tag:blogger.com,1999:blog-44314417554924588082012-01-28T23:57:38.288+08:00Traveling World is beautifulAn Asian Tour Operatorhttp://www.blogger.com/profile/10632235174849258329noreply@blogger.comBlogger711100tag:blogger.com,1999:blog-4431441755492458808.post-25444609501862407752012-01-23T14:25:00.007+08:002012-01-23T14:42:12.998+08:00<div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-r8_08N8K4HI/Txz9GCmX8JI/AAAAAAAAB2o/WRYYTm-XNik/s1600/komodo%2B%2528infohotstels.com%2529.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 266px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-r8_08N8K4HI/Txz9GCmX8JI/AAAAAAAAB2o/WRYYTm-XNik/s400/komodo%2B%2528infohotstels.com%2529.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700709508563071122" border="0" /></a><a href="http://www.infohostel.com/">Photo</a><br /></div><div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;"><div face="Zawgyi-One" style="text-align: justify;"><br />ဖြတ္နဂါးႀကီး ေတြအေၾကာင္း နဲ႕ ဆက္စပ္ ပါတ္သက္သမွ်အားလုံးလိုလို ဟာ စိတ္၀င္စားဖြယ္၊ ထိတ္လန္႕ ေၾကာက္မက္ဖြယ္၊ အူလွုိက္ အသည္းတုန္ ရြံရွာ ဆက္ဆုပ္ဖြယ္ ရာမ်ားခ်ည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ရက္စက္ ၾကမ္းၾကဳပ္တဲ့ ဟန္ပန္အမူအယာ မ်ားနဲ႕ ေၾကာက္မက္ရြံရွာဖြယ္ သြင္ျပင္လကၡဏာမ်ားရွင္ ဖြတ္နဂါးႀကီး ေတြဟာ ဒ႑ာရီ ပုံျပင္ ေတြထဲမွာ ပါေလ့ရွိတဲ့ နဂါးႀကီးေတြ လို အစိမ္းေရာင္သန္းေနတဲ့ မြဲညစ္ညစ္ ညိဳမည္းမည္း အေၾကးခြံထူထူ ဖုံးလႊမ္းထားတဲ့ ခႏၶာကိုယ္၊ ႏွာေခါင္းေပါက္ က်ယ္က်ယ္၊ သြားရည္ တျမားျမား ျဖစ္ေနတဲ့ ပါးစပ္ေပါက္ထဲက ခၽြန္ျမျမ သြား ေတြ ရဲ႕ ၾကားက လွ်ာ ႏွစ္ခြ ထြက္ေနပုံ ဟာ ရုတ္တရက္ မီးလွ်ံ ေတြ ထြက္က်မလာ ႏိုင္တာ သိ ေပမယ့္လဲ စိုးရိမ္ထိတ္လန္႕ မွုူ႕ ကို ေတာ့ျဖင့္ မေလ်ာ့က် ေစပါဘူး။<br /><br />အမွန္တကယ္ေတာ့ အႏွီ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳပ္တဲ့ သတၱ၀ါႀကီး ေတြဟာ ကမာၻ႕ အႀကီးဆုံး ဖြတ္ႀကီး ေတြျဖစ္ၿပီး အင္ဒိုးနီးရွား ႏိုင္ငံ ကိုမိုဒို (Komodo)၊ ရင္ကာ (Rinca)၊ ပါဒါ (Pada) နဲ႕ ကိုမိုဒိုကၽြန္း အနီးနားတ၀ိုက္က ကၽြန္း ကေလးေတြေပၚမွာ ေနထိုင္က်က္စားပါတယ္။ ကိုမိုဒိုဖြတ္နဂါး ေတြဟာ သားေကာင္း ေတြကို အမဲလိုက္ၿပီး အရွင္လတ္လတ္ ကိုက္ျဖတ္ ဆုတ္ၿဖဲစား သလို၊ အေကာင္အေသေတြကိုလဲ ၿမိန္ေရယွက္ေရ စားပါေသးတယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္ကေတာ့ ႀကီးႏိုင္ငယ္ညွင္း ပုံစံ မ်ိဳး ဇာတ္တူသားလဲ စားပါတယ္။ သူတို႔ ဘာေတြစားတယ္ ဆိုတာ အတိအက် စာရင္းလိုက္ေကာက္လို႔ မရ ႏိုင္ေပမယ့္ အနည္းဆုံး ဆယ္ရာခိုင္ ႏွုံးက ျဖင့္ ဇာတ္တူသား တျခားဖြတ္ ေတြကို စားတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။<br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-ZtA6FHbPiSI/Txz_A79B_wI/AAAAAAAAB20/RrGGUAr-J8Q/s1600/komodo-dragon-feeding%2B%2528komododragonfact.com%2529.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-ZtA6FHbPiSI/Txz_A79B_wI/AAAAAAAAB20/RrGGUAr-J8Q/s400/komodo-dragon-feeding%2B%2528komododragonfact.com%2529.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700711619902963458" border="0" /></a><a href="http://komododragonfact.com/">Photo</a><br /></div><br />သူတို႔ ဟာ ျဖဳန္းကနဲ ကမူးရွုးတိုး ပုံစံ မ်ိဳး အလွ်င္အျမန္ ေျပးႏိုင္ သလို ေရကူးကလဲ ေတာ္ျပန္ပါေသးတယ္။ သူတို႔ ထက္ ပိုျမန္တဲ့၊ ပိုသန္မာတဲ့ ကၽြဲလို ႏြားလို သားေကာင္ေတြကို ေတာင္တစ္ခ်က္ အမိအရ ကိုက္လိုက္ျခင္း အားျဖင့္ သူတို႔ ပါးစပ္ က တေတာက္ေတာက္ က်ေနတဲ့ သြားရည္ ေတြထဲ က ဘက္တီးရီးယား မ်ိဳးစုံ ေၾကာင့္ တျဖည္းျဖည္း ေႏွးေကြး ေလးလံ ၿပီး ဆက္မသြားႏိုင္ေတာ့ ပဲ ခႏၶာကိုယ္ အစိပ္အပိုင္းေတြကို ရက္ရက္စက္စက္ ကိုက္ျဖတ္ ဆုတ္ဖဲ့ စားျခင္း ကို အရွင္လတ္လတ္ ခံရ ပါတယ္။ အကိုက္ခံ လိုက္ရတဲ့ သားေကာင္ ေနာက္ ကို သူတို႔ ရဲ႕ ထူးျခား လွတဲ့ အနံ႔ ခံ အာရုံ အျပင္ ျပဴတစ္ျပဴတစ္ ထြက္ ေနတဲ့ လွ်ာ ႀကီး ႏွစ္ခြ နဲ႔ ေျခရာခံၿပီး ေသအံ့မူးမူး ျဖစ္ ေနတဲ့ သားေကာင္ ကို ကိုက္ဖဲ့ ၿပီး စားပါတယ္။<br /><p align="justify">ဖြတ္နဂါးႀကီးေတြ ဟာ အသက္ ငါးႏွစ္က ဆယ္ႏွစ္ အတြင္း မွာ အရြယ္ေရာက္ ၿပီး မိတ္လိုက္ ႏိုင္ၾကၿပီး မွတ္တမ္းမ်ား အဆိုအရ အသက္ ငါးဆယ္ ေက်ာ္ အထိရွင္သန္ ေနထိုင္ပါတယ္။ မိခင္ ဖြတ္နဂါးမႀကီး က ဥဥ ဖို႔ အသိုက္ေဆာက္လုပ္ၿပီး တခါဥ ရင္ ဥေပါင္း သုံးဆယ္ေက်ာ္ ဥေလ့ ရွိပါတယ္။ ဖြတ္နဂါး ေပါက္ကေလး ေတြ ဥခြံ ထဲက ကိုယ့္ဖာသာ ေဖာက္ထြက္ ႏိုင္ဖို႔ ကိုးလ ေလာက္ ၾကာတတ္ပါတယ္။ အေကာင္ေပါက္ ကေလးေတြဟာ ဥက ေဖာက္ ထြက္ ႏိုင္တာ နဲ႔ ခ်က္ခ်င္း နီးစပ္ရာ အပင္ႀကီး ေပၚေတြကိ ေျပးတက္ၾကရပါတယ္။ ဒါမွသာ တျခား အရြယ္ေရာက္ၿပီး ဖြတ္နဂါးႀကီးေတြ ရဲ႕ အစာ ျဖစ္က လြတ္ကင္း မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ ေလးေတြဟာ သစ္ပင္ႀကီး ေတြေပၚမွာ ပဲ ကိုယ့္ ကိုယ္ကို ထိန္းေက်ာင္း ႏိုင္တဲ့ ေလးႏွစ္သား အရြယ္ ေလာက္အထိ ေနၾကရပါတယ္။<br /></p>တကယ္လို႔ သာ ကမာၻ႔ အံ့ဖြယ္ ရွစ္ခုသာ ရွိခဲ့ မယ္ဆိုရင္ အဲဒီရွစ္ခုေျမာက္ ဟာ ကိုမိုဒိုကၽြန္းသာ ျဖစ္ပါလိမ့္ မယ္။ သားရုိင္း တိရိစာၦန္ ေက်းငွက္ မ်ားစြာ ရွိတဲ့ အင္ဒိုနီးရွားရဲ႕ ဧရိယာ အက်ယ္ အ၀န္းဟက္တာေပါင္း ငါးေသာင္းကိုးေထာင္ ရွိတဲ့ အမ်ိဳးသား ဥယ်ာဥ္ႀကီးထဲ က သုံးေထာင္ေက်ာ္ေသာ ကိုမိုဒိုဖြတ္နဂါးႀကီး ေတြ (Komodo Dragons or Varanus Komodoensis) ဟာ ကမာၻဦးက ဒိုင္ႏိုေဆာ မ်ိဳးႏြယ္ ေတြရဲ႕ အႀကီးမားဆုံးေသာ ေနာက္ဆုံး လက္က်ံ မ်ိဳးဆက္ ပဲျဖစ္ပါတယ္။ အကယ္၍ စာဖတ္သူ ဟာ က်ေနာ္ အထက္က ေရးခဲ့ တာေတြကို မယုံ ႏိုင္ဘူး ဆိုရင္လဲ လက္ခံ ပါတယ္။ ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ က်ေနာ္ ေျပာတာ နားေထာင္ ဖူးသူ မွန္သမွ် ဟာ မယုံၾကည္တဲ့ မ်က္၀န္း ေတြနဲ႔ က်ေနာ္ ကိုစုိက္ ၾကည့္ ၿပီး ဟုတ္ေကာ ဟုတ္ကဲ့ လား ဆိုတဲ့ ေမးခြန္း ကိုသာ အႀကိမ္ႀကိမ္ ျပန္ေမးတာ ၾကားခဲ့ရဖူးလို႔ ပါ။<br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-Utu-XH6tckM/Txz_uIWB8TI/AAAAAAAAB3A/4K9EY_xR34c/s1600/Komodoslarge.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-Utu-XH6tckM/Txz_uIWB8TI/AAAAAAAAB3A/4K9EY_xR34c/s400/Komodoslarge.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700712396323156274" border="0" /></a><a href="http://komodoslarge.com/">Photo</a><br /></div>ေဒသခံ ေတြဟာ ကိုမိုဒိုနဂါးႀကီး ေတြကို <span style="font-weight: bold;">အိုရာ</span> (Ora) လို႔ ေခၚၾကပါတယ္။ အဖိုး၊ ဒါမွမဟုတ္ရင္ အဖြားလို႔ အဓိပၸါယ္ ရၿပီး လူသားစင္စစ္ ကေန ေျပာင္းလဲ ထားတယ္ လို႔ ယုံၾကည္ၾကပါတယ္။ ေဒသခံ ေတြဟာ သူတို႔ရဲ႕ ေျမး ျမစ္ေတြ ျဖစ္လို႔ အႏၱရာယ္ မေပးဖို႔ ေတာင္းပန္ေလ့ရွိပါတယ္။ အဆိုပါ ဖြတ္နဂါးႀကီးေတြဟာ အရွည္ ဆယ္ေပ ကေန ဆယ့္ငါးေပ ခန္႔ အထိ ရွိတတ္ၿပီး ေရွ႕ ေျခကို ေထာက္ၿပီး ေခါင္းေထာင္ လိုက္မယ္ ဆိုရင္ သုံးေလးေပေလာက္ အထိ ျမင့္ ပါတယ္။ အေလးခ်ိန္အားျဖင့္ ေပါင္ တရာ့ငါးဆယ္ ကေန ေပါင္ သုံးရာေလာက္ အထိႀကီးထြား ေလ့ရွိပါတယ္။ အေျပး ျမန္သလို တြင္း အနက္ႀကီးေတြကို လဲ တူးႏိုင္ၾကပါတယ္။ ေရကူး၊ ေရငုတ္ေတာ္ ၿပီး အေကာင္ငယ္ေလး ေတြ ဆိုရင္ သစ္ပင္ အျမင့္ ႀကီး ေတြကိုေပၚပါ တက္ႏိုင္ၾကပါတယ္။<br /><br />သူတို႔ ရဲ႕ အစာ ေတြဟာ အမ်ားအား ျဖင့္ ဆိတ္၊ သမင္၊ ဒရယ္၊ ျမင္း၊ ေတာကၽြဲ၊ ေတာ၀က္ စသည္ျဖင့္ ကၽြန္းေပၚ မွာရွိတဲ့ ေတာနက္ ထဲ မွာ ရွင္သန္ေနထိုင္ တဲ့ ေတာရိုင္း တရိစာၦန္ေတြ အျပင္ ေဒသခံ ေတြ ေမြးထားတဲ့ ၾကက္၊ဘဲ၊ ဆိတ္၊ကၽြဲ စတာ ေတြကို ပါ လစ္ရင္ လစ္သလို ၀င္ဆြဲေလ့ ရွိပါတယ္။ ဖြတ္နဂါးႀကီးေတြရဲ႕႕ ပိုင္နက္ နယ္ပါယ္ ဟာ ကိုမိုဒို သဘာ၀ဥယ်ာဥ္ လို႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ကိုမိုဒို၊ ရင္ကာ၊ ပါဒါ နဲ႔ ကိုမိုဒို ကၽြန္း၀န္းက်င္ က ကၽြန္း ကေလး ေတြ တ၀ိုက္ တင္ မကေသးပဲ ဖေလာရက္စ္ (Flores Island) ကၽြန္းတ၀ိုက္မွာ ပါ ခဏခဏ ေတြ႔ရေလ့ ရွိလို႔ အဆုိပါ ေနရာမွာလဲ ေနထိုင္ က်က္စားတယ္ လို႔ မွတ္ယူရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Ld2trBQWwT8/Tx0ATZql2rI/AAAAAAAAB3M/rm2-cwk6-vs/s1600/komodo-bite-1.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 265px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-Ld2trBQWwT8/Tx0ATZql2rI/AAAAAAAAB3M/rm2-cwk6-vs/s400/komodo-bite-1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700713036627958450" border="0" /></a><a href="http://image.google.com">Photo</a><br /></div>တကယ္လုိ႔ တစုံတေယာက္ ကေန ကိုမိုဒိုနဂါးႀကီးေတြ ဟာ အႏၱရာယ္ ရွိသလားလို႔ ေမးလာခဲ့ ရင္ အေျဖက ရွိတယ္၊ မရွိဘူး ႏွစ္မ်ိဳး ျဖစ္ေနပါလိမ့္ မယ္။ အေၾကာင္းသိတဲ့ ေဒသခံ ေတြအတြက္အႏၱရာယ္ မရွိႏိုင္ဘူး ဆိုေပမယ့္ တိုးရစ္ လိုမ်ိဳး ခဏတာ လာလည္တဲ့ သူေတြ အတြက္ ကေတာ့ အင္မတန္ အႏၱရာယ္ ႀကီးပါေပတယ္။ ကိုမိုဒို ကၽြန္းေပၚမွာ ေျခရာ လက္ရာ အစအန မက်ံ ေအာင္ ေပ်ာက္ဆုံး သြားခဲ့ ၾကတဲ့ ကံဆိုးသူ တိုးရစ္ ေတြ ရွိခဲ့ ဖူးပါတယ္။ အကယ္၍ အင္ဒိုနီးရွားက ကိုမိုဒို အမ်ိဳးသား ဥယ်ာဥ္ကို လည္ပါတ္ခြင့္ ႀကံဳလာခဲ့မယ္ ဆိုရင္ အမ်ိဳးသားဥယ်ဥ္က ခ်မွတ္ထားတဲ့ လမ္းညႊန္ခ်က္ စည္းကမ္းေတြကို အေလးအနက္ လိုက္နာဖို႔ လိုပါလိမ့္မယ္။ အထူးသျဖင့္ အနီေရာင္ အ၀တ္အစား ေတြကို မ၀တ္မိဖို႔ ပါပဲ။ အကယ္၍ ကိုမိုဒိုဖြတ္နဂါးႀကီးေတြသာ သူတို႔ ရဲ႕ အစာ လို႔ ျမင္သြားၿပီဆိုရင္ ျဖင့္ ရိုင္ဖယ္ ေသနတ္ကိုင္ ရိန္းဂ်ား အေစာင့္ ေတြလဲ လုံၿခံဳေအာင္ ကာကြယ္ေပးဖို႔ တတ္ႏိုင္လိမ့္မယ္ မထင္ဘူး။ ။<br /><br /><br /><br />ကိုးကား<br />- ကိုမိုဒို အမ်ိဳးသားဥယ်ာဥ္ ထုတ္စာရြက္စာတမ္းမ်ား<br />- Paul (Komodo Specialist)<br />- Flores Tourism<br />- Wikipedia<br />- National Geographic Magazine<br />- ဖေလာရက္စ္ ေဒသခံ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ မ်ား၏ ေျပာျပခ်က္ မ်ား<br /><br />Photo credits to:-<br />- Picture 1 (http://www.infohostel.com/)<br />- Picture 2 (http://www.komodragonfacts.com/)<br />- Picture 3 (http://www.komolarges.com/)<br />- Picture 4 (image.google.com)<br /><br /><br /></div><span id="fullpost"><div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;"><br /></div></span></div><span id="fullpost"><div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;"> ဒုတိယပိုင္း ေဖ်ာက္ထားမည္႕စာ </div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4431441755492458808-2544460950186240775?l=anasiantouroperator.blogspot.com' alt='' /></div>An Asian Tour Operatorhttp://www.blogger.com/profile/10632235174849258329noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-4431441755492458808.post-48191742645189739072012-01-18T22:29:00.005+08:002012-01-19T16:28:37.544+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-gW6WekdTxB4/Txbgdyzl2lI/AAAAAAAAB14/LiftK3sxuWw/s1600/CIMG0345.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-gW6WekdTxB4/Txbgdyzl2lI/AAAAAAAAB14/LiftK3sxuWw/s320/CIMG0345.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5698989180942932562" border="0" /></a><br /><div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;"> <div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;">အင္ဒိုနီးရွား ဂုဏ္ေဆာင္ ဘာလီကၽြန္း ဟာ ကမာၻ႔ ပထ၀ီေျမပုံေပၚမွာ ေသးေသးေလးသာ ျမင္ရမွာ ျဖစ္ေပမယ့္ ကမာၻ႕ခရီးစဥ္ေဒသ ေျမပုံေပၚမွာေတာ့ ထင္ထင္ရွားရွား က်ယ္က်ယ္ျပန္႕ျပန္႕ ေဖာ္ျပရတဲ့ အထင္ကရ ခရီးစဥ္ေဒသတစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။ အကယ္၍သာ ကၽြန္းတစ္ပါတ္ ကားတစ္စီး နဲ႔ ကမ္းေျခ တစ္ေလွ်ာက္ေမာင္း လို႔ သာရခဲ့ မယ္ဆိုရင္ တစ္ေန႕တည္း နဲ႔ေတာင္ တစ္ပါတ္ျပည့္ေအာင္ ေမာင္းလို႔ ရစရာ ရွိေကာင္း ရွိေပမယ့္ ခရီးစဥ္ ေဒသ တစ္ခု အတြက္ ဆိုရင္ေတာ့ အင္မတန္ ႀကီးမားတဲ့၊ လည္စရာ၊ ေလ့လာစရာ အျပည့္နဲ႔ ခရီးစဥ္ေဒသ ႀကီး တစ္ခုလို႔ ဆိုရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ဘာလီ ကိုေရာက္ဖူးတယ္ ဆိုတဲ့ နီးစပ္ရာ အသိမိတ္ေဆြ ေတြကို ဘာလီကို ဘယ္လိုျမင္လဲ လို႔ သာေမးၾကည့္ မယ္ဆိုရင္ သူတို႔ ရဲ႕ အျမင္ဟာ ဘာလီမွာ ပြင့္တဲ့ တရုတ္စကားပန္း ျဖဴျဖဴ ေလးေတြလို အဆုပ္လိုက္ အခဲလိုက္၊ အပင္ေပၚ ေရာ အပင္ေအာက္ေရာ မွာ ျပန္႔က်ဲ ေနသလို ၾကည္ႏူးစရာ အေျဖ ေတြအမ်ားႀကီး ရလာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာလီကိုသာ တစ္ေခါက္ေလာက္ ေရာက္ဖူးခဲ့မယ္ ဆိုရင္ သဲေဖြးေဖြး ကမ္းေျခ ကေလးေတြ၊ သာယာတဲ့ ေလွကားထစ္ စပါးခင္းေတြ၊ ေဒသခံ ဘုရားဖူးေတြ နဲ႔ ျပတ္ေလ့မရွိတဲ့ ဘုရားေက်ာင္းေတြ က ပြဲေတာ္ေတြ၊ ဘာလီ ရုိးရာ ေတးသံနဲ႔ အကအလွ၊ ကမ္းေျခမွာ တလူလူလြင့္ေနတဲ့ တံခြန္တိုင္ ေတြ ဟာ စိတ္ အစဥ္ ပုံရိပ္ထဲ မွာ ႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာ ၾကာေအာင္ စြဲထင္ ေနမွာ ေသခ်ာပါတယ္။<br /><br />တကယ္ေတာ့ ဘာလီဟာ တိုးပရိုဂရမ္ (Tour Program) တစ္ခုနဲ႔ ေဘာင္ခတ္ၿပီး အကန္႔ အသတ္ တစ္ခုအတြင္း မွာ သာလည္လို႔ ရတဲ့ ကၽြန္းတစ္ကၽြန္း မဟုတ္ပါဘူး။ ေန၀င္ရွုခင္း နဲ႔ ပင္လယ္စာ အကင္ ေတြေၾကာင့္ စည္ကားလြန္းလွတဲ့ ဂ်င္ဘာရမ္ (Jimbaran) ကေန တိုးရစ္ေတြ စက္က် တတ္တဲ့ ကုတ (Kuta) လို ေနရာမ်ိဳး က ေန စမင္ညာက္ (Seminyak) လို ဇိမ္ခံ ဟိုတယ္ႀကီးေတြရွိတဲ့ ေနရာ အထိ တစ္ေလွ်ာက္ လုံး ရွည္လ်ားတဲ့ ကမ္းေျခႀကီး အတိုင္း ရက္ေပါင္းမ်ား စြာ အေပ်ာ္ရွာ လို႔ ရပါတယ္။ ယဥ္ေက်းမွု႔ အႏုလက္ရာ ေတြျပဳလုပ္ေရာင္းခ် တဲ့ ေတာအုပ္စိမ္းစိမ္း ထဲက ဥဘြတ္ (Ubud) ကေန မီးေတာင္ေတြ ရွိတဲ့ ဘာလီ ကၽြန္း အလည္ပိုင္း ကိုပဲ သြားမလား ဒါမွမဟုတ္ အမ္မက္ (Amed) တို႕ လိုဗီးနား (Lovina) နဲ႔ ပန္မ်ဴတာရန္ (Pemuteran) တို႔ လို ကမ္းေျခၿမိဳ႕ ငယ္ေလးေတြမွာ ရက္ေတြလ ေတြကို ေမ့ထားၿပီး ေနဦးမလား၊ ေနာက္ၿပီး မ်က္စိရွုပ္လြန္းလို႔ တိုးရစ္ ေတြ ကိုမျမင္ခ်င္ဘူး ဆိုရင္ေတာင္ ႏူဆာလန္ဘြန္ဂန္ (Nusa Lambongan) ကၽြန္းက ျဖင့္ မလွမ္း မကမ္း မွာရွိေနေသး ေတာ့တယ္။<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-EKln1YmYwKU/Txbjq1WDOdI/AAAAAAAAB2Q/XAIoBQpKukc/s1600/CIMG0634.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-EKln1YmYwKU/Txbjq1WDOdI/AAAAAAAAB2Q/XAIoBQpKukc/s320/CIMG0634.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5698992703497517522" border="0" /></a><br />ေျပာရမယ္ ဆိုရင္ ဘာလီကၽြန္းသူ ေတြ ေန႔စဥ္ နတ္တင္ ေလ့ ရွိတဲ့ အုန္းရြက္ ေခါစာ ခြက္ကေလး ေတြလိုမ်ိဳး စြဲေဆာင္မွူ႕ မ်ိဳးစုံ ဟာ အကြက္ညီညီ ယက္ေဖာက္ထား တယ္လို႔ ေျပာရင္ မလြန္ပါဘူး။ ဆိုခဲ့ တဲ့ အေၾကာင္း အရာ ေတြဟာ ျမင္သာ ထင္ရွားတာေလးေတြ တခ်ိဳ႕ကိုသာ စုစည္း ၿပီး ေျပာသလို ျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။ တကယ္ေတာ့ ဘာလီ ဟာ အင္ဒိုနီးရွား တစ္ႏိုင္ငံလုံး မွာ ဧည့္သည္ နဲ႔ သဟဇာတ အျဖစ္ဆုံး (Visitor Friendly) ကၽြန္း လို႔ ရဲရဲ ႀကီး ဆို၀ံ့ပါတယ္။ ရွိပါေသးတယ္။ ဘာလီရိုးရာ အႏွိပ္ ကေလးခံၿပီး၊ ေဆးေပါင္း စပါး (Herbal Spa) မွာ ႏြမ္းနယ္ မွု႕ေတြ ကိုေျဖေလ်ာ့ မလား။ Discovery Shopping Mall နဲ႔ မာတာဟာရီ (Mata Hari) မွာပဲ ေစ်း၀ယ္မလား။ ကရစ္ရွနာ (Krishna) နဲ႔ ဘာလီ အႏွံ႔ က အမွတ္တရပစၥည္း ဆိုင္ေတြ (Oleh Oleh) မွာပဲ လက္ေဆာင္ေပးဖို႕ ၀ယ္ဦးမလား။ ေသခ်ာတာက ေတာ့ ဘာလီက အျပန္ဧည့္ သည္တိုင္း ဟာ အလာတုန္းက လိုမ်ိဳး မဟုတ္ေတာ့ပဲ အိပ္ အႀကီး အေသး မ်ိဳးစုံနဲ႔ ပစၥည္း မ်ိဳးစုံ ပါသြားၾကတာပါပဲ။<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-8g0IqTrHQRw/TxbioVIeQ8I/AAAAAAAAB2E/fUAXKZANptA/s1600/CIMG1004.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-8g0IqTrHQRw/TxbioVIeQ8I/AAAAAAAAB2E/fUAXKZANptA/s320/CIMG1004.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5698991560979268546" border="0" /></a><br />အစား အေသာက္ ဆိုရင္လဲ လမ္းေဘး ေစ်းဆိုင္ (Warung) ကေလးေတြက ေနစၿပီး ဟိုတယ္ႀကီးေတြ နဲ႔ ဖိုင္းဒိုင္းနင္း (Fine Dining) ရက္စေတာရင့္ ႀကီးေတြ အထိ တတ္ႏိုင္သလို ႏွစ္သက္သလို စားလို႔ ရပါတယ္။ မေမ့ရမွာ က ဘာဘီဂူလင္း (Babi Guling) နဲ႔ ထမင္းကေလး တစ္ဇြန္းေလာက္ စားလိုက္ ဒါမွ မဟုတ္ ဘာလီစတုိင္ ပင္လယ္စာ အကင္ေလးစားလိုက္၊ ဘင္တန္ဘီယာ (Bintang Beer) ကေလး တႀကိဳက္ေလာက္ ႀကိဳက္လိုက္၊ မ်က္ႏွာ ခ်ိဳခ်ိဳ ညိဳညိဳစိုစုိ ဘာလီမ ေလး ေတြ ကို ၾကည့္လိုက္.. လုပ္ဖို႔ ကိုပါ။ :P<br /><br />ဘာလီကို ဘယ္လိုလာ၊ ဘယ္မွာတည္းၿပီး ဘယ္ကိုသြားရမွာလဲ လို႔ ေမးလာခဲ့ရင္ အေျဖက ေလယာဥ္လက္မွတ္၀ယ္ ၿပီးသြားပါ။ ဘယ္မွာ ပဲတည္းတည္း၊ ဘယ္ကိုပဲ သြားသြား မွား စရာ အေၾကာင္း လုံး၀ မရွိဘူးလို႔ သာ ဆိုပါရေစ...။ ။<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-LBndkNJ4g0I/Txblqe-mbeI/AAAAAAAAB2c/pcWVMFXybVs/s1600/CIMG1196.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-LBndkNJ4g0I/Txblqe-mbeI/AAAAAAAAB2c/pcWVMFXybVs/s320/CIMG1196.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5698994896516836834" border="0" /></a><br />မွတ္ခ်က္။ ။ ေရးထားတာ ေတာ့ ၾကာပါၿပီ။ ဟိုတစ္စ ဒီတစ္စ နဲ႔ အဆုံး မသတ္ျဖစ္ ေနတာပါ။ ဘာလီ ကိုခဏခဏ လာလည္ခ်င္တဲ့ အစ္မခ်စ္ နဲ႔ အစ္ကိုပန္းသီး၊ ခရီးခဏခဏသြား တတ္တဲ့ အစ္မေခ်ာ၊ အစ္ကိုဧရာ နဲ႔ အစ္မသီတာ၊ လာလည္ခ်င္တယ္ ဆိုတဲ့ ေမသိမ့္သိမ့္ေက်ာ္၊ တိုးပရိုဂရမ္ ေတြ တိုးဂိုက္ေတြ ရွိလား ဆိုတဲ့ ေစာ (အ၀ါေရာင္ေျမ)၊ ေစာ ေျပာသလိုပါပဲ ဆိုတဲ့ Iora၊ ဘာလီခရီးစဥ္ အႀကံေလးေပးပါဦး ဆိုတဲ့ သရ၊ ဆရာကိုဟန္ၾကည္ တို႔ နဲ႔ တစ္ႏွစ္တာ ေနခဲ့တဲ့ ဘာလီကၽြန္း ကို သတိရ၍ ေရးသည္။<br /><br /><br /><br /></div><span id="fullpost"><div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;"><br /></div></span></div><span id="fullpost"><div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;"><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4431441755492458808-4819174264518973907?l=anasiantouroperator.blogspot.com' alt='' /></div>An Asian Tour Operatorhttp://www.blogger.com/profile/10632235174849258329noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-4431441755492458808.post-49494618804310706822011-12-16T15:36:00.008+08:002011-12-16T17:05:51.680+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-QmgGtfzm_zc/TusF0emBesI/AAAAAAAAB1c/KCTJ0EYO0L8/s1600/tourism%2Bdevelopment.jpg.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 398px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-QmgGtfzm_zc/TusF0emBesI/AAAAAAAAB1c/KCTJ0EYO0L8/s400/tourism%2Bdevelopment.jpg.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5686645353609263810" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ အေရွ႕ေတာင္ အာရွမွာ အလွဆုံး ႏိုင္ငံထဲ က တစ္ႏိုင္ငံျဖစ္ၿပီး ျမင့္မားသည့့္ ယဥ္ေက်းမွူ႕ဓေလ့ထုံးစံမ်ား၊ သမိုင္းအစဥ္အလာႏွင့္ ေရေျမေတာေတာင္ သဘာ၀ အလွ အျပင္ဇီ၀မ်ိဳးစုံ မ်ိဳးကြဲအ ၾကြယ္၀ ဆုံး ႏိုင္ငံ ျဖစ္ေသာ္လည္း ခရီးသြားလုပ္ငန္း ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မွု႕မွာ အာဆီယံ ၁၀ ႏိုင္ငံ အတြင္း အဆင့္ ၉ မွ်သာ ရပ္တည္ႏိုင္သည္။ ႏိုင္ငံတကာ ႏွင့္ ေဒသအတြင္း တြင္ ခရီးသြားလုပ္ငန္း ကို အားသြန္ခြန္စိုက္ လုပ္ကိုင္ေနၾကေသာ္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံအေနျဖင့္ ခရီးသြားလုပ္ငန္းမွ ရရွိေသာ ၀င္ေငြမွာ အနည္းဆုံး ပမာဏမွ်သာ ျဖစ္သည္။ ျမန္မာ့ခရီးသြားလုပ္ငန္း ဖြင့္ၿဖိဳးတိုးတက္ရန္အတြက္ ရည္တိ၊ုရည္ရွည္ စီမံကိန္းမ်ားခ်မွတ္ၿပီး အသင္းအဖြဲ႕ မ်ားဖြဲ႕စည္းကာ ေဆာင္ရြက္ေနေသာ္လည္း အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္သင့္သေလာက္ မေအာင္ျမင္ေသးေပ။<br /></div><div style=" text-align: justify;font-family:Zawgyi-One;"><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><a name="133a133833662b19_OLE_LINK85"></a></span><br /></div><span style="font-size:100%;"><span><span><span><span><span><span><span><span><span style="line-height:165%;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;font-family:&quot;;" >ႏိုင္ငံေတာ္ အစိုးရအေနျဖင့္ ခရီးသြားလုပ္ငန္း အား ပိုမိုအာရုံစိုက္၍ လုံေလာက္ေသာ ဘ႑ာေငြမ်ား စိုက္ထုပ္ၿပီး ခရီးသြားျမွင့္တင္မွုမ်ား ျပဳလုပ္ရန္လုိအပ္ေပသည္။ ခရီးသြားလုပ္ငန္းအတြက္ အဓိကက်ေသာ အေျခခံအေဆာက္အအုံ မ်ား (ေလဆိပ္၊ ဟိုတယ္၊ လမ္း၊ တံတား စသည္) တို႕ လုံေလာက္ၿပီး အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႕ စြာ ၀န္ေဆာင္မွု႕ ေပးႏိုင္ေစေရး အတြက္ သာမက ႏိုင္ငံတကာခရီးသြား ဧည့္သည္မ်ား အလြယ္တကူ ၀င္ေရာက္ ေစေရးအတြက္ ဗီဇာကင္းလြတ္ခြင့္၊ ဆိုက္ေရာက္ဗီဇာ စသည္ တို႕ ကိုပါ တဆင့္ျခင္း ေဆာင္ရြက္သင့္ပါသည္။<br /><br />ႏိုင္ငံ့ ခရီးသြားလုပ္ငန္း ဖြင့္ၿဖိဳးတိုးတက္ေစရန္ အတြက္ ေဒသအတြင္း ခရီးသြားလုပ္ငန္း ေအာင္ျမင္ေနေသာ မေလးရွား ႏိုင္ငံ (၂၀၁၀ ခုႏွစ္ အတြင္း ခရီးသည္ ၀င္ေရာက္မွဳ႕႔ ၂၄.၅၇၇ သန္း) ႏွင့္ ထုိုင္းႏိုင္ငံ (၂၀၁၀ ခုႏွစ္ အတြင္း ခရီးသည္၀င္ေရာက္မွဳ႕ ၁၅.၉၃၆ သန္း) တို႕ ၏ နည္းလမ္းမ်ား ကို အတုယူ လုပ္ေဆာင္သင့္ပါသည္။ ထို႕ အျပင္ ဟိုတယ္ႏွင့္ ခရီးသြားလုပ္ငန္း၀န္ႀကီးဌာန မွ ႀကီးၾကပ္၍ အထက္ပါ ႏိုင္ငံမ်ား ႏွင့္ သင့္ေတာ္ေသာ အျခား ႏိုင္ငံျခား တကၠသိုလ္ ေကာလိပ္မ်ား၊ ဟိုတယ္ ႏွင့္ ခရီးသြားလုပ္ငန္း သင္တန္းမ်ား သို႕ ေစလႊတ္ ကာ တက္ေရာက္ေလ့လာေစသင့္ပါသည္။ </span></span></span></span></span></span></span></span></span></span><span style="line-height: 165%;font-family:&quot;;font-size:100%;" >၄င္းမွ တဆင့္ Train the Trainer အစီအစဥ္မ်ိဳးမ်ား ျဖင့္ ျပည္တြင္း တကၠသိုလ္ေကာလိပ္မ်ား တြင္လည္း ခရီးသြား လုပ္ငန္းဆုိင္ရာ သင္တန္းမ်ား ပိုမိုထိေရာက္စြာ လုပ္ေဆာင္ၿပီး လူ႕စြမ္းအားအရင္းအျမစ္ဖြင့္ၿဖိဳ<wbr>းတိုးတက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္သင့္ပါသည္။ ခရီးသြားလုပ္ငန္း အသိပညာမ်ား အား အေျခခံပညာအဆင့္ ေက်ာင္းသား လူငယ္မ်ား ထိေတြ႔ ေလ့လာသိရွိေစရန္ အတြက္ သင္ရိုးညႊန္းတမ္း မ်ားတြင္ ထည့္သြင္းျခင္း၊ ဌာနဆိုင္ရာ မ်ားတြင္ ပညာေပးျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ရန္လိုအပ္ပါသည္။ ခရီးသြားလုပ္ငန္းမွာ ခရီးသြား လုပ္ငန္း၀န္ႀကီးဌာန တစ္ခုတည္းႏွင့္ သာပတ္သက္ေသာ လုပ္ငန္းမဟုတ္ပဲ အလြန္က်ယ္ျပန္႔ ေသာ လုပ္ငန္းႀကီး တစ္ခုျဖစ္ရာ သက္ဆိုင္ရာအာဏာပိုင္မ်ား အျပင္ ျပည္သူလူထု အားလုံးပါ ၀ိုင္း၀န္း လုပ္ေဆာင္ရန္လို အပ္ပါသည္။<br /><br /></span><span style="line-height:165%;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;font-family:&quot;;font-size:100%;" >ခရီးသြားလုပ္ငန္း၏ သေဘာသဘာ၀ မွာ ႏုိင္ငံျခားခရီးသည္ တစ္ဦးခ်င္း ဆက္စပ္ ပါတ္သက္သူမွန္သမွ် ေဒသခံ အားလုံး အတြက္ အက်ိဳးရွိေစရာ <b>ဆင္းရဲမြဲေတမွဳ႕ ပေပ်ာက္ေအာင္ တိုက္ဖ်က္ႏိုင္မည့္ လုပ္ငန္း ႀကီး </b>တစ္ခုျဖစ္သျဖင့္ ႏိုင္ငံေတာ္ ေခတ္မီဖြင့္ၿဖိဳးတိုးတက္ေစေရး အတြက္ အလြန္အေရးပါသည့္ အခန္းက႑ ျဖစ္ေၾကာင္း ျမန္မာ့ခရီးသြားလုပ္ငန္း အလ်င္အျမန္ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္လိုသူ တိုးေအာ္ပေရတာ တစ္ဦး အေနျဖင့္ တိုက္တြန္း တင္ျပအပ္ပါသည္။ ။<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">မွတ္ခ်က္။ ။ မရွင္းပါက ပံုအေပၚကို ႏွိပ္၍ ၾကည့္ပါရန္။</span><br /></span></div><span id="fullpost" style="font-size:100%;"><div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;"><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4431441755492458808-4949461880431070682?l=anasiantouroperator.blogspot.com' alt='' /></div>An Asian Tour Operatorhttp://www.blogger.com/profile/10632235174849258329noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-4431441755492458808.post-47046723704231982222011-10-15T10:41:00.008+08:002011-10-15T14:04:11.051+08:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-r_2HhOjJBYk/TpkFHQGTVmI/AAAAAAAABz0/M8lrppcoDxE/s1600/vishnugaruda1.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 248px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-r_2HhOjJBYk/TpkFHQGTVmI/AAAAAAAABz0/M8lrppcoDxE/s400/vishnugaruda1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5663563628533732962" border="0" /></a><a href="http://rhajaranijewel.wordpress.com/2010/09/10/offerings-to-the-gods-of-bali/">ဂဠဳံစီးဗိႆႏိုးနတ္မင္း<br /></a></div><br /><div style="text-align: justify;font-family:Zawgyi-One;">သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ ေက်ာ္ ၁ ရက္ေန႕။ ။ ကေလး အငယ္ဆုံးေလး ေနသိပ္မေကာင္းတာ နဲ႕ ရုံးက ေနခြင့္တိုင္ ၿပီး အိမ္မွာ ေ၀ယ်ာ၀စၥေယာဂီ လုပ္ေနတုန္း မနက္ ၁၁ နာရီေလာက္ ထင္ပါတယ္ ရုတ္တရက္ ဂ်က္ေလယာဥ္ အႀကီးႀကီး တစ္စင္း အနီးကပ္ ေမာင္းလိုက္ သလို မ်ိဳး အသံႀကီး ေ၀ါခနဲ ေပၚလာပါတယ္။ အိမ္နီးခ်င္း ေဒါက္တာမ က သူ႕ ကေလးကိုခ်ီၿပီး <span style="font-weight: bold;">"ဟီဒို႕....ဟီဒို႕....ဟီဒို႕" </span>နဲ႕ ဆက္တိုက္ေအာ္ေနတာ နဲ႕ ဘာ ျဖစ္တယ္ ဆိုတာ ေမးလို႕ မရႏိုင္ပဲ ေၾကာင္ ေနမိပါတယ္။ အဲဒီ အခါ မွာ ခင္ က ကေလး အငယ္ေလး ကိုခ်ီေခၚ လာၿပီး အျပင္ကို ထြက္ဖို႕ အသည္းအသန္ေျပာ ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ့္ ရဲ႕ သြက္လက္ ျဖတ္လတ္တဲ့ ကြန္ပ်ဴတာ ဦးေႏွာက္ က ခ်က္ခ်င္း အလုပ္မလုပ္ေသးပဲ "ဟီဒို႕" ဆိုတာ နဲ႕ ေ၀ါခနဲ ၾကားရတဲ့ အသံ ကို စဥ္းစား ဆက္စပ္ေနပါတယ္။ ေနာက္မွ ၿခံ တခါး မႀကီး က တဗ်န္းဗ်န္း ျမည္လာၿပီး အိမ္ ႏွစ္လုံး စလုံး ကို ရုတ္တရက္ ဆြဲခါ လိုက္သလို မ်ိဳး လွုပ္သြား ေတာ့ မွ ေအာ္..ငလ်င္ လွဳပ္တာပါ့ လား ဆိုၿပီး သေဘာေပါက္ ပါေတာ့တယ္။ :)<br /><br />အဲဒီေတာ့ မွ ကေလး အႀကီး ကို က်ေနာ္၊ ကေလး အငယ္ ကို ခင္ က ခ်ီၿပီ ဖိနပ္ ေတာင္ မစီး ႏိုင္ေတာ့ ပဲ အိမ္ေရွ႕ ကို ေျပးထြက္ ၾကရပါတယ္။ အိမ္နီး ခ်င္း ေဒါက္တာမမ ကေတာ့ ဘာစကား မွ ေမးလို႕ မရပဲ တ ဟီဒို႕ ထဲ ဟီဒို႕ ေနပါတယ္။ ငလ်င္က ေတာ့ သုံးေလး မိနစ္ အတြင္းမွာ သုံး ႀကိမ္ေလာက္ လွုပ္ခါ ၿပီး ၿငိမ္သြား ပါတယ္။ အဲဒီမွာ အိမ္နီးခ်င္း က အိမ္ထဲ ေျပး၀င္ ၿပီး တီဗြီ ထ ဖြင့္ သတင္း မွန္သမွ် ၾကည့္ပါေတာ့တယ္။ အင္ဒိုနီးရွား အစိုးရ က လြင့္ဆဲ လိုင္းအားလုံးကို ျဖတ္ၿပီး Breaking News Live ဆိုၿပီး တိုက္ရိုက္ ငလ်င္ အေၾကာင္း ကိုေျပာပါေတာ့တယ္။ တကယ္ေတာ့ ငလ်င္ ဟာ ဘာလီကၽြန္းရဲ႕ ၿမိဳ႕ေတာ္ ဒန္ပါဆာ ရဲ႕ အေနာက္ ေျမာက္ ဘက္ ေျမေအာက္ ၁၀ ကီလိုမီတာ ေလာက္ ကို ဗဟိုျပဳ ၿပီး လွဳပ္သြား တာျဖစ္ၿပီး ၆.၈ မဂၢနီက်ဳ ရွိပါတယ္တဲ့။<br /><br />ဟာ၀ိုင္ယီ အေျခဆိုက္ ဆူနာမီ သတိေပးဌာန အဆိုအရ ငလ်င္ေၾကာင့္ ဆူနာမီေရးလွဳိင္း ျဖစ္ႏိုင္ဖြယ္ မရွိဘူး ဆိုမွ သာ ဟင္းကနဲ သက္ျပင္းခ် ႏိုင္ပါတယ္။ ျဖစ္ရင္လဲ ဆူနာမီဇာတ္လမ္းေတြ၊ သဘာ၀ေဘးအႏၱာရယ္ အေၾကာင္း ဇာတ္လမ္းေတြ ၾကည့္ထားၿပီး အေတြ႕အႀကံဳ ရွိဖူးထားသလို ျဖစ္ေနေတာ့ သိပ္မေၾကာက္ပါဘူး။ :) ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို အထုပ္ထ ျပင္ထားပါတယ္ :)) ပတ္စပို႕၊ ကေလး ေစာင္၊ ေရဗူး၊ မုန္႕၊ ကေလးခ်ီတဲ့ ခါးပတ္ လိုဟာေတြ ကို အဆင္သင့္လုပ္ထားပါတယ္။ အိမ္နီး ခ်င္း အေျပာအရ အဲဒီလို ေဘးအႏၱာရယ္မ်ိဳး ကိုေရွာင္မယ္ ဆိုရင္ ကား နဲ႕ လုံး၀ အဆင္မေျပ ႏိုင္ဘူးလို႕ ဆိုပါတယ္။ ဟုတ္တယ္ေလ။ လမ္းမွာ ပိတ္ေနတာနဲ႕ပဲ လြတ္မွာ မဟုတ္ေတာ့ ဘူး။ သူ႕ မွာ ကဆိုင္ကယ္ ႏွစ္စီး ရွိေတာ့ အဆင္ေျပတယ္ (ဆိုင္ကယ္ ႏွစ္စီး အၿပိဳင္စီးလို႕ ရတာေပါ့ :)) က်ေနာ္လဲ ဆိုင္ကယ္ ကိုလူေတြ အမ်ားႀကီး နဲ႕ မစီး ဘူးေတာ့ စီးခဲ့ ရင္ ဘယ္လို ဆိုတာ ႀကိဳေတြးထားပါတယ္။<br /><br />အဆင္သင့္ ျပင္ၿပီးၿပီဆိုေတာ့ သတင္းေတြကိုပဲ မ်က္ေျခမျပတ္ ေစာင့္ ၾကည့္ ေနပါတယ္။ ေလဆိပ္ နားက ကုတ (Kuta) ဆိုတဲ့ ေနရာ မွာ ေဆာက္လက္ စ အေဆာက္ အအုံ တစ္ခု ၿပိဳက် သြားတယ္ လို႕ ေၾကျငာသြားပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ ၿပီး အာဆီယံထိပ္သီး ေဆြးေႏြးပြဲ က်င္းပမယ့္ ႏူဆာဒူ၀ါ (Nusa Dua) မွာလဲ ေဆာက္လက္စ အေဆာက္ အအုံ တစ္ခု ၿပိဳက် သြားျပန္ပါသတဲ့။ ဘာလီ ရဲဌာန ရဲ႕ ဘာလီ အႏွံ လမ္းစုံ လမ္ခြ ေတြမွာ တပ္ထားတဲ့ စီစီတီဗြီ (CCTV) ေတြကို တိုက္ရိုက္ ဖြင့္ ျပၿပီး လက္ရိွ ျဖစ္ပ်က္ေနတာ ကို ျပပါတယ္။ ဘာလီရဲ႕ ေနရာ ေဒသ အစုံ ကလူေတြကို ဖုန္းဆက္ၿပီး တိုက္ရိုက္ ေမးျမန္း ခ်က္ေတြကို ထုတ္လႊင့္ပါတယ္။ ဘယ္ေနရာေတြမွာ ဘာျဖစ္ေနတယ္ ဆိုတာ တီဗြီသတင္း ၾကည့္ေနရင္းနဲ႕ သိလို႕ စိတ္မပူေတာ့ ပါဘူး။ ဘာမွ မသိရတာ သာ ေၾကာက္စရာ မလား။<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-g4wwp788yc0/TpkD_2RKyhI/AAAAAAAABzs/tW4nmkHygP4/s1600/dewaruci.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 391px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-g4wwp788yc0/TpkD_2RKyhI/AAAAAAAABzs/tW4nmkHygP4/s400/dewaruci.