle especially in mountainous or hilly regions. In fact they are very similar to Bengal tigers but practically darker and smaller in appearance. However it is said to be more intelligent and hazardous in the desperate situations. Now all those tigers in estimated population between 1200 to 1800 are only several hundred left in wild and nature due to various reasons such as decreasing of primary prey species which are medium and large size animals (ie. deer, wild pigs, serows etc.), poaching and inbreeding. Furthermore, traditional hunting as basis need for ornaments or costumes by some tribal ethnic groups might be another strong reasons. The illicit demand from China for traditional medicine would be another major reason for the unrelenting poaching pressure on tigers. The traders and brokers for tigers remains are always roaming in tiger habitat areas.

"Myanmar (Burma): Chinese pharmacy, Mandalay, 11. XII . 1987 ; special offer: tiger (Panthera tigris), Asian black bear (Ursus thibetanus), civet cat (Viverra zibetha), Bengal and domestic cat (Felis bengalensis, Felis libycus forma catus), etc."

"The Wildlife Conservation Society and the Panthera Foundation announced plans to establish a 5,000 mile-long "genetic corridor" from Bhutan to Burma that would allow tiger populations to roam freely across landscapes. The corridor, first announced at the United Nations on January 30th, would span eight countries and represent the largest block of tiger habitat left on earth."
Source: Science Citizen / WCS

As an ambitious project, "World Largest Tiger Reserve" has been created in Myanmar. It was in year 2001, the total area of more than triples size of the 2500- square-miles (6500 -square-kilometer) Hukaung Vally Wildlife Sanctuary was established. In fact, Myanmar had been identified since 1995 as a high priority tiger conservation area as WCS Myanmar assume Myanmar has large areas of potential habitat existed for tigers. Followed by this statement, WCS approached with National Tiger Action Plan to Forest Department in 1998 when preliminary surveys and training programs began.

Tours are now possible to arrange for off-the-beaten-trek Htmanti Wildlife Sanctuary in Sagain Division, the Hukaung Vally Wildlife Sanctuary in Kachin State and the Htaung Pru Reserved Forest and Pe Chaung catchment in Taninthary Division consider where global hotspots for Myanmar tigers and biodiversity.


Ref:
- Wikipedia
- WCS (Wildlife Conservation Society)
- Science Citizen
- National Geographic
- Aung Kyaw Tha - Myanma Alin
- Research Institute and Natural History Museum - Senckenberg (Germany)

Photos:
- WCS (Wildlife Conservation Society)
- Research Institute and Natural History Museum - Senckenberg (Germany)
- Ledo Road

ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...

ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....

World Shame

It is nothing about tourism nor Asia and it is far away from my current position. However I was so shock once I received a forwarded mail from my working colleague with her signature. Then I straightaway forwarded to Travel Myanmar Google Group which I moderate and as well as to all my friends. "World Shame", I did not even change the subject line of the mail and now post on my owned blog with sadness in away with paranoid to all those cruel people.

It is about killing pilot whales on the beach on the Island of Faroese, Denmark. The people there have been practiced Whaling since AD 1584. There are around 950 Long-finned Pilot Whales are killed each and every year in summer time. They surround the whales with boats and drive them to the beach. Those wild people consider this horrible and cruel slaughtering to the innocent and highly intelligent whales as their important part of culture and history. Is it culture?

The people from Faroese treat the hunt as their festive occasion. Children are often given a day off school. According to Faroese legislation it is also permitted to hunt certain species of small cetaceans other than pilot whales. These include: Bottlenose dolphin; Atlantic white-beaked dolphin; Atlantic white-sided dolphin; and Harbour porpoise (There are also specific regulations for the hunting of harbour porpoise. Harbour porpoises are killed with shotguns).

Please see below forwarded mail with photos :-(

This is horrible and sad, but nevertheless needs to be addressed.

Denmark is a big shame The sea is stained in red and in the mean while its not because of the climate effects of nature. It's because of the cruelty that the human beings (civilised human) kill hundreds of the famous and intelligent Calderon dolphins. This happens every year in Feroe iland in Denmark. In this slaughter the main participants are young teens. WHY? To show that they are adults and mature.... BULLLLsh In this big celebration, nothing is missing for the fun. Everyone is participating in one way or the other, killing or looking at the cruelty "supporting like a spectator" Is it necessary to mention that the dolphin calderon, like all the other species of dolphins, it's near instinction and they get near men to play and interact. In a way of PURE friendship They don't die instantly; they are cut 1, 2 or 3 times with thick hocks. And at that time the dolphins produce a grim extremely compatible with the cry of a new born child. But he suffers and there's no compassion till this sweet being slowly dies in its own blood Its enough! We will send this mail until this email arrives in any association defending the animals, we won't only read. That would make us accomplices, viewers. Take care of the world, it is your home! Sign Against this cruelty:

***Please copy and paste this post to your friends and acquaintances to participate Sign Against this cruelty. Click here to sign petition.

Ref:
- Forwarded mail
- Wikipedia

Photos:
- Forwarded mail

ဆက္ဖတ္ၾကည္႔မယ္...

ျပန္သိမ္းေပးခဲ႔မယ္....