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5663562401829276178" border="0" /></a><br /><br />ႏိုင္ငံတကာ သတင္းဌာနေတြ ကလဲ ေနရာ အႏွံ႕ က ႏိုင္ငံတကာ ခရီးသြားဧည့္သည္ ေတြကို အင္တာဗ်ဴးၿပီး တိုက္ရိုက္ ထုတ္လႊင့္ၾကပါတယ္။ အင္ဒိုနီးရွား အစိုးရ ငလ်င္သတိေပး ဌာနကေန လုံး၀ စိုးရိမ္စရာ မရွိတဲ့ အေျခ အေနမ်ိဳးထုတ္လႊင့္ ၿပီးတဲ့ အခါမွ အားလုံး စိတ္ခ်လက္ခ် ေနႏိုင္ပါေတာ့တယ္။ အိမ္နီးခ်င္း ဘာလီ လူမ်ိဳးကေတာ့ ဘာလီကၽြန္းကို နတ္ေဒ၀တာ ေတြ အၿမဲေစာင့္ေရွာက္တဲ့ အတြက္ သဘာ၀ေဘး အႏၱာရယ္ေတြက ေန ကင္းလြတ္ေနတယ္ ဆိုပါတယ္။ ဘူမိေဗဒပညာရွင္ေတြအဆို အရ ဂ်ာဗားကၽြန္းမႀကီး နဲ႕ ဆက္စပ္မွု မရွိတဲ့ ဘာလီကၽြန္းဟာ ငလ်င္အႏၱာရယ္ ျဖစ္ႏိုင္ေျခ ဟာ တျခားကၽြန္းမ်ား နဲ႕ တန္းတူမဟုတ္သည့္ တိုင္ ကြာျခားခ်က္ သိပ္မရွိလွဘူးလို္႕ ဆိုပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အင္ဒိုနီးရွား မွာငလ်င္နဲ႕ ဆူနာမီလို သဘာ၀ေဘးအႏၱာရယ္ ႀကံဳတိုင္း အစိုးရအရာရွိႀကီးေတြ နဲ႕ ပညာရွင္ေတြ ဘာလီကၽြန္း ဘာေၾကာင့္ ကြက္ကြက္ ေလး က်န္ေနခဲ့တယ္ ဆိုတာ တအံ့တၾသ ေဆြးေႏြးၾကရတယ္ လို႕ ေျပာစမတ္တြင္ပါတယ္။<br /><br />ဒါေၾကာင့္လဲ ဘာလီ ကို နတ္ေဒ၀တာေတြ ေစာင့္ ေရွာက္ထားတဲ့ မီးလွ်ံစက္ကြင္း ထဲက ကၽြန္းလို႕ "The Blessed Island of The Ring of Fire"လူေတြေျပာၾက တင္စားၾကရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ။<br /><br /><br />ဆက္စပ္ဖတ္စရာ။ ။ <a href="http://anasiantouroperator.blogspot.com/2011/02/blog-post.html">မီးလွ်ံႏိုင္ငံ</a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4431441755492458808-4704672370423198222?l=anasiantouroperator.blogspot.com' alt='' /></div>An Asian Tour Operatorhttp://www.blogger.com/profile/10632235174849258329noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-4431441755492458808.post-55811000945467765252011-09-29T15:41:00.003+08:002011-12-26T17:31:32.229+08:00<div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;"> <a href="http://anasiantouroperator.blogspot.com/2011/06/blog-post.html">အပိုင္း (၁)</a> ၏အဆက္<br /><br /><span style="font-weight: bold;">အပိုင္း (၂) အတြက္ အမွာ</span><br /><br />ဘာလီ ကၽြန္းမွာ ေနထုိင္စဥ္ အတြင္း ဘာလီကၽြန္းသူကၽြန္းသားေတြရဲ႕ လူေနမွူစံနစ္၊ ကိုးကြယ္ရာဘာသာ၊ ယုံၾကည္မွု႕၊ စာေပႏွင့္ အႏုသုခုမ၊ ဓေလ့ထုံးတမ္း အစဥ္ အလာေတြကို ေလ့လာမိတဲ့ အခါ အင္မတန္ထူးျခား တဲ့ အတြက္ မွတ္စုထုတ္ၿပီး တတ္ႏိုင္သေလာက္ေရးမယ္ ဆိုၿပီးႀကံစည္ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ေရးတဲ့ အခါမွာ လဲ အေၾကာင္းအရာလဲ စုံရမယ္၊ တတ္ႏိုင္သေလာက္လဲ ျပည့္စုံရမယ္ဆိုေပမယ့္ တကယ္တမ္း ေရးရရင္ ေသခ်ာ သုေတသနလုပ္ ေရးရမွာျဖစ္ၿပီး မႏုႆေဗဒ ဆိုင္ရာက်မ္းတစ္ေစာင္ လို အခ်က္အလက္ အေသးစိပ္ေတြနဲ႕ ပဲ ျပည့္ႏွက္ေနမွာျဖစ္ၿပီး အဲဒီအခ်က္ အလက္ေတြ စုေဆာင္းဖို႕ က ႏွစ္အေတာ္ၾကာ အခ်ိန္ေပးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ သေဘာအရ အင္မတန္ရွုပ္ေထြးလွတဲ့ လက္ရွိအလုပ္ နဲ႕ မိသားစု အေရးကိစၥေတြ ထမ္းေဆာင္ေနရတဲ့ က်ေနာ့္လို ပုဂၢိဳလ္ မ်ိဳး မွာ အဲဒီလိုမ်ိဳး အားထုတ္ဖို႕ စြမ္းအား အင္မတန္နည္း လြန္းတာ လဲ ကိုယ့္ဖာသာ နားလည္ထားပါတယ္။ သို႕ပါေသာ္လည္း ေရးခ်င္တဲ့ စိတ္က အသာစီးရတဲ့ အတြက္ အနည္းဆုံးေတာ့ အားလုံးလဲၿခံဳမိေအာင္ မိတ္ဆက္ သေဘာမ်ိဳး အေၾကာင္းအရာ ေပါင္းစုံ ပါေအာင္ေရးမယ္ ဆိုၿပီး ေရးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ စ ၿပီးေရးမိတဲ့ အခါက် မွ အင္မတန္ က်ယ္ျပန္႕ၿပီး အင္မတန္ရွုပ္ေထြး ၿပီးဆင္တူရိုးမွား ဓေလ့ထုံးစံေတြနဲ႕ မူကြဲ ေတြ က ကၽြန္းတစ္ကၽြန္းတည္းေပၚမွာ ျဖစ္ေပမယ့္ ေနရာေဒသ နဲ႕ <span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >မတူေသာလူတန္းစား မ်ား (Caste System)</span> အေပၚမူတည္ ၿပီး ကြဲျပား ေနေသးတာ သိရျပန္ပါတယ္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ဘာလီရိုးရာ ေနအိမ္</span> (Kuren)<br /><br />ဘာလီက ရိုးရာအိမ္ေတြအေၾကာင္း ေျပာမယ္ဆိုရင္ ဗိသုကာ ရွု႕ေထာင့္ ကေနေလ့လာစရာ အနည္းဆုံး (အနည္းဆုံး) သုံးမ်ိဳး ရွိပါတယ္။ ပထမတစ္မ်ိဳးကေတာ့ ၿခံ သို႕မဟုတ္ အိမ္၀ိုင္းထဲမွာ အေဆာက္အအုံ ေလး လုံး နဲ႕ မိသားစု ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္မ်ား ေနရာ မွ်သာျဖစ္ပါတယ္။ ဒုတိယတစ္မ်ိဳးက ေတာ့ အိမ္၀ိုင္းထဲ မွာ အိမ္တစ္လုံး တည္း ေဆာက္ထားတဲ့ အိမ္မ်ိဳး ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တခါတရံ မီးဖိုေဆာင္ ကို သီးသန္႕ အိမ္ေဘး မွာ ေဆာက္ထားတတ္ပါေသးတယ္။ တတိယ တစ္မ်ိဳးကေတာ့ စုေပါင္းအိမ္ (Housing Complex) ျဖစ္ပါတယ္။ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမ၊ ဦးေလးအေဒၚ စသည္ျဖင့္ မတူတဲ့ အိမ္ေထာင္စု ေတြ စုေပါင္း ေနထိုင္ရာ အိမ္တန္းရွည္ ႏွစ္ခု ဟာ ၿခံ သို႕ မဟုတ္ အိမ္၀ိုင္းရဲ႕ ဘယ္ႏွင့္ ညာ တစ္ဘက္တစ္ခ်က္ မွာ ေဆာက္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္မွ နံရံတစ္ခု ကာ ၿပီး ဂိတ္တံခါး (angkul-angkul) တစ္ခုနဲ႕ တံဆာဆင္ပါတယ္။<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-T6eFt7hW-qo/ToKdGEVVJNI/AAAAAAAABzA/2JaMSbOBafU/s1600/gate61.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 298px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-T6eFt7hW-qo/ToKdGEVVJNI/AAAAAAAABzA/2JaMSbOBafU/s400/gate61.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657256809498748114" border="0" /></a><a href="http://tropicalbaliproperty.wordpress.com/2010/04/26/angkul-angkul-the-balinese-traditional-entrance-gate/gate6-2/">ဂိတ္တံခါး (angkul-angkul)<br /></a></div><br />အေျခခံအားျဖင့္ အဆိုပါ အေဆာက္အအုံ မ်ားဟာ ေျမျပန္႕ လြင္ျပင္မ်ား မွာ အေဆာက္မ်ား ေပမယ့္ ေတာင္ေစာင္းေတြ၊ ဆင္ေျခေလွ်ာ ေတြမ်ားတဲ့ဘာလီကၽြန္း အလယ္ ပိုင္းမွာ ဆိုရင္ေတာ့ အနည္းငယ္ ကြဲ ျပားပါေသးတယ္။ ဘာလီကၽြန္း ကအိမ္အမ်ားစု ေျမစိုက္အိမ္ေတြ ျဖစ္ေနတဲ့ အေၾကာင္း ကေတာ့ တျခား အင္ဒိုနီးရွားမွာ ရွိတဲ့ ဘာတက္၊ ဒါယက္ခ္၊ ထရိုဂ်ာ၊ မကၠဆာ စတဲ့ ေျခတံရွည္ အိမ္ေဆာက္ေလ့ရွိတဲ့ လူမ်ိဳးစုေတြလို ေတာရိုင္းတိရိ စာၦန္ ေတြရဲ႕ ရန္ကေၾကာက္စရာ မလို၊ ကာကြယ္ဖို႕ မလိုတဲ့ အျပင္၊ ေခ်ာင္း ေျမာင္း ေတြကေန ေရလွ်ံၿပီး အိမ္ေတြထဲ ကိုေရ၀င္တာ မ်ိဳးေတြ မရွိလို႕ ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္တန္းက်ေတာ့ ဘာလီ လူမ်ိဳးေတြရဲ႕ အိမ္ေတြဟာ ေတာရိုင္း တိရိစာၦန္ေတြနဲ႕ သဘာ၀ ရဲ႕ ေဘးအႏၱရာယ္ ကို ကာကြယ္ဖို႕ထက္ နာမည္ဆိုးနဲ႕ ေက်ာ္ၾကားတဲ့ ဆူလာ၀စီ (Sulawasi)၊ မဒုရ (Maduras)၊ ကလီမင္တန္ (Kalimentan @ Indonesia Borneo) စတဲ့ ကၽြန္းသား ေတြရဲ႕ ေအာက္လမ္းေမွာ္ ပညာေတြနဲ႕ ျပဳစားျခင္းေတြကို ကာကြယ္ ဖို႕ တန္ျပန္အထက္လမ္း အစီအရင္ ေတြထည့္သြင္းေဆာက္လုပ္ေလ့ရွိပါတယ္။<br /><br />ဘာလီ လူမ်ိဳးေတြရဲ႕ အိမ္တစ္အိမ္ ဟာ ဟိႏၵဴ နဲ႕ ဗုဒၶဘာသာ အယူအဆ အရ စၾကာ၀ဠာရဲ႕ အေျခခံ ဖြဲ႕စည္းမွု႕ ဓါတ္ႀကီးေလးပါး (ေရ၊ေျမ၊ေလ၊မီး) အျပင္ ေျမတည္ေနရာ၊ ဘုရားေက်ာင္း၊ သင္းခ်ိဳင္းေျမ၊ ေဆြမ်ိဳးအသိုင္းအ၀ိုင္း နဲ႕ လူမွု႕ အဖြဲ႕ အစည္း (Banjar)* စသည္တို႕ နဲ႕ အကြက္ညီယက္ေဖာက္ ဆက္ႏြယ္ေနေလ့ရွိပါတယ္။ အိမ္တစ္အိမ္ ရဲ႕ ဗိသုကာ အေဆက္အအုံ ဒီဇိုင္းလက္ရာ မ်ား ကို မခ်ဥ္းကပ္ မွီ အဆိုပါ ဓါတ္ သေဘာေတြ ဟာ ေဆာက္လုပ္မယ့္ အိမ္ရဲ႕ သေဘာသဘာ၀ သြင္ျပင္ လကၡဏာမ်ား ျဖစ္လာေစပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ အိမ္ရဲ႕ အေနအထား နဲ႕ ဦးတည္ မ်က္ႏွာလွည့္ တဲ့ အရပ္ တို႕ ဟာ အလြန္အေရးပါ ပါတယ္။ အႏွစ္ခ်ဳပ္ အားျဖင့္ အခ်က္ ႏွစ္ ခ်က္ ကို အထူးအေလးေပး စဥ္းစား ပါတယ္။<br /><br />၁။ ေလွဦးတိုက္၊ လွည္းဦးတိုက္ (tumbak runrung) ကို ေရွာင္ၿပီး ေဆာက္ေလ့ရွိပါတယ္။ လမ္း က အိမ္ကို လာဆုံေနတာ မ်ိဳး ဆိုရင္ လမ္းကို အိမ္က ပိတ္ေနသလို မ်ိဳး ျဖစ္ၿပီး မျမင္ရတဲ့ ပရေလာကသားေတြ အိမ္အတြင္းကို ၀င္ႏိုင္ လို႕ ခိုက္ တယ္လို႕ ယုံၾကည္ၾကပါတယ္။ အကယ္၍ မျဖစ္မေန ေဆာက္ရေတာ့မယ္ ဆိုရင္ ဘုရားေက်ာင္း ေဆာင္ ခပ္ေသးေသးတစ္ခု လမ္းဦးတိုက္ မွာ လမ္းကို မ်က္ႏွာမူၿပီး ေဆာက္လို္က္ပါတယ္။ ပန္း၊ အုန္းရြက္ စတာ တို႕ နဲ႕ ပူေဇာ္ေလ့ရွိၿပီး မျမင္အပ္တဲ့ နာမ္ေလာကသား ေတြ ကို တားဆီးပါတယ္။ လမ္းႏွစ္သြယ္ရဲ႕ ၾကားထိပ္တည့္တည္ ကြင္းျပင္ဘက္ ကို မ်က္ႏွာ မူေနရင္ေတာ့ ေနဆာလွုံ ေနတဲ့ပင့္ကူ (Celedu Nginyah) ဆိုၿပီး ေရွာင္ပါတယ္။ အကယ္၍ မျဖစ္မေန ေဆာက္ရမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ ကေလးကို ကြင္းျပင္ဘက္ မ်က္ႏွာမူၿပီး ေဆာက္ပါတယ္။ အိမ္သစ္ တစ္လုံး နဲ႕ မိသားစု အိမ္တစ္လုံးၾကား မွာ ေဆြမေတာ္ မ်ိဳးမစပ္ ေဆာက္ၿပီး ေန႕ေလ့ မရွိပါဘူး။ (Ngapit) လို႕ ေခၚၿပီး ေရွာင္ရပါတယ္။ လမ္းရဲ႕ ေဘးကြက္လပ္ ညာဘက္ေဘးမွာ နဲ႕ လမ္းရဲ႕ တျခားတစ္ဘက္မွာ ေဆြမ်ိဳးေတာ္ သူရွိရင္ လဲ ေရွာင္ရပါတယ္။ လမ္းကိုင္တယ္ (Negen Jalan) လို႕ ေခၚၿပီး မေဆာက္ၾကပါဘူး။<br /><br />၂။ ရပ္ရြာ အေရးကိစၥေတြအတြက္ စည္းေ၀းတိုင္ပင္ရာ ခန္းမ (ဓမၼာရုံ လိုမ်ိဳး) ရဲ႕ ေျမာက္ဘက္နဲ႕ အေရွ႕ဘက္ တည့္တည့္ ေတြမွာလဲ ေဆာက္ေလ့မရွိပါဘူး။ အဓိက အေရးပါတဲ့ အခ်က္က ေတာင္ေတြဘက္ ကို ဦးတည္ တာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင္ ဘာလီကၽြန္းရဲ႕ ေတာင္ဘက္ နဲ႕ ေျမာက္ဘက္ မွာ ေနတဲ့ သူေတြဟာ ဦးတည္ရာ မတူ ပဲ (တနည္းအားျဖင့္) ဆန္႕ က်င္ဘက္ ေတြျဖစ္ေနတတ္ပါေသးတယ္။ ဘာလီကၽြန္း ေျမာက္ပိုင္းမွာေနတဲ့ သူေတြ အတြက္ ေျမာက္အရပ္ဟာ ေတာင္တန္း ေတြကိုညႊန္းဆိုတာ ျဖစ္ၿပီး၊ ေတာင္အရပ္ဟာ ပင္လယ္ကိုညႊန္းဆိုတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ေျမာက္ပိုင္းမွာ ေနတဲ့ သူေတြအတြက္ ေျမာက္အရပ္ဟာ (တကယ္ေတာ့) ေတာင္ အရပ္ျဖစ္ေနၿပီး၊ ေတာင္ အရပ္ဟာ (အမွန္တကယ္အားျဖင့္) ေျမာက္ အရပ္ျဖစ္ပါတယ္။ အသစ္ေဆာက္မယ့္ အိမ္ရဲ႕ မ်က္ႏွာမူ ရာအရပ္နဲ႕ ဆက္စပ္မွုူကေတာ့ ေတာင္တန္း ေတြတင္ မကပဲ ဘုရားေက်ာင္း၊ ျမစ္ဖ်ားပိုင္း၊ ျမစ္ကမ္းပါး၊ ပင္လယ္ ကမ္းေျခ၊ ေရကန္နေဘး ဒါ့အျပင္ အထြတ္အျမတ္ထား ရာ ေျမေနရာ စတာ ေတြကို ထည့္သြင္းတြက္ခ်က္ရပါေသးတယ္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ဘာလီ အိမ္တစ္လုံး ၏ သြင္ျပင္လကၡဏာ</span><br />အစဥ္အလာအားျဖင့္ အိမ္တစ္လုံး ကို ၿခံ၀န္းခတ္ထားရပါတယ္။ အိမ္ၿခံ၀န္း ကို အုတ္စည္းရိုး သို႕မဟုတ္ ကြန္ကရိ၊ ေက်ာက္တုံး စသည္ျဖင့္ တို႕ နဲ႕ ခတ္တာ ကို ကာရန္ (Karang) လို႕ ေခၚၿပီး၊ ပုဏၰရိတ္၊ ဆူးၿခံဳ၊ ပန္းပင္ စတာေတြနဲ႕ သဘာ၀အတိုင္းကာရံတာ ကိုေတာ့ ပန္ရန္းကာ (Penyengkar) လို႕ ေခၚပါတယ္။ အိမ္တစ္အိမ္ အတြက္ ၿခံစည္းရိုး ဟာ ယၾတာ၊မာၾတာ စတဲ့ ဟိႏၵဴ အေတြးအေခၚမ်ား နဲ႕ ဆက္စပ္ေနေလ့ရွိၿပီး အလြန္ အေရးပါပါတယ္။ အိမ္တစ္အိမ္ ရဲ႕ အ၀င္၀ ဟာ ဂိတ္တံခါး (Angkul-angkul) ျဖစ္ၿပီး ရြာလမ္းမ ကိုတိုက္ရိုက္ ထြက္ေပါက္ ပဲျဖစ္ပါတယ္။ အေသးစိပ္ ေလ့လာသင့္တာ ကေတာ့ ဘာလီစုေပါင္းအိမ္ယာ (Balinese Compound House) ပဲျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ စုေပါင္းအိမ္ယာ ရဲ႕ ဖြဲ႕စည္းပုံနဲ႕ သြင္ျပင္လကၡဏာ ကလဲ လူတန္းစား (Caste System)အလိုက္ ပုဏၰား၊ အုပ္ခ်ဳပ္သူ၊ မူးမတ္စစ္သူႀကီး၊ ကုန္သည္၊ လယ္သမား တံငါ စသည္ အေပၚမူတည္ ၿပီးလဲ မ်ားစြာ ကြဲျပားျပန္ပါေသးတယ္။<br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-E90NKH6idHc/ToQJ2v8KupI/AAAAAAAABzI/zCewSwHQ0Is/s1600/compound_pic1.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 248px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-E90NKH6idHc/ToQJ2v8KupI/AAAAAAAABzI/zCewSwHQ0Is/s400/compound_pic1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657657868070599314" border="0" /></a><a href="http://www.balibudaya.net/compound.html">ဘာလီစုေပါင္းအိမ္ယာ<br /></a></div><br />အရိုးရွင္းဆုံး အိမ္တစ္ေဆာင္ အတြက္ ေအာက္ပါ အစိတ္ အပိုင္း မ်ား ပါ၀င္ပါတယ္။<br /><br />၁။ အ၀င္၀ ဂိတ္တံခါး (Angkul-angkul)<br />၂။ မီးဖိုေဆာင္ (Pawon)<br />၃။ စပါးက်ီ၊ စတို (Jineng)<br />၄။ အိမ္ေထာင္ဦးစီး အိမ္ခန္း (Bale Dauh or Bale Loji) အေနာက္ ဖက္မွာ ေဆာက္ပါတယ္။<br />၅။ ဇရပ္ေဆာင္ (Bale Dangin) မိသားစု၀င္မ်ား ဘာသာေရးပြဲမ်ားက်င္းပရာ၊ ဆုေတာင္ပထၳနာျပဳရာ ေနရာ<br />၆။ အိမ္ေထာင္ ၏ အသက္အႀကီးဆုံး မိသားစု၀င္ အိမ္ခန္း (Gedong or Meten) ဒါမွမဟုတ္ အဖိုးတန္ပစၥည္း မ်ား သိမ္းတဲ့ေနရာ အျဖစ္သုံးပါတယ္။<br />၇။ မိသားစု ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ (Sanggah or Merajan) အနည္းဆုံး ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ေျခာက္ခု ရွိပါတယ္။<br />၈။ အိမ္ေရွ႕ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ (Pengijeng karang) ၿခံအျပင္မွာ ေဆာက္ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-RdAHncL7jeI/ToQdIemzBKI/AAAAAAAABzY/LCtB-euxob8/s1600/CIMG0933.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-RdAHncL7jeI/ToQdIemzBKI/AAAAAAAABzY/LCtB-euxob8/s400/CIMG0933.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657679063376135330" border="0" /></a><span style="color: rgb(51, 51, 255);">မိသားစုဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ (Sanggah or Merajan)</span> <span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဂါလူဂန္ပြဲေတာ္ေန႕ by AATO</span><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-Jkae8rQof14/ToQfTULYZFI/AAAAAAAABzg/nFWSrPIq7jo/s1600/CIMG0935.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-Jkae8rQof14/ToQfTULYZFI/AAAAAAAABzg/nFWSrPIq7jo/s400/CIMG0935.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657681448578606162" border="0" /></a><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဇရပ္ေဆာင္ (Bale Dangin) </span><span style="color: rgb(51, 51, 255);">by AATO</span></div><br />ဘာလီရိုးရာ အိမ္တစ္ေဆာင္ အေၾကာင္း ေျပာရင္ အနည္းဆုံး မိသားစု ဘုရားေက်ာင္း အေၾကာင္းထည့္ ေျပာရမွာပါ။ အိမ္ေထာင္စု တစ္ခုအတြက္ လြန္ေလၾကကုန္ေသာ မိဘဘိုးဘြား ေတြရဲ႕၀ိဥာဏ္ ေတြကလည္း ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ရာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္က အိမ္ေဆာက္ရာေျမေနရာရွိ ေျမေစာင့္ဘူမိနတ္ကို လည္း အေလးအနက္ထား ပသရပါတယ္။ သို႕ပါေသာ္လည္း ဟိႏၵဴ နတ္ဘုရား မ်ား ကိုပါအဓိကထား ကိုးကြားရာ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ အိမ္ေထာင္စု အသစ္ တစ္ခုဆိုရင္ အနည္းဆုံး ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ ေျခာက္ခု ရွိရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေနလာတဲ့ မိသားစုႀကီး ဆိုလွ်င္ေတာ့ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ ဧရိယာ (Sanggah or Merajan) အတြင္းမ်ား ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ေတြ အမ်ားႀကီး ေတြ႕ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ အဆိုပါ မိသားစု ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ မ်ားဟာလဲ မတူညီတဲ့ လူတန္းစား အလိုက္ကြဲျပားဦးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ သိုပါေသာ္လည္း ဒန္ပါဆာ (Denparsa) လို လူဦးေရထူထပ္ၿပီး အိမ္ေျခသိပ္သည္း တဲ့ ဘာလီကၽြန္းရဲ႕ ၿမိဳ႕ေတာ္မွာ ေတာ့ အိမ္ေတြမွာ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ ႏွစ္ခုသာ ထည့္သြင္းေဆာက္လုပ္ႏိုင္ၾကပါတယ္။ ၿခံအျပည့္ အေဆာက္ အအုံေဆာက္လိုက္ရတဲ့ အေျခအေနမ်ိဳးဆိုလွ်င္ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ ကို အေပၚထပ္မွာသာ ေဆာက္လုပ္ရတာျဖစ္ပါတယ္။ အထက္ပါဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ ႏွစ္ခုကို ေတာ့ ပထမသန နဲ႕ တုဂု (Padmasana and Tugu) လို႕ ေခၚပါတယ္။<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">၀န္ခံခ်က္။ </span> ။ ဘာလီရိုးရာ အိမ္အေၾကာင္း ကိုေရးရာ မွာ ေဆာက္လုပ္ပုံ (ဗိသုကာနည္းပညာဆိုင္ရာမ်ား)၊ အသုံးျပဳသည့္ ကိရိယာမ်ား၊ ပႏၷက္တင္ အခန္းအနား၊ ထုတ္၊ေယာက္၊ ဒိုင္း၊ ျမား၊ ေခါင္၊ အမိုး၊ ဦးစြန္း၊ တံစက္ၿမိတ္၊ ေဆာက္လုပ္စဥ္မွာ ရြတ္ဖတ္သရစၹ်ယ္ရသည့္ ဂါထာ၊ မႏၱန္၊ စသည္ စသည္တို႕ ကို အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳး ေၾကာင့္ မပါ၀င္ႏိုင္ပါ။ လိုအပ္၍ အေသးစိပ္ သိလိုပါက ဆက္သြယ္ႏိုင္ပါသည္။<br /><br /><br /><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">အပိုင္း (၃)* ဘာလီရိုးရာ ေက်းလက္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနဲ႕လူမွု႕အဖြဲ႕ အစည္း (Banjar) အေၾကာင္း ဆက္ရန္</span><br /><br /><br />Ref:<br />- Balinese House by I Made Terima 2002<br /><span style="font-size:85%;">Original Bibliography</span> <ul><li><span style="font-size:85%;">Ardana, I Gusti Gede : Pengertian Pura di Bali, Universitas Udayana, Denpasar 1979</span></li><li><span style="font-size:85%;">Bagus, I Gusti Ngurah : Sistem Pola Menetap Masyarakat Bali, Universitas Udayana, Denpasar Printed by Fakultas Sastra University of Udayana, no date</span></li><li><span style="font-size:85%;">I.H.D ( Institute Hindu Dharma ) : Kumpulan Hasil Penelitian Sejarah Pura, Diperbanyak untukkepentingan Intern Mahasiswa Institute Hindu Dharma, Denpasar, no date</span></li><li><span style="font-size:85%;">Swellengrebel : Patterns of Cosmic Order, dalam Bali Studies, Life, Thoughts, and Rituals,The Hague - Bandung, 1960</span></li><li><span style="font-size:85%;">Soebandi, I Ketut : Pura Kawitan/Padharman dan Penyungsungan Jagat, Indo Press, 1981</span></li></ul>- http://www.balibudaya.net/compound.html<br />- ကိုယ္တိုင္ ေမးျမန္းသုေတသန ျပဳျခင္း မွတ္စု<br /><br /></div><span id="fullpost"><div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;"> ဒုတိယပိုင္း ေဖ်ာက္ထားမည္႕စာ </div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4431441755492458808-5581100094546776525?l=anasiantouroperator.blogspot.com' alt='' /></div>An Asian Tour Operatorhttp://www.blogger.com/profile/10632235174849258329noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-4431441755492458808.post-25042244781397346382011-09-23T10:40:00.003+08:002011-09-23T10:51:03.629+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-F_oZxe3Aoaw/Tnvy10AE-NI/AAAAAAAAByw/mtu9uAVaMGE/s1600/no%2Bdam.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 318px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-F_oZxe3Aoaw/Tnvy10AE-NI/AAAAAAAAByw/mtu9uAVaMGE/s400/no%2Bdam.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5655380763399747794" border="0" /></a><br /><div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-size:180%;" ><span style="font-style: italic;">ဧရာ၀တီ</span> ျမစ္ဆုံဆည္ စီမံကိန္းကို အၾကြင္းမဲ့ ကန္႕ကြက္ပါသည္</span><br /></div><br /></div><span id="fullpost"><div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;"> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-7Vj0oMj5fWg/TnvzX1dqcBI/AAAAAAAABy4/PAwIhcHvCxE/s1600/save-IR-300x200.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 339px; height: 226px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-7Vj0oMj5fWg/TnvzX1dqcBI/AAAAAAAABy4/PAwIhcHvCxE/s400/save-IR-300x200.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5655381347907825682" border="0" /></a><br /><span class="st"><span class="f"> </span></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-size:180%;" ><span class="st">Save <em>Irrawaddy</em>, <em>No Dam</em> on Burma's Vital River</span></span><br /></div></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4431441755492458808-2504224478139734638?l=anasiantouroperator.blogspot.com' alt='' /></div>An Asian Tour Operatorhttp://www.blogger.com/profile/10632235174849258329noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-4431441755492458808.post-1938510718157133792011-08-30T14:44:00.007+08:002011-09-01T14:44:21.420+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-XPVVy6-MdnE/Tl8m36KJ-iI/AAAAAAAAByY/iKbllVvBC3s/s1600/warning_sign%2Bcopy%25282%2529.gif"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 257px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-XPVVy6-MdnE/Tl8m36KJ-iI/AAAAAAAAByY/iKbllVvBC3s/s400/warning_sign%2Bcopy%25282%2529.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5647275199692405282" border="0" /></a> <br /><div style="text-align: justify;font-family:Zawgyi-One;"><span id="fullpost"><div style="text-align: justify;font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold;">ေလာေလာဆယ္</span> <br />ဒီအေတာအတြင္းမွာ အလုပ္ အရမ္းရွုပ္တယ္။ အလုပ္တစ္ခုထဲ ကို ပဲၿပီးျပတ္ေအာင္လုပ္ေနရတာ မ်ိဳးလဲ မဟုတ္ဘူး။ အလုပ္တခုမၿပီးခင္ ထပ္ခါထပ္ခါ ေပၚလာတဲ့ အလုပ္ေတြကို ရွင္းေနရတယ္။ အဲဒီအလုပ္ ဆိုတာေတြကလဲ ပေရာဂ်က္ေသးေသးေလးေတြလိုမ်ိဳး၊ ပရိုပိုဆယ္ ေတြျပင္ဆင္ရတဲ့ ကိစၥ။ ပရိုပိုဆယ္ တစ္ခု၊ ပေရာဂ်က္ တစ္ခုက ဘေလာက္ပို႕စ္ တစ္ခုေရးေရးေနရသလိုမ်ိဳး ျပင္ဆင္ရတယ္။ ရွာေဖြရတယ္။ ျပဳစုရတယ္။ ေလ့လာရတယ္။ ေနာက္အားလုံးစုံၿပီဆိုမွ ဆက္စပ္ရာ ပုံကေလးေတြ၊ ဇယားကေလးေတြ၊ ဂရပ္ကေလးေတြနဲ႕ ျဖည့္ၿပီး စာလုံးေဖာင့္၊ အေရာင္ကမွ အစ ဆြဲေဆာင္မွဳ႕ ရွိေအာင္ ျပင္ဆင္ရတာ ဆိုေတာ့ တစ္ခုၿပီးေျမာက္ဖို႕ က မနည္းလုံးပန္းရတယ္။ တာ၀န္လဲႀကီးတယ္။ အဓိက က အျမတ္ရေစဖို႕ (profitability) နဲ႕ ယွဥ္ၿပိဳင္တဲ့ အခါမွာ သာေနဖို႕ (competitive advantage) ပဲ။ အဲဒီအထဲ မွာ အမ်ားနဲ႕ ယွဥ္ရမယ့္ (Bid) ဆိုတာလိုမ်ိဳး ကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း သိလာရရင္ ပိုတာ၀န္ႀကီးတယ္။ ပရိုပိုဆယ္ အားလုံးထဲမွာ ကိုယ္တင္ထားတဲ့ ပရိုပိုဆယ္က သိသာထင္ရွားၿပီး အားလုံးထက္ "သာ" ေနတာမ်ိဳး ပဲျဖစ္ခ်င္တယ္။ အဲဒီေတာ့ သူမ်ားထက္ ပိုအားထုတ္ရတယ္။ ပုိၿပီး ျပည့္စုံေအာင္၊ ရွင္းလင္းေအာင္ ျပင္ဆင္ထားရတယ္။ ပရိုပိုဆယ္ တစ္ခုေလာက္မ်ား ၿပီးလို႕ စိတ္တိုင္းက် သြားၿပီဆိုရင္လဲ <span><span id="fullpost">ကိုယ့္ဖာသာတစိမ့္စိမ့္ ၾကည့္လို႕ မ၀၊ ဖတ္လို႕ မ၀ျဖစ္ေနတတ္္။ ေက်နပ္ေနတာမ်ိဳး။ အဲဒီလို စိတ္တိုင္းက် ေသခ်ာခ်ိန္ၿပီး "လႊတ္" လိုက္တဲ့ က်ည္ဆံကေတာ့ ပစ္မွတ္ ကို "တန္းခနဲ" မွန္တာ မ်ားတယ္။ <br /> <br />ဒါေပမယ့္ ဒီတေလာ အဲဒါမ်ိဳး ေတြ ဆက္တိုက္ ဆိုသလို လုပ္ေနရတယ္။ အားလုံး တစ္ကိုယ္ေတာ္လုပ္ ၿပီး (one man show) နဲ႕ လဲ ၿပီးတာမ်ိဳးမဟုတ္ဘူး။ ျပည့္ျပည့္စုံစုံ လုပ္ၿပီး အိုင္ဒီယာ နဲ႕ တစ္ကြ အစည္းအေ၀း မွာ လူႀကီးေတြနဲ႕ တိုင္ပင္ရတယ္။ ကုိယ့္အိုင္ဒီယာက ဘယ္လို၊ ဘာေၾကာင့္ ဆိုတာမ်ိဳးကို ရွင္းျပရတယ္။ အဲဒီမွာ ကိုယ္နဲ႕ လူႀကီးေတြနဲ႕ အိုင္ဒီယာ မတူရင္ "သြားေရာ"။ ကိုယ္က ကိုယ့္စိတ္ကူးနဲ႕ အေတြ႕ အႀကံဳနဲ႕ အျမင္နဲ႕ လုပ္ခ်င္ရာ၊ လုပ္သင့္ရာ ကို ရာႏွဳန္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား လုပ္ထားရင္ အဲဒါ ဘာေၾကာင့္ ဘယ္လို ဆိုတာ သူတို႕ လက္ခံႏိုင္ေအာင္ ရွင္းျပေနရတာ ကိုက ဒီအလုပ္ရဲ႕ အစိတ္အပိုင္းလို ျဖစ္ေနတာ။ အႏွစ္ခ်ဳပ္ရ ရင္ စိတ္ေရာ လူေရာ မအား မလပ္ျဖစ္ေနရတဲ့ ကာလ ပါပဲ။ ထို႕ေၾကာင့္ ဘေလာက္ ပို႕စ္ အသစ္မတင္ႏိုင္ေသး တာျဖစ္၏။ <br /> <br /></span></span><div style="text-align: center;"><span><span id="fullpost">***</span></span> <br /></div><span><span id="fullpost"><span style="font-weight: bold;">ဘေလာက္ေဒး အတြက္ အမွတ္တရ တဂ္ (Tag) </span> <br />ဒါေပမယ့္ တေန႕ က ကိုေအာင္ (ပ်ဳႏိုင္ငံ) ေရးတဲ့ ဘေလာက္ေဒး အတြက္ အမွတ္တရ မွာ ကို္ယ့္ ကို Tag ထားတာရယ္၊ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">မေလး အိမ့္ခ်မ္းေျမ့</span>ရဲ႕ ဘေလာက္ေန႕ အတြက္အမွတ္တရေလးမ်ား၊ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">မၿဖိဳး </span>ေရးတဲ့ ဘေလာ့ေဒးမွာ ရယ္ရယ္ေမာေမာ၊ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဆရာကိုဟန္ၾကည္ </span>ရဲ႕ ဘေလာက္ေဒး၊ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">ကိုညီလင္းသစ္ </span>ရဲ႕ Blay Dog အမွတ္တရ စသည္ျဖင့္ စသည္ျဖင့္ ဘေလာက္ ေန႕ အမွတ္တရ အေတြ႕ အႀကံဳေလးေတြ ေပ်ာ္စရာ ၿပံဳးစရာ ၊ ခ်စ္ခင္ႏွစ္လို ဖြယ္ရာေလးေတြ ဖတ္ရေတာ့ မျဖစ္မေနေရး ခ်င္တဲ့ စိတ္ရဲ႕ တြန္းအား ေၾကာင့္ အခ်ိန္မီွ ေရးျဖစ္ပါတယ္။ အမွတ္တရ တဂ္ တဲ့ <span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">ကိုေအာင္ (ပ်ဴႏိုင္ငံ)</span> ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ <br /> <br />လြန္ခဲ့ တ့ဲ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္မွာ အားကစားဂ်ာနယ္ တစ္ခုမွာ အြန္လိုင္းအယ္ဒီတာ လုပ္တဲ့ လူငယ္တစ္ေယာက္ ကစၿပီး မိတ္ဆက္ေပးလို႕ BLOG ဆိုတာကို သိလာရပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက လဲ blog ဆိုတာ free website လို႕ပဲ လြဲမွားစြာ မွတ္သားမိခဲ့ပါတယ္။ ဘေလာက္ ဆိုတာ မသိခင္ကတည္း က ခရီးသြားလုပ္ငန္း နဲ႕ ပတ္သက္တဲ့ website အနည္းငယ္ကို content development လုပ္ခဲ့တဲ့ အေတြ႕ အႀကံဳ ရွိဖူးေတာ့ free website သေဘာမ်ိဳး ဆိုၿပီး စိတ္ထဲမွာ အေလးအနက္ မထားျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ သူငယ္ခ်င္း ဧည့္လမ္းညႊန္ တစ္ေယာက္ အတြက္ေတာင္ အေကာင့္တစ္ခုလုပ္ေပးေတာ့ သူက သူ႕ လိပ္စာကဒ္ထဲ ေတာင္ ထည့္ရုိက္လို႕။ :) <br /> <br />တကယ္တမ္း ကိုယ့္ဘေလာက္ ကို စ လုပ္ျဖစ္တာက က ၂၀၀၇ ေလာက္က်မွ လုပ္ျဖစ္ပါတယ္။ ပထမဆုံး နာမည္ ေရြးေတာ့ Asian Tour Operator လား Asia Tour Operator လားမမွတ္မိေတာ့ပါဘူး။ ပိုဆိုးတာက အစမ္း test လုပ္ထားတာလြဲလို႕ ဘာမွ ဆက္မလုပ္ျဖစ္ေတာ့ပဲ အၾကာႀကီးေနမွ ဆက္လုပ္ခ်င္လို႕ Login လုပ္ေတာ့ password မမွန္တာလား domain ကပဲ မွားေနတာလား တခုခု အလြဲႀကီးလြဲေနလို႕ ဘာမွ ဆက္လုပ္လုိ႕ မရေတာ့ပါဘူး။ :) <br /> <br />ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွာ ေရာက္ေနေတာ့ အေဖာ္ျပဳစရာ ဆိုလို႕ ဖတ္စရာ သတင္းဌာန၀က္ဆိုဒ္ေတြနဲ႕ ဘေလာက္ေတြ ကိုပိုၿပီး ဖတ္ျဖစ္လာပါတယ္။ ဘေလာက္ေတြကို စြဲစြဲလမ္းလမ္း စဖတ္ျဖစ္တာ ကေတာ့ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">ညီလင္းဆက္၊ သင္ကာ၊ ေမာင္လွ၊ မခင္မင္းေဇာ္ ၊ မေက၊ ခြန္ျမလွိုင္၊ ႏိုင္းႏိုင္းစေန၊ သက္ပိုင္သူ၊ NC Diary၊ ဒီကိုလာ၊ တီတီဆြိ၊ We She Me၊ ကလူသစ္၊ ကလိုေစးထူး၊ ကိုရန္ေအာင္၊ ေဒါက္တာလြန္းေဆြ၊ ကိုေပါ ရဲ႕ ပိေတာက္ရိပ္၊ နစ္ေနမန္း၊ ကိုရင္ေနာ္ခင္ေလးငယ္၊ see and be seen၊ </span></span></span><span style="color: rgb(51, 51, 255);" id="fullpost"><span><span id="fullpost">sonata-cantata (ကိုဧရာ၊မသီတာ)၊ </span></span></span><span><span id="fullpost"><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ပန္ဒိုရာ၊ အိမ့္ခ်မ္းေျမ့၊ သက္ေ၀၊ ႀကံဳရဆုံရ နိဗၺာန ဘ၀၊ ကိုမိုးသီး၊ ဒီေရ၊ အာဇာနည္ ၊ sosegadoတည္ၿငိမ္ေအး</span></span></span> <span><span id="fullpost">အစရွိတဲ့ ဘေလာက္ေတြ ဖတ္ျဖစ္ပါတယ္။ နာမည္ေတြခ်ေရး ရတာ ေတာ့ ေလာေလာဆယ္ မွတ္သေလာက္ သာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီတုန္းကေတာ့ ဖတ္စရာတပုံတပင္။ ဘေလာက္တစ္ခုကို ကိုဖတ္ေနရင္း နဲ႕ အဲဒီဘေလာက္ရဲ႕ ဆိုဒ္ဘားမွာ တျခား ဘေလာက္တစ္ခု ရဲ႕ ပို႕စ္ (စိတ္၀င္စားစရာ ျဖစ္ေနရင္) လင့္ေတြ ကိုကလစ္ လုပ္ၿပီး သြားဖတ္လိုက္ တာပါဘဲ။ ဘေလာက္နာမည္ ေတြေရးသူ ေတြ အစကေတာ့ သိပ္ စိတ္၀င္တစား မွတ္မထားျဖစ္ပါဘူး။ <br /> <br />အဲဒီမွာ ျပႆနာရွိတာ က အရင္ဖတ္ထားတာရဲ႕ အဆက္ ဒါမွမဟုတ္ ဆက္စပ္တာ ေလးေတြ ဆက္ဖတ္ခ်င္တဲ့ အခါက်ေတာ့ ေဒါင္းေတာက္ ေအာင္ျပန္ရွာရပါေတာ့တယ္။ ဘယ္ဘေလာက္က၀င္မိ ၿပီး ဘယ္လိုေရာက္သြား တယ္ဆိုတာ မမွတ္မိရင္ ျပန္ရွာဖို႕ မလြယ္ပါဘူး။ အဲဒီမွာ အႀကံရၿပီး ဖတ္ေကာင္းတဲ့၊ ကိုယ္စိတ္၀င္စားတဲ့ ဘေလာက္ ဒါမွမဟုတ္ ကိုယ္စိတ္၀င္စား တဲ့ ဘေလာက္လင့္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိတဲ့ ဘေလာက္ ေတြကို Bookmarks လုပ္ထားလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီကစၿပီး ဘေလာက္ေတြကို ေဒါင္းေတာက္ေအာင္ ျပန္ရွာစရာ မလိုေတာ့ ဘဲ ဖတ္ခ်င္တာေလးေတြေရြးၿပီး ကလစ္ လုပ္ လိုက္ဖတ္ေနလိုက္ ရုံပါပဲ။ <br /> <br />အလုပ္ကေလး နဲနဲပါးတာနဲ႕ ဘေလာက္ေတြ ကိုကလစ္လုပ္ၿပီး ေလွ်ာက္ဖတ္ ေနျဖစ္ပါတယ္။ ဖတ္ရင္းနဲ႕ ကြန္မန္႕ အရမ္းေပးခ်င္တဲ့ ပို႕စ္ ေတြဘေလာက္ ေတြ ကိုလဲ ဘယ္လိုေပးရမွန္းမသိလို႕ ေနာက္ၿပီး ျမန္မာလို မရိုက္တတ္လို႕ အသာေလး မခ်င့္မရဲနဲ႕ တပ္ေခါက္ ျပန္ခဲ့ရတာခ်ည္းပါပဲ။ တေန႕ မွာ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ Operation Department က မေလး တစ္ေယာက္ ကိုယ့္စားပြဲကုိ လာတုန္း ကိုယ္ဘေလာက္ ဖတ္ေနတာ ေတြ႕ ေတာ့ "ေအာ္.. မင္းလဲဘေလာက္ ဖတ္ေနတယ္.. ဟုတ္စ" ဆိုၿပီး စပ္ၿဖဲၿဖဲနဲ႕ လာေျပာပါတယ္။ ကိုယ့္ ကို ေ၀ဖန္ခ်င္တဲ့ ပံုစံမ်ိဳး မဟုတ္ပဲ ၀ါသနာ တူတာခ်င္း လာေတြ႕ ေနတယ္ ဆိုတဲ့ ပုံမ်ိဳးမလို႕ ဘာမွမေျပာပဲ ေနလိုက္ပါတယ္။ ေနာက္ ကိစၥရွိလို႕ သူ႕စားပြဲသြားတဲ ့အခါမွ သူလဲ အားတဲ့ အခ်ိန္တိုင္း ဘေလာက္ ဖတ္ေနတာ ေတြ႕ပါတယ္။ မေလးရွားမွာက သတင္းဌာနေတြထက္ ဘေလာက္ေတြက သတင္းေတြ က ပိုယုံရတယ္ဆိုပဲ။ (ဤကား ၄င္း၏အဆိုတည္း)။ :) <br /> <br />ေျပာရမယ္ဆိုရင္ မေလးရွားမွာ ေရာက္စ တစ္ႏွစ္ အေတာအတြင္း ျမန္မာသူငယ္ခ်င္း အသိမိတ္ေဆြ အင္မတန္ရွားပါးပါတယ္။ ျမန္မာလို စကားသံၾကားခ်င္ရင္ ကိုတာရာယား က ျမန္မာဆိုင္ေတြကို သြားရပါတယ္။ </span></span><span><span><span><span>မေလးရွားမွာဘယ္သြားသြားၿမန္မာေ<wbr>တြေတြ႕ ေပမယ့္ </span></span></span></span><span><span id="fullpost">ဘယ္မွလဲ မေရာက္ျဖစ္၊ မသြားျဖစ္ပဲ ရုံး နဲ႕ အိမ္၊ အိမ္နဲ႕ ရုံးပဲ အသြား အလာရွိပါတယ္။ အဲဒီ အခ်က္ကလဲ ျမန္မာ ဘေလာက္ ေတြကို ပိုမိုခင္တြယ္လာေစတဲ့ အေၾကာင္းအရင္း ျဖစ္ပုံရပါတယ္။ ဘေလာက္ေတြဖတ္ရင္း ဘေလာက္ေရးသူ နဲ႕ ဘေလာက္ ဖတ္သူ၊ ဘေလာက္ေရးသူ အခ်င္းခ်င္း ခင္ခင္မင္မင္ ကြန္မန္႕ ေပးၾက၊ အေၾကာင္းအရာ အေပၚ အေလးအနက္ ေဆြးေႏြး တာေတြ ကိုဖတ္ရ ေတြ႕ရတာ အင္မတန္ သေဘာက်ပါတယ္။ အားလဲက်မိပါတယ္။ သို႕ ပါေသာ္လည္း ျမန္မာစာ ရိုက္ႏွိပ္ျခင္း အတတ္ပညာ ခ်ိဳ႕တဲ့တာေၾကာင့္ ကြန္မန္႕ တာေတြ၊ အျပန္အလွန္ေဆြးေႏြးတာမ်ိဳး ေတြမလုပ္ ႏိုင္ပဲ အသာေလး လွည့္ ျပန္ခဲ့ရတာခ်ည္းပါပဲ။ <br /> <br />တေန႕မွာ မေလးလုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ က မင္းလဲ သူမ်ားဘေလာက္ ေတြခ်ည္းပဲ ဖတ္မေနပဲ ကိုယ္ပိုင္တစ္ခုလုပ္ ၿပီးေရးပါလား တိုက္တြန္းေတာ့ ရုတ္တရက္အိပ္ယာက ႏွုိးလိုက္သလို လင္းခနဲျဖစ္သြားၿပီး ဒီတခါေတာ့ ေသခ်ာလုပ္ေတာ့ မယ္ဆိုၿပီး register ထပ္လုပ္ပါတယ္။ အဲဒီအခါမွာ ေတာ့ Asia Tour Operator ေရာ Asian Tour Operator ေရာ domain နာမည္ ႏွစ္ခုလုံး မရေတာ့ပါဘူး။ ဘာနာမည္ ေရြးရမယ္ ေပးရမယ္ ဆိုတာ လဲ လုံး၀ စဥ္းစားလို႕ မရေတာ့ ေနာက္ဆုံး မွာ ေလသူရဲတစ္ဦး၊ ရဲ၀န္ထမ္းတစ္ဦး၊ တရားေရး၀န္ထမ္းတစ္ဦး၊ အစရွိသျဖင့္ လဲရွိေနၾကတာပဲေလဆိုၿပီး <span style="font-weight: bold;">အာရွတိုးေအာ္ပေရတာတစ္ဦး</span> An Asian Tour Operator ဆိုၿပီး register လုပ္လုိက္ပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ရွည္တဲ့ ဒိုမိန္း ျဖစ္ၿပီး တခါတခါ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ေတာင္ Typing မွားႏွိပ္မိလို႕ စာလုံးေပါင္း မမွန္ရင္ ဘေလာက္က တက္မလာတာ ကို ခဏခဏ စိတ္ပူရပါေသးတယ္။ :) <br /> <br /><span style="font-weight: bold;">ကုိယ္ပိုင္ဘေလာက္</span> <br />ကုိယ္ပိုင္ဘေလာက္ေတာ့ ရွိပါၿပီ ဘာ စ ေရးရမယ္ မသိေသးေတာ့ ကိုယ္လက္ရွိေရာက္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံ နဲ႕ ေလာေလာ အေျခအေနကိုေရးမယ္ ဆိုၿပီး ပထမဆုံး ပို႕စ္ အျဖစ္ <a href="http://anasiantouroperator.blogspot.com/2009/06/malaysia-truly-asia.html">Malaysia Truly Asia</a> ကို ဇြန္လ ၂ ရက္ေန႕ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္မွာ စၿပီး တင္ခဲ့ပါတယ္။ တစ္ႏွစ္ေလာက္ အဂၤလိပ္လို ပဲေရးခ်င္ သလိုပဲ ေရးလာခဲ့ ၿပီးေတာ့ ဘေလာက္ေတြ ကိုသြားဖတ္ျဖစ္ခဲ့ရင္ <span style="font-weight: bold;">AATO</span> ဆိုၿပီး cbox မွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ကြန္မန္႕ မွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ လင့္ခ်န္ခဲ့ၿပီး အဂၤလိပ္လိုပဲ ႏွဳတ္ဆက္၊ ကြန္မန္႕ ေပး လုပ္ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီမွာ တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ AATO ဆိုတဲ့ ဘာမသိညာမသိ ဘေလာက္ ကို တေယာက္စ ႏွစ္ေယာက္ စ မ်က္စိလည္ လမ္းမွားၿပီး ေရာက္လာၾကပါတယ္။ ပထမဆုံး ကြန္မန္႕ ကို ေတာ့ nang ဆုိတဲ့ တေယာက္ က်ေနာ့္ ရဲ႕ ၅ ပုဒ္ေျမာက္ ပို႕စ္မွာ လာေပးသြားပါတယ္။ သူ႕ ၾကည့္ရတာ တခါပဲ ေရာက္ၿပီး ေနာက္ဘယ္ေတာ့ မွမလာေတာ့ ဘူးလို႕ မ်ား ဆုံးျဖတ္ထားသလား မသိဘူး၊ ေနာက္ပိုင္း မွာ ထပ္မေတြ႕ ရေတာ့ပါဘူး။ <br /> <br /></span></span><a href="http://4.bp.blogspot.com/-QkbRvGgyBLU/Tlx3caiQbOI/AAAAAAAAByI/o4cqbMDtuSo/s1600/glass.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 275px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-QkbRvGgyBLU/Tlx3caiQbOI/AAAAAAAAByI/o4cqbMDtuSo/s400/glass.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5646519362858806498" border="0" /></a> <br /><span><span id="fullpost">ေနာက္ ပထမဆုံး သူငယ္ခ်င္း ျပည္တြင္းက လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ <a href="http://livingbysociety.blogspot.com/">Frankie Nyi Nyi</a> လာ မန္႕ ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ<span style="color: rgb(51, 51, 255);"> မငယ္ႏိုင္</span>က ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေ၀ဖန္တိုက္တြန္းလို႕ ျမန္မာလို ပထမ ဆုံး ပို႕စ္ ကို <span style="color: rgb(51, 51, 255);">မေလးေျမစုေပါင္းဘေလာက္ </span></span></span><span id="fullpost"><span><span id="fullpost">မွာ ေရးခဲ့ပါတယ္။ စေပ့စ္ ဘားေတြ အမ်ားႀကီးျခားထာားတဲ့ ပို႕စ္ ကို အခု ျပန္ၾကည့္ေတာ့ ရယ္စရာႀကီး လိုျဖစ္ေနပါတယ္။ မေလးရွားက ဘေလာက္ဂါေတြ ျဖစ္တဲ့ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">ကိုလတ္</span> နဲ႕ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">တက္လူငယ္ (စံလင္းထြန္း)</span> တို႕ နဲ႕ ဖုန္းေျပာျဖစ္ပါတယ္။ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">Craton<span style="color: rgb(0, 0, 0);"> နဲ႕ </span>Ne</span>o၊ တို႕ ကို လူခ်င္း ပထမဆုံးေတြ႕ ဖူးၿပီး အရင္းႏွီးဆုံး ေတြျဖစ္သြားပါတယ္။</span></span></span><span><span id="fullpost"> <span style="color: rgb(51, 51, 255);">သဇင္ဏီ၊<span style="color: rgb(0, 0, 0);"> န႕ဲ႕</span> သဥၨာ </span>တို႕ ကို ေနာက္ပိုင္းမွာ ေတြ႕ ျဖစ္ေပမယ့္ျမန္မာျပည္ျပန္သြားတဲ့ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">ညေလး နဲ႕ ဏီလင္းညိဳ၊ <span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေနာက္</span> ေနေဇာ္လင္း၊ ဆရာမ်ိဳးဟန္ကို၊ ၿဖိဳးေ၀တိုး၊ Stupid Deno၊ အုပ္ႀကီး၊ ကိုေဇာ္၊ ၿဖိဳးေမာင္ေမာင္၊ ရဲထြန္းေဇာ္ </span>တို႕ ကိုေတာ့ အခုထိ မေတြ႕ ဘူးေသးပါဘူး။ အရမ္းခင္ဖို႕ ေကာင္းတဲ့ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">ရဲရင့္နီ နဲ႕ အိမ္ဂ်ယ္ရွိတ္ပါ</span>ဆိုတဲ့ သီခ်င္းဆိုေကာင္းတဲ့ ဘေလာက္ဂါ မေလး တို႕ ကို ေတာ့ Craton ကပဲ မိတ္ဆက္ေပး လို႕ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမေတြလို အရမ္းခ်စ္ အရမ္းခင္ၾက ပါတယ္။ ပိတ္ရက္ဆိုရင္ အိမ္မွာ စုၿပီး ခ်က္ၾကျပဳတ္ၾက စားၾက ေသာက္ၾက။ ၿပီးရင္ သီခ်င္းဆို၊ ဂစ္တာတီး၊ ေရကူး ေပ်ာ္စရာႀကီး။ <br /></span></span><a href="http://2.bp.blogspot.com/-k-stTYBOB4c/Tlx16S0aJFI/AAAAAAAAByA/iwrfCmU059Q/s1600/eaindra.jpg"> <br /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/-ClWfrty_lR4/Tlx3c_KsI2I/AAAAAAAAByQ/zlpv_-dRvIs/s1600/yeyintne.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 281px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-ClWfrty_lR4/Tlx3c_KsI2I/AAAAAAAAByQ/zlpv_-dRvIs/s400/yeyintne.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5646519372692071266" border="0" /></a> <br /><span><span id="fullpost">စကၤာပူကလာလည္တဲ့ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေတာင္ငူသား၊ ေဘဘီ၀ိုင္း၊ မက္မက္ </span>တို႕ ကို တသီးတျခားစီ သြားေတြ႕ ၾကၿပီး၊ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">အိျႏၵာ၊ မယ္ကိုး၊ ရီႏိုမာန္</span> တို႕ ကိုေတာ့ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">Craton၊ အိုက္ခီေလာက္၊ စစ္မင္းညိဳ၊ အိမ္ဂ်ယ္ရွိတ္ပါ၊ ဏီအဲ၀ိုင္ </span>တို႕ နဲ႕ တစ္ေပ်ာ္ႀကီး ဆုံျဖစ္ၾကပါတယ္။ အိမ္မွာ ပဲ ရီႏိုမာန္ရဲ႕ ေမြးေန႕ လုပ္ျဖစ္ၿပီး ျမန္မာျပည္က မေနာ္ဟရီကို ပါဖုန္းဆက္ၿပီး ႏွုတ္ဆက္ၾက၊ အမွတ္တရ ဓါတ္ပုံေတြရိုက္ျဖစ္ၾကပါတယ္။ အၿမဲသတိရစရာ ေတြပါပဲ။ <span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);">Craton ကိုဘေလာက္ဂါ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ခ်စ္ၾကေတာ့ သူနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး အမ်ားႀကီး လူခ်င္းေတြ႕ ခင္မင္ခြင့္ရခဲ့တာပါပဲ။ </span> </span>စကၤာပူကေန မေလးရွားကို ကထိန္အလွူ လာလုပ္လို႕ ေတြ႕ခြင့္ ခင္မင္ရင္းႏွီးခြင့္ရ႕တာ ကေတာ့ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">အစ္မခ်စ္ၾကည္ေအး</span> တို႕ ဇနီးေမာင္ႏွံ နဲ႕ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">Sonata-Cantata ဖန္တီးရွင္ အစ္ကိုဧရာနဲ႕ အစ္မသီတာ</span> တို႕ မိသားစု တို႕ ကို ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ေတြ႕ ခြင့္ႀကံဳခဲ့ပါတယ္။ <span style="font-style: italic; color: rgb(204, 51, 204);">Craton နဲ႕ က်ေနာ္တို႕ မိသားစု </span>အစ္ကိုေတြ အစ္မေတြ တည္းတဲ့ ဟိုတယ္ကို နာရီ၀က္ေလာက္ ကားပတ္ေမာင္း ၿပီးမွ ရွာေတြ႕တာ။ အမွန္က အဲဒီဟိုတယ္နားမွာပဲ တ၀ဲ၀ဲ လည္လည္ျဖစ္ေနခဲ့တာကိုး။ မေလးရွား (အထူးသျဖင့္ ေကအယ္) က ဟိုတယ္ ေတြကိုနာမည္ နဲ႕ တည္ေနရာကို သူတို႕ လုိကယ္ေတြထက္ ပိုၿပီး မွတ္မိၿပီးသိေနတတ္တဲ့ က်ေနာ္ အစ္မခ်စ္တို႕ တည္းတဲ့ ဟိုတယ္ကိုက်မွ ေတာ္ေတာ္နဲ႕ ရွာမေတြ႕ တာကလား။ ေတြ႕ေတာ့ ညသန္းေခါင္ယံ ေလာက္ အထိ ေလာ္ဘီဘားမွာ ထုိင္စကားေျပာေနၾက ၿပီး တျခားဧည့္သည္ေတြကို အားနားလို႕ သာစကားျဖတ္ၿပီး ျပန္လာၾကရတယ္။ :) <br /> <br /></span></span><a href="http://2.bp.blogspot.com/-k-stTYBOB4c/Tlx16S0aJFI/AAAAAAAAByA/iwrfCmU059Q/s1600/eaindra.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 263px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-k-stTYBOB4c/Tlx16S0aJFI/AAAAAAAAByA/iwrfCmU059Q/s400/eaindra.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5646517677160277074" border="0" /></a><span><span id="fullpost">တခ်ိန္ထဲလို အြန္လိုင္းမွာ ခင္မင္ရင္းႏွီးရတဲ့ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">ပဒိုမန္းကိုကို၊ အစ္မေရႊစင္ဦး၊ မၿဖိဳး (ၿဖိဳးၿဖိဳးလွုိင္ရဲ႕ My World)၊ မေခ်ာ (အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္)၊ rose of sharon (အေနာေနာ္ေဖာ)၊ ဥမၼတကခ်စ္သူ အစ္မကိ၊ မမီ မယ္လိုဒီေမာင္၊ KP3၊ အျဖဴေရာင္နတ္သမီး၊ ေတာက္ပၾကယ္စင္</span>။ အၿမဲလိုခဏခဏ ေရာက္ျဖစ္တဲ့ ဘေလာက္ေတြ ထဲမွာ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">ျပည္သူ႕ အခ်စ္ေတာ္ ခင္ဦးေမ၊ ကိုပီတာ၏အေတြးပုံရိပ္၊ ျမစ္က်ိဳးအင္း ကိုပိုင္၊ လသာည၊ သူႀကီးမင္း ကိုကိုေမာင္ (ပန္းရနံ႕)၊ ကိုႀကီးေက်ာက္ (ေရႊရတုမွတ္တမ္း)၊ Mon Petit Avatar၊ Young Gun၊ ဆင္တဲကေဖး၊ ဆန္နီေနမင္း၊ သီရိလကၤာေရာက္ရဟန္းေတာ္မ်ားဘေလာက္၊ ေငြလမင္း၊ သက္တန္႕ခ်ိဳ၊ ေခ်ာေမာခန္႕ညားတဲ့ ဆရာကိုဟန္ၾကည္၊ အိန္ဂ်ယ္လွုိင္၊ ၿငိမ္းႏိုင္၊ ဂ်ပ္စမင္းေတာင္ႀကီး၊ ကာဗူလီ၀ါလား ကိုေမာင္ေမာင္ (အာဖဂန္) </span>တို႕႕ အျပင္ ခင္မင္ရတဲ့ ေၾကာင္တသင္း <span style="color: rgb(51, 51, 255);">ကိုကိုလတ္၊ ေမာင္မ်ိဳး၊ မိုးယံ၊ ကိုထြဋ္၊ ရဲထြန္းေဇာ္ </span>အားလည္းေကာင္း၊ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">Crystal ရဲ႕ ဘ၀ရဲ႕ စာမ်က္ႏွာမ်ား၊ ဗြီဒီယိုရီဗ်ဴးေတြေရးတဲ့ မေဗဒါရဲ႕ေဗဒါလမ္း၊ ေမသိမ့္သိမ္ေက်ာ္၊ ေက်ာက္ပန္းေတာင္းက ကိုဆန္း၀င္း၊ ရုရွားကမီးျပတိုက္၊ အေတြ႕ အႀကံဳေတြဗဟုသုတမွ်ေ၀ေပးေနတဲ့ အာဖရိက က ေဒါက္တာစိုးျမင့္ (ေမ့ေဆး)၊ အစ္မငယ္ႏိုင္ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း မေဗဒါ၈၈</span> နဲ႕ ဟိုတေလာက ဘာလီကို ေရာက္လာေပမယ့္ မေတြ႕ လိုက္ရတဲ့ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဒိုင္ယာရီေရးတဲ့ ဂ်ပန္က ၾကည္ၾကည္</span> အားလုံးကို စိတ္ထဲကရင္းႏွီးကၽြမ္း၀င္ ေနပါတယ္။ နာမည္မပါလို႕ ေတာ့ စိတ္မဆိုးၾကပါနဲ႕ မွတ္မိသေလာက္ ေရးရတာမလို႕ ပါ။ အင္ဒိုနီးရွားက ဘာလီကၽြန္းကို လာလည္ရင္ ပင္လယ္စာ အကင္ေတြ အမ်ားႀကီးေကၽြးၿပီး ေနရာ အႏွံ႕ လိုက္ပို႕ပါမယ္။ ။ <br /> <br />အားလုံးကိုခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္.....။ <br />AATO <br /> <br /> <br /> <br />မွတ္ခ်က္။ ။ ဘယ္သူ႕႕ ကိုမွ ဆက္မတဂ္ေတာ့ပါဘူး။ အားလုံးလိ္ုလိုလဲ ေရးထားၾကလို႕ က်ေနာ္တစ္ေယာက္ပဲ ေရးဖို႕က်န္ပါေတာ့တယ္။ အေပၚဆုံးက Warning စာသား က က်ေနာ့္ အိုင္ဒီယာ ကို ဒီေရ ပုံေဖာ္ေပးထားတာပါ။ <span style="font-style: italic;">စာလုံး အသုံးမွားေနတာ အခု မွသတိထားမိလို႕ ျပန္ျပင္လိုက္ ရတယ္:P</span> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /></span></span></div></span> <br /></div><span id="fullpost"><div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;"> ဒုတိယပိုင္း ေဖ်ာက္ထားမည္႕စာ </div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4431441755492458808-193851071815713379?l=anasiantouroperator.blogspot.com' alt='' /></div>An Asian Tour Operatorhttp://www.blogger.com/profile/10632235174849258329noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-4431441755492458808.post-15904568827991392872011-08-02T15:25:00.008+08:002011-08-02T23:31:45.914+08:00<span style="font-size:100%;"><b style=""><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;" >ျမန္မာ လူမ်ိဳးတို႕ ၏ နမိတ္အယူ အဆ</span></b></span><div style="text-align: justify;font-family:Zawgyi-One;"> <p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" >အိမ္၌ ထြန္းထားေသာ မီးခြက္ ႐ုတ္တရက္ ၿငိမ္းျခင္း၊ အိမ္ေျမႇာင္က်ျခင္း၊ စုတ္ထုိးျခင္း၊ မေကာင္းေသာ အိမ္မက္ မက္ျခင္း၊ လင္းတ နားျခင္း၊ ငွက္ဆုိး ထုိးျခင္း၊ ရြာတြင္းသုိ႔ ေတာတိရစၦာန္ ၀င္ျခင္းစသည္တို႕ ကို အတိတ္ဆုိး နိမိတ္ဆုိးဟု ျမန္မာလူမ်ိဳး တို႕ ရုိးရာ အစဥ္ အလာအတိုင္း လက္ခံ ယုံၾကည္ ထားၾကသည္။ အမွန္မွာ အေၾကာင္းတခုခုေၾကာင့္ (ဥပမာ ေလတိုက္ေသာေၾကာင့္) ထြန္းထား ေသာ မီးခြက္ ၿငိမ္း သြားႏိုင္သလို၊ အိမ္ေျမွာင္ အခ်င္းခ်င္း စုတ္ထိုး ဆက္သြယ္ျခင္း၊ စိတ္စြဲ မွုု တခုခု ေၾကာင့္ အိမ္မက္ အမ်ိဳးမ်ိဳး မက္ႏိုင္ျခင္း မ်ား ရွိႏိုင္ပါသည္။ လင္းတ ငွက္တို႕ ေခတၱနား ခိုသည္မွာလဲ အေကာင္ ေသတခုခု ျမင္၍ သို႕ မဟုတ္ အျခား အေၾကာင္း တခုခုေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။၊ ငွက္ဆိုး ဟု အေခၚခံရသည့္ (လင္ေကာင္ပိုး သို႕မဟုတ္ မိန္) ကို ဒုနိမတိၱ (နမိတ္မေကာင္း သည့္ ငွက္) ဟု သတ္မွတ္ထား ေသာ္လည္း အမွန္မွာ လယ္သမား တို႕ ၏ အဓိက ရန္သူျဖစ္ေသာ ၾကြက္ တို႕ ကို က်ယ္က်ယ္ ျပန္႕ျပန္႕ သုတ္သင္ ရွင္းလင္း သည့္ မိတ္ေဆြငွက္ သာ လွ်င္ျဖစ္သည္။ </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><b style=""><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;" >ဠင္းတ၊ လင္းတ၊ လဒ (အစဥ္အလာ မေကာင္းခဲ့ေလသေလာ)</span></b></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-407-EY9gbBI/Tjem6ijxOGI/AAAAAAAABww/XUlKkCpPsUg/s1600/totem.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-407-EY9gbBI/Tjem6ijxOGI/AAAAAAAABww/XUlKkCpPsUg/s400/totem.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5636156983316920418" border="0" /></a></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" ><a href="http://totem-pole.net/">Photo</a><br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" >“လင္းတမွုိင္မွုိင္သည္” ၊ “စာသူငယ္ ၾကား၊ လင္းတ နားသကဲ့သို႕” အစရွိ သျဖင့္ လင္းတ ကို လန္းဆန္း တက္ၾကြ </span><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" >မွုု</span><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" > မရွိျခင္း၊ ႀကီးမား ၍ အက်ည္းတန္ေသာ ငွက္ အျဖစ္ က်ယ္က်ယ္ျပန္႕ ျပန္႕ ခိုင္းႏွုင္းၾက သည္။ အေကာင္ေသ ပုပ္ စား၍ ေအာက္လမ္း၊ မေကာင္း ဆိုးရြား စသည္တို႕ ႏွင့္ ဆက္စပ္ </span><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" >မွုု</span><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" > ရွိေသာ ငွက္ အျဖစ္ ေၾကာက္လန္႕ ရြံ႕ ရွာ ၾကသည္။ က်က္သေရ မဂၤလာ မရွိေသာ ငွက္ အျဖစ္ သတ္မွတ္ၾကသည္။</span><span style="font-style: italic;font-size:100%;" ><span style="font-weight: bold;"><br /></span></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-style: italic;font-size:100%;" ><span style="font-weight: bold;"></span></span></p><p style="font-family: verdana;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"></span></p><blockquote><p style="font-family: verdana; font-style: italic;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;">“And I bore you upon wings of vultures</span></p> <p style="font-family: verdana; font-style: italic;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="line-height: 115%;"></span></span></p> <p style="font-family: verdana; font-style: italic;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="line-height: 115%;">and brought you unto me” (Exodus 19:4)"</span></span></p> <p style="font-family: verdana;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;font-size:100%;" ></span></p><p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" ></span></p></blockquote><p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" >ဟီဘရူး တို႕ ဘုရားသခင္ ေယဟိုး၀ါး ကို လင္းတ ငွက္ႏွင့္ေရြးျခယ္ ခိုင္း ႏွုိင္း ညႊန္းဆို ခဲ့ၾက ျခင္းမွာ ၄င္းငွက္ ၏ မယုံၾကည္ႏိုင္ ေလာက္ေအာင္ထူးဆန္း လွသည့္ ပ်ံသန္း </span><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" >မွုု </span><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" >ပါရမီ စြမ္းပကား ကို ေလးစား သေဘာက်လြန္း ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ လင္းတငွက္ တို႕ ၏ အလြန္ျမင့္မား လွေသာ ေ၀ဟင္ မွာ အေတာင္ ေလဟုန္စီး ၿပီး ခရီး ႏွင္ႏိုင္ျခင္း ကို အားက်လြန္း ေသာေၾကာင့္ ခ်ီးမြန္း ညႊန္းဆိုျခင္း ျဖစ္သည္။ အမွန္ တကယ္လဲ လင္းတငွက္ မ်ား ဟာ ယုံၾကည္ ႏိုင္စရာ မေကာင္းေလာက္ ေအာင္ ထူးဆန္း ေသာငွက္ မ်ားျဖစ္ ၿပီး ကမာၻ႕ သမိုင္း တစ္ေလွ်ာက္ ၏ ယဥ္ေက်း မွဳ႕ နယ္ပါယ္ အသီးသီး မွာ အေရးပါေသာ ငွက္ အျဖစ္ ပါ၀င္ခဲ့ သည္။ <span style="font-weight: bold; font-style: italic;">လြတ္ေျမာက္ရာ က်မ္း (Exodus 19:4) </span>မွာ <span style="font-weight: bold; font-style: italic;">ဂ်ိမ္းစ္ ဘုရင္ (King James)</span> ၏ အဂၤလိပ္ ဘာသာျပန္ အဆိုမွာ လင္းယုန္ငွက္ (Eagle) အျဖစ္ ျပန္ဆိုထား ေသာ္ျငား မူလဟီဘရူးဘာသာ ျဖင့္ေရးထားေသာ (Nesher) ၏ အဓိပၸါယ္ အမွန္မွာ လင္းတ (Vulture) သာ ျဖစ္သည္။ </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-GShQ4ehNA-I/TjeoTqGJWAI/AAAAAAAABw4/sDbuHVc9lfo/s1600/nekhbet3.gif"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 257px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-GShQ4ehNA-I/TjeoTqGJWAI/AAAAAAAABw4/sDbuHVc9lfo/s400/nekhbet3.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5636158514348513282" border="0" /></a></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" ><a href="http://mommymystic.wordpress.com/">Photo</a><br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" >ေျမာက္ အေမရိက တိုက္ရွိ ေဒသခံ တိုင္းရင္းသား မ်ိဳးႏြယ္စု မ်ား အတြက္မွာမူ လင္းတ ငွက္သည္ မ်ိဳးႏြယ္စု တစ္ခုလုံး ကိုကိုယ္စား ျပဳေသာ <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Totem">ျမင့္ျမတ္သည့္ တိရိစာၦန္ (Totem Animal) </a>ျဖစ္သည္။ လင္းတငွက္ သည္ စိတ္၀ိဉာဥ္ ရွင္းသန္႕ေစျခင္း ကို ကိုယ္စား ျပဳၿပီး၊ အခက္အခဲ မ်ား ကို ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ ရင္ဆိုင္ ႏိုင္ေစေသာ ခြန္အား ကို ေပးသည္ ဟု ယုံၾကည္ ၾကသည္။ </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" >လင္းတ ငွက္သည္ ေရွးေဟာင္း အီဂ်စ္ ႏိုင္ငံ၏ ယဥ္ေက်း မွု႕ ဓေလ့ထုံးစံ မ်ား မွာလည္း အေရးပါေသာ အခန္း က႑ မ်ား ၌ ပါ၀င္သည္။ တန္ခိုးႀကီး အႀကီးဆုံး ႏွင့္ အထင္ရွားဆုံး အီဂ်စ္ နတ္ဘုရား မ်ား ၌ တစ္ပါး အပါအ၀င္ ျဖစ္ေသာ <span style="font-weight: bold; font-style: italic;">မြတ္ (သို႕ မဟုတ္) နကၡဘတ္ (Mut or Nekhbet)</span> နတ္ဘုရား မသည္ ႀကီး မား က်ယ္ျပန္႕ ေသာ ေတာင္ပံ ႏွစ္ဘက္ ရွိၿပီး လင္းတ ငွက္၏ ဦးေခါင္း ပုံသ႑န္ ရွိသည္ဟု ဆိုသည္။ </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" >ကမာၻေပၚတြင္ လင္းတ မ်ိဳးရင္း၊ မ်ိဳးစိတ္ေပါင္း မ်ားစြာ ရွိေသာ္လည္း လားရာ အေျခခံ တူညီမွု႕ ႏွစ္ရပ္သာ ရွိသည္။ တစ္မ်ိဳးမွာ သိမ္း၊စြန္၊လင္းယုန္ အႏြယ္၀င္ ျဖစ္ေသာ <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Falconiformes"><b style="">ကမာၻေဟာင္းလင္းတ (Falconiformes or Old World Vultures)</b></a> ႏွင့္ ခရုတုတ္၊ ငွက္က်ား စသည့္ ေရငွက္ႀကီး မ်ား ႏွင့္ အမ်ိဳးေတာ္သူ <b style=""><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Ciconiiformes">ကမာၻသစ္လင္းတ (Ciconiiformes or New World Vultures)</a> </b>တို႕ျဖစ္သည္။ </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><b style=""><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;" ><br /></span></b></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><b style=""><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;" >ျမန္မာႏိုင္ငံ ႏွင့္ လင္းတ</span></b></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" >ကမာၻအရပ္ရပ္ရွိ အခ်ိဳ႕ ႏိုင္ငံမ်ား တြင္ လင္းတငွက္ အမ်ိဳးမ်ိဳးမွာ တျခား ေတာရိုင္း တိရိစာၦန္ အခ်ိဳ႕ နည္းတူ မ်ိဳးတုန္းသြားခဲ့ၿပီ ျဖစ္သည္။ ျမန္မာ ႏိုင္ငံ တြင္လည္း မ်ားစြာ ေသာ ငွက္မ်ိဳးစိတ္မ်ား၊ ေတာရိုင္း တိရိစာၦန္မ်ား မ်ား မ်ိဳးတုန္းခဲ့ၿပီး၊ မ်ိဳးတုန္း အႏၱာရယ္ ႏွင့္ ရင္ဆိုင္ ေနရ သည့္ အေရအတြက္ မ်ားစြာ ရွိသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ၌ ရွင္သန္က်က္စား ခဲ့ေသာ <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Pink-headed_Duck">ဘဲေခါင္းပန္းေရာင္ (Pink-headed Duck)</a> မွာ ၁၉၅၀ ခုႏွစ္မ်ား ကတည္းက ၀မ္းနည္းဖြယ္ ရာ ကမာၻ႕ေျမေပၚ မွ ေပ်ာက္ကြယ္ ခဲ့ရေပၿပီ။ </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" >သဘာ၀ ပါတ္၀န္းက်င္ ကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးသူ၊ ကိုယ္တိုင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ အႏွံ႕ အျပားရွိ ေတာနက္ မ်ား သို႕ အပင္ပန္းခံ၊ စိတ္အား ထက္သန္စြာ ေလ့လာ သုေတသန ျပဳေနသူ တစ္ဦး ၏ ေဆာင္းပါး မွတ္စု ကို အရင္း အတိုင္းတင္ျပလုိက္ပါသည္။</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" >Ref: </span></p> <p class="MsoListParagraph" style="text-indent: -0.25in;"><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" ><span style="">-<span style="font: 7pt &quot;Times New Roman&quot;;"> </span></span></span><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" >V- Vutures (Nature’s Nobel Caretaker) by Turkey Vulture Society</span></p><p class="MsoListParagraph" style="text-indent: -0.25in;"><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" >- E- Wikipedia<br /></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" ><span style=""> </span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><b style=""><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;" ><br /></span></b></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><b style=""><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;" >ကိုႏိုင္လင္း (WCS) ဟုူးေကာင္း၊ တႏိုင္းေဒသ (လင္းတ ၊ ငဟစ္ဗိုက္ျဖဴ ႏွင့္ တျခား ရွားပါး သားငွက္ တိရိစာၦန္ မ်ား ကို ကြင္းဆင္း သုေတသန ျပဴ စာရင္းေကာက္ေနသူ) ၏ မွတ္စု ေဆာင္းပါး</span></b></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" >ယခု လက္ရွိျမန္မာ ႏိုင္ငံ တြင္ က်က္စား ေနထိုင္ေသာ လင္းတ မ်ိဳးစိတ္ (၆) မ်ိဳးရွိသည္။ ၄င္း တို႕ အနက္ လင္းတမ်ိဳး စိတ္ သုံး မ်ိဳး မွာ ေဆာင္းခိုငွက္ (Migrating Bird) ျဖစ္ၿပီး က်န္သုံး မ်ိဳးမွာ ဌာေနငွက္ (Resident Bird) ျဖစ္ၿပီး ကမာၻေပၚတြင္ မ်ိဳးသုဥ္းရန္ အလြန္နီးကပ္ေနေသာ အေျခအေန (Critical Endangered) ႏွင့္ ႀကံဳေတြ႕ ေနရသည္။ ထိုမ်ိဳးစိတ္ တို႕ မွာ </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" >၁။ လင္းတ ၿမီးရင္ျဖဴ (White-rumped Vulture <i style="">Gyps bengalensis</i>)</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" >၂။ ႏွုတ္သီးလုံးေခ်ာ လင္းတ (Slender-billed Vulture <i style="">Gyps tenuirostris</i>)</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" >၃။ ဦးေခါင္းနီ လင္းတ (Red-headed Vulture <i style="">Aegypius clvus</i>) တို႕ ျဖစ္သည္။ ယင္းငွက္ မ်ိဳးစိတ္မ်ား အနက္ မွ လင္းတၿမီးရင္းျဖဴ အေၾကာင္း ကိုတင္ျပခ်င္သည္။</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" >လင္းတၿမီးရင္းျဖဴ သည္ ျမန္မာ၊ ပါကစၥတန္၊ အိႏၵိယ၊ ဘဂၤလားေဒရွ္၊ နီေပါ၊ ဘူတန္၊ ထိုင္း၊ လာအို၊ ကေမာၻဒီးယား၊ ဗီယက္နမ္၊ အာဖဂန္နစၥတန္ ႏွင့္ အီရန္ ႏိုင္ငံမ်ား တြင္ ေနထိုင္က်က္စားလ်က္ရွိသည္။ ယခင္က တရုတ္ ႏွင့္ မေလးရွား ႏိုင္ငံ တို႕ တြင္ ယခု အခါ မေတြ႕ ရွိရေတာ့ သျဖင့္ မ်ိဳးသုဥ္း ေပ်ာက္ကြယ္ သြားၿပီဟု ယူဆရသည္။ ျမန္မာ ႏိုင္ငံတြင္ ေရွးယခင္က ႏိုင္ငံ တ၀ွမ္း ေတြ႕ ရွိခဲ့ရေသာ္လည္း ယခု အခါ ျမန္မာႏိုင္ငံ ေျမာက္ပိုင္း (ကခ်င္ျပည္နယ္)၊ အေနာက္ပိုင္း (ရခိုင္ ႏွင့္ ခ်င္း ေဒသ) ႏွင့္ ရွမ္းျပည္နယ္ ေျမာက္ပိုင္း တြင္ သာ ေတြ႕ရေတာ့သည္။ သို႕ရာတြင္ ျမန္မာ ႏိုင္ငံ ေျမာက္ပိုင္း ဟူးေကာင္းေဒသႏွင့္ အင္းေတာ္ႀကီး ေဒသတစ္၀ိုက္ တြင္သာ ေပါမ်ားစြာ ေတြ႕ ႏိုင္ေသးသည္။ </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-J2whvu3xZc0/TjepclmPN8I/AAAAAAAABxA/GewIF6D2kVY/s1600/IMG_0484.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-J2whvu3xZc0/TjepclmPN8I/AAAAAAAABxA/GewIF6D2kVY/s400/IMG_0484.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5636159767271389122" border="0" /></a></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><b style="font-weight: bold;"><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;" >Photo by Naing Lin (WCS) © Copy Right<br /></span></b></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" >လင္းတၿမီးရင္းျဖဴသည္ အထ ေႏွးေကြးေသာ ငွက္မ်ိဳး ျဖစ္ၿပီး သင့္ေတာ္ေသာ အပူရွိန္ ရရွိသည့္ အခါမ်ားတြင္ သာ ပ်ံ ၀ဲၿပီး အစာရွာႏွုိင္သည္။ ေလဟုန္စီး ပ်ံ၀ဲေနေသာ အခါတြင္ ျမင္ရေသာ အေသေကာင္ ကို ေအာက္သို႕ ထိုးဆင္း ၍စားေလ့ ရွိသည္။ လင္းတ တို႕ သည္ အစာ ရွိရာ ပါတ္၀န္းက်င္ ရွိ သစ္ပင္ႀကီးမ်ား ေပၚတက္၍ နားလိုက္၊ အစာရွိရာ ေအာက္သို႕ ဆင္း၍ စားလုိက္ လုပ္ေလ့ရွိသည္။ လူသူ အေႏွာက္ အယွက္မ်ား ရွိပါက တေနကုန္ အစာမစားျဖစ္ေတာ့ ပဲ နီးစပ္ရာ သစ္ပင္ ႀကီးမ်ား ေပၚတြင္ ညအိပ္နား ၾကသည္။ ေဆာင္းတြင္းအခါတြင္ နံနက္ပိုင္း ၌ ျမဴမ်ား ဆိုင္းေနပါက ျမဴကင္းရွင္း ၿပီး ေနေရာင္ ျခည္ ေကာင္းစြာ ရသည့္ အခ်ိန္ကို ေစာင့္ ၍ ၄င္း အခ်ိန္မွ သစ္ပင္ေပၚမွ ဆင္းသက္ အစာ စားေသာက္ၾကသည္။ အစာစားၿပီးခ်ိန္ တြင္ အနီးအနား ၌ ေရအိုင္၊ ေခ်ာင္း၊ ေျမာင္း သည္တို႕ ရွိပါက ေရခ်ိဳးျခင္း၊ ေရေသာက္ျခင္း အေလ့အထ ရွိသည္။ </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" >လင္းတၿမီးရင္းျဖဴသည္ အသိုက္ကို အလြန္ျမင့္မားေသာ သစ္ပင္ႀကီးမ်ား ေပၚတြင္ ေဆာက္လုပ္ၾကသည္။ အသိုက္ကို သစ္ကိုင္း၊ သစ္ရြက္ မ်ားျဖင့္ ေဆာက္လုပ္ၾကသည္။ အမ်ားအားျဖင့္ ေနထိုင္က်က္စားရာ အနီး၀န္းက်င္ ရွိ လူသူအေရာက္ အေပါက္နည္း ေသာ သစ္ပင္မ်ား၊ ေခ်ာက္ကမ္းပါး မ်ားတြင္ေဆာက္လုပ္ၾကသည္။ ေအာက္တိုဘာလ မွ ဧၿပီလ အတြင္း မ်ိဳးပြားၾကသည္။ လင္းတ တစ္စုံ အတြက္ အသိုက္တစ္သိုက္ တြင္ တစ္ဥ သာဥ ၿပီး တစ္ေကာင္သာ ေပါက္သည္။ အေကာင္ေပါက္ ကေလးမ်ား ေမ သို႕မဟုတ္ ဇြန္ လ ခန္႕ တြင္ အေတာင္စုံ ၍မိဘမ်ား ႏွင့္ အတူ အစာရွာ ထြက္ႏိုင္သည္။ အေကာင္ေပါက္ မ်ား (Juvenile) မွာအရြယ္ ေရာက္ၿပီး အေကာင္ႀကီးမ်ား (adult vulture) မ်ားႏွင့္ မတူပါ။ အရြယ္ေရာက္ရန္ သုံး ႏွစ္မွ ေလး ႏွစ္ အထိ ၾကာျမင့္ ပါသည္။ ထို အခ်ိန္မွသာ မိတ္လိုက္ ျခင္း၊ မ်ိဳးပြားျခင္း တာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္ ႏုိင္ၾကသည္။</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><b style=""><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;" >ရင္ဆိုင္ေနရေသာ အႏၱာရယ္မ်ား</span></b></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" >ေရွးယခင္က လင္းတငွက္မ်ား ကို ေပါမ်ားစြာ ေတြ႕ ရွိရၿပီး ယခုအခါ လြန္စြာ ရွားပါး သြားသည္ ကို သတိျပဳမိၾကေပလိမ့္ မည္။ အလြန္ရွားပါးသြား ရေသာ အဓိက အေၾကာင္း အရင္းမွာ လင္းတငွက္မ်ား ေနထိုင္ရာ ေနရာမ်ား ပ်က္ဆီး ဆုံးရွုံးသြား ျခင္း၊ ၄င္းတို႕ အသိုက္ေဆာက္ မ်ိဳးပြားသည့္ အပင္မ်ား ဖ်က္စီးခံရျခင္း (ေတာင္ယာခုတ္၊ ေတာမီးရွုိ႕၊ သစ္ထုတ္)၊ လူတို႕၏အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳး ေၾကာင့္ (ဖမ္းစီး၊ သတ္ျဖတ္ျခင္း၊ အဆိပ္သင့္၍ ေသဆုံးေသာ အေကာင္မ်ား ကို စားသုံးမိျခင္း) တို႕ေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" >အိႏၵိယ၊ နီေပါ ႏွင့္ တခ်ိဳ႕ ႏိုင္ငံ မ်ားတြင္ ကၽြဲႏြား ေရာဂါ ကာကြယ္ေဆး (အေယာင္က်ေဆး) အျဖစ္ အသုံးျပဳေသာ Declofenac (non-steroidal anti-inflammatory drug) ေဆးမ်ားေၾကာင့္ လင္းတ အမ်ားအျပား ေသဆုံးခဲ့ ေသာ ျဖစ္ရပ္ မ်ားရွိသည္။ ၄င္းေဆးထိုးထား ေသာ ကၽြဲႏြား အေသမ်ား ကို လင္းတမ်ား စားသုံး မိပါက ေက်ာက္ကပ္မ်ား ပ်က္စီး ကာ ေသဆုံးၾကရသည္။ သို႕ ျဖစ္၍ အဆိုပါႏိုင္ငံ မ်ား မွာ ၄င္းေဆး ျပည္တြင္းသို႕ တင္သြင္းခြင့္ ကို ပိတ္ပင္ထားၾကသည္။ ၀မ္းေျမာက္စရာ အခ်က္မွာ ျမန္မာ ႏိုင္ငံတြင္ လင္းတမ်ား က်က္စားရာ ေဒသတ၀ိုက္ရွိ ကၽြဲႏြား မ်ားတြင္ အဆိုပါေဆး သုံးစြဲျခင္း ကိုမေတြ႕ရေသးေပ။ </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" >လင္းတငွက္မ်ားသည္ အပုပ္၊ အသိုးမ်ားကို စားေသာေၾကာင့္ လူသား အမ်ားစု သည္ အလြန္ရြံရွာ ဖြယ္ရာ ေကာင္း ေသာ ငွက္၊ အတိတ္နမိတ္ မေကာင္း ေသာငွက္အျဖစ္ ေရွး ယခင္ကာလမ်ားမွ စ၍ ယခု အခ်ိန္ အထိ ထင္ျမင္ ယူဆၾကပါသည္။ လူသားမ်ားသည္လည္း အသားမ်ား ကိုစားသုံးၾကၿပီး အကယ္၍ အနံ႕ထြက္ ေနပါက ဆားမ်ားျဖင့္ နယ္၍ အေျခာက္ခံ စားၾကၿပီး၊ တခါတရံ အနံ႕ ေပ်ာက္ေအာင္ ဟင္းခတ္ အေမႊးအႀကိဳင္မ်ား ျဖင့္ စားသုံးၾကပါသည္။ လူႏွုင့္ လင္းတငွက္ မ်ားသည္ အသားစားတာျခင္း အတူတူျဖစ္ၿပီး မပုပ္မသိုးခင္ ႏွင့္ ပုပ္သိုးၿပီး အခ်ိန္ အနည္းငယ္မွ်သာ ကြားျခားသည္။ လင္းတငွက္ မ်ားသည္ ၄င္းတို႕ အသက္ရွင္ သန္ရပ္တည္ေရး အတြက္ အပုပ္၊ အသိုးမ်ား ကိုစားသုံးၾကေသာ္လည္း လူသားမ်ား၏ လူမွုေရး၊ စီးပြားေရး၊ က်န္းမာေရး စသည္တို႕ ကို ေႏွာက္ယွက္ ဖ်က္စီးျခင္း လုံး၀ မရွိေပ။ လူသားတို႕ အတြက္ ေရာဂါျဖစ္ လာႏိုင္စရာ ရွိေသာ အပုပ္ အသိုး အန႔ံ အသက္မ်ား ကို ရွင္းလင္း ေပးျခင္း ျဖင့္ ေက်းဇူး ျပဳသည္။ </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" >လူသားမ်ား အေနျဖင့္ ေရွးရိုးအယူအဆ မ်ား ကို စြဲကိုင္၍ မိမိတို႕ ထက္ အသိဥာဏ္ အလြန္နည္းပါး ေသာ တိရိစာၦန္ မ်ား (လင္းတ၊ လင္ေကာင္ပိုး၊ ေျမေခြး စသည္) တို႕အေပၚ တဘက္သတ္ ထင္ျမင္ယူဆ ခ်က္မ်ား မရွိသင့္ေတာ့ ပါ။ ေရွးရိုးစြဲ အယူ အဆ အမ်ားစု မွာ အသုံး၀င္ေသးေသာ္လည္း တခ်ိဳ႕ အဓိပၸါယ္ မဲ့ အယူအဆမ်ားကို လက္ရွိေခတ္၊ အေျခအေနမ်ား ႏွင့္ ယွဥ္၍ အျမင္မွန္သို႕ ေျပာင္းလဲသင့္ ပါသည္။ ေျပာင္းလဲ ရန္လဲ လိုအပ္လာပါသည္။ လူတို႕ ၏ အတိတ္နမိတ္ မေကာင္း ေသာ ငွက္ အျဖစ္ထင္ျမင္ သတ္မွတ္ခံရျခင္း သည္ လင္းတငွက္ မ်ိဳးမ်ား ေလ်ာ့နည္း လာရျခင္း ၏ တြန္းအားတစ္ရပ္ ျဖစ္ပါသည္။ </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" >ကခ်င္ျပည္နယ္ ၏ လင္းတမ်ား ေနထိုင္က်က္စား ရာ တ၀ိုက္ရွိ ေဒသခံ မ်ား ကို ေမးျမန္းၾကည့္ ရာ အမ်ားစု မွာ လင္းတ ကို နမိတ္မေကာင္း ေသာငွက္ဟု မယူဆပဲ ေက်းဇူးရွင္ငွက္ ဟု သတ္မွတ္ၾကတာ သိရသည္။ အေၾကာင္းမွာ ၄င္းေဒသခံ တို႕ ၏လယ္ယာမ်ား တြင္ ေသဆုံး ေနေသာ ကၽြဲႏြား မ်ားကို ရွင္းေပးျခင္း ျဖင့္ ေဒသခံ မ်ားကို အကူအညီေပး၍ ျဖစ္သည္။ ၄င္းေဒသတြင္ ကၽြဲႏြား မ်ားကို တျခားေဒသမ်ားကို တင္းကုတ္ျဖင့္ ထားျခင္း၊ လူျဖင့္ ထိမ္းေက်ာင္း ျခင္း မျပဳပဲ အမွတ္အသား ထား၍ ေတာတြင္းသို႕ လႊတ္ထားေလ့ ရွိၿပီး လိုအပ္ေသာ အခါတြင္မွ လိုက္ေကာက္ေလ့ ရွိသည္။ လင္းတ မ်ား ေကာင္းကင္တြင္ ပ်ံ၀ဲ ေနသည္ ကို သြားၾကည့္ ျခင္းျဖင့္ မည့္သူ႕ ကၽြဲႏြား ေသေက် ပ်က္စီး ေနသည္ ကို သိရွိႏိုင္သည္။ ထို႕ ေၾကာင့္ ကခ်င္ျပည္ နယ္တြင္ ေဒသခံ မ်ား၏ လင္းတမ်ား အေပၚ မေကာင္း မျမင္ျခင္း၊ အေႏွာက္ အယွက္ မေပးျခင္း၊ မိတ္ေဆြ က့ဲသို႕ သေဘာထားျခင္း တို႕ ေၾကာင့္ ယခုအခ်ိန္ အထိ အျခားေဒသမ်ား ထက္ ေပါမ်ားစြာ ေတြ႕ ရွိေနရျခင္း ျဖစ္သည္။<br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-tFGKZNbqZqk/Tjepc1O_j5I/AAAAAAAABxI/8RwTEd-DyxY/s1600/IMG_0482.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-tFGKZNbqZqk/Tjepc1O_j5I/AAAAAAAABxI/8RwTEd-DyxY/s400/IMG_0482.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5636159771468861330" border="0" /></a></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" > </span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><b style="font-weight: bold;"><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;" >Photo by Naing Lin (WCS) © Copy Right </span></b></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><b style=""><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;" >ထိန္းသိမ္း ကာကြယ္ျခင္း</span></b></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" >လင္းတၿမီးရင္း ျဖဴသည္ ယခင္က အေကာင္အေရ အတြက္ သန္းေပါင္း မ်ားစြာ ရွိႏိုင္ေသာ္လည္း ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္း တြင္ ေသေက် ပ်က္စီး </span><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" >မွုု </span><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" >အလြန္မ်ား ျပားလာသျဖင့္ အေကာင္ အေရအတြက္ လ်င္ျမန္စြာ ေလ်ာ့က် လာခဲ့ရာ ယခုအခါ ကမာၻေပၚတြင္၂၅၅၀ မွ ၉၉၉၉ အတြင္းသာ က်န္ရွိေတာ့ သည္ဟု ခန္႕မွန္းၾကၿပီး၊ ယင္းမ်ိဳးစိတ္အား (၅) ႏွစ္မွ (၁၀) အတြင္း စနစ္တက် ထိမ္းသိမ္းကာ ကြယ္မွဳ႕မလုပ္လွ်င္ လုံး၀ ေပ်ာက္ကြယ္ သြားႏိုင္သည္ ဟု ကမာၻ႕ငွက္ ပညာရွင္ မ်ား ယူဆၾကသည္။ သို႕ ျဖစ္၍ ၄င္းငွက္မ်ိဳးစိတ္ ရွိေသာ ႏိုင္ငံမ်ား သည္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ အဖြဲ႕ အစည္းမ်ား ႏွင့္ ပူေပါင္း၍ ထိမ္းသိမ္း ေရးလုပ္ငန္း မ်ား ကို နည္းလမ္းေပါင္းစုံ ျဖင့္ ျပဳလုပ္ေနပါသည္။ ျမန္မာ ႏိုင္ငံတြင္လည္း လင္းတ ထိန္းသိမ္းေရး လုပ္ငန္း မ်ားကို သက္ဆိုင္ရာ အဖြဲ႕ အစည္းမ်ား မွ အားသြန္ခြန္စိုက္ ျပဳလုပ္ေနၾကပါသည္။ လင္တမ်ား ကို ကၽြဲႏြား အေကာင္ ေသမ်ား ေကၽြးျခင္း၊ ၄င္းတို႕ ၏ အစားအစာ မ်ာူကို ျဖည့္စည္းေပးျခင္း၊ အေကာင္ အေရအတြက္ စာရင္း ေကာက္ယူျခင္း၊ ၄င္းတို႕ မ်ိဳးပြားက်က္စားရာ ေနရာေဒသမ်ား ကို ရွာေဖြေဖာ္ထုတ္၍ သုေတသနျပဳျခင္း၊ ေဒသခံမ်ား အား လင္းတငွက္မ်ား အေပၚ ထိန္းသိမ္း ေရး အျမင္ တိုးပြားလာေစရန္ ပညာေပး အစီအစဥ္ မ်ား ျပဳလုပ္ျခင္း၊ ေဒသခံ မ်ား ႏွင့္ ပူးေပါင္း၍ ၄င္းတို႕ မိ်ဳးပြား က်က္စားရာ ေနရာမ်ားကို ကာကြယ္ထန္းသိမ္းျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္၍ လင္းတငွက္မ်ား မ်ိဳးသုဥ္းေပ်ာက္ကြယ္ မသြားရန္ ထိန္းသိမ္းကာကြယ္ေနၾကပါသည္။ </span></p> <p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:100%;" >လင္းတငွက္ မ်ားသည္ အျခားအဖိုးတန္ သယံဇာတ မ်ားနည္းတူ သဘာ၀ တရားႀကီးမွ လူသားမ်ား အတြက္ ေပးထား ေသာ အေမြပစၥည္း တစ္ခုျဖစ္၍ ထို အေမြပစၥည္း မေပ်ာက္ပ်က္ ေအာင္ ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ ေရွာက္ရန္ လူသားအားလုံး ၌ တာ၀န္ရွိသည္။ လင္းတ ငွက္မ်ား ကမာၻ႕ ေျမေပၚ မွ လုံး၀ ေပ်ာက္ ကြယ္ မသြား ေအာင္ ပူးေပါင္းကာကြယ္ ထိန္းသိမ္း ၾကပါစို႕။<span style=""> </span>။</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><b style=""><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;" >ႏိုင္လင္း (WCS)</span></b></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><i style=""><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;" > </span></i></span></p> </div><span id="fullpost" style="font-size:100%;"><div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;"><br /> </div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4431441755492458808-1590456882799139287?l=anasiantouroperator.blogspot.com' alt='' /></div>An Asian Tour Operatorhttp://www.blogger.com/profile/10632235174849258329noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-4431441755492458808.post-23633659025477147202011-07-21T12:32:00.005+08:002011-07-21T13:23:58.515+08:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-LD3udCVIgtw/Tier8xWb7SI/AAAAAAAABwo/NOIVhp8ZM08/s1600/5316095835_4c6fab1555.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 266px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-LD3udCVIgtw/Tier8xWb7SI/AAAAAAAABwo/NOIVhp8ZM08/s400/5316095835_4c6fab1555.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5631658919578037538" border="0" /></a><a href="http://www.flickr.com/photos/danieldurrans/">Photo<br /></a></div><div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;"><br />ဂ်စ္ေဆာ (Jigsaw Puzzle) ဆိုသည့္ ကစား နည္း ကို ေတာ္ေတာ္မ်ား မ်ား ကစားဖူးၾက ေပလိမ့္ မည္။ ရုပ္ပုံကား ခ်ပ္တစ္ခုကို အစိတ္ အပိုင္း ေသးေသး ကေလး မ်ား အျဖစ္ စိတ္ပိုင္းထား ၿပီး ၄င္း အစိတ္ အပိုင္း ကေလးမ်ား ကို သူ႕ ေနရာ ႏွင့္ သူ ေနရာ တက် ဆက္လိုက္ျခင္း ျဖင့္ မူလ ရုပ္ပုံကား ခ်ပ္ ပုံေပၚလာ ေအာင္ကစားျခင္း ကို ဂ်စ္ေဆာ ပါဇယ္ (Jigsaw Puzzle) ဟုေခၚ သည္။ ဤသို႕ ဆက္စပ္၍ ပုံေပၚသည္ အထိ ကစားရသည္ကို က ဂ်စ္ေဆာပါဇယ္ ဂိမ္း၏ သဘာ၀ ျဖစ္သည္။ အစိတ္ အပိုင္း တစ္ခုခု ေပ်ာက္ ေန၊ လိုေနပါက ရုပ္ပုံ ကားခ်ပ္၏ မျပည့္ စုံမွု မွာ ထင္ထင္ရွားရွား သိသာေနမည္ ျဖစ္သည္။ Tourism ဆိုသည့္ ခရီးသြား လုပ္ငန္းနယ္ပယ္ ႀကီး တစ္ရပ္ကို ဂ်စ္ေဆာ ပါဇယ္ ျဖင့္ Tourism ပညာရွင္မ်ား ခိုင္းႏိုွင္းၾကသည္။<br /><br />အလြန္ေလ်ာ္ကန္ ေသာ ဥပမာ တစ္ခုျဖစ္သည္။ အဆိုပါဥပမာ ကို ဆုိ ဖူး သူမွာ ျမန္မာ့ ခရီးသြား လုပ္ငန္း ၏ ပညာရွင္ ဂုရု ႀကီး တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေသာ ဦးႏိုင္ဘြား (ဒုတိယညႊန္ၾကား ေရမွုးခ်ဳပ္ အၿငိမ္းစား၊ ၀န္ႀကီးဌာန အႀကံေပး) အျဖစ္ ၾကာျမင့္စြာ ထမ္းေဆာင္သြား သူ ျဖစ္သည္။ တိုက္ဆိုင္မွု တစ္ခု မွာ အဆိုပါဥပမာ ကိုပင္ <a href="http://www.silobreaker.com/biography-for-tunku-iskandar-tunku-abdullah-5_2260022414756806656_4" target="_blank">တြန္ကူအစၥကႏၵာ (Tunku Iskandar)</a> (Past &amp; Present President of MATTA, PATA, IOTO, FATA, ASEAN Tourism Association etc..) က ညႊန္းဆို ျပန္သည္။<br /><br />သေဘာမွာ Tourism ဆိုေသာ လုပ္ငန္းနယ္ပယ္ ႀကီး ႏွင့္ တိုက္ရိုက္ ဆက္စပ္ ပတ္သက္ ေသာ ေဒသခံ အစိုးရ၊ ခရီးသြား လုပ္ငန္း မ်ား၊ ဟိုတယ္၊ ေလေၾကာင္းလိုင္းမ်ား၊ ဧည့္လမ္းညႊန္မ်ား၊ ေဖ်ာ္ေျဖေရးလုပ္ငန္းမ်ား၊ စားေသာက္ဆိုင္မ်ား၊ ေစ်းဆိုင္မ်ား အျပင္ ေဒသခံ မ်ား ႏွင့္ ၄င္းေဒသ ရွိ သက္ရွိ၊ သက္မဲ့၊ သဘာ၀ပါတ္၀န္းက်င္ ႏွင့္ ေရွးေဟာင္းယဥ္ေက်းမွဳ အေဆာက္အဦမ်ား အစရွိသျဖင့္ အမ်ားအျပား ဆက္စပ္ေန ျခင္းကို ပုံေဖာ္ျခင္းျဖစ္သည္။ အရာအား လုံးမွာ အစိတ္အပိုင္း ငယ္ေလးမ်ား အျဖစ္ မွ်သာ ျဖစ္ ေသာ္လည္း မပါမျဖစ္၊ မရွိမျဖစ္ အရာမ်ား ျဖစ္သည္။<br /><br />ငွက္တစ္ေကာင္ ၏ ေကာင္းကင္ယံ မွ အရာအား လုံး ကို အေပၚစီးမွ ျမင္ခြင့္ ရသည့္ (bird eye view) ျဖင့္ အဆိုပါ ဆက္စပ္ပတ္သက္ ရာ နယ္ပယ္ အသီးသီးကို ဂ်စ္ေဆာပါဇယ္ ၏ အပိုင္း အစ မ်ား အျဖစ္ သေဘာထားၿပီး သူ႕ေနရာ ႏွင့္ သူ ေနရာတက် ဆက္စပ္လိုက္ ျခင္း အားျဖင့္ ၿပီးျပည့္စုံ သည့္ ရုပ္ပုံကားခ်ပ္ တစ္ခု ရသကဲ့ သို႕ ေအာင္ျမင္ေသာ၊ ေရရွည္ တည္တ့ံခိုင္ ၿမဲေသာ ခရီးစဥ္ေဒသ ႏိုင္ငံ တစ္ႏိုင္ငံ ျဖစ္လာေပမည္။ <b>သို႕ရာ တြင္ အစိတ္အပိုင္းငယ္ေလးမ်ား အေနျဖင့္ သူ႕ေနရာ ႏွင့္ သူ ေနရာ တက် ျဖစ္ရန္ မွာ အထူးသတိျပဳရမည့္ အခ်က္တစ္ခ်က္ ျဖစ္သည္။ </b>သို႕ မဟုတ္ပါ က ပုံမက် ပန္းမက်၊ အခ်ိဳးမက်၊ ရယ္စရာ၊ ကဲ့ရဲ႕ စရာ ျဖစ္လာေပလိမ့္မည္။ ။<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4431441755492458808-2363365902547714720?l=anasiantouroperator.blogspot.com' alt='' /></div>An Asian Tour Operatorhttp://www.blogger.com/profile/10632235174849258329noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4431441755492458808.post-73899257088680386462011-07-18T13:59:00.010+08:002011-07-18T16:35:36.867+08:00<div style="text-align: justify;">ခရီးသြားလုပ္ငန္း ဆိုသည္မွာ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္ အလမ္းတစ္ခုတည္းကိုသာ ေပၚေပါက္ေစေသာ တတိယ က႑ (Tertiary Sector) မွ်သာ မဟုတ္ပဲ ပဓါန က႑ (Primary Sector) ႏွင့္ သာမည က႑ (Secondary Sector) မ်ား အတြက္ပါ အက်ိဳးမ်ားေစ ေသာ လုပ္ငန္းနယ္ပါယ္ႀကီး တစ္ရပ္ျဖစ္သည္။ အဆိုပါ ခရီးသြားလုပ္ငန္း မ်ားမွ အႀကိမ္ႀကိမ္ အက်ိဳးမ်ား ေစေသာ အေၾကာင္း အရင္း ကို အရုိးအရွင္းဆုံး နည္းလမ္းျဖစ္သည့္ ခရီးသြားဧည့္သည္ (Tourist) အႀကိမ္ ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား ေငြေၾကး သုံးစြဲေစသလဲ။ ၄င္းေငြေၾကး သည္ တိုင္းျပည္၏ ေငြေၾကးလွည့္ ပါတ္မွဳ ပါ၀င္မွုပမာဏ မ်ားျဖင့္ သိသာေစသည္။ </div><div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;"> <p>ဟိုတယ္တစ္ခု တြင္သုံးစြဲ လုိက္ေသာ ေငြေၾကးမွာ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္ အလမ္းမ်ား ေပၚေပါက္ေစရန္ အေထာက္အပံ့ျဖစ္ေစၿပီး ဟိုတယ္လုပ္ငန္း အတြက္ တိုက္ရိုက္ အက်ိဳးမ်ားေစသကဲ့သို႕ သြယ္၀ိုက္ေသာ နည္းမ်ားျဖင့္ အျခားလုပ္ငန္း မ်ားတြင္လဲ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္ အလမ္းမ်ား ႏိုင္ငံႏွင့္ အ၀ွမ္းေပၚေပါက္ ေစႏိုင္သည္။ ဥပမာအားျဖင့္ ဟိုတယ္တစ္လုံး အေနျဖင့္ ေဒသခံ လယ္သမား မ်ားထံမွ အစားအေသာက္ ၀ယ္ရသည္ ဆိုပါစို႕။ အဆိုပါေငြေၾကးကို လယ္သမား အေနျဖင့္ အ၀တ္အထည္မ်ား၊ လုပ္ငန္းသုံး ပစၥည္း (ဓါတ္ေျမၾသဇာ စသည္) တို႕ အတြက္ အသုံးျပဳ ႏိုင္စရာရွိသည္။ ေဒသထြက္ကုန္မ်ား ကို အမွတ္တရ (Souvenir) အျဖစ္ ခရီးသြားဧည့္ သည္မ်ား မွ ၀ယ္ယူမွုမ်ား ေလေလ အမွတ္တရ ပစၥည္းမ်ား ေရာင္းခ်ႏိုင္ရန္ ျပဳလုပ္သည့္ အိမ္တြင္း တႏိုင္တပိုင္ စည္းပြားေရးလုပ္ငန္း ငယ္မ်ား အမ်ားအျပား ေပၚေပါက္ႏုိင္စရာ ရွိသည္။ ဤသို႕ျဖင့္ (Secondary Employment) ဟုဆိုအပ္ ေသာ အိမ္တြင္းမွု အလုပ္အကိုင္ အခြင့္ အလမ္းမ်ား တိုးပြား လာႏိုင္သည္။</p> အႀကိမ္ႀကိမ္ အက်ိဳးသက္ေရာက္ သည္မွာ ႏိုင္ငံေတာ္၏ ႏိုင္ငံျခား ထြက္ကုန္မ်ား အေပၚမွွီခို ေနရမွု အတြက္ သြင္းကုန္မ်ား အတြက္ အသုံးျပဳေနရသည့္ ေငြေၾကး ယိုစိမ့္ မွု (Leakages) မ်ား အထိပါ၀င္မည္ ျဖစ္သည္။<br /><br /><blockquote><span style="font-style: italic;">သုေတသနျပဳ ေလ့လာထားသည့္ စစ္တမ္းမ်ား အရ ထိုင္းႏိုင္ငံ ခရီးသြားလုပ္ငန္း မ်ားမွရရွိေသာ ေငြေၾကး၏ ၇၀% မွာ (ႏိုင္ငံျခားသားမ်ား ပိုင္ဆိုင္ေသာ ခရီးသြားလုပ္ငန္းမ်ား၊ ေလေၾကာင္းလိုင္းမ်ား၊ ဟိုတယ္မ်ား၊ ျပည္ပမွတင္သြင္း လာသည့္ အစားအေသာက္မ်ား) အတြက္ ကုန္က်ျခင္းျဖင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံမွ ျပန္လည္ စီးထြက္သြားသည္။ အျခား ကမာၻ႕ တတိယ ႏိုင္ငံ မ်ားတြင္လဲ ၄၀% (အိႏၵိယ) မွသည္ ၈၀% (ကာေရဘီယံေဒသႏိုင္ငံမ်ား) အထိ ယိုစိမ့္မွု ရိွသည္။</span><i><span style="font-size:78%;"> Source: <a href="http://www.publicsector.org/local_agenda_21and_you/WhileTravelling/5Questions.html" rel="nofollow" target="_blank">Sustainable Living</a></span></i></blockquote><a href="http://2.bp.blogspot.com/-NZoedDlU3h8/TiPZ2KYEXNI/AAAAAAAABwI/svSMgbq8Hoc/s1600/Untitled-1.jpg"><br /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/-QqUdPfbtIcA/TiPanfyAlHI/AAAAAAAABwg/eoGET0kJvtk/s1600/Untitled2.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 522px; height: 675px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-QqUdPfbtIcA/TiPanfyAlHI/AAAAAAAABwg/eoGET0kJvtk//Untitled2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5630584331224257650" border="0" />***ပုံကားခ်ပ္ ကို အက်ယ္ခ်ဲ႕ ၾကည့္လိုပါက ပုံေပၚသို႕ ကလစ္လုပ္၍ၾကည့္ပါ။<br /></a><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-QqUdPfbtIcA/TiPanfyAlHI/AAAAAAAABwg/eoGET0kJvtk/s1600/Untitled2.jpg"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Ref:</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> Barcelona Fields Studies Center (Geography Filed Works) မွ Tourism Multiplier Effect ကို ရည္ညႊန္းသည္။</span></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4431441755492458808-7389925708868038646?l=anasiantouroperator.blogspot.com' alt='' /></div>An Asian Tour Operatorhttp://www.blogger.com/profile/10632235174849258329noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4431441755492458808.post-55807027179069815742011-06-22T17:04:00.002+08:002011-06-29T10:34:13.454+08:00<div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;"> <a href="http://4.bp.blogspot.com/-A9A64rVGvQE/TgGsddO_bZI/AAAAAAAABvU/HXyx_0hVEV8/s1600/bali_isnotindonesia.gif"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 348px; height: 310px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-A9A64rVGvQE/TgGsddO_bZI/AAAAAAAABvU/HXyx_0hVEV8/s400/bali_isnotindonesia.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5620963431998778770" border="0" /></a><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >အင္ဒိုနီးရွား ႏိုင္ငံ ဟာ ကၽြန္းေပါင္း ၁၇၅၀၈ ကၽြန္း နဲ႕ ဖြဲ႔စည္း ထားၿပီး လူဦးေရ သန္း ၂၀၀ ေက်ာ္ မွီတင္းေနထိုင္ပါတယ္။ ကၽြန္းေတြ အမ်ားႀကီး နဲ႕ ဖြဲ႕ စည္းထားတဲ့ ႏိုင္ငံျဖစ္ သလို ယဥ္ေက်းမွ႕ုဓေလ့ထုံးစံ ေတြလဲ မတူညီၾကပါဘူး။ တခ်ိန္က ဗုဒၶဘာသာ ထြန္းကားခဲ့ေၾကာင္း ႀကီးမားထင္ရွားတဲ့ သက္ေသ အေထာက္ အထား မ်ားစြာ က်န္ခဲ့ သလို ဟိႏၵဴဘာသာ ထြန္းကားခဲ့ ေၾကာင္းလဲ အေထာက္ အထား ေျမာက္မ်ားစြာ က်န္ရွိပါတယ္။ လက္ရွိ အခ်ိန္မွာ ေတာ့ အစၥလာမ္ အယူ ၀ါဓ ကို ႏိုင္ငံ အ၀ွမ္း က်ယ္က်ယ္ျပန္႕ျပန္႕ သက္၀င္ယုံၾကည္ၾကပါတယ္။ ႏိုင္ငံ အႏွံ႕ ဂ်ာဗားယဥ္ေက်းမွူု႕ ႀကီးစိုးေပေသာ ျငား ကၽြန္းအသီးသီး မွာ ၄င္းတို႕ ရဲ႕ ရိုးရာ ဓေလ့ေတြကို တစိုက္မတ္မတ္ ထိမ္းသိမ္း ၾကပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ကမာၻ႕ ခရီးသြား ေျမပုံေပၚက နာမည္ေက်ာ္ ဘာလီကၽြန္း ဟာ ထိပ္ဆုံး ကပါ။ ဘာလီကၽြန္း ကို ဥေရာပတိုက္ သားေတြဟာ အီတလီ ႏိုင္ငံ ေရာမၿမိဳ႕ တြင္းက ပုပ္ရဟန္းမင္းႀကီး အေျခစိုက္ ရာ ဗာတီကန္ႏိုင္ငံ နဲ႕ ႏိုွင္းယွဥ္ေလ့ရွိၾကပါတယ္။ တကယ္လဲ ဘာလီကၽြန္းရဲ႕ ယဥ္ေက်းမွု႕ နဲ႕ ကိုးကြယ္ရာ ဘာသာ ဟာ အင္ဒိုနီးရွားရဲ႕ တျခား ကၽြန္းေတြနဲ႕ မတူပဲ ဟိႏၵဴ အယူ၀ါဓျဖစ္ေန ပါတယ္။ </span><div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;"><div style="text-align: justify;"> </div><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ဘာလီ မွာေနထိုင္ စဥ္ ကာလ အတြင္း ဘာလီလူမ်ိဳး တို႕ ရဲ႕ ယဥ္ေက်းမွု ဓေလ့ထုံးစံ ေတြ ကိုေသခ်ာ ေလ့လာ မယ္လို႕ စဥ္းစားမိပါတယ္။ လူမ်ိဳး တစ္မ်ိဳးရဲ႕ အေၾကာင္း ကိုေလ့လာမယ္ ဆိုရင္ စနစ္တက် ေလ့လာ မွသာ အလုံးစုံ ပုံေပၚ ႏိုင္မွာ ျဖစ္ၿပီး အေသးစိတ္ သုေတသန စာတမ္း ျပဳစု ရန္မဟုတ္ သိတိုင္ အေၾကာင္းအရာ စုံ ေထာင့္ေစ့ ေအာင္ အားထုတ္ထားပါတယ္။ ေလ့လာတဲ့ ေနရာ မွာ မႏုႆ ေဗဒပညာရွင္ တို႕ လူမ်ိဳး တစ္မ်ိဳး အေၾကာင္းကို ခ်ဥ္းကပ္ေလ့ လာတဲ့ ပုံစံ ကို အတုယူပါတယ္။ ဆရာ မႏုႆ ေက်ာ္၀င္း ေဟာေျပာခဲ့ တဲ့ အခ်က္ ေတြ ကို ျပန္စဥ္းစား ပုံေဖာ္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ဖတ္ဖူးခဲ့တဲ့ ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္ လမ္းစဥ္ပါတီ ထုတ္ ျပည္ေထာင္ စု ျမန္မာ ႏိုင္ငံ ေတာ္ ရွိ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳး မ်ား ၏ ဓေလ့ထုံးစံ မ်ား စာအုပ္မ်ား မွ နည္းနာနိသ် ကို အတုခိုးပါတယ္။ ယဥ္ေက်းမွု႕ ဓေလ့ထုံးစံ ဆိုတဲ့ အေလ်ာက္ ကိုးကြယ္ရာ ဘာသာကိုေတာ့ ခ်န္လွပ္ခဲ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ သို႕ေပမင့္ ဘာလီ လူမ်ိဳး တို႕ရဲ႕ ယဥ္ေက်းမွု႕ ဓေလ့ထုံးစံ မ်ား အားလုံး ပါ၀င္ၿပီးျပည့္စုံ တဲ့ စာတမ္း တစ္ခု မဟုတ္ေၾကာင္း ကိုေတာ့ ၀န္ခံ ပါရေစ။ </span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ဘာလီကၽြန္းသူကၽြန္းသား ေတြရဲ႕ ဘ၀ ကို ဘာသာေရးနဲ႕ ဆက္စပ္တဲ့ အခမ္းအနား ေတြ ရိုးရာ ဓေလ့ေတြနဲ႕ အမွတ္အသားျပဳပါတယ္။ အဲဒါကို <b>မႏုႆ ယၾတာ (Manusa Yadnya)</b> လုိ႕ေခၚၿပီး ေငြေၾကး တတ္ႏိုင္ရင္ တတ္ႏိုင္သလို၊ ဆင္းရဲရင္ ဆင္းရဲသလို က်င္းပေဆာင္ရြက္ၾက ပါတယ္။</span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-u6caVCi54Uw/TgGrlOOplnI/AAAAAAAABvM/rLJrOcGgKaM/s1600/DPS%2BBali%2BLake%2BBratan%2BTemple2_b.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 260px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-u6caVCi54Uw/TgGrlOOplnI/AAAAAAAABvM/rLJrOcGgKaM/s400/DPS%2BBali%2BLake%2BBratan%2BTemple2_b.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5620962465898141298" border="0" /></a></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: center;">Photo Taken from <a href="http://tropicalisland.de/">here</a></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; font-weight: bold; text-align: justify;"><span style="font-size:100%;">ေမြးဖြားျခင္း</span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"> <span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ဘာလီ လူမ်ိဳးေတြရဲ႕ ပထမဆုံး အခမ္းအနား ဟာ အမွန္တကယ္ေတာ့ မ ေမြးဖြားခင္ ကတည္းက က်င္းပခဲ့ ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ေမြးဖြားၿပီး တဲ့အခ်ိန္မွာ က်င္းပတဲ့ ပြဲက ေတာ့ အခ်င္းျမဳပ္တဲ့ ပြဲပါ။ အခ်င္းကို အုန္းသီးစိမ္း တစ္လုံး ကို ထိပ္၀ ဖြင့္ၿပီး သက္ဆိုင္ရာ ၀တၳဳပစၥည္း မ်ားနဲ႕ မိမိအိမ္မွာ ပဲျမွဳပ္ႏွံပါတယ္။ ေနာင္ ဒီကေလး ႀကီးလာၿပီး က်န္းမာေရး၊ လူမွုဳေရး အစရွိသျဖင့္ ကိစၥရပ္ေတြကို္ သူ႕ အခ်င္းျမွဳပ္ႏွံရာ ေနရာမွာ ဆုေတာင္းျခင္း၊ ယၾတာ ေခ်ျခင္း မ်ားျပဳလုပ္ၾကပါတယ္။ ေဆးရုံေတြမွာ လဲ ကေလးမီးဖြား ၿပီးတာတဲ့ ကေလးနဲ႕ အတူ အခ်င္းကို ေျမအိုးေလး တစ္လုံးနဲ႕ ထည့္ၿပီး ေပးပါတယ္။ အဲဒါကို ဖခင္ျဖစ္သူက အခ်င္းအိုးကို ယူၿပီး အိမ္ကို ျပန္ကာ ရုိးရာ အတိုင္း စီရင္ ျမွုပ္ ႏွံရပါတယ္။ ကေလးမီးဖြား ၿပီး ပထမဆုံး အႀကီးအက်ယ္ လုပ္တဲ့ အခန္းအနား ကို ေတာ့ ဘာလီ ျပကၡဒိန္ ရဲ႕ ရက္ေပါင္း ၂၁၀ ျပည့္တဲ့ အခ်ိန္မွာ လုပ္ရတာပါ။ </span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" ><span style=""> </span><i style="">(အေၾကာင္းဆုံလို႕က်ေနာ့္ သမီးေလး ေမြးတုန္းက အေၾကာင္းကို ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ က်ေနာ့္ သမီး ေလး ေမြးတုန္းက ကေလး လာပို႕ရင္းနဲ႕ ပလတ္စတစ္ အိပ္တလုံးနဲ႕ ထည့္ထားတဲ့ ေျမအိုးေလး တစ္လုံး ကို ပါေပးလာပါတယ္။ ေမးၾကည့္ေတာ့ အခ်င္းလို႕ ေျပာပါတယ္။ ဒီမွာ က ကိုယ့္ရပ္ရြာလဲ မဟုတ္၊ ဒီလုိ အေရးတယူ ေပးလာတဲ့ ေနာက္ေတာ့ အမိွုက္ပစ္ သလိုလဲ မပစ္ရက္၊ မပစ္ခ်င္ နဲ႕ စိတ္ရွုပ္ၿပီး ေဆးရုံကဆင္းလာတဲ့ အခါမွာ အိမ္ကို ယူလာခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္မွ ရုံးက လုပ္ေဖာ္ ကိုင္ဖက္ တစ္ေယာက္ က ပင္လယ္မွာ ေမွ်ာဖို႕ အႀကံေပးလို႕ က်ေနာ့္ အိမ္နားက ကမ္းစပ္ မွာ ကိုယ္တုိင္ပဲ ေရနက္ပိုင္း အထိကူးၿပီး ျမွုပ္ခဲ့ပါတယ္။ သမီးေလးႀကီးလာရင္ ေတာ့ သူ႕ အခ်င္းကို ဘာလီကၽြန္း က ဂ်င္ဘာရမ္ ပင္လယ္ေအာ္ထဲ မွာ ျမွုပ္ခဲ့တယ္ ေျပာရမွာပဲ။)</i></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><b><span style=";font-family:&quot;;" >နာမည္ ေပးျခင္း </span></b></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ထူျခားတာက ဘာလီ လူမ်ိဳးေတြ မွာ ေရွ႕နာမည္ (first name) ၄ ခုပဲ ရွိပါတယ္။ ပထမဆုံး ကေလးဆို ရင္ ေ၀ယံ (Wayan) ဒါမွမဟုတ္ ပုတု (Putu) လို႕ ေပးေလ့ရွိၿပီး၊ ဒုတိယ ကေလးကို မာေဒး (Made) ဒါမွမဟုတ္ ကားဒက္ (Kadek) လို႕ ေပးပါတယ္။ တတိယ ကေလးကို ေတာ့ ညိဳမန္ (Nyoman) ဒါမွမဟုတ္ ကိုမန္း (Komang) လုိ႕ ေပးရၿပီး ေလးေယာက္ေျမာက္ ကို ေတာ့ ကတြတ္ (Ketut) လို႕ ေပးၾကပါတယ္။ ငါးေယာက္ေျမာက္ ကစၿပီး ေမြးလာတဲ့ ကေလးကို ေတာ့ တစ္ပတ္လည္ ၿပီး ေ၀ယံ၊ ပုတု အစရွိသျဖင့္ ျပန္မွည့္ ရပါေတာ့တယ္။ </span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" ><span style=""> </span>ပိုၿပီး ရွင္းေအာင္ ေအာက္မွာ ဇယား နဲ႕ ထပ္ရွင္းထားပါတယ္။ </span></p><div style="text-align: justify;"> </div><table class="MsoTableGrid" style="border-collapse: collapse; border: medium none; text-align: left; margin-left: 0px; margin-right: 0px;" border="1" cellpadding="0" cellspacing="0"> <tbody><tr style=""> <td style="width: 159.6pt; border: 1pt solid black; padding: 0in 5.4pt;" valign="top" width="213"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: normal;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style=";font-family:&quot;;" >နံပါတ္စဥ္</span></b></span></p> </td> <td style="width: 313.8pt; border-width: 1pt 1pt 1pt medium; border-style: solid solid solid none;" valign="top" width="418"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: normal;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style=";font-family:&quot;;" >ကေလးအမည္</span></b></span></p> </td> </tr> <tr style=""> <td style="width: 159.6pt; border-width: medium 1pt 1pt; border-style: none solid solid;" valign="top" width="213"> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ပထမ</span></p> </td> <td style="width: 313.8pt; border-width: medium 1pt 1pt medium; border-style: none solid solid none;" valign="top" width="418"> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ေ၀ယံ (Wayan) ဒါမွမဟုတ္ ပုတု (Putu)</span></p> </td> </tr> <tr style=""> <td style="width: 159.6pt; border-width: medium 1pt 1pt; border-style: none solid solid;" valign="top" width="213"> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ဒုတိယ</span></p> </td> <td style="width: 313.8pt; border-width: medium 1pt 1pt medium; border-style: none solid solid none;" valign="top" width="418"> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >မာေဒး (Made) ဒါမွမဟုတ္ ကားဒက္ (Kadek)</span></p> </td> </tr> <tr style=""> <td style="width: 159.6pt; border-width: medium 1pt 1pt; border-style: none solid solid;" valign="top" width="213"> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >တတိယ</span></p> </td> <td style="width: 313.8pt; border-width: medium 1pt 1pt medium; border-style: none solid solid none;" valign="top" width="418"> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ညိဳမန္ (Nyoman) ဒါမွမဟုတ္ ကိုမန္း (Komang)</span></p> </td> </tr> <tr style=""> <td style="width: 159.6pt; border-width: medium 1pt 1pt; border-style: none solid solid;" valign="top" width="213"> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >စတုတၴ</span></p> </td> <td style="width: 313.8pt; border-width: medium 1pt 1pt medium; border-style: none solid solid none;" valign="top" width="418"> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ကတြတ္ (Ketut) </span></p> </td> </tr> <tr style=""> <td style="width: 159.6pt; border-width: medium 1pt 1pt; border-style: none solid solid;" valign="top" width="213"> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ပဥၥမ</span></p> </td> <td style="width: 313.8pt; border-width: medium 1pt 1pt medium; border-style: none solid solid none;" valign="top" width="418"> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ေ၀ယံ (Wayan) ဒါမွမဟုတ္ ပုတု (Putu)</span></p> </td> </tr> <tr style=""> <td style="width: 159.6pt; border-width: medium 1pt 1pt; border-style: none solid solid;" valign="top" width="213"> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ဆဌမ</span></p> </td> <td style="width: 313.8pt; border-width: medium 1pt 1pt medium; border-style: none solid solid none;" valign="top" width="418"> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >မာေဒး (Made) ဒါမွမဟုတ္ ကားဒက္ (Kadek)</span></p> </td> </tr> <tr style=""> <td style="width: 159.6pt; border-width: medium 1pt 1pt; border-style: none solid solid;" valign="top" width="213"> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >သတၱမ</span></p> </td> <td style="width: 313.8pt; border-width: medium 1pt 1pt medium; border-style: none solid solid none;" valign="top" width="418"> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ညိဳမန္ (Nyoman) ဒါမွမဟုတ္ ကိုမန္း (Komang)</span></p> </td> </tr> <tr style=""> <td style="width: 159.6pt; border-width: medium 1pt 1pt; border-style: none solid solid;" valign="top" width="213"> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >အဌမ</span></p> </td> <td style="width: 313.8pt; border-width: medium 1pt 1pt medium; border-style: none solid solid none;" valign="top" width="418"> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ကတြတ္ (Ketut)</span></p> </td> </tr> <tr style=""> <td style="width: 159.6pt; border-width: medium 1pt 1pt; border-style: none solid solid;" valign="top" width="213"> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >န၀မ</span></p> </td> <td style="width: 313.8pt; border-width: medium 1pt 1pt medium; border-style: none solid solid none;" valign="top" width="418"> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ေ၀ယံ (Wayan) ဒါမွမဟုတ္ ပုတု (Putu)</span></p> </td> </tr> <tr style=""> <td style="width: 159.6pt; border-width: medium 1pt 1pt; border-style: none solid solid;" valign="top" width="213"> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ဒႆမ</span></p> </td> <td style="width: 313.8pt; border-width: medium 1pt 1pt medium; border-style: none solid solid none;" valign="top" width="418"> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >မာေဒး (Made) ဒါမွမဟုတ္ ကားဒက္ (Kadek)</span></p> </td> </tr> <tr style=""> <td style="width: 159.6pt; border-width: medium 1pt 1pt; border-style: none solid solid;" valign="top" width="213"> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ဧကဒႆမ</span></p> </td> <td style="width: 313.8pt; border-width: medium 1pt 1pt medium; border-style: none solid solid none;" valign="top" width="418"> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ညိဳမန္ (Nyoman) ဒါမွမဟုတ္ ကိုမန္း (Komang)</span></p> </td> </tr> <tr style=""> <td style="width: 159.6pt; border-width: medium 1pt 1pt; border-style: none solid solid;" valign="top" width="213"> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ဒြါဒႆမ</span></p> </td> <td style="width: 313.8pt; border-width: medium 1pt 1pt medium; border-style: none solid solid none;" valign="top" width="418"> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ကတြတ္ (Ketut) </span></p> </td> </tr> </tbody></table><div style="text-align: justify;"> </div><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ဘာလီလူမ်ိဳး ေတြရဲ႕နမူနာ နာမည္ ေတာ္ေတာမ်ားမ်ား ဟာ ဗုဒၶ ဘာသာနဲ႕ ဆက္စပ္ သေယာင္ ရွိပါတယ္။ ဥပမာ။ ကတြတ္ ဓမၼရာဇာ (Mr. Ketut Dhamayasa) မာေဒး ဓမၼရံသီ (Ms. Made Dhamayanti) <span style=""> </span>အစရွိသျဖင့္ေပါ့။</span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><b><span style=";font-family:&quot;;" >ကေလးဘ၀ </span></b></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ဘာလီ လူမ်ိဳးေတြ ဟာ ကေလးခ်စ္ ၿပီး ရသေလာက္ ယူၾကပါတယ္။ မိသားစု ႀကီးေတြမွာ ကေလး အငယ္ ကို ကေလး အႀကီး က ထိမ္း စနစ္ နဲ႕ ပဲ ႀကီးျပင္းလာၾကပါတယ္။ ကေလးဘ၀ မွာ ေမြးေန႕ အခမ္း အနား ေတြက လဲ အေရးပါပါတယ္။ အဓိကက်တဲ့ အခမ္းအနား ကေတာ့ လူပ်ိဳေဖာ္၊ အပ်ိဳ ေဖာ္၀င္စ မွာ က်င္းပျပဳလုပ္ေလ့ရွိတဲ့ သြားပြတ္တိုက္ တဲ့ပြဲျဖစ္ပါတယ္။ ဘာလီ ဟိႏၵဴအယူ၀ါဒ အရ လူတိုင္းမွာ မေကာင္းတဲ့<span style=""> </span>ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ အက်ိိဳးမဲ့ စကားမ်ား ေျပာျခင္း၊ ဘ၀င္ ျမင့္ျခင္း အစရွိသည္ တို႕ ကို ခ်ိဳးႏွိမ္ ေစဖို႕ သြားပြတ္တိုက္ ျခင္း ျပဳလုပ္ရတယ္ လို႕ ယုံၾကည္ၾကပါတယ္။ အခန္းအနားမွာ ဟိႏၵဴ ျဗဟၼ ဆရာ က သြားကို တံစဥ္း နဲ႕ပြတ္တိုက္ တာျဖစ္ပါတယ္။<br /></span></p><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-3ZOd4EbZRS8/TgBOjMQIg4I/AAAAAAAABvE/vI-q2298iTw/s1600/tooth.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 280px; height: 371px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-3ZOd4EbZRS8/TgBOjMQIg4I/AAAAAAAABvE/vI-q2298iTw/s400/tooth.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5620578701449659266" border="0" /></a><span style="font-style: italic;">သြားပြတ္တိုက္ျခင္း အခမ္းအနား</span> (photo: from <a href="http://www.indo.com/">here</a>)<br /><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: justify;"> <style>table.MsoNormalTable { line-height: 115%; font-size: 11pt; font-family: "Calibri","sans-serif"; }</style> </div><span style="font-size:100%;"><b style="font-weight: bold;"><span style=";font-family:&quot;;" >ထိမ္းျမားျခင္း မဂၤလာ</span></b></span> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: normal; font-weight: bold;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" ><span style="font-weight: normal;">ဘာလီ က အရြယ္ေရာက္တဲ့ သူတိုင္း အိမ္ေထာင္ က်တဲ့ အခါမွာ မိသားစု ႀကီးတစ္ခု ထူေထာင္မယ္ဆိုတဲ့ </span><span style="font-weight: normal;"> </span><span style="font-weight: normal;">ရည္ရြယ္ခ်က္ မ်ိဳး ရွိၾကပါတယ္။ အနည္းဆုံး ေတာ့ ကေလး ၃ ေယာက္ ယူမယ္ ဆိုတဲ့ ငယ္ရြယ္သူ စုံတြဲ မ်ားစြာ ေတြ႕ ဘူးပါတယ္။ တျခား အာရွ ႏိုင္ငံမ်ားလို ပဲ အေျခခံ အားျဖင့္ လက္ထပ္တဲ့ နည္းလမ္း ႏွစ္မ်ိဳးရွိပါတယ္။</span><span style="font-weight: normal;"> </span><span style="font-weight: normal;">မပၸဒဒ္ (Mapadik) ေခၚဆိုတဲ့ လက္ထပ္နည္း မွာ ၾကင္သူ ႏွစ္ဦး ေမတၱာမွ် ွွ၍ လက္ထပ္ ရန္ ဆုံးျဖတ္ ကာ သတို႕ သား ျဖစ္သူ ဟာ မိဘေတြကို ေခၚၿပီး ေတာင္းရမ္း လက္ထပ္ယူတဲ့ နည္းျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ တနည္း ကေတာ့ ငိုေရာဂ္ (Ngorod) လို႕နာမည္ ရၿပီး အတိုခ်ဳပ္ရ ရင္ ခိုးေျပးတဲ့ နည္းပဲျဖစ္ပါတယ္။ လူတန္းစား မတူ တဲ့ သတို႕ သား နဲ႕ သတို႕ သမီး ေလာင္းတို႕ ဟာ ႏွစ္ဘက္ မိဘ သေဘာမတူ မွာ ေသခ်ာ လို႕ ခိုးေျပး ၾကတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။</span><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: normal; font-weight: bold;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-x5irXCnWIfs/TgGvsrhqInI/AAAAAAAABvc/TGqbipHDljo/s1600/balinese_wedding3.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-x5irXCnWIfs/TgGvsrhqInI/AAAAAAAABvc/TGqbipHDljo/s400/balinese_wedding3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5620966992068092530" border="0" /></a></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: normal; font-weight: bold;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" ><span style="font-weight: normal;">Photo Taken from </span><a style="font-weight: normal;" href="http://pinkmafia.ca/">here</a><br /></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: normal; font-weight: bold;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >မတူေသာလူတန္းစား မ်ား (Caste System in Bali)</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ဘာလီကၽြန္းဟာ အႏိၵယ ႏိုင္ငံ မွ မိုင္ေပါင္း ေထာင္ခ်ီ ေ၀ကြာ ေပမယ့္ ဟိႏၵဴ အယူ၀ါဒ ႏွင့္ အတူ လူတန္းစား ခြဲ တဲ့ အေလ့အထ ပါ ထြန္းကား က်င့္သုံးပါတယ္။ သို႕ေပမယ့္ အိႏၵိယ မွာကဲ့သို႕ အလြန္ အမင္း အယူသည္း ကာ က်ဥ္းေျမာင္း ေသာ အေတြး အေခၚ မရွိၾကပဲ ရိုးရာ အျဖစ္သာ ထိမ္း သိမ္းၾက တာျဖစ္ပါတယ္။ ဘာလီမွာ ရွိတဲ့ မတူတဲ့ လူတန္းစား မ်ား ကို အိႏၵိယ အေခၚအေ၀ၚ (ဟင္ဒီ သို႕ မဟုတ္ သသၤကၠရိုက္ ဘာသာ) မ်ား နဲ႕ အစဥ္လိုက္ ယွဥ္တြဲ ေဖာ္ ျပထားပါတယ္။</span></p> <table class="MsoTableGrid" style="border-collapse: collapse; border: medium none; font-weight: bold;" border="1" cellpadding="0" cellspacing="0"> <tbody><tr style=""> <td style="width: 120.4pt; border: 1pt solid black; padding: 0in 5.4pt;" width="161"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: normal;" align="center"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ဘာဟာဆာအင္ဒိုနီးရွား</span></p> </td> <td style="width: 137pt; border-width: 1pt 1pt 1pt medium; border-style: solid solid solid none;" width="183"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: normal;" align="center"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >သသၤသကၠရိုက္။ သကၠတ</span></p> </td> <td style="width: 102pt; border-width: 1pt 1pt 1pt medium; border-style: solid solid solid none;" width="136"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: normal;" align="center"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ဟင္ဒီ</span></p> </td> <td style="width: 119.4pt; border-width: 1pt 1pt 1pt medium; border-style: solid solid solid none;" width="159"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: normal;" align="center"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ျမန္မာ</span></p> </td> </tr> <tr style="font-weight: normal;"> <td style="width: 120.4pt; border-width: medium 1pt 1pt; border-style: none solid solid;" width="161"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: normal;" align="center"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >Brahmana</span></p> </td> <td style="width: 137pt; border-width: medium 1pt 1pt medium; border-style: none solid solid none;" width="183"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: normal;" align="center"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ျဗဟၼဏ</span></p> </td> <td style="width: 102pt; border-width: medium 1pt 1pt medium; border-style: none solid solid none;" width="136"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: normal;" align="center"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >Brahmin</span></p> </td> <td style="width: 119.4pt; border-width: medium 1pt 1pt medium; border-style: none solid solid none;" width="159"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: normal;" align="center"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ျဗဟၼဏ၊ ပုဏၰား</span></p> </td> </tr> <tr style="font-weight: normal;"> <td style="width: 120.4pt; border-width: medium 1pt 1pt; border-style: none solid solid;" width="161"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: normal;" align="center"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >Ksatriya</span></p> </td> <td style="width: 137pt; border-width: medium 1pt 1pt medium; border-style: none solid solid none;" width="183"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: normal;" align="center"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ခတၱိယ</span></p> </td> <td style="width: 102pt; border-width: medium 1pt 1pt medium; border-style: none solid solid none;" width="136"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: normal;" align="center"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >Kshatriyas</span></p> </td> <td style="width: 119.4pt; border-width: medium 1pt 1pt medium; border-style: none solid solid none;" width="159"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: normal;" align="center"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >မင္းမ်ိဳးမင္းႏြယ္</span></p> </td> </tr> <tr style="font-weight: normal;"> <td style="width: 120.4pt; border-width: medium 1pt 1pt; border-style: none solid solid;" width="161"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: normal;" align="center"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >Wesya / Wesia</span></p> </td> <td style="width: 137pt; border-width: medium 1pt 1pt medium; border-style: none solid solid none;" width="183"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: normal;" align="center"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >၀စၦယ* ၊ ၀ႆ**<br /></span></p> </td> <td style="width: 102pt; border-width: medium 1pt 1pt medium; border-style: none solid solid none;" width="136"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: normal;" align="center"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >Vaishyas</span></p> </td> <td style="width: 119.4pt; border-width: medium 1pt 1pt medium; border-style: none solid solid none;" width="159"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: normal;" align="center"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >မူးမတ္ မ်ိဳးႏြယ္။ စစ္သူႀကီး မ်ိဳးႏြယ္</span></p> </td> </tr> <tr style="font-weight: normal;"> <td style="width: 120.4pt; border-width: medium 1pt 1pt; border-style: none solid solid;" width="161"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: normal;" align="center"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >Sudra</span></p> </td> <td style="width: 137pt; border-width: medium 1pt 1pt medium; border-style: none solid solid none;" width="183"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: normal;" align="center"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >သုျဒၵ*၊ သုဒၵ**<br /></span></p> </td> <td style="width: 102pt; border-width: medium 1pt 1pt medium; border-style: none solid solid none;" width="136"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: normal;" align="center"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >Shudras</span></p> </td> <td style="width: 119.4pt; border-width: medium 1pt 1pt medium; border-style: none solid solid none;" width="159"> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; line-height: normal;" align="center"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >လယ္သမား၊ အလုပ္သမား၊ တံငါ၊</span></p> </td> </tr> </tbody></table> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >(*) အမွတ္အသားျပဳထား သည္မွာ မေသခ်ာပါ။ အတိအက် သိသူမ်ား ျပင္ဆင္ေပးဖို႕ ေမတၱာရပ္ခံပါတယ္။ </span></p>(**) ဘုန္းဘုန္း <a href="http://www.taukpakyesin.com/">ေတာက္ပၾကယ္စင္ </a>မွ်ေ၀ တဲ့ အတိုင္းထပ္မံ ျဖည့္စြက္ထားပါတယ္။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဘုရား။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">ဆက္ရန္...</span><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">က်မ္းကိုးစာရင္း</span><br />- ၀ီကီပိဒိယ စြယ္စုံက်မ္း<br />- Balinese Traditional Arhcitecture in Process by Jakuya Kagami<br />- Bali Museum<br />- ကိုယ္တိုင္ သုေတသနျပဳ ေမးျမန္းခ်က္မ်ား မွတ္စု<br /><br /><br /><br /></div></div></div> </div><span id="fullpost"><div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;"> ဒုတိယပိုင္း ေဖ်ာက္ထားမည္႕စာ </div></span></div><span id="fullpost"><div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;"> ဒုတိယပိုင္း ေဖ်ာက္ထားမည္႕စာ </div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4431441755492458808-5580702717906981574?l=anasiantouroperator.blogspot.com' alt='' /></div>An Asian Tour Operatorhttp://www.blogger.com/profile/10632235174849258329noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-4431441755492458808.post-80383143547668804862011-05-23T11:08:00.003+08:002011-05-23T16:28:21.585+08:00<div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;"><div style="text-align: left;"> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-JkN6VjWuuX4/TdnKnsUpx4I/AAAAAAAABt8/cTU0EUqHkqU/s1600/Travel_Agent_smaller-ulcercity.blogspot.com.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 284px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-JkN6VjWuuX4/TdnKnsUpx4I/AAAAAAAABt8/cTU0EUqHkqU/s400/Travel_Agent_smaller-ulcercity.blogspot.com.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5609737594128156546" border="0" /></a><span style="font-weight: bold;">အမွတ္တရ အမွားတစ္ခု</span><br /></div><br />လူဆိုတာ အမွားနဲ႕ မကင္းႏိုင္ပါဘူး။ လူတိုင္း အမွားလုပ္မိတတ္ၾကတာပါပဲ။ အမွားလုပ္ေလ့ရွိတဲ့ လူ႕သေဘာကို အေျခခံ ၿပီး စကားပုံေတြ၊ ဆိုရိုးစကားေတြ၊ အေတြအေခၚေတြ၊ ဥပေဒသေတြ၊ သီ၀ရီ အစရွိသျဖင့္ အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္။ မွားတတ္ၾကတဲ့ အမွား ေတြအမ်ိဳးမ်ိဳးရွိပါေသးတယ္။ အမွားေဗဒ ကို ဋီကာခ်ဲ႕ ရရင္ ကုန္ႏိုင္ဖြယ္မျမင္ပါဘူး။ သို႕ေပမယ့္ အမ်ားစုရဲ႕ အႏွစ္သာရ ဒါမွမဟုတ္ ရည္ရြယ္ရင္းက "အမွားထဲ က သင္ခန္းစာယူတတ္ဖို႕" ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္ ေျပာခ်င္တာက အလုပ္လုပ္ ရင္းမွားတဲ့ အမွားမ်ိဳး ကိုသာျဖစ္ပါတယ္။ အလုပ္မ်ားမ်ား လုပ္တဲ့ သူဟာ အမွားမ်ားမ်ား လုပ္ဖို႕ အခြင့္အလမ္း ပိုမ်ားပါတယ္။ ဘာမွ မလုပ္ပဲ ေနရင္ေတာ့ အလုပ္နဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး ဘာမွ မမွားႏိုင္ေပဘူးေပါ့။ ဒီလုိ အမွားေတြ ကေန သင္ခန္းစာ ေတြ၊ အေတြ႕အႀကံဳ ေတြ တျဖည္းျဖည္း ရလာၿပီး အလုပ္သေဘာကို နားလည္လာတဲ့ အဆင့္က ေန ကၽြမ္းက်င္တဲ့ အဆင့္ ကုိေရာက္လာရတာပါပဲ။<br /><br />တခ်ိန္တုန္း က မွားခဲ့တဲ့ လုပ္ငန္းဆိုင္ရာ အမွားကေလး ေတြကို အခုအခ်ိန္မွာ ျပန္ေတြးၾကည့္မိရင္ ရယ္စရာ ေတာင္ ေကာင္းပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႕မ်ားဒီလို ရိုးရွင္းလြယ္ကူတဲ့ ကိစၥကေလးေတြကို တလြဲျဖစ္ေအာင္၊ မွားေအာင္လုပ္ခဲ့ မိေလသလဲ ဆိုၿပီးလဲ စဥ္းစားမိပါတယ္။ အဓိက က အသက္အရြယ္နဲ႕ အေတြ႕ အႀကံဳပါပဲ။ အလုပ္နဲ႕ပတ္သက္တဲ့ အမွားေပမယ့္ မရည္ရြယ္ပဲ တဖက္သား ကိုအႀကီးအက်ယ္ ထိခိုက္ေစ ႏိုင္ပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ့္ေျခာက္ႏွစ္ ခန္႕က အခုလက္ရွိလုပ္ေနတဲ့ ခရီးသြားလုပ္ငန္းကို စတင္ထိေတြ႕ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ ဆယ္တန္းစာေမးပဲြ ေျဖ ၿပီးစ ေအာင္စာရင္း မထြက္ခင္ အျပင္ေလာကနဲ႕ ထိေတြ႕ခြင့္ ရေအာင္လို႕ ဘႀကီးျဖစ္ သူ အဆက္အသြယ္နဲ႕ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လယ္ေခါင္၊ ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမ နားက ခရီးသြားလုပ္ငန္း ကုမၸဏီ မွာ အလုပ္သင္ အျဖစ္ စ ခဲ့ပါတယ္။<br /><br />အဲဒီတုန္းက အေၾကာင္းေတြ ကို ျပန္စဥ္းစား ၾကည့္မိရင္ တခ်ိဳ႕ အေၾကာင္းအရာ ေတြက မွုန္မွုန္ ၀ါး၀ါး၊ တခ်ိဳ႕ အေၾကာင္းအရာ ေတြက ျပတ္ျပတ္သားသားရွင္းရွင္းလင္းလင္း။ မေန႕တေန႕က မွ ျဖစ္ခဲ့သလိုမ်ိဳး။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ စြန္ ဆင္ေျခဖုံး ၿမိဳ႕သစ္ ေနအိမ္က ေန မိနစ္ ႏွစ္ဆယ္ခန္႕ လမ္းေလွ်ာက္မွ ေရာက္တဲ့ မွတ္တိုင္က ေန က်ပ္ညပ္ခုန္ ေပါက္ေနတဲ့ ဘီအမ္ ဘတ္စကား ႀကီးကို တစ္နာရီ ခြဲသာသာ ေလာက္စီးလိုက္ရင္ ဆူးေလမွတ္တိုင္ ရုပ္ရွင္ရုံေရွ႕ ကိုေရာက္။ အဲဒီကေန မွ ကုမၸဏီ ရုံးခန္း ကို သြက္သြက္ေလး ေလွ်ာက္။ ေရာက္ခ်ိန္ မနက္ ရွစ္နာရီခန္႕ က ပုံမွန္ပါပဲ။ ရုံးခန္း ကိုေရာက္ေရာက္ ခ်င္း မီးဖြင့္၊ အဲယားကြန္းဖြင့္၊ ၿပီးတာနဲ႕ အိုဗာစီး ေကာ (oversea calls) အတြက္ ဘြတ္ကင္တင္။ မန္ေနဂ်ာမမ ရုံး ေရာက္ေလာက္မယ့္ အခ်ိန္ မနက္ ဆယ္နာရီခြဲ မွာ တခါ၊ ဆယ့္ႏွစ္နာရီ မွာ တခါ ငါးမိနစ္စီေျပာပါမယ္ ဆိုတာတခါတည္း ႏွစ္ေကာ စာတင္လိုက္ရပါတယ္။ ခရီးသြားလုပ္ငန္း ကုမၸဏီဆိုေပမယ့္ အဓိက ကေတာ့ ျပည္တြင္း၊ ျပည္ပ ေလယာဥ္လက္ မွတ္ အဓိကေရာင္းတဲ့ (Travel Agency) သာျဖစ္ လို႕ က်ေနာ့္ရဲ႕ ေန႕စဥ္ အလုပ္ေတြက ဘြတ္ကင္တင္ျခင္း၊ စေတကာ သြားကပ္ ရျခင္း၊ ေလယာဥ္လက္မွတ္ ထုတ္ရျခင္း၊ တဆင့္ခံ ကုမၸဏီ မ်ားက မွာတဲ့ ေလယာဥ္လက္ မွတ္မ်ား သြားပို႕ျခင္း ေတြ သာ ျဖစ္ပါတယ္။ စေတကာ ကပ္တာနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး နည္းနည္းရွင္းျပရ ရင္ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက အခုလိုမ်ိဳး Electronic Ticket မေပၚေသးေတာ့ Good for Passage Ticket ေတြ အေပၚမွာ သြားမည့္ ရက္နဲ႕ အခ်ိန္ ကို ေလယာဥ္လက္မွတ္ေပၚမွာ ကပ္တာ ကို စေတကာကပ္တယ္လို႕ ေခၚပါတယ္။ ဆူးေလဘုရားလမ္း က ျမန္မာ့အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ေလေၾကာင္း (MAI)၊ ပန္းဆိုးတန္း က ဆစ္ခ္အဲေ၀း (Silk Air) နဲ႕ ဘီမန္း (Biman)၊ ဆူေလးအ၀ိုင္းေဘး ထား၀ယ္တိုက္က ထိုင္းေလေၾကာင္း (Thai Airways) အစရွိသျဖင့္ ေနရာ အႏွ႔ံ မွာရွိတဲ့ ေလေၾကာင္းလိုင္း ေတြကိုသြားရပါတယ္။ အလုပ္ နည္းနည္းပါးရင္ ေတာ့ ေလေၾကာင္းဆိုင္ရာ (2 code)၊ ေလဆိပ္နာမည္ (3 code) ေတြကို က်က္ရတဲ့ အျပင္ IATA ကထုတ္တဲ့ ေမာ္ဂ်ဴး ေတြကိုေလ့လာရပါတယ္။ အလုပ္မထြက္ခင္ အထိ IATA Module ၈ခု အထိ အလြတ္ေျဖႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ (အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ Amadias, Abacus အစရွိတဲ့ GDS စနစ္ေတြနဲ႕ Electronic Ticket ေတြထုတ္ ႏုိင္ၿပီ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ ေနာက္လူသစ္ မ်ားမွာ စာက်က္စရာမလိုေတာ့ၿပီ။)<br /><br />ဒီေလာက္ ဆိုရင္ က်ေနာ္လုပ္ရ တဲ့ အလုပ္သေဘာကို ေစာေၾကာ မိေပေလာက္ၿပီ။ က်ေနာ္ရဲ႕ ပထမဆုံး လုပ္ငန္း အေတြ႕ အႀကံဳ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေနရာတကာ သိခ်င္၊ တတ္ခ်င္၊ လုပ္ခ်င္ ျဖစ္ေနတဲ့ "တက္ၾကြတဲ့ ၾကက္ဖ" ဆိုသလိုမ်ိဳး သြက္လက္ တက္ၾကြ၊ တနည္းအားျဖင့္ ျပာယာခတ္ ေနတာ ျပန္မွတ္မိပါေသးေတာ့တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ အခါကလဲ ႏိုင္ငံျခားကို ရွုိးေဂ်ာ့ ေတြ အုပ္လိုက္သင္းလိုက္၊ အုံလိုက္က်င္းလိုက္ ထြက္ေနတဲ့ အခ်ိန္ ျဖစ္ေတာ့ က်ေနာ္တို႕ ကုမၸဏီလို ေလယဥ္လက္မွတ္ေရာင္းတဲ့ ခရီးသြား လုပ္ငန္းေအဂ်င္စီ ေတြမွာ လက္မလည္ ေအာင္အလုပ္မ်ားၾကပါတယ္။ သက္ဆိုင္ရာ ေလေၾကာင္းလိုင္းေတြမွာ Bulk Ticket ေခၚတဲ့ ခရီးစဥ္ (Sector) တခုတည္း ကို အေစာင္ေရ ရာနဲ႕ ခ်ီၿပီး ထုတ္ရတာ ေတာင္ ႏိုင္ငံျခားကို ထြက္တဲ့ သူမ်ားလြန္း လို႕ ၿပိဳက္ခနဲ ၿပိဳက္ခနဲ ဆိုသလို ကုန္ပါတယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္ကေတာ့ စကၤာပူ နဲ႕ ဘန္ေကာက္ကို အမ်ား ဆုံးထြက္ ၾကပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က စကၤာပူ မွာ ႏိုင္ငံျခားသားေတြ အတြက္ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္ အလမ္း ေတြ ေပါမ်ား လြန္း ေတာ့ အနယ္နယ္ အရပ္ရပ္က ကိုေရႊျမန္မာ ေတြ စကၤာပူ ကို အဓိက သြားၾကပါတယ္။ ေလယာဥ္လက္မွတ္ အသြား တစ္ေၾကာင္း (one way) ပဲ၀ယ္ၿပီး ၀င္လို႕ရေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းမွာ အေထာက္ အထားမခိုင္လုံလို႕ ျပန္လႊတ္ခံရ (reject) အလုပ္ခံရသူေတြ မ်ား လာလို႕ စကၤာပူ အစိုးရက အလုပ္လုပ္ခြင့္ပါမစ္ (work permit) အရင္ရမွသာ အဲဒီ ပါမစ္ ကိုျပၿပီး ေလယာဥ္လက္မွတ္ အသြားတစ္ေၾကာင္း ၀ယ္လို႕ရပါတယ္။ အဲဒါမပါရင္ ေလေၾကာင္းလိုင္းကလဲ မတင္ပါဘူး။ အဲဒီလိုနဲ႕ ေလယာဥ္လက္မွတ္ လာ၀ယ္တဲ့ သူေတြမွာ စကၤာပူ ကပို႕တဲ့ work permit စာရြက္ကေလး ေတြ ယူလာၾကတာ ေတြ႕လာရပါတယ္။ စကၤာပူ ပါမစ္ကလဲ ေစ်းေတာ့ ေသးမယ္ မထင္ဘူး။ လက္မွတ္လာ၀ယ္ ၾကသူေတြ ေျပာေျပာေနလို႕ သူတို႕ ဘယ္လိုရင္းႏွီး ၾကရတယ္ ဆိုတာ သေဘာေပါက္လာရပါတယ္။<br /><br />အဲဒီလို အုပ္စုလိုက္လာ၀ယ္ ၾကရင္ ရုံးမွာ ရွိသမွ် လူအကုန္ မနားရပါဘူး။ ေလယာဥ္လက္မွတ္ ေရးတယ္ဆိုတာ လဲ နာမည္ မမွားေအာင္ အရမ္းဂရုစိုက္ရပါတယ္။ နာမည္ တလုံးမွားသြားတာနဲ႕ အဲဒီလက္မွတ္ ကိုသုံးလို႕ မရေတာ့ ပါဘူး။ အသစ္တေစာင္ ယူၿပီး ျပန္ေရးရပါတယ္။ ေလယာဥ္လက္မွတ္ ေတြက တန္ဖိုးႀကီးေတာ့ အမွားနည္းေအာင္ အေတြ႕ အႀကံဳမ်ားတဲ့ သူေတြပဲ ေရးၾကပါတယ္။ အရမ္း ရွဳပ္လာရင္ ေတာ့ က်ေနာ္လဲ ၀င္ေရးရေတာ့တာပါပဲ။ ဒီလိုနဲ႕ က်ေနာ္လဲ ေလယာဥ္လက္မွတ္ေရးက်င့္ ရလာပါေတာ့တယ္။ ေလယာဥ္လက္မွတ္ အသစ္မွာ နာမည္ေရးၿပီးတာနဲ႕ အေပၚဆုံးႏွစ္ရြက္ ကို ျဖတ္လိုက္ရပါတယ္။ (အဲဒါေၾကာင့္လက္မွတ္ျဖတ္တယ္ ဆိုတဲ့ စကားေပၚလာတာျဖစ္မယ္)။ လက္မွတ္က မွင္ခံ ျဖစ္တာမို႕ ေအာက္မွာေတာ့ နာမည္နဲ႕ ခရီးစဥ္ေပၚေနပါတယ္။ ေလေၾကာင္းလိုင္းနဲ႕ ေအးဂ်င့္ လုပ္ငန္းဆိုင္ရာ ရွင္းလင္းတဲ့ အခါမွာ ေစာေစာက ျဖတ္ထားတဲ့ လက္မွတ္ကေလး ႏွစ္ရြက္ကို သုံးရပါတယ္။ အဲဒီက လက္ေရးကို ၾကည့္ၿပီး ဒါဘယ္သူျဖတ္တဲ့ လက္မွတ္လဲ ဆိုတာ သိႏိုင္ပါတယ္။<br /><br />တစ္ခုေသာ ညေနေစာင္း ရုံးဆင္းခါနီး မွာ စကၤာပူ ကို work permit နဲ႕ သြားမယ့္ အဖြဲ႕ တစ္ဖြဲ႕ ေရာက္လာပါတယ္။ အားလုံး လိုလိုက ေမွာ္ဘီ နဲ႕ တိုက္ႀကီးတ၀ိုက္ က လူေတြပါ။ သူတို႕ေတြက အမ်ိဳးေတြ နဲ႕ သိၾကၿပီးသား သူငယ္ခ်င္းေတြျဖစ္ပါတယ္။ အေရအတြက္ အတိအက် မမွတ္မိေပမယ့္ ဆယ္ေယာက္ေက်ာ္တယ္ ဆိုတာေတာ့ မွတ္မိပါတယ္။ သူတို႕ အားလုံး ပါမစ္အတူေလွ်ာက္၊ အတူက် ၿပီး အတူသြားၾကဖို႕ အတူလက္မွတ္ လာ၀ယ္ၾကတာပါ။ သူတို႕ၾကည့္ရတာ တက္ၾကြၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႕ အထဲမွာ တစ္ေယာက္က ပါမစ္ေလွ်ာက္တာ နည္းနည္း ေနာက္က် သြားလို႕ ေနာက္ တစ္ရက္ ႏွစ္ရက္ ေနမွ က်မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူကလဲ သူငယ္ခ်င္း ေတြ အမ်ိဳးေတြ နဲ႕ အတူသြားခ်င္လို႕ ေလယာဥ္လက္မွတ္ တခါတည္း လာ၀ယ္တာပါ။ သူတစ္ေယာက္ အတြက္က လြဲ လို႕ ပါမစ္ ပါသူ အားလုံးေလယာဥ္ လက္မွတ္ အသြား တစ္ေၾကာင္း (one way) ပဲထုတ္စရာ လိုပါတယ္။ သူက ေတာ့ အသြားအျပန္ လက္မွတ္ ၀ယ္ရတယ္ေပါ့။ သူ႕နာမည္က ကိုေဇာ္မိုး လို႕မွတ္မိပါတယ္။ ဒါေတြ က်ေနာ္ အစက မသိခဲ့ပါဘူး။<br /><br />မန္ေနဂ်ာလုပ္သူ က အံဆြဲ ထဲက သားေရပင္နဲ႕ စည္းထားတဲ့ ေလယာဥ္လက္ မွတ္ အလြတ္ ထုတ္ထဲ က ဆြဲ ထုတ္ ၿပီး အဲဒါေတြေရး ဆိုၿပီး လွမ္းေပးပါတယ္။ အဲဒီ အထဲမွာ အသြားအျပန္လက္မွတ္ (Round Trip Ticket) က ကိုေဇာ္မိုး အတြက္ တစ္ေစာင္ထဲပါ။ က်ေနာ္က သြက္လက္ တက္ၾကြေနသူဆိုေတာ့ က်ေနာ္ ေရးမယ္ ဆိုၿပီး ယူေရးလိုက္ပါတယ္။ အားလုံးေရးၿပီး ေတာ့ နာမည္စာလုံးေပါင္းမွန္မမွန္ ျပန္စစ္ၾကည့္ပါတယ္။ အားလုံး မွန္တယ္ ဆိုတာ သိရေတာ့ ကာယကံရွင္ေတြကို နာမည္ေခၚေပးၿပီး စစ္ေစပါတယ္။ သူတို႕အားလုံးလဲ ကိုယ့္ နာမည္ မွန္မမွန္ စစ္ၾကည့္ ၿပီး စိတ္တိုင္းက် ေတာ့မွ ရယ္ရယ္ေမာေမာ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ျပန္သြားၾကပါတယ္။ ရက္အနည္းငယ္ အတြင္း ႏုိင္ငံျခား သြားၾကေတာ့ မယ့္သူေတြ ဆုိေတာ့လဲ ေပ်ာ္ရႊင္ တက္ၾကြေနေပမေပါ့။<br /><br />ဒီလို႕နဲ႕ စေနေန႕ ခရီးသြား လုပ္ငန္းေတြ အားလုံး ထုံးစံ အတိုင္း ေန႕တ၀က္ ပဲဖြင့္တာ ျဖစ္လို႕ေန႕လည္ ရုံးက အျပန္ အိမ္မွာ ခနနားေန တုန္း ညေန ပိုင္း မွာ က်ေနာ့္ အိမ္ကို ဖုန္း၀င္လာပါတယ္။ ဖုန္းဆက္လာ သူက မန္ေနဂ်ာ ျဖစ္ပါတယ္။ အေၾကာင္းက ႏိုင္ငံျခားက ျပန္လာသူ တစ္ဦးက ေဒါသတႀကီး ရုံးကို ေရာက္အလာ။ ရုံးက ပိတ္ေန။ မန္ေနဂ်ာ အိမ္ ကိုစုံစမ္းၿပီး ေရာက္ခ်လာပါတယ္။ ဖုန္းထဲ ကေျပာတဲ့ မန္ေနဂ်ာ မမရဲ႕ အသံကိုၾကားရတာ က်ေနာ့္ ေခါင္းကို မိုးႀကိဳး ပစ္ခ်လိုက္သလိုပါပဲ။<br /><br />ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ ကိုေဇာ္မိုး အတြက္ ျဖစ္ရမယ့္ အသြားအျပန္လက္မွက္ကို သူတို႕ အထဲက ပါမစ္ရၿပီးသား တစ္ေယာက္ အတြက္ေရးလိုက္မိ ၿပီး၊ ပါမစ္ မက်ေသးတဲ့ ကိုေဇာ္မိုး အတြက္ ကိုေတာ့ one way လက္မွတ္ ေရးေပးလိုက္မိပါတယ္။ ဒါကို က်ေနာ္အပါ အ၀င္ ဘယ္သူမွ သတိမထားလိုက္ ၾကပါဘူး။ ထုံးစံ ဆိုရင္ ရန္ကုန္ေလဆိပ္ မွာကတည္းက သူ က်န္ေနခဲ့ရမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ သူကစကၤာပူ အထိ ပါသြားၿပီး စကၤာပူ အင္မီဂေရးရွင္းမွာ ျပႆနာ တက္ပါတယ္။ သူနဲ႕ သြားတဲ့ သူ႕အမ်ိဳးေတြ သူငယ္ခ်င္းေတြ အားလုံး ၀င္လို႕ရ သြားၿပီး သူတစ္ေယာက္ တည္းသာ ၀င္လို႕မရပဲ က်န္ေနခဲ့ၿပီး ရန္ကုန္ကုိျပန္တဲ့ ေလယာဥ္ေပၚ ျပန္တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ဒါတင္မကေသး ပဲ ရန္ကုန္ေလဆိပ္က လူ၀င္မွု႕ႀကီးၾကပ္ေရးက အရာရွိ ေက်းဇူးရွင္ ေတြက ပါ၀ါကုန္ သုံးၿပီး ပတ္စပို႕ ကိုပါ သိမ္းထားလိုက္ပါတယ္။<br /><br />ကိုေဇာ္မိုး အတြက္ ေတာ့ ျဖစ္သမွ် အေၾကာင္း အရာအားလုံးဟာ ေပါက္ကြဲ စရာခ်ည္းပါ။ ပတ္စပို႕ အသိမ္းခံလိုက္ရ တာ အဆုိးဆုံး ျဖစ္ပါတယ္။ ေလဆိပ္ကေန ခ်က္ခ်င္း ကားငွားၿပီး ခရီးေဆာင္အိတ္ကို တင္။ ေမွာ္ဘီက အိမ္ကို မျပန္သးပဲ ေလယာဥ္လက္မွတ္ ၀ယ္ခဲ့ရာ ကုမၸဏီကို လာရွင္းတာပါ။ အသြားအျပန္လက္မွတ္ ၀ယ္ခဲ့ရဲ႕ သားနဲ႕ one way ပဲေရးေပးလိုက္တဲ့ သူကို ျပႆနာ လာရွာတာပါပဲ။ သူမွတ္မိ ေနပါတယ္။ အဲဒီကုမၸဏီက ခ်ာတိတ္တစ္ေကာင္ ျပာယာခတ္ၿပီး ေရးေပးလိုက္တယ္ဆိုတာ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သာ သူ႕ကို ေတြ႕လိုက္ရင္ ေတာ့ လုံး၀ မသက္သာ ပါဘူး။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ အဲဒီေန႕ ဟာ စေနေန႕ ျဖစ္ၿပီး ေန႕တစ္၀က္ဆိုေတာ့ သူေရာက္သြားခ်ိန္မွာ ဘယ္သူမွမရွိေတာ့ပါဘူး။<br /><br />ျပန္ဆက္ရရင္ ကုမၸဏီ ကမန္ေနဂ်ာမမ က ေတာ္ပါတယ္။ တာ၀န္မဲ့ စကားလုံး၀ မေျပာပဲ ျဖစ္သမွ် ကိစၥအတြက္ စိတ္မေကာင္းပါေၾကာင္း၊ ေလယာဥ္လက္မွတ္ အသစ္ အစားျပန္ေပးမယ့္ အေၾကာင္း၊ ပတ္စပို႕ အသစ္ေလွ်ာက္ဖို႕လဲ အကူအညီ ေပးပါမယ့္ အေၾကာင္း ေျပာဆိုၿပီး ႏွစ္သိမ့္ လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီအားလုံးရဲ႕ တာ၀န္က က်ေနာ့္ အေပၚက်ပါတယ္။ မန္ေနဂ်ာ မမရဲ႕သူငယ္ခ်င္း ျပည္ထဲေရးက အရာရွိ က ကူညီေပးလို႕ ပတ္စပို႕ အျမန္ျပန္က်ပါတယ္။ ပတ္စပို႕ရုံး ဟိုေျပးဒီေျပး၊ ေဖာင္ျဖည့္၊ ေလွ်ာက္လႊာတင္၊ တန္းစီ၊ မိတၱဴကူး စတဲ့ အလုပ္ေတြ အကုန္ က်ေနာ္လုပ္ရပါတယ္။ ကိုေဇာ္မိုးက ပတ္စပို႕ရုံးနားက လက္ဖက္ရည္ဆုိင္မွာ ပဲထုိင္ေစာင့္ပါတယ္။ တစ္ရက္ႏွစ္ရက္ က်ေနာ့္ ကို မၾကည္လို႕ စကားလုံး၀ မေျပာပါဘူး။ ထမင္းခ်ိဳင့္ က ရုံးမွာ ထားခဲ့ရတာ ဆိုေတာ့ ထမင္းငတ္၊ ေရငတ္ပါပဲ။ ပတ္စပို႕ကိစၥ အဆင္ေျပ တဲ့လမ္းစ ေတြ႕လာတဲ့ တဲ့ေနာက္ပိုင္း မွ သူ က်ေနာ့္ ကို စကားစေျပာ ၿပီး တျဖည္းျဖည္း သူ႕အေၾကာင္းကိုယ့္ အေၾကာင္းသိလာၿပီး နားလည္လာၾကပါတယ္။<br /><br />ကေလးရွိတဲ့ အိမ္ေထာင္သည္ ကိုေဇာ္မိုး ဟာ တကယ္ေတာ့ ေဆးလိပ္ခုံ ပိုင္ရွင္ပါ။ စကၤာပူကို သြားရင္ ပို အဆင္ေျပႏိုင္တယ္ ဆိုၿပီး ေဆးလိပ္ခုံကို ေရာင္း ခ်ၿပီး စကၤာပူ ကိုသြား ဖို႕ စီစဥ္ခဲ့တာပါတဲ့။ သူ႕ အတြက္ ကဘုရင့္ေနာင္ ေဖာင္ဖ်က္ သလိုမ်ိဳး ျဖစ္လို႕ ဘာတစ္မွ အမွားမခံႏိုင္တာပါတဲ့။ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကိစၥမွာ သူ ျပန္သုံးသပ္ၾကည့္ တာက တာ၀န္ရွိသူက သူ႕ေလယာဥ္လက္မွတ္ ကိုသီးျခား ခြဲထုတ္ ၿပီးေရးခိုင္းေစခဲ့ရင္ ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဒါမွမဟုတ္ လက္မွတ္ေရးတဲ့ ညီငယ္ကသာ ေသခ်ာ စီစစ္ၿပီးမွ ေရးခဲ့ရင္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ဒီလို ကိစၥမ်ိဳး လုံး၀ ျဖစ္မလာ ႏိုင္ပါဘူးတဲ့။ ဒါေပမယ့္ တာ၀န္ယူတတ္တဲ့ ကုမၸဏီ ျဖစ္လို႕ သာ ပတ္စပို႕ ျပန္က်ၿပီး ေလယာဥ္လက္မွတ္ တေစာင္ျပန္ေပးလို႕သာ သူ႕ အေနနဲ႕ ဘ၀ပ်က္လုနီး မျဖစ္တာပါတဲ့။<br /><br />အႏွစ္ခ်ဳပ္ရ ရင္ ကိုေဇာ္မိုး က အဆင္ဆင္ေျပေျပနဲ႕ စကၤာပူ ကိုျပန္၀င္ သြားပါတယ္။ က်ေနာ့္ အတြက္ ေတာ့ အလုပ္လုပ္ရင္ ေစ့စပ္ေသခ်ာ စြာလုပ္ရမယ္ ဆိုတဲ့ တန္ဖိုးႀကီး သင္ခန္းစာ တစ္ခု ရသြားပါတယ္။ ။<br /><div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;"><br /><br /></div><span id="fullpost"><div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;">Photo Credit to: ulcercity.blogspot.com </div></span><br /><span id="fullpost"><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4431441755492458808-8038314354766880486?l=anasiantouroperator.blogspot.com' alt='' /></div>An Asian Tour Operatorhttp://www.blogger.com/profile/10632235174849258329noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-4431441755492458808.post-77679331973411704902011-05-15T20:13:00.001+08:002011-05-15T20:17:56.173+08:00<div style="text-align: justify;">လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ္ႏွစ္ခန္႕ကပါ။ ခရီးသြားလုပ္ငန္း ကုမၸဏီ တစ္ခုကေန စိတ္ကုန္လုိ႔ အလုပ္ထြက္ ထားကာစလဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘိုင္ျပတ္ေနလို႕ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ဆင္ေျခဖုံး ၿမိဳ႕နယ္ တစ္ခုမွာ ဖြင့္ထားတဲ့ ညီမျဖစ္သူရဲ႕ ေဆးဆိုင္ေလးမွာ ကပ္ၿပီး ကူေရာင္း ေနရပါတယ္။ ဘီယာဖိုးေလး ႏိုွက္လိုက္၊ ေဆးလိပ္ဖိုးေလး ႏိုွက္လိုက္ ေလာက္ ေတာ့ရေပမယ့္ အမ်ားႀကီး ေတာ့ယူလို႕မရေပဘူးေပါ့။ ညေနေစာင္း တစ္ခုမွာ ေဆးဆိုင္ေလးမွာ ထိုင္ေနစဥ္မွာ သူငယ္ခ်င္း ဂိုက္တစ္ေယာက္ ေရာက္လာပါတယ္။ သူ ခရီးစဥ္ ႏွစ္ခုျဖစ္ေနလို႕ တစ္ခုကို က်ေနာ့္ ကိုလိုက္ ေပးဖို႕လာေျပာတာပါ။ က်ေနာ္ဟာ ဧည့္လမ္းညႊန္သင္တန္းဆင္း တစ္ေယာက္ျဖစ္ေပမယ့္ က်ေနာ္ ဧည့္လမ္းညႊန္အျဖစ္ ဂိုက္လိုက္ခဲ့တဲ့ ခရီးစဥ္ဟာ ေျပာပေလာက္ ေအာင္မရွိပါဘူး။ ဂိုက္မလိုက္ပဲ ခရီးသြားကုမၸဏီေတြမွာပဲ အလုပ္လုပ္သူျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခုလို အခ်ိန္မ်ိဳးမွာ ေတာ့ သူလာေပးတဲ့ အခြင့္အေရးဟာ ေရႊ ပါပဲ။ ခ်စ္သူငယ္ခ်င္းက ဂိုက္ေၾကး ကိုေတာ့ထုံးစံ အတိုိင္း ေပးတာမဟုတ္ပါဘူး။ က်ေနာ့္ အတြက္ေတာ့ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ စိတ္ေျပလက္ ေပ်ာက္ ခရီးထြက္ရ ၿပီး စားၿပီးေသာက္ၿပီးစားရိပ္ၿငိမ္း အျပင္ ပိုက္ဆံလဲ အတိုင္းအတာ တစ္ခုေလာက္ထိရေတာ့ ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို မီးစိမ္းျပ အေျဖေပးလိုက္ပါတယ္။ (ေနာက္ပိုင္းမွာ သူေပးတဲ့ ခရီးစဥ္ အနည္းငယ္ခန္႕ အလုပ္မရခင္စပ္ၾကား ဆက္တိုက္ ဆိုသလို လိုက္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္)။<br /></div><div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;"><br />ခရီးထြက္ဖို႕ အိမ္ကို အျမန္ျပန္ၿပီး ခရီးထြက္ဖို႕ အတြက္ျပင္ဆင္ရပါတယ္။ ခရီးေဆာင္အိတ္တစ္လုံးထဲမွာ ဂိုက္တစ္ေယာက္ အတြက္မပါမျဖစ္ တိုက္ပုံ၊ အေႏြးထည္၊ ရွမ္းေဘာင္းဘီ၊ ႏွိဳးစက္၊ သြားပြတ္တံ အျပင္ ခရီးစဥ္တစ္ေလွ်ာက္ ရွင္းျပဖို႕ (running commentary) လုပ္ဖို႕ စာအုပ္တခ်ိဳ႕ ကိုပါမေမ့မေလ်ာ့ သယ္ရပါတယ္။ အစီအစဥ္ အရ က်ေနာ့္ သူငယ္ခ်င္းဟာ ကားတစ္စီးနဲ႕ ေရာက္လာၿပီး က်ေနာ္ နဲ႕ အတူခရီးထြက္ရမယ့္ ဒရိုင္ဘာ နဲ႕မိတ္ဆက္ေပးပါတယ္။ (ေနာက္မၾကာခင္မွာ အဲဒီ ဒရုိင္ဘာနဲ႕ သူငယ္ခ်င္းအရင္း ေတြလိုခင္သြားၿပီး ခရီးစဥ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား အတူထြက္ျဖစ္ပါတယ္)။ ၿပီးေတာ့ ဧည့္သည္ ကို ၿမိဳ႕ထဲ ကဟိုတယ္မွာသြား ႀကိဳၿပီး တဲ့အခါမွာ သူငယ္ခ်င္းကေတာ့ ေနာက္ကားတစ္စီးနဲဲ႕ေလဆိပ္မွာ သူ႕ေနာက္ဧည့္သည္ ကိုသြားႀကိဳပါေတာ့တယ္။<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-Fi4qkFGv4js/Tc-51Hpy2aI/AAAAAAAABtw/5_fUo96k098/s1600/taikpone.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-Fi4qkFGv4js/Tc-51Hpy2aI/AAAAAAAABtw/5_fUo96k098/s400/taikpone.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5606904383338109346" border="0" /></a><br />က်ေနာ့္ဧည့္သည္ ဟာစုံတြဲျဖစ္ပါတယ္။ အမ်ိဳးသမီးက ဆြစ္ဂ်ာမန္လူမ်ိဳး ျဖစ္ၿပီး အမ်ိဳးသားကေတာ့ ဂ်ာမန္လူမ်ိဳးစစ္စစ္ ပါ။ ေယ်ဘုယ်အားျဖင့္ ဂ်ာမန္လူမ်ိဳးေတြ နဲ႕ ဆက္ဆံရတာ မလြယ္ပါဘူး။ အခ်ိန္တို အတြင္းမွာ ခင္ခင္မင္မင္ အဆင္ေျပေျပ ျဖစ္ဖို႕ ပိုၿပီးေတာ့ ခက္ခဲပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ခရီးစဥ္ ဆယ္ငါးရက္ လုံးလုံး အဆင္ေျပေအာင္ ေတာ့လုံးပမ္းရမွာ ပဲဆိုတဲ့စိတ္နဲ႕ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အားေပးရပါတယ္။ ခရီးစဥ္ အရ က်ိဳက္ထီးရိုးကို ဦးတည္ေနေပမယ့္ ပဲခူး ကိုအရင္၀င္ရပါတယ္။ ပဲခူး မွာ ျပစရာရွိတာ ျပလည္စရာရွိတာ လည္ၿပီးတဲ့ အခါမွာေတာ့ ဂိုက္နဲ႕ ဧည့္သည္ တစ္ေယာက္အေၾကာင္း တစ္ေယာက္သိသြားပါၿပီ။ က်ေနာ့္ ဧည့္သည္အမ်ိဳးသားဟာ လူလတ္ပိုင္းျဖစ္ေပမယ့္ အဂၤလိပ္လို သိပ္ကၽြမ္း ကၽြမ္းက်င္က်င္မတတ္ပါဘူး။ ဂ်ာမန္ လူမ်ိဳးႀကီးစိတ္ရွိသူတစ္ဦးျဖစ္ၿပီး ဥာဏ္ရည္မမီ ကေလးမ်ား အတြက္သူကိုယ္ပိုင္တည္ေထာင္ထားတဲ့ ေက်ာင္းရဲ႕ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာႀကီးျဖစ္ပါတယ္။ အမ်ိဳးသမီးကေတာ့ ဆြစ္လူမ်ိဳးတို႕ထုံးစံ အတိုင္း အဂၤလိပ္၊ ဂ်ာမန္၊ ျပင္သစ္၊ အီတလ်ံ ေလးဘာသာ ကိုအသာေလးေျပာ တတ္ပါတယ္။ သူကေတာ့ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမွုကုမၸဏီ တစ္ခုမွာလုပ္တယ္လို႕ပဲေျပာပါတယ္။ သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္မွာ တူတဲ့ အခ်က္ကေတာ့ အင္မတန္ေစ့စပ္ေသခ်ာၿပီး၊ အသုံးအစြဲ အင္မတန္က်စ္လ်စ္ၾကတာပါပဲ။ သူတို႕ အာရွတိုက္ ကိုခရီးထြက္လာတာ ႏွစ္လ ရွိပါၿပီ။ ျမန္မာျပည္မွာ ဗီဇာေပးသေလာက္ ႏွစ္ဆယ့္ရွစ္ရက္ေနၿပီးရင္ အင္ဒိုခ်ိဳင္းနား ႏိုင္ငံေတြ ကိုခရီးဆက္ဦးမွာပါ။ အမ်ိဳးသမီးျဖစ္ သူနဲ႕က ပိုၿပီးဆက္ဆံလို႕အဆင္ေျပပါတယ္။ တခါတခါမွာ သူက အမ်ိဳးသားျဖစ္သူကို သူကပဲဂ်ာမန္လို ျပန္ရွင္းျပေလ့ရွိပါတယ္။ ပဲခူး မွာ ခဏသာ၀င္ရတာ ျဖစ္ၿပီး က်ိဳက္ထီးရိုးကို ခရီးဆက္ပါတယ္။ က်ိဳက္ထီးရိုး မွာ တစ္ညသာ အိပ္မွာ ျဖစ္လို႕ ရွင္းစရာ ရွိတာရွင္း၊ ျပစရာ ရွိတာ မေမွာင္ခင္ အကုန္ျပထားရပါတယ္။ အမွန္က ရေသ့ေတာင္ ကေနလမ္း ေလွ်ာက္ ၿပီးတက္လာၾကရတာ ျဖစ္လို႕ ဧည့္သည္ေရာ ဂိုက္ေရာ ေတာ္ေတာ္ပမ္းေနပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ ကေတာ့ "အဲဒါကဘာလဲ" ဆိုတဲ့ ေမးခြန္း ကိုပဲ ေမးေစပါတယ္။ "ဘာေၾကာင့္လဲ၊ ဘာျဖစ္လို႕လဲ" ဆိုတာဆက္ေမးစရာ မလိုရ ေအာင္ ေတာက္ေလွ်ာက္ရွင္းျပပါတယ္။ သူတို႕ အတြက္ ကေတာ့ ျမင္ျမင္သမွ်ဟာ အထူအဆန္းခ်ည္းပဲ မို႕ သိခ်င္စရာ ေတြခ်ည္းပဲ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဧည့္သည္ မေမးေပမယ့္လဲ ရွင္းသင့္တာရွင္း၊ ျပသင့္တာ ျပရမွာပါပဲ။ ေနာက္ၿပီးက်ေနာ့္ ရဲ႕အက်င့္က အေၾကာင္းတိုက္ဆိုင္တိုင္း ပုံတိုပတ္စ ေလးေတြ ထည့္ထည့္ ေျပာရင္း လွ်ာရွည္ေလ့ရွိပါတယ္။ အဲဒီလို ပုံတိုပတ္စ ေလးေတြအျပင္ ေရာက္ရွိရာ ေဒသရဲ႕ သမိုင္းေၾကာင္းနဲ႕ ဧည့္သည္စိတ္၀င္စားေလာက္မယ္ ထင္ရင္ ေနာက္ခံ ဒ႑ာရီ ကေလးေတြကို ေျပာေလ့ရွိပါတယ္။ အဲဒီလို ေတာက္ေလွ်ာက္ ေပါက္ေပါက္ေဖာက္ေနသလို ေျပာရင္ ဒီ ဧည့္သည္ေတြႀကိဳက္ပါ့မလား၊ ကေလးကလားပုံတို ပတ္စ ေတြေျပာရင္ေရာ သေဘာက်ပါ့မလားဆိုတာ ကိုယ့္ဖာသာ ေတြးမိလာပါတယ္။ က်ိဳက္ထီးရိုးဘုရား ရင္ျပင္ေတာ္ေပၚမွာ ေန၀င္ခ်ိန္ရွုခင္း ျပရင္း နားတဲ့ အခါက်မွ ဧည့္သည္ ေတြရဲ႕သေဘာထားကို ေမးရပါတယ္။ အဲဒီအခါမွာ ဧည့္သည္ႏွစ္ေယာက္စလုံး က ျပာျပာသလဲ က်ေနာ္ ရွင္းျပတာေတြ (commentary &amp; presentation) ကိုသေဘာက်တဲ့ အေၾကာင္းေျပာပါတယ္။ ဧည့္သည္အမ်ိဳးသားက ပုံတိုပတ္စ ေတြဟာ သူ႕အတြက္အေရးႀကီး ပါတယ္..လို႕ ထူးထူးျခားျခား၀င္ေျပာပါတယ္။ တကယ္ဆိုရင္ သူ စကားနည္းတာကို ေတာ့ သတိျပဳမိၿပီးသားပါ။ ဧည့္သည္က စကားမ်ားတာ ႀကိဳက္တယ္ဆိုေတာ့ က်ေနာ္လဲ အရွိန္မေလွ်ာ့ေတာ့ဘူးေပါ့။<br /><br />ခရီးစဥ္ကို အတိုခ်ဳပ္ရရင္ က်ိဳက္ထီးရိုး မွာ တစ္ညသာအိပ္ၿပီး ေတာင္ငူမွာ တစ္ည၊ ကေလာ မွာႏွစ္ည (ပေလာင္ရြာေတြကို ေနျခင္းျပန္ ေျခလ်င္ခရီး တစ္ရက္)၊ ေနာက္ ပင္းတယ ကို၀င္လည္ ၿပီးအင္းေလးမွာ သုံးည အိပ္ၿပီး မႏၱေလး ကုိ ဆင္းပါတယ္။ မႏၱေလးမွာ ႏွစ္ညအိပ္ၿပီး အမရပူရ၊ အင္း၀၊ စစ္ကိုင္း၊မင္းကြန္း အစုံျပရပါတယ္။ ခရီးစဥ္ တစ္ေလွ်ာက္လုံးမွာ အေျခအေနအခ်ိန္အခါနဲ႕ အေၾကာင္းအရာ တိုက္ဆိုင္တိုင္း ငယ္ငယ္က ဖတ္ဖူးတဲ့ လူထုဦးလွ ရဲ႕ တိုင္းရင္းသားရိုးရာ ပုံျပင္ေတြ၊ ျမန္မာ့ေက်းလက္ေဒသပုံျပင္ေတြ အျပင္ၾကားဖူးနား၀ ပုံတိုပတ္စ ေတြ ေျပာလာ လိုက္တာ "ဆိုင္ကယ္ႏွစ္စီး အၿပိဳင္စီး လာတာအလယ္ကေရွာင္တယ္" ဆိုတဲ့အေၾကာင္း ေတြပါေျပာျဖစ္ပါတယ္။ မႏၱေလး ကေန မနက္ေစာေစာ ထၿပီး ေရႊကိႏၷရီ သေဘၤာ ကိုစီးၿပီး ပုဂံကိုဆင္းပါတယ္။ မနက္ ငါးနာရီက မႏၱေလး ကေနစုန္ဆင္းလာတဲ့ ေရႊကိႏၷရီ သေဘၤာဟာ ညေန သုံးနာေက်ာ္မွ ဗူးဘုရား နားက ယာယီ သေဘၤာဆိပ္မွာ ဆိုက္ပါတယ္။ ဧရာ၀တီ ျမစ္ေၾကာင္း တစ္ေလွ်ာက္ တစ္ေနကုန္ေလာက္ နီးနီး စုန္ဆင္းလာတဲ့ ခရီးတစ္ေလ်ာက္မွာ လဲ ေျပာလိုက္ရတဲ့ အေၾကာင္း အရာေပါင္းစုံဟာလဲ မကုန္ႏိုင္ေအာင္ပါပဲ။<br /><br />ပုဂံက ေတာ့ ဧည့္လမ္းညႊန္ေတြ အတြက္ ဖိုင္နယ္စာေမးပြဲ တစ္ခုလိုပါပဲ။ ပုဂံနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး ေျပာစရာ ေတြက တစ္ေထာင့္တစ္ည ကုန္ႏိုင္ဖြယ္ မျမင္ပါဘူး။ ဧည့္လမ္းညႊန္တစ္ေယာက္ရဲ႕ တာ၀န္ဟာ သမိုင္းေၾကာင္းကို မွန္ႏိုင္သမွ် အမွန္ဆုံး အခ်က္အလက္ နဲ႕တကြ ရွင္းျပရသလို ဌာေနတို႕ရဲ႕ ယုံၾကည္ရာ ပါးစပ္ရာဇ၀င္ေတြ၊ ဒ႑ာရီ ေတြကိုလဲ ေျပာျပရပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ပုံျပင္ေတြ၊ ဒ႑ာရီ ေတြ ကေန သခၤန္းစာ ယူစရာ ကေတာ့ အမ်ားသားကလား။ အစီအစဥ္အရ ပုဂံမွာ ႏွစ္ည အိပ္ၿပီး ရင္ ဧည့္သည္ေတြဟာ ေနာက္တစ္ေန႕ မနက္ေစာေစာေလယာဥ္နဲ႕ သံတြဲေလဆိပ္ကတဆင့္ ငပလီကို သြားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ငပလီကအျပန္ တခါတည္း ထိုင္းႏုိင္ငံဘန္ ေကာက္ကို ခရီးဆက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္နဲ႕ ရန္ကုန္မွာ ထပ္ေတြ႕ဖို႕ မရွိေတာ့ပါဘူး။ ေနာက္ဆုံးည အျဖစ္ ႏွုတ္ဆက္တဲ့ အေနနဲ႕ ညစာ အတူစားဖို႕ ဖိတ္ပါတယ္။ ညစာစားရင္းနဲ႕ ဧည့္သည္အမ်ိဳးသား က မွတ္စုစာအုပ္ကေလးထုတ္ၿပီး ခရီးစဥ္နဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး ေ၀ဖန္ပါတယ္။ ခရီးစဥ္၊ ဟိုတယ္၊ အစားအေသာက္ ၊ ကား၊ ဒရိုင္ဘာ စသည္ျဖင့္ ၿခံဳငုံၿပီး စိတ္တိုင္းက်စရာ ခရီးစဥ္ျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္းေျပာပါတယ္။ ဧည့္လမ္းညႊန္ နဲ႕ပတ္သက္ၿပီး ေ၀ဖန္ရရင္ ေတာ့ ၀န္ေဆာင္မွု႕ သိပ္ မေကာင္းပါဘူးတဲ့။ က်ေနာ့္ မ်က္ႏွာ ဘယ္နားသြားထားရမွန္းမသိ ေအာင္စိတ္အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ဟာ ပုံေျပာေကာင္းတဲ့သူပါတဲ့ ။ မထင္မွတ္တဲ့ ေနာက္တစ္ခ်က္က ေတာ့ခရီးစဥ္ တစ္ေလွ်ာက္ ေန႕ပိုင္းမွာ က်ေနာ္ ေျပာသမွ် ပုံျပင္ေတြကို ညဖက္ေရာက္ရင္ မွတ္မိသလို မွတ္စု ျပန္ထုတ္ပါသတဲ့။ မေန႕ညကအထိ သူမွတ္ထားတာ က်ေနာ္ ေျပာသမွ်ပုံျပင္ ေပါင္း ေလးဆယ့္ေလးပုဒ္ လက္ေရြးစင္ ရပါသတဲ့။ အဲဒီေနာက္မွာ Deutche Bank တံဆိပ္ နဲ႕ စာအိတ္ႏွစ္လုံး ထုတ္လာ ၿပီး တအိတ္ကို က်ေနာ့္ ဒရိုင္ဘာအတြက္၊ ေနာက္တစ္အိတ္ ကို က်ေနာ့္အတြက္ ဆိုၿပီးေပးပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ပုံျပင္တစ္ပုဒ္ကို ငါးေဒၚလာ ႏွုန္းနဲ႕ ေလးဆယ့္ေလးပုဒ္အတြက္ ေဒၚလာႏွစ္ရာ့ ႏွစ္ဆယ္ေပးတဲ့ အေၾကာင္းရွင္းျပပါတယ္။ ပိုက္ဆံ နည္းနည္းနဲ႕ တန္ဖိုးျဖတ္တယ္လို႕ မထင္ေစလိုေၾကာင္း၊ ဒါ့ထက္ပိုၿပီး ခ်ီးျမွင့္လိုေပမယ့္ ခရီးထပ္သြားရ ဦးမွာ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ ေငြသားလက္က်ံ အနည္းငယ္သာခ်န္ၿပီး ေပးလိုက္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းေျပာျပပါတယ္။ က်ေနာ့္ အတြက္ကေတာ့ ပုံျပင္ေလးေတြေပးတဲ့ ဆုလာဘ္အတြက္ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာျဖစ္ရသလို ဧည့္လမ္းညႊန္ ္၀န္ေဆာင္မွဳ႕ သိပ္မေကာင္း ဘူးဆိုလို႕ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ရပါတယ္။ အမွန္တကယ္ေတာ့ အဲဒီဧည့္သည္ေတြ ဟာ ဧည့္လမ္းညႊန္ တစ္ေယာက္နဲ႕ မဟုတ္ပဲ ပံုၿပင္ကေလးေတြ နဲ႕ ခရီးသြားခဲ့လို႕ပါပဲ။<br /><br /><br /> </div><div style="text-align: justify;"><span id="fullpost"><div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;">ဒုတိယပိုင္း ေဖ်ာက္ထားမည္႕စာ </div></span><span id="fullpost"><div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;">ဒုတိယပိုင္း ေဖ်ာက္ထားမည္႕စာ </div></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4431441755492458808-7767933197341170490?l=anasiantouroperator.blogspot.com' alt='' /></div>An Asian Tour Operatorhttp://www.blogger.com/profile/10632235174849258329noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-4431441755492458808.post-17080617849955897492011-05-08T09:43:00.001+08:002011-05-08T10:29:56.183+08:00<div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;"> <a href="http://4.bp.blogspot.com/-PVFXN7vA3b8/TcXvi9rltJI/AAAAAAAABsY/73zvPg8xkK4/s1600/wallace_line.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 516px; height: 185px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-PVFXN7vA3b8/TcXvi9rltJI/AAAAAAAABsY/73zvPg8xkK4/s400/wallace_line.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5604148695284429970" border="0" /></a><br /><div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;"><img src="file:///C:/Users/User/Pictures/wallace_line.jpg" alt="" /><span><span id="fullpost">မေလးရွားနဲ႕ အင္ဒိုနီးရွားကၽြန္းစု အတြင္းက ဇီ၀မ်ိဳးစုံမ်ိဳးကြဲေတြ အေၾကာင္းပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ရုကၡေဗဒဆိုင္ရာ ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဆင့္ကဲျဖစ္စဥ္ ဆိုင္ရာ သီ၀ရီ ေတြပါတဲ့ ဘယ္စာအုပ္ ကို မဆို ေကာက္ကိုင္လုိက္ရင္ <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Alfred_Russel_Wallace">အဲလ္ဖရက္ရပ္ဆဲလ္ေ၀ါေလ့စ္ (Alfred Russel Wallace)</a> နဲ႕ သူ႕ရဲ႕ <span style="font-weight: bold;">"မ်ဥ္းေၾကာင္းကေလး"</span> ကုိသြားသြားရည္ ညႊန္းတတ္တာ ေတြ႕ရတယ္။<br /><br />က်ေနာ္တို႕ အားလုံး ခ်ားလ္ဒါ၀င္ (Charles Darwin) နဲ႕ သူ႕ရဲ႕ "သက္ရွိအစ" (Origin of Species) ဆိုတဲ့ စာအုပ္ထဲ က <span style="font-weight: bold;">"သက္ရိွႏွင့္ အပင္တို႔ ၏တေရြ႕ေရြ႕ေျပာင္းလဲမွုျဖစ္စဥ္"</span> သီ၀ရီ ကို ဖတ္ဖူး ၾကားဖူးၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီသီ၀ရီ ကိုပူးတြဲ ေဖာ္ထုတ္ခဲ့တဲ့ အဲလ္ဖရက္ရပ္ဆဲလ္ေ၀ါေလ့စ္ ကိုေတာ့ သဘာ၀ပါတ္၀န္းက်င္ ေလ့လာေရးသမားစစ္စစ္ အနည္းအက်ဥ္း ေလာက္ကလြဲလို႕ သိပ္သိ ၾကမယ္မထင္ဘူး။ သူ႕ရဲ႕ အထူး စိတ္၀င္စားရာ နယ္ပယ္က ကမာၻ႔ အပင္ႏွင့္ သက္ရွိ တို႕၏ ျဖန္႕ၾကက္ ပ်ံ႕ႏွံ႔ ပုံ ကိုသုေတသနလုပ္ျခင္းပဲ။ သူ႕ရဲ႕ သီ၀ရီ ေတြအတြက္ အဓိကက်တဲ့ ေတြ႕ရွိခ်က္ေတြ ကို အင္ဒိုနီးရွားကၽြန္းစု ေတြမွာ လုပ္ရင္းေတြ႕လာရတာျဖစ္ပါတယ္။ အတိအက် ဆိုရရင္ ဘာလီ (Bali) နဲ႕ လြန္ဘြတ္ (Lombok) ကၽြန္း ႏွစ္ကၽြန္းမွာ လုပ္ခဲ့တာပါ။<br /><br /></span></span><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-HK6Z4j3925E/TcXvvYXmunI/AAAAAAAABsg/zWCHw-2YJ4I/s1600/alfredrusselwallace_000.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 266px; height: 371px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-HK6Z4j3925E/TcXvvYXmunI/AAAAAAAABsg/zWCHw-2YJ4I/s400/alfredrusselwallace_000.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5604148908606798450" border="0" /></a><span style="color: rgb(0, 0, 153);">အဲလ္ဖရက္ရပ္ဆယ္လ္ေ၀ါေလ့စ္ (၁၈၂၃ - ၁၉၁၃)</span><br /></div><span><span id="fullpost">ေ၀ါေလ့ဟာ ကမာၻႀကီးကို ပထ၀ီသြင္ျပင္လကၡဏာ နဲ႕ ရာသီဥတု အေပၚလိုက္ၿပီး အပိုင္း ေျခာက္ပိုင္းခြဲ ၿပီး ျမင္တယ္။ အဲဒီ ကြဲျပားတဲ့ ပထ၀ီသြင္ျပင္လကၡဏာ ေတြနဲ႕ ရာသီဥတု ေတြေၾကာင့္ပဲ မတူတဲ့ တိရိစာၦန္ နဲ႕ အပင္ ဇီ၀အုပ္စု ေတြ ျဖစ္ေပၚေစတာပါပဲ။ ၾသစေတးလ်ား နဲ႕ အေရွ႕ေတာင္အာရွ ဆက္စပ္ေနတဲ့ ေနရာေတြ မွာ သူရဲ႕ အျမင္ကို ပိုထင္ရွားေပၚလြင္ေစတဲ့ သာဓကေတြ ေတြ႕လာရတယ္။<br /><br />အဲဒီမွာ သူ႕ရဲ႕ နာမည္ေက်ာ္ မ်ဥ္းေၾကာင္းကေလး ကေလးကိုဆြဲေတာ့ တာပဲ။ ယေန႕ေခတ္မွာ <span style="font-weight: bold;">"ေ၀ါေလ့စ္ရဲ႕မ်ဥ္းေၾကာင္းကေလး (Wallace's Line)</span>" လို႕ထင္ရွားလာမယ့္ မ်ဥ္းေၾကာင္းကေလး ဟာ ဖိလစ္ပိုင္ကၽြန္းစု ရဲ႕အေရွ႕ေတာင္ဘက္ပိုင္း ကေနၿပီးေတာ့ စဆဲြလာလိုက္တာ အင္ဒိုနီးရွား မင္ဒါေနာင္ (Mindanau) နဲ႕ ဆန္ဂီေဟ (Sangihe) ကၽြန္းႏွစ္ကၽြန္းၾကား ကေနျဖတ္ၿပီးေတာ့ ေတာင္ဘက္ ကလီမင္တန္ (Kalimantan - ေဘာ္နီယိုကၽြန္း လို႕လူသိမ်ား) နဲ႕ဆူလာ၀ဆီ (Sulawasi) ကၽြန္း ႏွစ္ကၽြန္း ၾကားကေန ဘာလီ နဲ႕ လြန္ဘြတ္ ကိုျဖာထြက္ ၿပီး အိႏိၵယသမုဒၵရာ အတြင္းကို ဆြဲထြက္သြားပါတယ္။<br /><br />ေ၀ါေလ့စ္ရဲ႕ မ်ဥ္းေၾကာင္းကေလး ဟာ အေရွ႕ေတာင္အာရွ အီေကြတာ ရပ္၀န္း အပူပိုင္း ဇုံ က စတင္ၿပီး ၾသစေတးလ်ဘက္ ကို ကုန္းေျမ၊ အပင္ေတြ နဲ႕ဇီ၀သားငွက္ တိရိစာၦန္ ေတြ ဆက္စပ္ေျပာင္း လဲတဲ့ ေနရာနဲ႕ တေရြ႕ေရြ႕ဆင့္ကဲေျပာင္းလဲလာတဲ့ ေနရာေဒသ ေတြရဲ႕ဗဟုိခ်က္မ ေတြကို အမွတ္အသား ျပဳပါတယ္။<br /><br /></span></span><a href="http://1.bp.blogspot.com/-sK5t_6bpm9Q/TcXx_QiIuFI/AAAAAAAABso/WheHW4x-Pc8/s1600/Malaysia_Rainforest.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-sK5t_6bpm9Q/TcXx_QiIuFI/AAAAAAAABso/WheHW4x-Pc8/s400/Malaysia_Rainforest.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5604151380404648018" border="0" /></a><span><span id="fullpost">ေ၀ါေလ့စ္ ဟာသူ႕ရဲ႕အလြန္ အေရးပါတဲ့ စာအုပ္ျဖစ္တဲ့ (Malay Archipelagos, Land of Orang Utan and the Paradise of Birds, A Narrative of Travel with Studies of Man and Nature: 1868, Macmillan and Co., London) မွာ ဘယ္လိုေရးထားလဲ ဆိုေတာ့ <span style="font-style: italic;">"အင္ဒိုနီးရွားကၽြန္းစု ရဲ႕ အပိုင္း ႏွစ္ပိုင္း ယွဥ္ၾကည့္လိုက္ တဲ့အခါမွာ အင္မတန္ကြာျခားတဲ့ အခ်က္က ရုတ္ျခည္း သိသိသာသာ ေျပာင္းလဲသြားတဲ့ အေျခအေန ေတြကို ပထ၀ီ၀င္ အရ အင္မတန္ နီးကပ္တဲ့ ဘာလီနဲ႕ လြန္ဘြတ္ကၽြန္း ေတြမွာထင္ထင္ရွားရွားေတြ႕ႏိုင္တယ္"</span>။ ဘာလီမွာ ဆိုရင္ ဂါဘယ္ (Garble)၊ ေျမလူးငွက္ (Fruit Thrush) နဲ႕ သစ္ေတာက္ငွက္ (Woodpecker) တို႕ကိုေတြ႕ ႏိုင္ေပမယ့္ လြန္ဘြတ္ကၽြန္း မွာ မေတြ႕ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ လြန္ဘြတ္မွာ ေပါျခင္းေသာျခင္း ေတြ႕ႏိုင္တဲ့ ကတၱ၀ါ (Cockatoo )၊ ပ်ားရည္စုပ္ငွက္ (Honeysucker) နဲ႕ အၿမီးပြၾကက္ဆင္ (Brush-turkey) တို႕ကို ဘာလီနဲ႕ အေနာက္ပိုင္းကၽြန္းမ်ား တေလ်ာက္မွာ မေတြ႕ရပါဘူး။ ေရလက္ၾကားဟာ ဆယ့္ငါးမိုင္ဘဲကြား ျခားၿပီး ႏွစ္နာရီခရီး မွ်သာရွိပါတယ္ ဒါေပမယ့္ ကမာၻႀကီးရဲ႕ အပိုင္းႏွစ္ပိုင္း ဟာ ဥေရာပနဲ႕ အေမရိက လိုကြာျခားသြားပါၿပီ။<br /><br /></span></span><a href="http://1.bp.blogspot.com/-BcqxZg0tXf4/TcXziMCBq8I/AAAAAAAABs4/vg8RDFrTNqc/s1600/661px-Map_of_Sunda_and_Sahul.png"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 362px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-BcqxZg0tXf4/TcXziMCBq8I/AAAAAAAABs4/vg8RDFrTNqc/s400/661px-Map_of_Sunda_and_Sahul.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5604153080003275714" border="0" /></a><span><span id="fullpost">အဲဒီမ်ဥ္းကေလးရဲ႕ တဖက္ နဲ႕ တျခားတဖက္တို႕ဟာ လုံး၀ဥသုံ ကြားျခားပါတယ္။ ဒါဟာတကယ့္ အမွန္တရားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ဘာလီနဲ႕ လြန္ဘြတ္ ဟာ ကီလိုမီတာ ႏွစ္ဆယ္ မဲ့မဲ့မွ်သာ ရွိေပမယ့္ တစ္ကၽြန္း နဲ႕ တကၽြန္း သားငွက္တိရိစာၦန္ေတြ ဘယ္တုန္းကမွ ကူးလူးသြားလာ ဖို႕မတတ္စြမ္းခဲ့ၾကပါဘူး။ ေ၀ါ့ေလ့စ္ ရွင္းျပထားတာက ဘာလီနဲ႕ ဂ်ာဗားကၽြန္းမႀကီး ၾကားက ေရလက္ၾကားဟာ မီတာ ႏွစ္ရာ အနက္သာရွိေပမယ့္၊ ဘာလီ နဲ႕ လြန္ဘြတ္ၾကားက ေရလက္ၾကားကေတာ့ မီတာႏွစ္ရာ ကေန မီတာသံုးေထာင္ အထိ ရွိလို႕ပါတဲ့။<br /><br />အနီးဆုံး ေရခဲေခတ္ကာလက ေရထုဟာ ေရခဲျပင္ေအာက္မွာ ပိတ္မိေနၿပီး ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္ ဟာ ယခုအေျခအေနထက္ မီတာတစ္ရာ့ရွစ္ဆယ္မွ်နိမ့္က် ေနခဲ့ပါတယ္။ နိမ့္က်ေနတဲ့ ပင္လယ္ ေရမ်က္ႏွာျပင္ေၾကာင့္ မေလးရွား၊ စုမၾတား၊ ဂ်ာဗား နဲ႕ ဘာလီ ဟာေျခာက္ေသြတဲ့ ကုန္းေျမတဆက္တည္း အျဖစ္ ရွိေနခဲ့ပါတယ္။ သို႕ေပမင့္ ၾသစေတးလ်ား၊ နယူးဂိနိ နဲ႕ နီးစပ္ရာ လြန္ဘြတ္ အပါအ၀င္ကၽြန္းေတြ က်ေတာ့ ကုန္းေျမမႀကီး အျဖစ္ တဆက္တစပ္တည္းျဖစ္ ေနခဲ့ပါတယ္။ ဘာလီ နဲ႕ လြန္ဘြတ္ၾကားက နက္ရွုိင္းတ့ဲ ေရေျမာင္း ႀကီးဟာ အဓိကအပိုင္းအျခား အျဖစ္ ျဖစ္တည္ခဲ့တာပါ။ အဲဒီေရေျမာင္းႀကီးဟာ နက္ရွုိင္းရုံသာမကပဲ အင္မတန္လဲ ေရစီးသန္လွပါတယ္။ ဒုတိယကမာၻစစ္ အတြင္းက ၾသစေတးလ် က ေန စကၤာပူကို ခ်ီတက္ ခုတ္ေမာင္း လာတဲ့ ေရငုတ္သေဘၤာ ႀကီးဟာ ေရစီးေၾကာင္း အတြင္း မွာ ၁၀ နာရီေလာက္ တစက္ကေလး မွ မေရြ႕ လို႕ တိုက္ပြဲ ပုံစံ အသည္းအသန္ ထိုးေဖာက္ထြက္ခဲ့ရတာ ရွိပါတယ္။<br /><br />အဲဒီေနရာက စၿပီး ပထမဆုံးေတြ႕ရမယ့္ ေပၚလီနီးရွန္း ကၽြန္းေတြ နဲ႕ ကီလိုမီတာ ေထာင္ခ်ီၿပီး အေရွ႕ယြန္းယြန္း ကို ဆက္သြားမယ္ဆိုရင္ ေတာေတာင္သစ္ပင္ေတြဟာ မိုးသစ္ေတာ ေတြလိုမဟုတ္ေတာ့ပဲ ညိဳ ေမာင္းေမာင္း အေရာင္ေတြ အျဖစ္ ေတြ႕လာရပါမယ္။ ၿခံဳပုတ္ တခုကေန တခုကို ခုံေက်ာ္ထြက္လာတတတ္တဲ့ သားပိုက္ေကာင္ေတြ ကို ေတြ႕ခ်င္မွ ေတြ႕ရမွာ ျဖစ္ေပမယ့္ ဟိုဘက္အျခမ္းမွာ လုံး၀မရွိတဲ့ သက္ရွိသတၱ၀ါ အသစ္ေတြ ျဖစ္တဲ့ ေတာဘဲရုိင္းေတြ၊ ေတာ၀က္ႀကီးေတြ၊ ပုရြက္ဆိတ္စား ေကာင္ေတြ၊ အ၀ါေရာင္အေမာက္နဲ႕ ကတၱ၀ါငွက္ေတြ၊ ခ်ဥ္ေပါင္ဖူးေရာင္ ၾကက္ေတာ ေတြ နဲ႕ ကိုမိုဒိုကၽြန္း (Komodo) မွာဆိုရင္ ေတာ့ အင္မတန္ႀကီးမားတဲ့ ဖြတ္နဂါး ႀကီးေတြ ကိုပါေတြ႕လာရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br /></span></span><a href="http://1.bp.blogspot.com/-ZniRCbq6sGM/TcXzGVk0TcI/AAAAAAAABsw/MXJyOeuYMuo/s1600/komodo-bite-1.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 265px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-ZniRCbq6sGM/TcXzGVk0TcI/AAAAAAAABsw/MXJyOeuYMuo/s400/komodo-bite-1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5604152601528782274" border="0" /></a><br /><span><span id="fullpost">တကယ္ေတာ့ ေ၀ါေလ့စ္ရဲ႕ မ်ဥ္းေၾကာင္းကေလးဟာ ကမာၻ႔ေျမပုံေပၚမွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ မထင္မရွားျဖစ္ေနတဲ့ လြန္ဘြတ္ကၽြန္း ကို ကမာၻေလာက ႀကီးရွိ သက္ရွိ ေတြနဲ႕ အပင္ တို႕ရဲ႕ ဆင့္ကဲျဖစ္စဥ္ သီ၀ရီ ေတြ ကိုအေျချပဳ ၿပီး ထာ၀ရဆက္သြယ္ ေပါင္းကူး ေပးတဲ့ ေနရာတခု အျဖစ္ အၿမဲေလ့လာ ရမည့္ ေနရာ သေဘာမ်ိဳး သတ္မွတ္ေပးလိုက္ သလိုပင္။<br /><br />Ref:<br />- Wikipidia<br />- Britannica Online Encyclopedia<br />- Where World's Collide, Wallace Line by Penny van Oosterzee (Corne Cornell University Press)<br /><br /><br />Photo:<br />- http://www.fredlangfordedwards.com/ar_wallace/ar_wallace_malay_archipelago.htm<br />- http://www.libraries.uc.edu/libraries/arb/exhibits/darwin/wallace_visit.html<br />- http://justwallpaperdownload.blogspot.com/2011/04/malaysia-rainforest.html<br />- http://animals.howstuffworks.com/animal-facts/komodo-bite.htm<br /></span></span> </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4431441755492458808-1708061784995589749?l=anasiantouroperator.blogspot.com' alt='' /></div>An Asian Tour Operatorhttp://www.blogger.com/profile/10632235174849258329noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4431441755492458808.post-20256962013199472192011-03-27T16:43:00.007+08:002011-03-27T17:04:08.836+08:00<span><span id="fullpost"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-tJBFGHtYnaE/TY76Q1CWPVI/AAAAAAAABrA/ETnFzFxxUC8/s1600/bali-starling.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 380px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-tJBFGHtYnaE/TY76Q1CWPVI/AAAAAAAABrA/ETnFzFxxUC8/s400/bali-starling.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5588679354635140434" border="0" /></a></span></span><div style="text-align: justify;font-family:Zawgyi-One;"><div style="text-align: center;"> </div><div face="Zawgyi-One" style="text-align: justify;"><div style="text-align: center;"> <span><span id="fullpost"><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">Bali Starlin (photo by </span><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);"><span id="fullpost">Bali Bird Park http://www.bali-bird-park.com/)</span></span></span></span><br /></div>ၿပီးခဲ့တဲ့ ေအာက္တိုဘာလရဲ႕ တခုေသာညေနေစာင္း မွာ အဖြဲ႕ေျခာက္ဖြဲ႕ဟာ ႏူဆာပန္နီးဒါကြ်န္း (Nusa Penida) ရဲ႕ မွဳန္ဖ်ဖ် အလင္းေရာင္ ေအာက္မွာ ထုိင္ၿပီး ေဆြးေႏြးေနၾကပါတယ္။ အေၾကာင္းအရာတခုတည္း ကို ပဲ တညီတညြတ္တည္း တိုင္ ပင္ေနၾကတာျဖစ္ၿပီး အင္မတန္ရိုးစင္းတဲ့ လုပ္ငန္းစဉ္ တရပ္ကိုပဲ စိတ္တူကိုယ္တူ လုပ္ေဆာင္ၾကဖို႕ စိတ္အားထက္သန္ေနၾကပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ "ငွက္အေကာင္ေရစာရင္းေကာက္ျခင္း "ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ စုစုေပါင္း ဆယ့္ကိုးေယာက္ ပါတဲ့ ငွက္ၾကည့္အဖြဲ႕ဟာ အရုိင္းသဘာ၀ အတိုင္း ရွင္သန္က်က္စား ေနတဲ့ <a href="http://www.birdlife.org/datazone/speciesfactsheet.php?id=6822"><span style="font-weight: bold;">"ဘာလီစတာလင္ (ခ) ဘာလီဆက္ရက္" (Bali Starling)</span></a> အေကာင္အေရအတြက္ စာရင္းေကာက္ဖို႕ ကမာၻေက်ာ္အပန္းေျဖစခန္း ဘာလီကၽြန္းရဲ႕ ေတာင္ဘက္ ဘာလီေရလက္ၾကား ရဲ႕ တဖက္ကမ္းက ႏူဆာပန္နီးဒါကၽြန္း ကိုေရာက္ေနၾကတာပါ။<br /><br />အဖြဲ႕မွာ ပါ၀င္ၾကတဲ့ စကၤာပူဂ်ဴေရာင္း ငွက္ဥယ်ာဉ္ (Singapore Jurong Bird Park) ကကိုယ္စားလွယ္အဖြဲဲ႕၊ ဘာလီငွက္ဥယ်ာဉ္ (Bali Bird Park) ကတာ၀န္ရွိသူမ်ား၊ ဘာလီငွက္၀ါသနာရွင္ အဖြဲ႕၊ ဥဒယ်န တကၠသိုလ္ (Udayana University Denpasar) ႏွင့္ ဂရင္းစကူး (Green School) က ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြဟာ ငွက္စာရင္းေကာက္ဖို႕ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနၾကပါၿပီ။ ဘာလီငွက္၀ါသနာရွင္ အဖြဲ႕က ေ၀ယံဆုမၼဒီ (Wayan Sumadi) က အေျခခံ ငွက္ၾကည့္ျခင္း နဲ႕ ဒီကၽြန္းေပၚက ကာကြယ္ေတာ အေၾကာင္းကို အၾကမ္းျဖင္း ရွင္းျပၿပီး ေဆာင္ရန္ ေရွာင္ရန္ အခ်က္အလက္ ေတြကို ေျပာျပပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ငွက္စာရင္းေကာက္ဖို႕ အဖြဲ႕ငယ္ေျခာက္ဖြဲ႕ ခြဲၿပီး ေရြးခ်ယ္ထားတဲ့ ေနရာ ေျခာက္ေနရာမွာ မွာ ေနရာယူလိုက္ၾကပါတယ္။<br /><br />ညေနေစာင္းအခ်ိန္ ကေတာ့ ေရာက္လာပါၿပီ။ သူတို႕အဖြဲ႕ေတြကေတာ့ ရွားပါးၿပီး ေတြ႕ဖို႕ အင္မတန္ခက္ခဲလွတဲ့ ငွက္ကို ၾကည့္ရဖို႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ႀကီးစြာ ေစာင့္ေနၾကပါတယ္။ သူတို႕စိတ္ရွည္ရက်ိဳး နပ္တယ္လို႕ဆိုရမွာပါ။ ေနာက္ဆုံးမွာ အလြန္ထူးျခား လွပ တဲ့အေမႊးအေတာင္ ေတြနဲ႕ ဆင္ယင္ထားတဲ့ ဘာလီဆက္ရက္ ဟာ ျမင္ကြင္းထဲ ကို ၀င္လာပါေတာ့တယ္။<br /><br />သူတို႕တေတြဟာ လူအနည္းငယ္ သာ ႀကဳံဘူးတဲ့ ဘာလီဆက္ရက္ ကို အရုိင္းသဘာ၀အတိုင္း ေတြ႕ျမင္ လိုက္ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />"ညေနေစာင္း မွာ ဘာလီစတာလင္ ၂၂ ေကာင္ အိပ္တန္းတက္ တာကို ျမင္ေတြ႕လိုက္ရတဲ့ပီတိ ဟာ ဘာနဲ႕မွ ႏွုိင္းယွဉ္ လို႕မရပါဘူး" လို႕ စကၤာပူ ဂ်ဴေရာင္းငွက္ဥယ်ာဉ္ က ျပတိုက္မွဴး ရာဂ်ာစီဂရင္ (Raja Segran) က ၀မ္းသာအားရ ေျပာပါတယ္။<br /><br />လူေနထူထပ္တဲ့ ဘာလီကၽြန္းမွာ သဘာ၀ပါတ္၀န္းက်င္ အတိုင္း ေနထိုင္ ရွင္သန္ရာစနစ္ တစတစ ပ်က္ယြင္းလာတဲ့ အျပင္ လူတို႕ရဲ႕ အလွေမြးငွက္ အျဖစ္ေရာင္းခ်ဖို႕ စီးပြားျဖစ္ ဖမ္းယူေရာင္းခ် မွုေတြေၾကာင့္ ဘာလီစတာလင္ ေတြရဲ႕ အေရအတြက္ ဟာ စိုးရိမ္စရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ေလ်ာ့က် လာခဲ့ပါတယ္။ အခု လက္ရွိ သိရသေလာက္ အေကာင္ ေရ တေထာင္ ေလာက္ဟာ ၁၉၆၀ - ၁၉၇၀ ခုႏွစ္မ်ား က ဥေရာပနဲ႕ အေမရိက ကို အလွေမြးငွက္ အျဖစ္ တရား၀င္ တင္ပို႕ေရာင္းခ် လို႕ က်န္တဲ့ အထဲက ဆင္းသက္လာ ၾကတာ ကပဲ သဘာ၀ အတိုင္း ျပန္လည္ေလ့က်င့္ေပးၿပီး သားေပါက္ ေမြးျမဴ ရန္ စီမံကိန္း ခ်မွတ္ႏိုင္ဖို႕ အေထာက္အပံ့ ျဖစ္ေစပါတယ္။<br /><br /></div><span id="fullpost"><div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-OR-dx_R_7G4/TY78F4ZK8jI/AAAAAAAABrI/ejeiR_ikcek/s1600/jabal3.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 282px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-OR-dx_R_7G4/TY78F4ZK8jI/AAAAAAAABrI/ejeiR_ikcek/s400/jabal3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5588681365580870194" border="0" /></a><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-tJBFGHtYnaE/TY76Q1CWPVI/AAAAAAAABrA/ETnFzFxxUC8/s1600/bali-starling.jpg"></a><a style="font-style: italic;" href="http://www.burung.org/detail_txt.php?op=news&amp;id=508">Wayan Sumadi &amp; The Audit (photo from here)</a><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);"></span><br /></div>ငွက္အေကာင္ေရ စာရင္းေကာက္တဲ့ အဖြဲ႕ ကို <a href="http://www.blogger.com/www.begawanfoundation.org">ဘဂ၀မ္ ေဖာင္ေဒးရွင္း (Begawan Foundation)</a> က စုစည္းစီစဉ္ တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘဂ၀မ္ ေဖာင္ေဒးရွင္း ကို <span><span id="fullpost">ငွက္ ေတြကို သဘာ၀အတိုင္း ထိမ္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ ေနတာေတြကို အကူအညီ ေပးႏိုင္ဖို႕</span></span>ၿဗိတိသွ်လူမ်ိဳး ဘရက္ဒေလ (Bradly) နဲ႕ ဒက္ဘီ (Debbie) ဂါဒ္ဒနာ (Gardner) ဇနီးေမာင္ႏွံ က ၁၉၉၉ မွာ တည္ေထာင္ခဲ့တာပါ။ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္မွာ ေတာ့ ဒီေဖာင္ ေဒးရွင္း ဟာ ဘာလီစတာလင္ အေကာင္ ေရ ၉၇ ေကာင္ အထိ ဂါဒ္ဒနာ ပိုင္တဲ့ ဘီဂ၀မ္ဂီရိက နယ္ေျမ အက်ယ္ ႀကီးမွာ ထိမ္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီႏွစ္ထဲမွာ ပဲ ဘာလီစတာလင္ ေတြဟာ အသစ္ တည္ေထာင္လိုက္တဲ့ ႏူဆာပန္နီးဒါ ကၽြန္းက ကာကြယ္ေတာ ကို ေရႊ႕ေျပာင္းသြားၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />"က်ေနာ္ တို႕ အဂၤလန္ကေန ဘာလီစတာလင္ ၂ စုံတြဲ တင္သြင္းလာခဲ့ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ သူတို႕ ဟာ ကိုယ့္ဇာတိ အိမ္ ကို ျပန္ေရာက္ လာၾကတာပါ။" လို႕ ဘရက္ဒေလဂါဒ္ဒနာ ကေျပာပါတယ္။ "က်ေနာ္တို႕ စိတ္ထဲ မွာ အဲဒီ ၂ စုံတြဲဟာ က်ေနာ္တို႕ရဲ႕ ဘာလီစတာလင္ ထိမ္းသိမ္းေစာင့္ ေရွာက္ေရး စီမံကိန္းႀကီး ကို အကူအညီေပး ဖို႕ ဇာတိေျမကို ျပန္ေရာက္လာၾကတာ ပဲလို႕ ခံစားရပါတယ္။ က်ေနာ္တို႕ သူတို႕တေတြ ကို ဒုတိယ အႀကိမ္ ရွင္သန္ရပ္တည္ခြင့္ ေပးလိုက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။"<br /><br />စီမံကိန္းရဲ႕ အဆုံးစြန္ေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ ဒီငွက္ကေလး ေတြ အရိုင္းသဘာ၀ အတိုင္း ျပန္လည္ ရွင္သန္ က်က္စားႏိုင္ၿပီး သဘာ၀အတိုင္း ေပါက္ပြား ေစဖို႕ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ႏူဆာပန္နီးဒါကၽြန္း ကိုၾကည့္ရတာ ေတာ့ အသင့္ေတာ္ဆုံး အေကာင္းဆုံး ေနရာ တခုပါပဲ။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ဓေလ့ထုံးတမ္း ေတြနဲ႕ အကာအကြယ္ေပး</span><br />ဘဂ၀မ္ေဖာင္ေဒးရွင္းက ဒါရိုက္တာ ျဖစ္တဲ့ ဘာယု၀ီရယုဓ (Bayu Wirayudha) ဟာ ေက်းငွက္သဘာ၀ အေသအခ်ာ ထိမ္းသိမ္း ႏိုင္ဖို႕ ႏူဆာပန္နီးဒါကၽြန္းက ေက်းရြာ ၃၅ ရြာ ပါ၀င္တဲ့ ရိုးရာ ေက်းရြာအုပ္စု အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ေကာင္စီမွာ အလုပ္လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္မွာ ေတာ့ ေက်းရြာအုပ္စု ေကာင္စီ၀င္ အားလုံးဟာ ေက်းငွက္သဘာ၀ ထိမ္းသိမ္းဖို႕ တညီတညြတ္တည္း သေဘာတူၾကၿပီး ေဒသဆိုင္ရာဓေလ့ဥပေဒနဲ႕ အကာအကြယ္ ေပးဖို႕ဆုံးျဖတ္လိုက္ၾကပါတယ္။ ဥပေဒအရ ေက်းငွက္ကေလး ေတြကို ဖမ္းဆီး တဲ့သူေတြကို ဒဏ္ေငြ ရိုက္ရုံသာ မကပဲ အသိုင္းအ၀ိုင္းက ၀ိုင္းက်ဉ္ တဲ့ ျပစ္ဒဏ္ကိုပါေပး ပါတယ္။<br /><br />သကၠရာဇ္ ၂၀၀၆ နဲ႕ ၂၀၀၇ မွာ ေတာ့ စုစုေပါင္း ဘာလီစတာလင္ ၆၅ ေကာင္ လႊတ္ေပးႏုိင္ခဲ့ၿပီး ၁၂ ေကာင္ကေတာ့ ဘာလီ နဲ႕ ႏူဆာပန္နီးဒါ ဖယ္ရီဖြင့္ပဲြ အတြက္ အလည္အပါတ္ ေရာက္ရွိလာခဲ့တဲ့ အင္ဒိုနီးရွား ႏုိင္ငံ သမၼတႀကီး ဆူဆီလိုဘန္ဘန္းယူဒိုယူႏို (HE President Susilo Bambang Yudhoyono) နဲ႕ သမၼတ ကေတာ္ ခရစၥတီရာနီ ဟာရ၀တီ (HE First Lady Kristiani Herawati) တို႕ကိုယ္တိုင္ လႊတ္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />၂၀၁၀ ၾသဂုတ္လ မွာေတာ့ သဘာ၀အတိုင္း အသားက်ေနတဲ့ ဘာလီစတာလင္ ေတြကို ဘာလီကၽြန္းမႀကီး က ဥဘြတ္(Ubud) အရပ္က ဂရင္းစကူး (Green School) ကို ေျပာင္းေရႊ႕ခဲ့ပါတယ္။ ေနရာသစ္ကို ေျပာင္းေရႊ႕လာၿပီး မၾကာခင္မွာ ပဲ မိတ္လိုက္ စုံတြဲ တ တြဲဟာ အသိုက္ေဆာက္ ေနတာ ကို ေတြ႕ရၿပီး ရလဒ္ ကေတာ့ ဒီဇင္ဘာလ လယ္မွာ ပဲ ငွက္ေပါက္ ကေလး ၄ ေကာင္ ေပါက္ေနတာ ေတြ႕ရတာပါပဲ။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ေရၾကည့္ၾကဦးမယ္</span><br />ေအာက္တိုဘာလ ရဲ႕ ငွက္စာရင္းေကာက္တဲ့ အဖြဲ႕ ဟာ ဒုတိယေန႕မွာ ေတာ့ ေန႕ပိုင္းမွာ လုပ္မယ္ဆိုၿပီး မနက္ေစာေစာ ၆ နာရီမွာ အဖြဲ႕အားလုံး စုရပ္မွာ ဆုံၾကပါတယ္။ ဒီတခါေတာ့ တဖြဲ႕ ကၾကည့္လိုက္တဲ့ ငွက္တအုပ္ ကို ေနာက္တေနရာ က ေနာက္တဖြဲ႕ က အတည္ျပဳ ေပးတာပဲျဖစ္ပါတယ္။ အဖြဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ ဆုမၼဒီ ဆုံးျဖတ္တာ ကတဖြဲ႕က ငွက္တအုပ္ ကိုၾကည့္ၿပီးရင္ ေနာက္တဖြဲ႕က အဲဒီငွက္အုပ္ေနာက္ ကို ေအာက္ကေန အသာ လုိက္ၿပီး ၾကည့္ဖို႕ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီနည္း နဲ႕ ၄ ႀကိမ္ေလာက္ ၾကည့္ၿပီးတဲ့ အခါမွာ ငွက္အုပ္ ၂ အုပ္ ဆိုတာ အေသအခ်ာ သိရၿပီး တအုပ္ကို အပ်ံသင္စ (juvenile) ၁၅ ေကာင္စီေလာက္ ပါတာ သိရပါတယ္။<br /><br />အဲဒီအဖြဲ႕ ဟာ အေျဖေပၚႏိုင္ သေလာက္လဲ ေမးခြန္းထုတ္ပါတယ္။ ဥပမာ လူသားေတြရဲ႕ ပါ၀င္စြက္ဖက္ မွု ေတြေၾကာင့္ ဘာလီစတာလင္ ေတြရဲ႕ အရိုင္းသဘာ၀ ပ်က္ႏိုင္သလား ဆိုတာမ်ိဳးေပါ့။ ရြာသားေတြဟာ ဘာလီစတာလင္ ေတြႀကိဳက္တတ္တဲ့ သေဘၤာသီး၊ ငွက္ေပ်ာသီးေတြ ကို ငွက္ေတြရွိတတ္တဲ့ ေနရာေတြမွာ ခ်ထားတတ္တယ္။ ေနာက္ၿပီး အေကာင္ေပါက္ကေလးေတြ အသိုက္က ေနေအာက္ ကို ျပဳတ္က်ေနတာ ေတြ႕ရင္ ျပန္တင္ေပးတတ္ၾကတယ္။ ေနာက္ေတာ့ သူတို႕ဟာ သစ္ပင္ႀကီးေတြက သစ္ေခါင္းေတြမွာ ထက္ ပ်ားအုံ ပ်ားသလက္ အေဟာင္းေတြမွာနဲ႕ အေဆာက္ အအုံေတြရဲ႕ တံစက္ၿမိတ္ ေတြမွာ <span><span id="fullpost">အသိုက္ေတြ ေဆာက္လာတာ ေတြ႕ရတယ္။ ေနာက္တခုက ေတာ့ အစာ အသစ္ျဖစ္တဲ့ ကၽြဲႏြား ေတြကိုယ္ေပၚက မွက္၊ျခင္၊ ယင္ေတြကို ေပါေပါမ်ားမ်ား ဖမ္းယူစားေသာက္လာၾကတာပဲ။ </span></span><br /><br />ဘာလီစတာလင္ ေတြကို ၾကည့္ရတာ လူေတြ အေျခခ် ေနထိုင္ရာ မွာ ေနထိုင္ဖို႕ သူတို႕အတြက္ ဘာမွ အပမ္း မႀကီးသလိုပဲ။ သူတို႕ ကို ၾကက္၊၀က္၊ကၽြဲ၊ႏြား ေတြ ရွိေနတတ္ေလ့ရွိတဲ့ အုန္းပင္တန္းေတြ ထဲမွာ နဲ႕ ေျပာင္းဖူးခင္း ေတြမွာလဲ ေတြ႕လာရတယ္။ ေန႕စဥ္ နိစၥဒူ၀ အလုပ္ေတြက ဆူညံသံေတြနဲ႕ ဆိုင္ကယ္တဖုန္းဖုန္း နဲ႕ စိုက္ခင္းေတြထဲ ကို သြားလာေနတတ္တဲ့ ရြာသားေတြ ေၾကာင့္ေတာ့ ဘာလီစတာလင္ေတြမွာ ဘာမွအ ေႏွာက္အယွက္ မရွိသလိုပဲ။ အၿမဲလိုလိုဆူညံေနတတ္တဲ့ ရြာေစ်းတန္း နားက သစ္ပင္ေပၚမွာနဲ႕ ရြာသားတေယာက္ရဲ႕ ႏြားတင္းကုပ္ တံစက္ၿမိတ္မွာ အသိုက္ ကေလးေတြ ေတြ႕ရပါတယ္။<br /><br />"ဒီငွက္ေတြဟာ ႏူဆာပန္နီးဒါကၽြန္းသား ေတြရဲ႕ ဘ၀ တစိတ္တပိုင္းလို မ်ိဳးျဖစ္လာ ေနၿပီ.. "လို႕ စကၤာပူဂ်ဴေရာင္း ငွက္ဥယ်ာဉ္ ကလာေရာက္ေလ့လာတဲ့ ရာဂ်ာ ကေျပာပါတယ္။ "ရြာသားေတြမွာ ထူးျခားရွားပါးလွတဲ့ ဒီ ဘာလီစတာလင္ အေပၚ လုံေလာက္တဲ့ အေလးထားမွုမ်ိဳး ရွိေနၿပီး ငွက္ကေလးေတြ အရိုင္းသဘာ၀ ရွင္သန္ရပ္တည္ဖို႕အတြက္ <span><span id="fullpost">တစိတ္တပိုင္းအားျဖင့္ တာ၀န္ရွိပါတယ္။"<br /><br />အပ်ံသင္စ ငွက္ႏွစ္အုပ္ နဲ႕ အရြယ္ေရာက္ၿပီး စုံတြဲ တခ်ိဳ႕ အပါအ၀င္ </span></span><span id="fullpost"><span><span id="fullpost">အၾကမ္းျဖင္း အားျဖင့္ စုစုေပါင္း ၅၂ ေကာင္ စာရင္းေကာက္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ငွက္အုပ္ေတြ ဟာ ဘယ္အရပ္ေဒသ ေတြကို ခ်ဲ႕ထြင္ ပ်ံသန္း ေနတယ္ဆိုတာ သိရဖို႕</span></span></span> <span id="fullpost"><span id="fullpost"><span><span id="fullpost">ေနာက္ထပ္ အခုလိုမ်ိဳး ငွက္စာရင္းေကာက္ဖို႕လို ပါေသးတယ္။ ႏူဆာလမ္ဘြန္ဂန္ ကၽြန္း (Nusa Lembongan) မွာ ဘာလီစတာလင္ စုံတြဲ တတြဲ ေတြ႕တယ္လို႕ သတင္းပို႕လာလို႕ပါ။<br /><br />ဒီငွက္စာရင္းေကာက္တဲ့ အစီအစဥ္ ဟာ ဘာလီစတာလင္ငွက္ေတြကို လူေတြက ဖမ္းယူျခင္း ရွိ မရွိ ၊ အသားစား အေကာင္ ေတြရဲ႕ အႏၱရာယ္ က်ေရာက္ ျခင္းရွိမရွိ၊ သဘာ၀ နဲ႕ တသားတည္း အသက္ရွင္ ရပ္တည္ ႏိုင္စြမ္းရွိမရွိ စိုးရိမ္ ပူပန္ စိတ္ေတြနဲ႕ စတင္ခဲ့တာ ျဖစ္ေပမယ့္ ရလဒ္ ေကာင္းေတြနဲ႕ အဆုံးသတ္ခဲ့ပါတယ္။ ့ကံေကာင္းေထာက္မစြာပဲ ဘာလီရဲ႕ လာဘ္ေကာင္ ဘာလီစတာလင္ ေခၚ ဘာလီဆက္ရက္ ကို အရိုင္းသဘာ၀ အတိုင္းျမင္ေတြ႕ ခြင့္ရေနဆဲပါ။ ။<br /></span></span></span></span><span><span id="fullpost"><br />ွ<br /></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);">မွတ္ခ်က္။ ။ The Jakarta Post က ထုတ္ေ၀တဲ့ Weekender သဘာ၀ပါတ္၀န္းက်င္ထိမ္းသိမ္းေရး စာေစာင္ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ မတ္လ ထုတ္ မွာပါတဲ့ Flying Free by Carolyn Kenwrick ကိုျပန္ဆိုပါသည္။ </span><br /><br />Photo:<br />- Bali Bird Park http://www.bali-bird-park.com/<br />- http://www.burung.org/detail_txt.php?op=news&amp;id=508<br /></div></span></div><span id="fullpost"><div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;"> ဒုတိယပိုင္း ေဖ်ာက္ထားမည္႕စာ </div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4431441755492458808-2025696201319947219?l=anasiantouroperator.blogspot.com' alt='' /></div>An Asian Tour Operatorhttp://www.blogger.com/profile/10632235174849258329noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-4431441755492458808.post-42333714590608935652011-03-15T15:08:00.015+08:002011-03-27T23:22:05.862+08:00<div class="MBT-CSS3"><img src="http://4.bp.blogspot.com/-CIvb2XVYko8/TX8V3-c_CCI/AAAAAAAABqo/d7PrY4M8JP0/s1600/prepare.gif" /></div><span style="font-size: 100%; font-weight: bold;"><br />ငလ်င္မလွဳပ္မီ</span><br /><div face="Zawgyi-One" style="text-align: justify;"><ul><li>စာအုပ္စင္၊ ပန္းကန္စင္ စတဲ့စင္ေတြ ကို နံရံ နဲ႕ အေသအခ်ာတြဲ ၍ခ်ည္ေႏွာင္ ထားရန္။ ေလးလံတဲ့ အရာ၀တၱဳေတြကို စင္ေတြရဲ႕ ေအာက္အဆင့္ မွာေရႊ႕ထားရန္။</li></ul><ul><li>ကြဲေစတတ္တဲ့ အရာ၀တၳဳေတြကို ဘီရို သို႕မဟုတ္ အံဆြဲ ေအာက္ဆုံး အဆင့္ေတြမွာ ထားၿပီး အေသအျခာပိတ္ထားရန္။</li></ul><ul><li>မွန္၊ ပန္းခ်ီကား၊ ဓါတ္ပုံ စတဲ့ နံရံမွာ ခ်ိတ္ထားတဲ့ အရာေတြကို အိပ္ယာ၊ လူထိုင္ေလ့ရွိတဲ့ ေနရာေတြက ေန အေ၀းကို ေရႊ႕ထားရန္။</li></ul><ul><li> မ်က္ႏွာက်က္၊ နံရံ စသည္တို႕မွ မီးအိမ္၊ မီးေခ်ာင္းမ်ား ကို အေသအခ်ာ တင္းက်ပ္စြာ ခ်ည္ေႏွာင္ထားရန္၊ ခ်ဳပ္တန္း (ဘရက္ကက္) စသည္တို႕ျဖင့္ မေရြ႕ ႏိုင္ေစရန္ ျပင္ဆင္ ေဆာင္ရြက္ထားရန္။</li></ul><ul><li>အႏၱရာယ္ရွိ ေစႏိုင္တဲ့ လွ်ပ္စစ္မီးႀကိဳး ၊ ဂတ္စ္ပိုက္လိုင္း ယိုစိမ့္ မွဳ႕ စသည္တို႕ ကို ႀကိဳတင္ ျပဳျပင္ထားရန္။</li></ul><ul><li> ေရပူေပးတဲ့ စက္ကို နံရံမွာ ေသျခာ ကပ္ေနေစၿပီး ၾကမ္းျပင္ အထိ မူလီ စသည္တို႕ျဖင့္ ျပဳတ္မက်ေစရန္ ေဆာင္ရြက္ထားရန္။</li></ul><ul><li>နံရံ၊ ၾကမ္းျပင္ စသည့္ ေနရာမ်ား တြင္ အက္ကြဲေၾကာင္း မ်ားရွိေနပါက ႀကိဳတင္ ျပဳျပင္ထားရန္။</li></ul><ul><li>အဆိပ္အေတာက္ ျဖစ္ေစတတ္ ေသာအရည္ နဲ႕ ေပါက္ကြဲေစတတ္တဲ့ အရည္ ေတြ ထည့္ထားတဲ့ ပုလင္း၊ ဗူး စသည္ တို႕ကို ေသာ့တတ္ထားတဲ့ ေသတၱာ မ်ားအတြင္း ထည့္၍ ေဘးကင္းရာ ၾကမ္းျပင္ မွာ သိမ္းဆည္းရန္။</li></ul><ul><li>အခန္းတိုင္း မွာ ဘယ္ေနရာ အလုံၿခံဳ ဆုံးလဲ ေသခ်ာ ေလ့လာသတ္မွတ္ ထားရန္။</li></ul><ul><li>မိသားစု ၀င္အားလုံး ကို လွ်ပ္စစ္ မိန္းခလုပ္၊ ေရပိုက္၊ ဂတ္စ္ အ၀င္ ပိုက္လိုင္း စသည္တို႕ ကို မည္သို႕ ပိတ္ရမည္ ကို သိရွိေနေစရန္။</li></ul><ul><li>မိသားစု ၀င္ ကေလးငယ္မ်ား ကိုပါ ၉၁၁ စသည့္ အေရးေပၚ ဖုန္းနံပါတ္မ်ား ကို မည္သို႕ ေခၚဆိုရမည္ ကို သင္ၾကားထားရန္။</li></ul><ul><li>သဘာ၀ ေဘးအႏၱရာယ္ အတြင္း အေထာက္အပံံ့ ျဖစ္ေစမည့္ (ဓါတ္မီး ႏွင့္ အပို ဘထၳရီမ်ား၊ ဘထၳရီ ျဖင့္ ဖြင့္သည့္ ေရဒီယို၊ အေရးေပၚသူနာျပဳ ေသတၱာ ႏွုင့္ အသုံးျပဳပုံ စာအုပ္၊ ေရ ႏွင့္ အေရးေပၚ အစားအေသာက္၊ သံဗူးေဖာက္တံ၊ လိုအပ္လွ်င္အသုံးျပဳရန္ ပိုက္ဆံ၊ ခိုင္မာ ထူထဲသည့္ ဖိနပ္) စသည္ တို႕ ကို ျပင္ဆင္ထားရန္။</li></ul><ul><li>အကယ္ဤ မိသားစု၀င္ မ်ား တကြဲတျပားစီ ျဖစ္ ေနလွ်င္ အေရးေပၚ အခ်င္းခ်င္း ျပန္လည္ ဆက္သြယ္ရမည့္ အစီအစဥ္ မ်ား ခ်မွတ္တိုင္ပင္ထားရန္။</li></ul><br /><span id="fullpost"><br /><b>ငလွ်င္ လွဳပ္ေနခ်ိန္ (အေဆာက္အဦအတြင္း)</b><br /><br /><ul><li>မေရြ႕လ်ား ႏုိင္သည့္ ဘီရိုႀကီး မ်ား၊ နံရံမ်ား ေအာက္ေျခ မွာ အကာအကြယ္ယူပါ။ ကြဲေစႏိုင္ေသာ မွန္ျပဴတင္း ေပါက္မ်ား၊ မွန္အကာအရံ မ်ား အေ၀း သို႕တိမ္းေရွာင္ ေနပါ။</li></ul><ul><li>အေဆာက္အဦ အတြင္းမွာပဲ ဆက္လက္ေနပါ။ ငလွ်င္ လွဳပ္စဥ္ အတြင္း အႏၱရာယ္ အရွိဆုံး လုပ္ေဆာင္မွဳ႕ ကေတာ့ အေဆာက္အဦ အတြင္းက ထြက္ခြာဖို႕ ႀကိဳးစားျခင္း ပဲျဖစ္တယ္။</li></ul><br /><b>ငလွ်င္ လွဳပ္ေနခ်ိန္ (အေဆာက္အဦျပင္ပ)</b><br /><br /><ul><li>ကြင္းျပင္ က်ယ္ သို႕မဟုတ္ ေနရာ က်ယ္က်ယ္ ရွိတဲ့ ေနရာ ကိုသြားေနပါ။ ၿပိဳက်ႏွုိင္တဲ့ အေဆာက္အဦေတြ၊ လမ္းမီးတိုင္ေတြ၊ သြယ္တန္းထားတဲ့ မီးႀကိဳး ေတြ နဲ႕ေ၀းရာမွာ ေနပါ။ အဲဒီေနရာမွာပဲ ငလွ်င္ လွဳပ္ျခင္း ရပ္တန္႕ၿပီးသည္ အထိ ေနပါ။</li></ul><br /><b>ငလွ်င္ လွဳပ္ေနခ်ိန္ (ေမာ္ေတာ္ကား ေမာင္းႏွင္ေနစဥ္)</b><br /><br /><ul><li>အေဆာက္အဦ၊ သစ္ပင္၊ ဂုံးေက်ာ္တံတား၊ လွ်ပ္စစ္မီး ႀကိဳးမ်ား နဲ႕ ကင္းလြတ္ရာ ေနရာကို ရွာေဖြပါ။</li></ul><ul><li> &gt;ေမာ္ေတာ္ကား ကို အလွ်င္ အျမန္ရပ္တန္႕၍ ေမာ္ေတာ္ယဥ္ မတြင္းမွာပဲ ဆက္လက္ေနရန္။</li></ul><ul><li>ငလွ်င္ ရပ္တန္႕ သည့္ အခါတြင္မွ သတိေပးခ်က္ အတိုင္းလိုက္နာေဆာင္ရြက္ရန္။ တံတားမ်ား ၊ ဆင္ေျခေလွ်ာ မ်ား ငလွ်င္ လွဳပ္ေနစဥ္ အတြင္း ပ်က္စီး ၿပီး ျဖစ္ႏိုင္တယ္။</li></ul><br /><b>အိမ္ေမြး တိရိစာၦန္ မ်ားႏွင့္ ထိေတြ႕ဆက္ဆံျခင္း</b><br /><br /><ul><li>ငလွ်င္ လွဳပ္ၿပီးစ အခ်ိန္တြင္ အိမ္ေမြး တိရိစာၦန္မ်ား ဧ။္ အျပဳအမူ မ်ား ေျပာင္းလဲေကာင္း ေျပာင္းလဲေနႏွဳိင္တယ္။ ရန္လိုၿပီး တိုက္ခိုက္ ႏိုင္တဲ့ အေျခအေနျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ေနႏိုင္တယ္။</li></ul><ul><li>&gt;ေခြးမ်ား ကို ႀကိဳးခ်ည္ထားပါ သို႕မဟုတ္ ေလွာင္အိမ္၊ ၿခံ၀န္း အတြင္း ပိတ္ေလွာင္ထားရန္။</li></ul><ul><li>အိမ္ေမြး တိရိစာၦန္မ်ား ကို အေရးေပၚ ကယ္ဆယ္ေရးစခန္း မ်ား မွ လက္ခံ ထိမ္းသိမ္း မည္ မဟုတ္သည့္ အတြက္ ၄င္း တို႕ အတြက္ အစာေျခာက္၊ ေရ စသည္ တို႕ ကို ရက္အနည္းငယ္ စာ ျပင္ဆင္ေပး ထားရန္။</li></ul><br /><b>ငလွ်င္လွဳပ္ၿပီးခ်ိန္<br /><br /></b><br /><ul><li>ငလွ်င္ အေသးကေလး မ်ား ေနာက္ဆက္ တြက္ လွဳပ္တတ္ျခင္းအတြက္ျပင္ဆင္ထားရန္။ အဆိုပါ ငလွ်င္ အေသးစား ကေလးမ်ား ေၾကာင့္ အပ်က္ အစီး မ်ားထပ္မံ ျဖစ္ေပၚတတ္ၿပီ နာရီပိုင္း မွ လႏွင့္ခ်ီ ၍ၾကာ ျမင့္တတ္ပါသည္။</li></ul><ul><li>ထိခိုက္ ဒဏ္ရာရရွိသူမ်ား၊ အပ်က္အစီးမ်ားေအာက္ တြင္ ပိတ္မိေနသူမ်ား ကို မိမိတတ္ ႏိုင္သေလာက္ ကူညီ ေပးရန္။</li></ul><ul><li>ဘတၳရီ ျဖင့္ ဖြင့္ရသည့္ ေရဒီယို၊ ရုပ္ျမင္သံၾကား စသည္တို႕မွ အေရးေပၚ သတင္းထုတ္ျပန္မွဳ႕ကို နားေထာင္ပါ။</li></ul><ul><li>အကူ အညီလိုအပ္မည့္ သက္ႀကီးရြယ္ အိုမ်ား၊ မသန္မစြမ္းမ်ား ႏွင့္ ကေလးသူငယ္မ်ား ရွိမရွိ ၾကည့္ပါ။</li></ul><ul><li>ပ်က္စီး ေနသည့္ အေဆာက္အဦ အတြင္းမွ ထြက္ပါ။</li></ul><ul><li>တယ္လီဖုန္း ကို အေရးေပၚ အေျခအေနမွသာ အသုံးျပဳပါ။</li></ul><ul><li>&gt;ေရ မ်ား စိုစြတ္ ေနသည့္ အရာ မ်ား အား ေျခာက္ ေသြ႕ေစရန္ ရွင္းလင္း ေဆာင္ရြက္ရန္။</li></ul><ul><li>ဘီရိုမ်ား၊ အံဆြဲ မ်ား အား သတိထား ၍ဖြင့္ ရန္။</li></ul><ul><li>အပ်က္အစီး မ်ား အား စစ္ေဆးပါ။ မီးခိုးထြက္ ေနသည္မ်ား ကိုအထူး သတိထားပါ။ အပ်က္ အစီးမ်ား မွ မီးအခ်ိန္မေရြး ေတာက္ေလာင္ ႏိုင္သည္ ကို သတိျပဳပါ။</li></ul><ul><li>ဂတ္စ္ ပိုက္လိုင္းမ်ား ယိုစိမ့္ ေနမွဳ႕ ရွိမရွိ စစ္ေဆးပါ၊ အကယ္ဤ ဂတ္စ္ အနံ႕ရပါက ပိုက္လို္င္း ကို ပိတ္ပါ။ မီးဖိုျခင္း၊ လွ်ပ္စစ္ပစၥည္းမ်ား အသုံး ျပဳျခင္း ကို ေရွာင္က်ဥ္ပါ။ မိုဘိုင္း ဖုန္း မ်ား ကိုပင္ အသုံးမျပဳႏွင့္။ (မိုဘိုင္းဖုန္း လွုိင္းမ်ား မွ မီးေတာက္ေလာင္ေစရန္ အေထာက္အပံ့ ျဖစ္ႏိုင္သည္ ကို သတိခ်ပ္ပါ)။ ေပါက္ၿပဲ ေနသည့္ လွ်ပ္စစ္မီးႀကိဳးမ်ား အေ၀း မွ ေနပါ။ မိန္းခလုပ္ သို႕မဟုတ္ ဆားကစ္ ဘရိတ္ကာ ကို ပိတ္လိုက္ပါ။ အကယ္၍ ေရပိုက္ လိုင္းမ်ား ေပါက္ေနပါက အိမ္သာ ကို အသုံးမျပဳပါ ႏွင့္၊ ဘုံဘိုင္ မွေရ ကို ေသာက္ျခင္း မွ ေရွာင္က်ဥ္ပါ။ အေရးေပၚအေျခအေန အတြက္ သိမ္းထားတဲ့ ေရကို ေသာက္ပါ၊ ေရခဲမ်ား မွ အပိုေသာက္ေရ အတြက္ အသုံးျပဳပါ။</li></ul><br /><br />မွတ္ခ်က္။ ။ <a href="http://www.fema.gov/hazard/earthquake/eq_before.shtm" target="_blank">Federal Emergency Management Agency (FEMA</a>) မွ ထုတ္ျပန္သည့္What can I do to prepare for an earthquake? (Created by Bill Haneberg) ကို ဆီေလ်ာ္ ေအာင္ ျပန္ဆိုပါ သည္။ သဘာ၀ ေဘးအႏၱရာယ္ ႏွင့္ ရင္ဆိုင္ သည့္အခါတြင္ အေထာက္အပံ့ အနည္းငယ္မွ် ျဖစ္သည္ဆိုလွ်င္ပင္ အားထုတ္ရက်ိဳး နပ္ပါၿပီ။<br />Cartoons by Jan Thomas</div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4431441755492458808-4233371459060893565?l=anasiantouroperator.blogspot.com' alt='' /></div>An Asian Tour Operatorhttp://www.blogger.com/profile/10632235174849258329noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-4431441755492458808.post-71298700189945929582011-03-09T21:19:00.007+08:002011-03-09T22:10:22.255+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-oobVSGtmILc/TXeH6gl0UYI/AAAAAAAABp0/QpxMmvwNSWs/s1600/CIMG5012.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-oobVSGtmILc/TXeH6gl0UYI/AAAAAAAABp0/QpxMmvwNSWs/s400/CIMG5012.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5582079702399734146" border="0" /></a><br />ကမာၻ အႏွံ႕အျပားမွာ ဘာသာေရး နဲ႕ ယဥ္ေက်းမွူႈ႕ဆိုင္ရာ ရိုးရာပြဲေတာ္ ေတြ ေပ်ာ္ရႊင္စြာက်င္းပၿပီး ႏွစ္သစ္ကို ႀကိဳဆိုေလ့ရွိၾကပါတယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ ျမန္မာ ႏုိင္ငံ မွာ "ႏွစ္သစ္ကူးေရသဘင္ပဲြေတာ္"၊ တရုတ္လူမ်ိဳးမ်ားမွာ "ကုန္းရွွီဖဆိုင္ပြဲေတာ္"၊ မြတ္ဆလင္ေတြမွာလဲ "မူဟာရမ္ပြဲေတာ္" စသျဖင့္ေပါ့။ တျခားလဲ အမ်ိဳးမ်ိဳး ေသာ ႏွစ္သစ္ကူးပြဲ ေတာ္ ေတြ လူမ်ိဳး၊ ယဥ္ေက်းမွူု၊ ဘာသာ ကိုမူတည္ၿပီး အမ်ားႀကီးရွိပါေသးတယ္။ ကမာၻအရပ္ ရပ္က လုူအမ်ိဳးမ်ိဳး တညီတညြတ္ တည္း ဆင္ႏႊဲၾကတဲ့ <span style="font-weight: bold;">အေနာက္တိုင္းျပကၡဒိန္ (Gregorian Calendar)</span> အရ ႏွစ္သစ္ကူးျဖစ္တဲ့ ဇန္န၀ါရီလ ၁ ရက္ေန႕ကိုေတာ့ အားလုံး သိၾကၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။<br /><div style="text-align: justify;font-family:Zawgyi-One;"><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >အဲဒီလို ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ မ်ိဳး ေတြနဲ႕ အလားသ႑န္တူတာမ်ိဳး အင္ဒိုနီးရွား ရဲ႕ ဘာလီကၽြန္း မွာလဲက်င္းပေလ့ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘာလီလူမ်ိဳး ေတြဟာ ရွုပ္ေထြးၿပီး မတူညီတဲ့ ျပကၡဒိန္ ေတြ ကုိအသုံးျပဳတဲ့ အတြက္ ရက္၊ လ၊ ႏွစ္ ေတြ ကိုတြက္ခ်က္ ရာမွာ အေနာက္တိုင္းျပကၡဒိန္နဲ႕မတူပဲ အလြန္ရွဳပ္ေထြးေလ့ ရွိပါတယ္။ (ဥပမာ။ ။ တလ ကို ၃၅ ရက္ရွိတယ္ ဆိုတာမ်ိဳး)။ အေနာက္တိုင္းျပကၡဒိန္ (Gregorian Calendar) ကို အုပ္ခ်ဳပ္ေရး နဲ႕ စီးပြားေရး ဆိုင္ရာ ကိစၥရပ္ ေတြ အတြက္ အသုံးျပဳေပေသာ္ျငား သူတို႕ရဲ႕ မေရမတြက္ႏိုင္ေလာက္ ေအာင္မ်ားျပားလွတဲ့ ေန႕ထူးေန႕ျမတ္ေတြ၊ ဘုရားေက်ာင္းႏွစ္လည္ပြဲေတြ၊ ဘာသာေရးပြဲေတာ္ေတြ၊ ဘာသာေရးကပြဲေတြ၊ အိမ္ေဆာက္ ပႏၷက္တင္ အခန္းအနားပြဲ၊ ေမြးေန႕၊ မဂၤလာေဆာင္၊ အသုဘ၊ ယၾတာပြဲ၊ မၾတာပြဲ စတဲ့ ဘာလီ ရဲ႕ ၀ိေသသပြဲေတြ အတြက္ ေတာ့ ျပကၡဒိန္ စနစ္ ႏွစ္မ်ိဳး ကိုပဲ ကိုးကားပါတယ္။ ရက္သတၱပါတ္ ကိုရည္ညႊန္းတဲ့ <b>ပါ၀ုကြန္ (Pawukon) ျပကၡဒိန္</b> နဲ႕ လ ကို ရည္ညႊန္းတဲ့ <b>စာေဆ့ (Sasih) ျပကၡဒိန္</b> ေတြ ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ပါ၀ုကုျပကၡဒိန္မွာ <b>စႏၱ (Sinta)</b> ဆိုတာက စၿပီး အခ်က္အလက္ ၃၀ ပါ၀င္ၿပီး <b>၀ါတုဂုဏံ (Watugunung) </b>နဲ႕ ဆုံးပါတယ္။ ရက္ေပါင္း ၂၁၀ ပါ၀င္တဲ့ ပါ၀ုကြန္ရိုးရာ ျပကၡဒိန္ကို ၁၄ ရာစုေလာက္ မွာ ဂ်ာဗားကၽြန္း ကေနယူေဆာင္လာတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီျပကၡဒိန္ မွာ ရွုပ္ေထြးလွတဲ့ ရာသီခြင္ ကိန္းဂဏန္း ေတြ ပါ၀င္ၿပီး ဘာလီကၽြန္းရဲ႕ ရိုးရာ ပြဲေတာ္ေတြ လုပ္ဖို႕ အေလးအနက္ထား ကိုးကားရတဲ့ အခ်ိန္ဇယား တခုပါပဲ။ ၁၂ လပါ၀င္တဲ့ စာေဆ့ရိုးရာ ျပကၡဒိန္ ကေတာ့ အိႏၵိယ ကဆင္းသက္ေပါက္ဖြားလာတယ္ လို႕ယုံၾကည္ရၿပီး ေနသြားလမ္း၊ လသြားလမ္း (ေနၾကတ္၊ လၾကတ္္) တာေတြ အေပၚ အေျခခံကာ ဂေန႕ရွ္ (မဟာပိႏၷဲ) အစရွိတဲ့ ဟိႏၵဴနတ္ဘုရား ေတြကို ဆည္းကပ္ပူေဇာ္ ရာ ရက္၊ လ၊ အခ်ိန္ေတြ ပါရွိတဲ့ အခ်ိန္ဇယား တမ်ိဳးပဲျဖစ္ပါတယ္။</span></p><p class="MsoNormal"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-5f9ouGr2b5I/TXeFJcy1AdI/AAAAAAAABps/FRFpeAtggMo/s1600/CIMG4978.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-5f9ouGr2b5I/TXeFJcy1AdI/AAAAAAAABps/FRFpeAtggMo/s400/CIMG4978.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5582076660543717842" border="0" /></a><br /><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >အေနာက္တိုင္းသား ေတြ ႏွစ္သစ္ကူး ကို ေပ်ာ္ရႊင္ျမဴးတူး ဆူညံစြာ က်င္းပ ေပမယ့္ ဘာလီ မွာေတာ့ ရိုးရာ ႏွစ္သစ္ကူးကို အလြန္အံ့ၾသစရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ တိတ္ဆိတ္စြာ ျဖတ္ေက်ာ္ပါတယ္။ အဲဒီေန႕ကို <b>ညက္ပီေန႕(Nyepi Day: the Balinese Day of Silence)</b> လို႕ေခၚၿပီး ေအဒီ ၇၈ ရာစုေလာက္ ကစခ့ဲတဲဲ့ <b>သကၠဟိႏၵဴ ေခတ္သစ္ (New Era of Saka Hindu) </b>ကတည္းက စတင္ခဲ့တယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ <b>ညက္ပီေန႕</b> ဆိုတာ သဘာ၀ တရားရဲ႕ ခ်ိန္ခြင္လွ်ာ ကိုထိမ္းသိမ္းတဲ့ ေန႕ပါေပပဲ။ ဤေန႕ ကို အိႏၵိယက ဘုရင္<b> ပထမကိႏၷစၥ (King Kaniska I)</b> က ေရြးခ်ယ္ သတ္မွတ္ခဲ့တာ လို႕ဆိုပါတယ္။ ဘုရင္ပထမကိႏၷစၥ ဟာ ဉာဏ္ပညာ ႀကီးမားၿပီး ရက္ေရာမွုေၾကာင့္ ဟိႏၵဴ နဲ႕ ဗုဒၶဘာသာ အသိုင္းအ၀န္း မွာ ဂုဏ္သတင္းေမႊး ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးသူ႕ရဲ႕ တျခား ေဆာင္ရြက္ခ်က္ ကေတာ့ <b>ဓမၼယၾတာ (Dharma Yatra)</b> လို႕ေခၚတဲ့ ဟိႏၵဴအယူ၀ါဒ ကို ဆူမာၾတား၊ ဂ်ာဗား အစရွိတဲ့ ယေန႕ အင္ဒိုနီးရွား ကို ေဆာင္ယူ လာၿပီး သကၠႏွစ္ ကို မိတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္။<br /></span><a href="http://2.bp.blogspot.com/-P24GnPbaWOs/TXeId5Jt02I/AAAAAAAABqE/OyRRX42kk6c/s1600/CIMG5015.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-P24GnPbaWOs/TXeId5Jt02I/AAAAAAAABqE/OyRRX42kk6c/s400/CIMG5015.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5582080310288175970" border="0" /></a><br /><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ညက္ပီေန႕ မတိုင္ခင္ ၃ ရက္မွာ <b>မယ္လစၥတီ ပြဲေတာ္ (Melasti)</b> လုပ္ၾကရပါတယ္။ အဲဒီပြဲေတာ္ ဟာ တကယ္ေတာ့ <b>ပါရလဂၤ (Pralingga)</b> ရုပ္တု ကိုရွင္းသန္႕တဲ့ ပြဲျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလို ရွင္းသန္႕ေစျခင္းအားျဖင့္ စိတ္အလ်င္ ဟာရွင္းသန္႕လာၿပီး ဘုရားသခင္နဲ႕ ပိုမိုနီးစပ္ မွု႕ရကာ ေနာက္ဆုံးမွာ ထာ၀ရရွင္သန္တဲ့ <b>အမတ</b> ဘုံကို ေရာက္ေစဖို႕ အေၾကာင္း အခ်က္လို႕ ယုံၾကည္ ၾကပါတယ္။ အဲဒီေန႕ မွာ ဘုရားေက်ာင္းအသီးသီးက နတ္ဘုရားရုပ္တုေတြ ကို ပင္လယ္ ကိုေဆာင္ယူ ၿပီး အခမ္္းအနားနဲ႕ ေဆးေၾကာပါတယ္။</span></p><p class="MsoNormal"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-kaIDpwTKugw/TXeIeLZMibI/AAAAAAAABqM/cJ30IsRLEk8/s1600/CIMG5016.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-kaIDpwTKugw/TXeIeLZMibI/AAAAAAAABqM/cJ30IsRLEk8/s400/CIMG5016.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5582080315184941490" border="0" /></a><br /><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ညက္ပီေန႕ မတိုင္ခင္ ေန႕မွာေတာ့ <b>တ၀ါကစၥႏၢ (Tawur Kesanga)</b> ပြဲေတာ္ ကိုအႀကီးအက်ယ္ က်င္းပပါတယ္။ အဲဒီပြဲေတာ္ ေန႕မွာ ဘာလီကၽြန္း မွာရွိတဲ့ လမ္းမႀကီး ေတြ အားလုံးလိုလို ကို ပိတ္ၿပီး မေကာင္းဆိုးရြား ေတြ နတ္ဆိုး ေတြကို ပင့္ဖိတ္ပါတယ္။ <b>အိုဂိုးအိုဂိုး (Ogoh-ogoh</b>) လို႕ေခၚတဲ့ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ ရာ မေကာင္းဆိုးရြား၊ တေစၦနတ္ဆိုး အရုပ္ေတြကို ႏွီး၊၀ါး အစ ရွိတာ ေတြနဲ႕ ျပဳလုပ္ၿပီး လမ္းဆုံ လမ္းခြ၊ လမ္းမက်ယ္ႀကီး ေတြမွာ လွည့္လည္ပါတယ္။ အိုဂိုးအိုဂိုး မေကာင္းဆိုးရြားပုံစံ အရုပ္ေတြဟာ သူတို႕ပတ္၀န္းက်င္မွာ ေန႕စဥ္လွည့္လည္ ေနတဲ့ မေကာင္းတဲ့ ၀ိဉာဉ္ ေတြကို ကိုယ္စားျပဳပါတယ္။ (စကားခ်ပ္။ ။ဘာလီရုိးရာ ဟိႏၵဴအယူ၀ါဒ အရ မေကာင္းဆိုးရြားေတြကိုေန႕စဉ္ ေခါစာပစ္ရပါတယ္)။ အဲဒီေန႕မွာ မေကာင္းဆိုးရြား ရုပ္ပုံေတြကို ေန၀င္ခ်ိန္က စၿပီး ညဉ့္နက္ သည္အထိ ဘာလီရိုးရာ ေၾကးေနာင္၊ ပတၱလား၊ ႏွဲ၊ ဗုံ စတာေတြ တီးမွုတ္ ၿပီး ေက်းရြာအစည္းအရုံးအသီးသီး က လူငယ္အဖြဲ႕ေတြ က တာ၀န္ယူလွည့္လည္ၾကပါတယ္။ လူသား နဲ႕ နတ္ေဒ၀တာ၊ လူသား အခ်င္းခ်င္း၊ လူသား နဲ႕ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ အစရွိသျဖင့္ အခ်င္းခ်င္း သဟဇာတ ျဖစ္ေစဖို႕ ရည္ရြယ္တယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။ ညေနေစာင္း ေရာက္ခ်ိန္မွာ အိမ္အသီးသီး မွာ အိမ္ေထာင္ဦးစီး ကဦးေဆာင္ၿပီး မီးတုတ္ေတြ ကို မီးရွုိ႕ ၿပီး ၀ါးဘိုး၀ါး ကုလားတက္ ေတြနဲ႕ ေတာထုတ္ ပါတယ္။ ေနာက္ဆုံး မွာ မေကာင္းဆိုးရြား အရုပ္ေတြ ကို ပင္လယ္ ကမ္းစပ္ ကို သယ္သြားၿပီး မီးရွုိ႕ ပစ္လိုက္ရပါတယ္။ အဲဒီလို ရွုိ႕လိုက္ ျခင္းအား ျဖင့္ <b style="">ဘူတကာလ (Bhuta Kala) </b>လို႕ေခၚတဲ့ မေကာင္းတဲ့ စိတ္၀ိဉာဉ္ ဟာ ကင္းစင္လြင့္ေပ်ာက္ သြားေစတဲ့ လို႕ယုံၾကည္ ၾကပါတယ္။</span></p><p class="MsoNormal"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-XG1QZH2YbHE/TXeIdgMtgYI/AAAAAAAABp8/yK_qEIzdsb8/s1600/CIMG5014.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-XG1QZH2YbHE/TXeIdgMtgYI/AAAAAAAABp8/yK_qEIzdsb8/s400/CIMG5014.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5582080303589851522" border="0" /></a><br /><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ညက္ပီေန႕ မွာေတာ့ အားလုံးဟာ ၿငိမ္သက္တိတ္ဆိတ္ ေနၿပီး ဘာလီကြ်န္း တကၽြန္းလုံး ဘာသံမွ မၾကားရေလာက္ ေအာင္ ဆိတ္ညံေနပါတယ္။ ဘာလီရိုးရာ လုံၿခံဳေရးေတြ ကလြဲလို႕ ဘယ္သူမွ် လမ္းေပၚ မထြက္ၾကရပါဘူး။ နိစၥဒူ၀ အလုပ္ေတြ ျဖစ္တဲ့ ထမင္းခ်က္၊ အ၀တ္ေလွ်ာ္ စတဲ့ အလုပ္ေတြ လဲ ဘယ္သူမွ မလုပ္ၾကပါဘူး။ ဘာလီကၽြန္းေပၚမွာ ရွိတဲ့ လူအားလုံး အိမ္ အျပင္ဖက္ ကိုပါထြက္ ခြင့္မရွိပါဘူး။ ကမာၻလွည့္ ခရီးသည္ ေတြအားလုံးကေတာ့ တည္းခိုရာ ဟိုတယ္၀င္းရဲ႕ ျပင္ပ ကိုလုံး၀ မထြက္ရပါဘူး။ ေရဒီယို၊ တီဗြီ အသံလႊင့္ဌာနမ်ား နားပါတယ္။ ယုတ္စြအဆုံး ဘာလီကြ်န္းနဲ႕ ျပင္ပ ကမာၻ အဆက္အသြယ္လုပ္ရာ ဘာလီေလဆိပ္ (Danpasar Airport) အပါအ၀င္ သေဘၤာဆိပ္၊ ေလွဆိပ္ အားလုံး ၂၄ နာရီ ပိတ္ပါတယ္။ တေန႕လုံး ေခြးေဟာင္ သံ နဲ႕ အင္းဆက္ပိုးမႊား ေတြ ေအာ္ျမည္သံ ကလြဲလို႕ ဘာသံမွ မၾကားရပါဘူး။ ညအခ်ိန္ ေရာက္တဲ့ အခါမွာလဲ မီးလုံး ၀ ထြန္းခြင့္ မရွိပါ။ တညလုံး ပိန္းပိတ္ေအာင္ မည္းေမွာင္ေနၿပီး တိတ္ဆိတ္ေနပါတယ္။ ကမာၻဦး အစလိုမ်ိဳး ျဖစ္ေနၿပီး ေနာက္တေန႕ မွာ အစစ အရာရာ အားလုံး အသစ္ ကဲ့သို႕ ျဖစ္ေနေစေအာင္ ဘာသာတရား နဲ႕ထိမ္းကြပ္ၿပီး သတ္မွတ္ထားတဲ့ သေဘာလို႕ဆိုပါတယ္။ </span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ညက္ပီေန႕ အလြန္ ႏွစ္ဆန္းတရက္ေန႕(Ngembak Geni) မွာေတာ့ ဟိႏၵဴ အသိုင္းအ၀ိုင္း အခ်င္းခ်င္း ခြင့္လႊတ္ေစဖို႕ လည္ပတ္ၾကၿပီး ဟိႏၵဴဘဂ၀တ္ က်မ္းေတာ္လာ တရားဓမၼ ေတာ္ေတြ ကိုရြတ္ဆိုၾကပါတယ္။ ဘာသာေရး စိတ္ပညာရွုေထာင့္က ၾကည့္ရင္ ညက္ပီေန႕ ဟာ လူသားျခင္းစာနာေထာက္ထားဖို႕၊ ေမတၱာထားဖို႕၊ သည္းခံစိတ္ရွိဖို႕၊ အၾကင္နာတရားထားတတ္ဖို႕ အစရွိတဲ့ စိတ္ေကာင္းေစတနာေကာင္း ရွိေစဖို႕ မိမိကိုယ္ကို ျပန္လည္ ေ၀ဖန္ဆန္းစစ္ ေစတဲ့ေန႕တေန႕ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဘာလီရိုးရာ ဟိႏၵဴဘာသာ အယူ၀ါဒမွာ ေန႕ထူးေန႕ျမတ္ေတြ၊ ပြဲေတာ္ေန႕ေတြ အလြန္ပဲ မ်ားျပားလွပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ညက္ပီေန႕ဟာ ဘာလီကၽြန္းတခု လုံးအတြက္ အေရးအႀကီးဆုံး ဘာသာေရးပြဲတခုျဖစ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ဘာလီကၽြန္း ကို တျခားကမာၻ႔ ဘယ္ေနရာ နဲ႕မွမတူေအာင္ ထူးျခားေစတဲဲ့ ေန႕တေန႕ပဲ ျဖစ္ပါေတာ့တယ္။<span style=""> </span>။ </span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" > </span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >မွတ္ခ်က္။<span style=""> </span>။ ၿပီးခဲ့တဲ့ မတ္လ ၅ရက္ေန႕ (စေနေန႕) မွာကိုယ္ေတြ႕ ႀကံဳခဲ့ရတဲ့ ညက္ပီ္ေန႕ မွာ မနက္ ၆ နာရီက စၿပီး ေနာက္တေန႕ မနက္ ၆နာရီအတြင္း အခါအားေလ်ာ္စြာ ပတ္၀န္းက်င္ အိမ္နီးခ်င္းအိမ္ေတြကို စူးစမ္းေလ့လာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ မနက္ ေစာေစာ ကတည္း ကတိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္ဟာ ည ၇ နာရီခန္႕ေလာက္က စၿပီး တကယ္ပိန္းပိတ္ေအာင္ ေမွာင္မည္းေနပါတယ္။ ကေလးအငယ္ ေလးရွိလို႕မီးတပြင့္ ထြန္းခြင့္ ႀကိဳတင္ ေတာင္းခံထားတဲ့ အတြက္ ထြန္းထားေပမယ့္ ပတ္၀န္းက်င္ ကို အလင္းမျပန္႕ေအာင္ ခန္းစီးအေပၚက ေနအ၀တ္အထပ္ထပ္ ကာရံထားရပါတယ္။ ၂ လက္မေလာက္ လြတ္ေနတဲ့ ေနရာကေန ခန္းဆီးကို ျဖတ္ထြက္လာတဲ့ အလင္းေရာင္ ဟာ ေတာ္ေတာ္ ေ၀းေ၀းကေန ျမင္ရတယ္ဆိုတာ အျပင္ထြက္ၾကည့္လို႕ သိရပါတယ္။ အေတာ္ထူးျခားတဲ့ ေန႕ ျဖစ္လို႕ အမ်ားသိေစလိုတဲ့ေစတနာနဲ႕ ေေလ့လာၿပီးျပန္လည္မွ်ေ၀ ရျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။</span></p><p style="color: rgb(0, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><br /></span></p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4431441755492458808-7129870018994592958?l=anasiantouroperator.blogspot.com' alt='' /></div>An Asian Tour Operatorhttp://www.blogger.com/profile/10632235174849258329noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-4431441755492458808.post-46029130170083331872011-02-22T11:57:00.019+08:002011-12-26T17:32:36.837+08:00<div style="text-align: justify;font-family:Zawgyi-One;"> တကယ္ေတာ့ ဒီပို႕စ္ဟာ ငယ္ငယ္တုန္း က အတန္းထဲမွာ ေရးခဲ့ဘူးတဲ့ သင္ႏွစ္သက္ရာ ဘာညာဘာညာ စသျဖင့္ ေရးခဲ့ရတဲ့ စာစီစာကုံး တပုဒ္လုိပါပဲ။ ဟုတ္ပါတယ္။ တကယ္လဲ ဒါဟာ စာစီစာကုံးေလး တပုဒ္ပါပဲ။ လူတိုင္းလူတိုင္း မွာ ကိုယ္စီ ကိုယ္စီ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ ေလးေတြ ရွိတတ္စၿမဲပါ။ တခ်ိဳ႕ က အ၀တ္အစား၊ တခ်ိဳ႕က ေမာ္ေတာ္ကား၊ တခ်ိဳ႕က ပစၥည္းေသးေသးေလးေတြ၊ အသုံးအေဆာင္အဆင္အယင္ေတြ၊ အစားအေသာက္၊ အိမ္ေမြးတိရိစာၦန္၊ စသျဖင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳး သူ႕အႀကိဳက္ ကိုယ့္အႀကိဳက္ အမ်ားႀကီးရွိ ႏိုင္ပါေသးတယ္။ က်ေနာ္က ေတာ့ ေယဘုယ် အားျဖင့္ သဘာ၀ တရားႀကီးကို ျမတ္ႏိုးတယ္။ ေကာင္းကင္ႀကီးရယ္၊ ေတာင္တန္းေတြရယ္၊ သစ္ပင္ ပန္းမန္ ေတြ စသျဖင့္ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ တိရိစာၦန္ေတြ ကို ပိုၿပီး ခ်စ္တယ္။ အထူးသျဖင့္ အရိုင္းသဘာ၀ အတိုင္း ရွင္သန္က်က္စား ေနေလ့ရွိတဲ့ တိရိစာၦန္ ေတြကို ပိုၿပီး ခ်စ္တယ္။ သဘာ၀ တရားႀကီး ဟာ သူ႕သဘာ၀ အတိုင္းကို က ပင္ကို အလွရွိၿပီးသား။<br /><br />က်ေနာ္ရဲ႕ ဇာတိခ်က္ေၾကြ ေမြးရပ္ေျမ ျမန္မာ ႏိုင္ငံ အလယ္ပိုင္း ေျမလတ္ေဒသ ၿမိဳ႕ကေလးမွာ ကေလးဘ၀ ကို ျဖတ္သန္း စဥ္ ကာလ ကတည္းက သဘာ၀ ပါတ္၀န္းက်င္ ကို နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳး နဲ႕ ထိေတြ႕ခြင့္ရခဲ့တယ္။ တကယ္လို႕ တစုံတေယာက္ က "မင္း ဘယ္ တုန္းက စၿပီး သဘာ၀ ပါတ္၀န္းက်င္ ကို စၿပီးခ်စ္ခဲ့တာလဲ၊ ဘယ္သူ ကမ်ား အဲဒီလို ခ်စ္တတ္ေအာင္သင္ေပးခဲ့ တာလဲ" လို႕ေမးလာခဲ့ရင္ က်ေနာ့္ ရဲ႕ အေျဖ ဟာ "အေဖ" ပါပဲ။ သူဟာ က်ေနာ့္ အတြက္ ေတာ့ အခုအခ်ိန္ အထိ ဗဟုသုတ ဟင္းေလးအိုးွ အျဖစ္ ရွိေနဆဲပါပဲ။ က်ေနာ္ စကား စေျပာ တတ္ကတည္းက စ ၿပီး ေမးလိုက္ တဲ့ မေရမတြက္ ႏိုင္တဲ့ ေမးခြန္း ေတြဟာ အခုထက္ ထိမရပ္ႏိုင္ ေသးပါဘူး။ အေဖ့ရဲ႕ အေျဖေတြ ဟာ က်ေနာ့္ အတြက္ အၿမဲတမ္း စိတ္ေက်နပ္စရာ ေတြခ်ည္းပါပဲ။ အေဖ့ရဲ႕ ပါတ္၀န္းက်င္နဲ႕၊ ယဥ္ေက်းမွဳနဲ႕၊ ဘာသာတရား နဲ႕၊ သမိုင္း၊ ဓေလ့ ထုံးတမ္း စဥ္လာ ေတြနဲ႕ ပတ္သက္ ယွက္ႏြယ္ ေနေလ့ရွိတဲ့ ပုံျပင္ ၀တၳဳ ေပါင္းမ်ားစြာ ဟာ က်ေနာ့္ ေခါင္းထဲ မွာ အခု အခ်ိန္ အထိစြဲၿမဲ မွတ္မိေနဆဲပါပဲ။<br /><br />အေဖ့ ကို မသိတာ တခုေလာက္ ေမးလိုက္ တာနဲ႕ သူ႕ဆီ က အေျဖက အခ်က္အလက္ အကိုးအကား၊ ဥပမာ ဥပေမယ် ေပါင္း စုံနဲ႕ တြဲၿပီး မရပ္မနား တလစပ္ ထြက္လာေတာ့တာပါပဲ။ သားသိပါၿပီ၊ ရပါၿပ၊ီ ေတာ္ေလာက္ ပါၿပီ လုိ႕ကို ေျပာယူရပါတယ္။ က်ေနာ့္ အေဖ အေၾကာင္း ေရးရ ရင္ တေထာင့္တည အာေရဗ် ပုံျပင္ ေတြ ထက္ ကို ပိုၿပီး ရွည္လ်ားေထြျပား ႏုိင္ပါေသးေတာ့တယ္။ က်ေနာ့္ အတြက္ေတာ့ အေဖဟာ သူရဲေကာင္း ၿပီးေတာ့ ကမာၻ ေပၚမွာ အေကာင္း ဆုံးအေဖ ပါပဲ။<br /><br />က်ေနာ္ အလယ္တန္းတက္ ေတာ့ မနက္ အေစာႀကီး ေလးနာရီေလာက္ မွာ ထၿပီး စာက်က္ေလ့ရွိတယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္ဟာ စာထဲ မွာ အာရုံ စိုက္ၿပီး က်က္လို႕ အေကာင္းဆုံးအခ်ိန္ပဲ။ မနက္စာ မစားခင္ အထိေပါ့။ က်ေနာ့္ေမြးရပ္ေျမ၊ ပူျပင္းေျခာက္ေသြ႕တဲ့ ေျမလတ္ေဒသက ၿမိဳ႕ကေလးမွာ မနက္ေစာေစာ အခ်ိန္ေတာ့ ေအးျမျမ ေလးျဖစ္ေနေလ့ရွိတယ္။ ေလးနာရီ ဆိုတာ နဲ႕ သေျပတန္း ဘုန္းေတာ္ႀကီး ေက်ာင္းက အုန္းေမာင္းေခါက္သံ နဲ႕ အတူ အေဖထတယ္။ ၿပီးေတာ့ က်ေနာ့္ ကို စာက်က္ဖို႕ ႏွုိး ေလ့ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဖ ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မအိပ္ဖူး၊ ေရေႏြးၾကမ္း တအိုး နဲ႕ စာအုပ္ တအုပ္နဲ႕ ေစာင့္ေပးေလ့ရွိတယ္။ တခါတေလ က်ေနာ္ ငိုက္ရင္ သတိေပးရ ေအာင္လို႕ေပါ့။ "သား" ဆိုၿပီး အေဖ သတိေပး တာနဲ႕ က်ေနာ္ လဲ ဆိုမိ ဆိုရာ ထၿပီး ဆိုေတာ့တာပဲ (မွတ္မိေနေသးတာေလး ကေတာ့ "ဦးဖိုးက်ား၊ ဦးဖိုးက်ားသည္ ဟသၤတၿမိဳ႕နယ္ နိဗၺာန္ရြာ သားျဖစ္သည္")။ စာက်က္လို႕ ခန အၾကာမွာ ေတာ့ ငွက္ကေလး ေတြ ေတးသီခ်င္း သီေၾကြး သံ ကို စ ၾကားရပါေတာ့ တယ္။ အထူးသျဖင့္ ဒီငွက္ ကေလးရဲ႕ ထူးျခား ၿပီး အမ်ိဳးမ်ဳိး ေအာ္ျမည္တတ္တဲ႔ သာယာနာေပ်ာ္ဖြယ္ အသံေလး ေတြေၾကာင့္ ပါ။ အေဖ့ ကို အဲဒါ ဘာငွက္လဲ ေမးေတာ့ "ငွက္က်ား" လို႕လဲေခၚတယ္ "သပိတ္လြယ္ငွက္" လို႕လဲေခၚတယ္လို႕ေျပာပါတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာ စာဆက္ၿပီးမက်က္ရေတာ့ ပဲ သပိတ္လြယ္ငွက္နဲ႕ ဆက္စပ္ပတ္သက္တဲ့ အေၾကာင္းေတြ ဆက္ေျပာပါေတာ့တယ္။ ငွက္ကေလးဟာ အျဖဴနဲ႕ အနက္က်ား ေလးပါ။ ဗုဒၶဘာသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေတြ ဆြမ္းခံတဲ့အခါလြယ္တဲ့ သပိတ္ကေလး ကို လြယ္ေနတဲ့ ပုံစံေလးေၾကာင့္ သပိတ္လြယ္ လို႕ေခၚတယ္ေပါ့။ ေနာင္ အႏွစ္ ၂၀ ေလာက္ ၾကာလို႕ က်ေနာ္ "ျမန္မာႏိုင္ငံ ငွက္နဲ႕ သဘာ၀ပါတ္၀န္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရး အသင္း" ကိုေရာက္ေတာ့ မွ က်ေနာ္ၾကားခဲ့ ျမင့္ခဲ့ရတဲ့ အဲဒီငွက္ ကေလးေတြ ကို "Magpie Robin" လို႕ေခၚတာ သိလာရပါေတာ့တယ္။<br /><span><span id="fullpost"></span></span><br />လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ ႏွစ္ေက်ာ္က အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳး ေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႕ မိသားစု ေရၾကည္ရာ ျမက္ႏုရာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီး ကိုေျပာင္းလာခါစမွာ လူေနထူထပ္တဲ့ ၿမိဳ႕တေနရာ က ေျခာက္ထပ္တိုက္ႀကီး ရဲ႕ အခန္း က်ဥ္းက်ဥ္းေလး မွာ ေနခဲ့ရပါတယ္။ က်ေနာ္ခ်စ္တဲ့ ငွက္ကေလးေတြရဲ႕ ေတးသီခ်င္း သီေၾကြးသံေလးေတြနဲ႕ ႏွစ္ အတန္ၾကာ ေ၀းကြာ ေနခဲ့ရပါတယ္။ ေနာက္မွ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီး ရဲ႕ ဆင္ေျခဖုန္း ၿမိဳ႕သစ္ကေလး ကိုေျပာင္းလာျဖစ္ေတာ့ အရိပ္ရမယ့္အပင္ေရာ၊ စားပင္သီးပင္၊ ပန္းပင္ ကေလးေတြ မိသားစုတေတြ တက္ညီလက္ညီ စိုက္ၾကပါတယ္။ က်ေနာ္ သတိထားမိတဲ့ မနက္ခင္း တခုမွာ က်ေနာ့္ ခ်စ္တဲ့ ငွက္ကေလး ေတြရဲ႕ မနက္ခ်ိန္ခါေတးသံသာ ကို ၾကည္ႏူးႏွစ္သက္စြာ ျပန္လည္ၾကား ရပါေတာ့တယ္။ ။<br /><span><span id="fullpost"></span></span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-weight: bold;">အမွာစကား</span> ။ ။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ဂ်ဴလိုင္လ ၂၃ ရက္ေန႕ကက်ေနာ့္ဘေလာက္မွာ တင္ ခဲ့တဲ့<span style="color: rgb(51, 51, 255);"> </span></span><a style="color: rgb(51, 51, 255);" href="http://anasiantouroperator.blogspot.com/search/label/Birds">Birds, Nature &amp; Me - 3</a><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> ကိုအခါအားေလ်ာ္ စြာ ျပန္ဖတ္မိၿပီး အဆင္ေျပသလို ျမန္မာလို ျပန္ေရးပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ ကတည္း က စိတ္ကူးတည့္ ရာ ေရးခ်င္သလို ေရးတဲ့ ပို႕စ္ေတြအၿမဲလို လာဖတ္ၿပီး ကြန္မန္႕ေပးခဲ့တဲ့ </span><a style="color: rgb(51, 102, 255);" href="http://nge-naing.blogspot.com/">အစ္မငယ္ႏိုင္ </a><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ဒီမနက္ မွာ အစ္မ </span><a style="color: rgb(51, 102, 255);" href="http://www.chitkyiaye.com/">ခ်စ္ၾကည္ေအး</a><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> </span>နဲ႕ ခ်က္တင္း လုပ္ျဖစ္ၿပီး အေၾကာင္းတိုက္ဆိုင္ၿပီး အေမနဲ႕အေဖ ကိုေရာ ငယ္ငယ္တုန္း က အေၾကာင္းေတြ ပါျပန္သတိ ေအာက္ေမ့သြား တာ ကေနဒီပို႕စ္ ကိုေရးျဖစ္တာပါ။</span><br /><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >Birds, Nature &amp; Me - 3</span><br /><br /><div class="post-body" id="post-6875366102644562631"><style>#fullpost { display: none; }</style> <div style="text-align: justify;">Actually this post is like an "Essay" which we used to write in the classroom when we were in school-age (something like "Write an essay about your favorite blah blah blah"). Yes. It is really the same like this. Everyone has their favorite things perhaps these can be cloths, cars, small tools, ornaments, foods, pets, animals and it can be varied. In fact, I love nature in general; sky, mountain ranges, trees and plats, flowers and faunas etc.. but especially I love more to animals those in natural habitats, wild. Nature in the Nature has already their own beauty..<br /><br />Since I was in my childhood, growing in typical small town in central Myanmar, I love to touch the nature in different way. If there is question asking "how did you start to love the nature and who did you to love it?", my answer is all about my father who is my knowledge bank (until now). Since I started talk and made uncountable questions to him, he answers and (always) satisfied me. He told me uncountable numbers of stories related to nature, culture, religion, beliefs, history, and many of subjects which are still stuck in my mind.<br /><br /><br />Once I asked a question, the answer come out from him with various facts and quotations. He can not even stop :) Sometime I said, father that is more than enough for me. If I write about my father, it would become like Arabian Tales (for one thousand and one night perhaps even more). He is my hero and ever the best father of mine.<br /><br />When I was in middle school (secondary school), I used to study in early morning about 4 am onwards which is the best time to study and for me to get more concentration. I used to studied until before breakfast. The weather is usually cool in the small town of typical dry zone in central Myanmar. My father always wake me up for my early morning study and he never went back to sleep (he just waiting probably reading a book with a pot of Myanmar tea) and accompany me. After awhile we started to hear beautiful songs singing from the guava tree inside our house compound. The song had quite high tone and beautiful melody (I notice it is eight to 14 diffient tone and melody). I asked what kind of bird is it. He said "Nget Kyar (ငွက္ က်ား - actualy there is another bird with same name which is completely different - water bird) also known as Tha Baik Lwal (သ ပိတ္ လြယ္)". The color of the bird is only Black &amp; White (it can be varied) and the feature is a bird caring an alm bow (Buddhist monks equipment). Later after twenty over years, once I joined Myanmar Birds &amp; Nature Society, I knew it is called "Magpie Robin" precisely the birds I saw are "Oriental Magpie Robin (<i>Copsychus saularis</i>)".<br /><br />Our family relocated to the capital city in Yangon over a decade ago, we were in subarbs of Yangon in a narrow apartment of 6 storied building. I lost my lovely songs for years. Then after we settled down in newly established town - outskirt of Yangon city center (about 20 kilometers). We grew some plants and trees in our house compound. Again, I started to get back my favourite birds singing as "Moning Section Music (မ နက္ ခ်ိန္ ခါ ေတး သံ သာ)".<br /><br /><div style="text-align: center;">***<br /></div><br /><span style="font-weight: bold;">Oriental Magpie Robin</span><br />The Oriental Magpie Robin (<span style="font-style: italic;">Copsychus Saularis</span>) is a small passerine bird that was formerly classed as a member of the thrush family Turdidae, but now considered an Old World flycatcher. They are distinctive black and white birds with a long tail that is held upright as they forage on the ground or perch conspicuously. Distributed in many parts of tropical South and Southeast Asia, they are common birds in urban gardens as well as forests. They are particularly well known for their songs and were once popular as cagebirds.<br /><br /><br />Ref:-<br />- Wikipedia<br /><br />Photos:-<span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">Photos were taken from below sources and posted in this post before but after insisted by the original photographer, I deleted from the post accordingly. (updated on 2226 hrs local time, 18 March 2011)</span>.<br />- www.birdfinders.co.uk<br />- redzlan.blogspot.com<br />- Flickr</div></div><br /></div><span id="fullpost"><div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;"><br /><h3 class="post-title entry-title"> <a style="" href="http://anasiantouroperator.blogspot.com/2009/07/birds-nature-me-3.html">Birds, Nature &amp; Me - 3</a> </h3> <div class="post-body" id="post-6875366102644562631"><style>#fullpost { display: none; }</style> <div style="text-align: justify;"><a style="" href="http://2.bp.blogspot.com/_SJFELABHeWc/SmgVrJQjYgI/AAAAAAAAAnA/mY9QlI58db8/s1600-h/oriental-magpie-robin-southern-thailand-jan-2009.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 304px; height: 304px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_SJFELABHeWc/SmgVrJQjYgI/AAAAAAAAAnA/mY9QlI58db8/s320/oriental-magpie-robin-southern-thailand-jan-2009.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5361559187348480514" border="0" /></a><br />Actually this post is like an "Essay" which we used to write in the classroom when we were in school-age (something like "Write an essay about your favorite blah blah blah"). Yes. It is really the same like this. Everyone has their favorite things perhaps these can be cloths, cars, small tools, ornaments, foods, pets, animals and it can be varied. In fact, I love nature in general; sky, mountain ranges, trees and plats, flowers and faunas etc.. but especially I love more to animals those in natural habitats, wild. Nature in the Nature has already their own beauty..<br /><br /><br /><a style="" href="http://3.bp.blogspot.com/_SJFELABHeWc/SmgBCUGbnHI/AAAAAAAAAmw/_tHZS7fF4wQ/s1600-h/yenangyaung.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 218px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_SJFELABHeWc/SmgBCUGbnHI/AAAAAAAAAmw/_tHZS7fF4wQ/s320/yenangyaung.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5361536495651626098" border="0" /></a><br />Since I was in my childhood, growing in typical small town in central Myanmar, I love to touch the nature in different way. If there is question asking "how did you start to love the nature and who did you to love it?", my answer is all about my father who is my knowledge bank (until now). Since I started talk and made uncountable questions to him, he answers and (always) satisfied me. He told me uncountable numbers of stories related to nature, culture, religion, beliefs, history, and many of subjects which are still stuck in my mind.<br /><br /><a style="" href="http://4.bp.blogspot.com/_SJFELABHeWc/SmgVYcMoTcI/AAAAAAAAAm4/NFX35I0vREo/s1600-h/yenanchaung.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_SJFELABHeWc/SmgVYcMoTcI/AAAAAAAAAm4/NFX35I0vREo/s320/yenanchaung.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5361558866014784962" border="0" /></a><br />Once I asked a question, the answer come out from him with various facts and quotations. He can not even stop :) Sometime I said, father that is more than enough for me. If I write about my father, it would become like Arabian Tales (for one thousand and one night perhaps even more). He is my hero and ever the best father of mine.<br /><br />When I was in middle school (secondary school), I used to study in early morning about 4 am onwards which is the best time to study and for me to get more concentration. I used to studied until before breakfast. The weather is usually cool in the small town of typica<a style="" href="http://2.bp.blogspot.com/_SJFELABHeWc/SmgV1jKx8zI/AAAAAAAAAnI/K_yswBSKJMc/s1600-h/Murai2.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 288px; height: 183px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_SJFELABHeWc/SmgV1jKx8zI/AAAAAAAAAnI/K_yswBSKJMc/s200/Murai2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5361559366102283058" border="0" /></a>l dry zone in central Myanmar. My father always wake me up for my early morning study and he never went back to sleep (he just waiting probably reading a book with a pot of Myanmar tea) and accompany me. After awhile we started to hear beautiful songs singing from the guava tree inside our house compound. The song had quite high tone and beautiful melody (I notice it is eight to 14 diffient tone and melody). I asked what kind of bird is it. He said "Nget Kyar (ငွက္ က်ား - actualy there is another bird with same name which is completely different - water bird) also known as Tha Baik Lwal (သ ပိတ္ လြယ္)". The color of the bird is only Black &amp; White (it can be varied) and the feature is a bird caring an alm bow (Buddhist monks equipment). Later after twenty over years, once I joined Myanmar Birds &amp; Nature Society, I knew it is called "Magpie Robin" precisely the birds I saw are "Oriental Magpie Robin (<i>Copsychus saularis</i>)".<br /><br />Our family relocated to the capital city in Yangon over a decade ago, we were in subarbs of Yangon in a narrow apartment of 6 storied building. I lost my lovely songs for years. Then after we settled down in newly established town - outskirt of Yangon city center (about 20 kilometers). We grew some plants and trees in our house compound. Again, I started to get back my favourite birds singing as "Moning Section Music (မ နက္ ခ်ိန္ ခါ ေတး သံ သာ)".<br /><br /><div style="text-align: center;">***<br /></div><br /><span style="font-weight: bold;">Oriental Magpie Robin</span><br />The Oriental Magpie Robin (<span style="font-style: italic;">Copsychus Saularis</span>) is a small passerine bird that was formerly classed as a member of the thrush family Turdidae, but now considered an Old World flycatcher. They are distinctive black and white birds with a long tail that is held upright as they forage on the ground or perch conspicuously. Distributed in many parts of tropical South and Southeast Asia, they are common birds in urban gardens as well as forests. They are particularly well known for their songs and were once popular as cagebirds.<br /><br /><br />Ref:-<br />- Wikipedia<br /><br />Photos:-<br />- www.birdfinders.co.uk<br />- redzlan.blogspot.com<br />- Flickr</div></div><br /><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4431441755492458808-4602913017008333187?l=anasiantouroperator.blogspot.com' alt='' /></div>An Asian Tour Operatorhttp://www.blogger.com/profile/10632235174849258329noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-4431441755492458808.post-90551470266187548782011-02-11T21:56:00.012+08:002011-02-19T21:51:12.979+08:00<div style="text-align: justify;font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" >အမွာစကား</span> <span style="color: rgb(0, 0, 0);"><br /><br /><span style="font-size:100%;">ေရးထားတာ ေတာ့ၾကာပါၿပီ။ အတိအက် ေျပာရရင္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ ၁၃ ရက္ေန႕က <a href="http://malaysiammbloggers.blogspot.com/2009/10/proud-to-be-myanmar.html">မေလးေျမ ဘေလာက္</a> မွာ တင္ခဲ့ပါတယ္။ အခုမွ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၂ ရက္ေန႕ နဲ႕ ၁၃ ရက္ေန႕မွာ က်ေရာက္မယ့္ ျပည္ေထာင္စုေန႕ နဲ႕ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ေမြးေန႕ (ျမန္မာ ႏိုင္ငံ ကေလးမ်ားေန႕) အထိမ္းအမွတ္ အေနနဲ႕ ျမန္မာလို အလ်င္းသင့္ သလိုျပန္ေရးပါတယ္။ ဆားခ်က္တာ မဟုတ္ပါ။ အစ အဆုံးအားထုတ္ရပါတယ္။ အခု ေခတ္လူငယ္ ေတြအမ်ားစုဟာ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ကိုေရာက္ရင္ ၁၂ ရက္နဲ႕ ၁၃ ရက္ကို ေက်ာ္ၿပီ ၁၄ ရက္ကို ပဲ ေစာင့္ ေမ်ွာ္ ၿပီးေတာ့ ဘာလုပ္ရမလဲ၊ ဘာလုပ္ရင္ ထူးျခား ႏိုင္မလဲ ဆိုတာ အမ်ိဳးမ်ိဳး ေတြးေတာႀကံဆ ၿပီး တကယ္လဲ ပိုက္ဆံကုန္၊ အခ်ိန္ကုန္၊ လူပင္ပန္း ခံၿပီး အထိမ္း အမွတ္တခုခု ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး လုပ္ၾကပါတယ္။ တကယ့္ အထိမ္းအမွတ္ ေန႕ေတြ ကိုက်ေတာ့ ေက်ာင္းပိတ္္ရက္၊ ရုံးပိတ္ရက္ ထက္ ပိုၿပီး ဘာမွမခံစားၾကပါဘူး။ ယေန႕ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာ ႏိုင္ငံေတာ္ႀကီး လြတ္လပ္ ေရးရ ေစရန္အတြက္ အေရးအႀကီး ဆုံး အခန္းကဏၰ အေနနဲ႕ျမန္မာ့သမိုင္းစာမ်က္ ႏွာက လုံး၀ ဖယ္ေဖ်ာက္ လို႕မရႏိုင္တဲ့ ပင္လုံစာခ်ုဳပ္ နဲ႕ ျမန္မာ့ လြတ္လပ္ေရး ဖခင္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း ရဲ႕ ေမြးဖြား ရာ ေန႕ေတြ ကို ေတာ့ ျဖင့္ ယေန႕လူငယ္ေတြရဲ႕စိတ္ထဲမွာ ဘယ္ေသာ အခါမွ မေမ့သင့္ အရာမ်ား အျဖစ္ အၿမဲ စြဲေနေစခ်င္ ပါတယ္။</span></span><span style="font-size:100%;"> </span><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" >ဒီပို႕စ္ ဟာ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳး နဲ႕ အမိေျမနဲ႕ ေ၀းရာ ႏိုင္ငံရပ္ျခား ကိုေရာက္ေနတဲ့ ျပည္ေထာင္စု ဖြား တိုင္းရင္းသား ညီအကို ေမာင္ႏွမ အားလုံး ကို အထူးသျဖင့္ ရည္ရြယ္ပါတယ္။ အမိႏိုင္ငံေတာ္ ရဲ႕ အေျခအေန အရပ္ရပ္ေၾကာင့္ ေရာက္ရွိရာ ႏိုင္ငံရပ္ျခား မွာ အမ်ိဳးမ်ိဳး စိတ္အားငယ္၊ ေအာက္က် ေနာက္က် ျဖစ္ေနတဲ့ စိတ္ဓတ္ မ်ိဳးေတြ ေပ်ာက္ေစခ်င္တဲ့ ေစတနာ က အရင္းခံပါ။ တကယ္ေတာ့ ျမန္မာ ႏုိင္ငံသားျဖစ္ရတဲ့ အတြက္ ဘယ္တုန္းက မွ အား</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" id="lblDictionary" ><span style="font-family:Nyi-Myanmar1;">မငယ္ ခဲ့သလို အေျခအေနအရ ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွာ သူ႕ႏိုင္ငံသား ေတြ မလုပ္ခ်င္တဲ့ အလုပ္မ်ိဳးေတြ လုပ္ေနရေပမယ့္လဲ အားမငယ္ ပဲ ျမန္မာႏုိင္ငံသားအျဖစ္ ဂုဏ္ယူတတ္ တဲ့ သူေတြ ကိုေတြ႕ရင္လဲအလြန္ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ျဖစ္ရပါတ</span></span><span id="lblDictionary" style="color:Black;"><span style="font-family:Nyi-Myanmar1;"><big><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" ><span style="font-size:100%;">ယ္။ </span></span></big></span></span><span id="lblDictionary" style=";font-size:100%;color:Black;" ><span style="font-family:Nyi-Myanmar1;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အကယ္၍ ဒီပို႕စ္ ကိုဖတ္ၿပီး ျပည္ေထာင္စု နဲ႕ အမိေျမကို ခ်စ္စိတ္ ၊ ဂုဏ္ယူတတ္တဲ့ စိတ္ တစုံတေယာက္ ေလာက္မွာ ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ရွိသြားခဲ့ မယ္ဆိုရင္ ေက်နပ္ပါၿပီ။ ။<br /></span></span></span><br /><span id="lblDictionary" style="color:Black;"><span style="font-family:Nyi-Myanmar1;"><big><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" ><span style="font-size:100%;"><br /></span>ႊံ</span></big></span></span>အမ်ား နဲ႕မတူ တမူ ထူးျခား တဲ့ ယဥ္ေက်းမွဳ ဓေလ့ရိုးရာ ေတြနဲ႕ သဘာ၀ ေရေျမေတာ ေတာင္ရွုခင္း အလွေတြ ေၾကာင့္ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာ ႏိုင္ငံေတာ္ ဟာ ေဒသတြင္း မွ ဆြဲေဆာင္မွဳ အရွိဆုံး ႏိုင္ငံ တႏိုင္ငံျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံအႏွံ႕မွာ ေရႊေရာင္ တ၀င္း၀င္း ေတာက္ေျပာင္ေနတဲ့ ေစတီ ပုထိုး ေတြေၾကာင့္ <span style="font-weight: bold;">"ေရႊႏိုင္ငံ"</span> ရယ္လို႕ ေျပာစမတ္ တြင္ရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ အမွန္ တကယ္ေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ အဖိုးမျဖတ္ ႏုိင္တဲ့ ခန္႕ညားထည္၀ါ တဲ့ ယဥ္ေက်းမွဳ အေမြ အႏွစ္ေတြ၊ ရွုမၿငီး ႏိုင္ေအာင္ သာယာ လွပတဲ့ ေရေျမေတာ ေတာင္ သဘာ၀အလွ ေတြ၊ ႀကီးမားက်ယ္ျပန္႕တဲ့ ျမစ္ေခ်ာင္းအင္းအိုင္ေတြ၊ ႏိုင္ငံ အႏွံ႕ မွီတင္း ေနထိုင္ၾကတဲ့ ၁၀၀ ေက်ာ္ ေသာ တိုင္းရင္းသား ညီအကို ေမာင္ႏွမ မ်ား နဲ႕ သူတို႕ရဲ႕ ယဥ္ေက်းမွဳ ဓေလ့ထုံး စံေတြ ျပည့္စုံရာ တိုင္းျပည္ လဲျဖစ္ပါတယ္။ ထပ္ေျပာရမယ္ ဆိုရင္ ပထ၀ီ၀င္ သဘာ၀ အားျဖင့္ အင္ဒိုခ်ိဳင္းနား ကၽြန္းဆြယ္ တခုလုံး မွာ အႀကီး ႏုိင္ငံ ျဖစ္ၿပီး ေတာ့ အာဆီယံ ႏိုင္ငံ အား လုံးမွာမွ တႏိုင္ငံတည္း ေသာ ေရခဲေတာင္မ်ား ရွိရာ ႏုိင္ငံလဲပဲ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">သမိုင္းေနာက္ခံ အေျခအေန</span><br /><br />ျမန္မာ ႏိုင္ငံ ရဲ႕သမိုင္း ေၾကာင္း ကို ေသခ်ာ ေလ့လာၾကည့္ ရင္ ရွည္လ်ား ၿပီး ရွုပ္ေထြးလွပါတယ္။ သမိုင္းမတင္ မီ ၊ လူမျဖစ္ မီ က ပုံေတာင္ လူတူပရိုင္းမိတ္အေၾကာင္း အရာ ေတြထက္၊ အနီးစပ္ဆုံး ခရစ္ေတာ္ မေပၚမွီ ဘီစီ ၃၀၀ ေလာက္ ကိုပဲ ျပန္ၾကည့္မယ္ ဆိုရင္ ယေန႕ တိုင္းရင္းသား ညီအကိုအရင္း အျခာ ေတြျဖစ္တဲ့ မြန္လူမ်ိဳး ေတြက အေစာဆုံး စတင္ အေျခခ်တယ္ လို႕ သမိုင္းပညာ ရွင္ အမ်ားစုက တညီတညြတ္ထဲ ဆိုပါတယ္။ အလြန္ ခန္းနား ႀကီးက်ယ္၊ ခ်မ္းသာ ၾကြယ္၀ ပုံရၿပီး ေရႊႏိုင္ငံ လို႕ အဓိပၸါယ္ရတဲ့ <span style="font-weight: bold;">သု၀ဏၰဘုမၼိ</span> ႏုိင္ငံေတာ္ ႀကီး ကို မုတၱမ ပင္လယ္ေကြ႕ တေနရာ မွာ ဘီစီ ၃၀၀ စုႏွစ္ ေလာက္ က တည္ေထာင္ခဲ့တယ္ လို႕ ဆို္ပါတယ္။ ယေန႕ ဗမာ လို႕ဆို ႏုိင္တဲ့ <span style="font-weight: bold;">ပ်ဳ</span> လူမ်ိဳး ေတြ ကေတာ့ ခရစ္ေတာ္ ေပၚၿပီး ေအဒီ ၇ ရာစုေလာက္ မွာ စတင္ ၀င္ေရာက္ လာၾကကာ ယေန႕ျမန္မာ ႏုိင္ငံလို႕ ေခၚဆိုႏိုင္တဲ့ ေနရာ ေဒသ အႏွံ႕ မွာ<span style="font-weight: bold;"> ၿမိဳ႕ျပ ႏုိင္ငံ</span> ေတြ တည္ေထာင္ ေနထိုင္ၾကတယ္ လို႕ဆိုပါတယ္။ ခရစ္သကၠရာဇ္္ ၈၄၉ ေရာက္မွ ျမန္မာ ႏုိင္ငံ အလယ္ ပိုင္း က ပုဂံ ေဒသ ကို ဗဟုိျပဳၿပီး <span style="font-weight: bold;">ပထမ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္</span> ကို တည္ေထာင္ခဲ့ပါတယ္။<br /><br />ေအဒီ ၁၄<span style="font-weight: bold;"> </span>ရာစုကေန ၁၆ ရာစု အထိ တည္တန္႕ ခိုင္ၿမဲခဲ့တဲ့ <span style="font-weight: bold;"> ဒုတိယ ျမန္မာ ႏိုင္ငံေတာ္</span> ကိုေတာ့ ဘုရင့္ေနာင္ မင္းတရား ႀကီး က တည္ေထာင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒုတိယ ျမန္မာ ႏုိင္ငံေတာ္ အင္ပါယာ ပိုင္နက္ ဟာ ယေန႕ျမန္မာ ႏုိင္ငံ အက်ယ္ အ၀န္း အျပင္ ထုိင္းႏုိင္ငံ နဲ႕ မေလးကၽြန္းဆြယ္ အစိတ္ အပိုင္း တခ်ိဳ႕ အထိိ က်ယ္ျပန္႕တယ္ လို႕ ယုံၾကည္ရပါတယ္။ ကုန္းေဘာင္မင္းဆက္ ကို စတင္ တည္ေထာင္ သူ အေလာင္းမင္း တရား လက္ထက္ မွာ ေတာ့ တကြဲ တျပားစီျဖစ္ေနတဲ့ ေအာက္ျမန္မာ ႏုိင္ငံ ကို စည္းရုံး သိမ္းသြင္း ယူၿပီး <span style="font-weight: bold;">တတိယျမန္မာ ႏုိင္ငံေတာ္</span> ကို ၁၇၅၉ ခုႏွစ္မွာ တည္ေထာင္ ႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ အာသံ၊ မဏိပူရ၊ ကခ်ာ၊ ဂ်ိန္းတိယ စတဲ့ ယေန႕ အိႏိၵယ ရဲ႕ တစိတ္ တပိုင္း က ပေဒသရာဇ္ တခ်ိဳ႕ အျပင္ ဇင္းမယ္၊ ပစၥႏုေလာက္ စတဲ့ ယေန႕ထိုင္းႏိုင္ငံ ရဲ႕ ေဒသ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ကို ပါၾသ ဇာ လႊမ္း မိုးခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ ကို ၿဗိတိသွ် ကိုလိုနီ နယ္ခ်ဲ႕ေတြက စစ္သုံးႀကိမ္ တိုက္ ၿပီး ၁၈၈၅ ခုႏွစ္ မွာ သက္ဦးဆံပိုင္ ဘုရင္စနစ္ ခ်ဳပ္ၿငိမ္း ၿပီး ကိုလိုနီ ျဖစ္ခဲ့ ေပမယ့္ ငုံ႕မခံပဲ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ခုခံ ေတာ္လွန္ခဲ့ ၿပီး ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ ၄ ရက္ေန႕ မွာ လြတ္လပ္ေရးရခဲ့ပါတယ္။ (မေလးရွား ထက္ ၉ ႏွစ္ေစာ ၿပီး၊ စကၤာပူထက္ ၁၇ ႏွစ္ေစာ ၿပီးလြတ္လပ္တဲ့ ႏိုင္ငံျဖစ္တယ္ လို႕ဆိုရမွာပါ)။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">သဘာ၀ ရွုေထာင့္ အျမင္</span><br /><br />ေပေပါင္း ၁၇၆၄၀ ေက်ာ္ အျမင့္ရွိတဲ့ ခါကာဘိုရာဇီ ေတာင္ဟာ အာဆီယံ ႏုိင္ငံ အားလုံးထဲ မွာ အျမင့္ဆုံး ေတာင္ ထိပ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒုတိယ အျမင့္ဆုံးျဖစ္တဲ့ အင္ဒိုနီးရွားက ေပေပါင္း ၁၄၅၀၀ ေက်ာ္ျမင့္ တဲ့ နာဂပုလု (Naga Pulu) ထက္ ေပေပါင္း ၃၀၀၀ ေက်ာ္ ပိုျမင့္ပါတယ္။ ကမာၻေပၚမွာ ငွက္မ်ိဳးစိပ္ ေပါင္း ၉၆၇၂ မ်ိဳးရွိၿပီး၊ ၁၂၂၅ မ်ိဳးက ျဖင့္ အာဆီယံ ႏိုင္ငံ မ်ားအတြင္းမွာ ရွိပါတယ္။ ငွက္ပညာ ရွင္ေတြ ရဲ႕ ေတြ႕ရွိခ်က္ အရ ျမန္မာ ႏုိင္ငံ မွာ ငွက္ မ်ိဳးစိပ္ ေပါင္း ၁၀၆၉ မ်ိဳးရွိၿပီး ကမာၻ႕စုစု ေပါင္း ငွက္မ်ိဳးစိပ္ရဲ႕ ၁၀ ရာခိုင္ႏွဳံး၊ အာဆီယံ ႏိုင္ငံ အားလုံးရဲ႕ ၉၀ ရာခိုင္ႏွဳံး ရွိတာ သိရပါတယ္။ ျမန္မာ ႏုိင္ငံ ေျမာက္ျဖား ပိုင္းဟာ ဟိမ၀ႏၱာ ေဒသႏၱရ အေျခအေန မ်ိဳး ျဖစ္ ၿပီး၊ ေအာက္ပိုင္း ကေတာ့ မေလးယား ေဒသႏၱရ အေျခ အေနမိ်ဳး ျဖစ္လို႕ ျမန္မာ ႏိုင္ငံဟာ ေဒသတြင္း မွာ ဇီ၀မ်ိဳးစုံ မ်ိဳးကြဲ ၾကြယ္၀ ခ်မ္းသာ ဆုံး ႏုိင္ငံလို႕ ဆိုႏုိင္ပါတယ္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ယဥ္ေက်းမွဳ ရွု ေထာင့္အျမင္</span><br /><br />ကမာၻ႕အႀကီး ဆုံး ႏိုင္ငံ ႏွစ္ ႏိုင္ငံၾကား မွာ ပထ၀ီ၀င္ သဘာ၀ အရ တည္ရွိေနေပ မယ့္ ျမန္မာ့ ယဥ္ေက်း မွဳ ဓေလ့ထုံးတမ္း ေတြဟာ ဘယ္ႏိုင္ငံနဲ႕ မွ မတူပဲ တသီးတျခား ရပ္တည္ ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အလြန္ က်ယ္ျပန္႕တဲ့ ျမန္မာ့ တိုင္းရင္း သားေတြရဲ႕ ဓေလ့ ထုံးစံ ေတြ ကို အေသအခ်ာသုေတသန ျပဳ ရင္ က်မ္းေပါင္း မ်ားစြာ ေပၚထြက္ လာ ႏုိင္ပါတယ္။<br /><br /><span id="fullpost"><span id="fullpost"><span style="font-weight: bold;">ေရႊျမန္မာ မွ ဂုဏ္ယူစရာတခ်ိဳ႕ </span><br /><br />- ေပေပါင္း ၃၀၀ ခန္႕ ရွိတဲ့ ေရႊတိဂုံ ေစတီေတာ္ ျမတ္ႀကီး ဟာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၀၀ ေလာက္ ကတည္း က တည္ေဆာက္ ခဲ့တယ္ လို႕ဆိုပါတယ္။ တန္ေပါင္း မ်ားစြာ ရွိတဲ့ ေရႊျပား ေတြ၊ ရတီေပါင္း မ်ားစြာ ရွိတဲ့ အမ်ိဳးမိ်ဳးေသာ ေက်ာက္မ်က္ရတနာ ေတြနဲ႕ပူေဇာ္ဆင္ယင္ထားပါတယ္။<br />- အာဆီယံ ႏုိင္ငံ အားလုံးထဲ မွာ အျမင့္ဆုံးျဖစ္တဲ့ ခါကာဘိုရာဇီ ေတာင္ ရွိရာ ႏိုင္ငံ<br />- ေဒသတြင္း မွာ သဘာ၀ သယံဇာတ အၾကြယ္၀ ဆုံး ႏုိင္ငံ<br />- တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးစုေပါင္း ၁၀၀ ေက်ာ္ရွိေသာ ႏုိင္ငံ<br />- ကမာၻ႕ အေကာင္း ဆုံးလို႕ ဆိုႏိုင္တဲ့ ကၽြန္းသစ္ေရႊ၀ါ ထြက္ရာ ႏိုင္ငံ<br />- ျမန္မာ စပါးႀကီး ေျမြ နဲ႕ စပါးအုံးေျမြ မ်ားဟာ ကမာၻေပၚမွာ အႀကီး ဆုံး ေျမြ အမ်ိဳး အစားထဲ တြင္ပါ၀င္<br />- ျမန္မာ့ ၀ါးပိုး၀ါး ဟာ ေဒသတြင္း မွာ အႀကီးဆုံး၀ါးမ်ိဳး<br />- ျမန္မာ့ ပတၱျမာ၊ နီလာ၊ ေက်ာက္စိမ္း စတဲ့ တြင္းထြက္ ေက်ာက္မ်က္ ေတြ ဟာ ကမာၻေပၚမွာ အရည္ အေသြး အေကာင္း ဆုံးလို႕ ဆိုၾကတယ္။<br />- ကမာၻ အႀကီး ဆုံး ေက်ာက္စိမ္း တုံး ႀကီး ျမန္မာ ႏုိင္ငံ ကခ်င္ျပည္နယ္တြင္ ရွိ<br />- ျမန္မာ လူမ်ိဳး မ်ားဟာ ကမာၻေပၚမွာ ပထမဆုံး သနပ္ခါး ျဖင့္ အလွဆင္တဲ့ လူမ်ိဳးျဖစ္ ၿပီး ယခု အခ်ိန္အထိ အသုံးျပဳဆဲ။<br />- ကမာၻေပၚမွာ ေထရ၀ါဒ </span></span>ဗုဒၶ<span id="fullpost"><span id="fullpost"> ဘာသာစစ္ က်င့္သုံး တဲ့ ႏုိင္ငံ တႏိုင္ငံ ျဖစ္ၿပီး ႏိုင္ငံတ၀ွမ္း မွာ </span></span>ဗုဒၶ<span id="fullpost"><span id="fullpost">ဘာသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ေပါင္း ၄ သိန္းေက်ာ္ ရွိ။<br />- ကမာၻေပၚမွာ ေလွကို ေျခေထာက္ ျဖင့္ေလွာ္ ေသာ တခုတည္းေသာ လူမ်ိဳး ဟာျမန္မာတိုင္းရင္းသား <span style="font-weight: bold;">အင္းသား</span> လူမ်ိဳး။<br />- ကမာၻ႕ ပထမ ဆုံး အာရွတိုက္သား </span></span>ကမာၻ႕ကုလသမဂၢ<span id="fullpost"><span id="fullpost"> အေထြေထြ အတြင္းေရး မွဴးခ်ဳပ္<span style="font-weight: bold;"> ဦးသန္႕</span> ဧ။္ ဇာတိ ႏိုင္ငံ။<br />- အေရွ႕ေတာင္ အာရွရဲ႕ ပထမဆုံး ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ႏုိဘယ္ဆုရွင္၊ ႏိုင္ငံတကာ မွ ဆုတံဆိပ္ေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္ျဖင့္ ေလးစား ဂုဏ္ျပဳျခင္း ခံရသူ၊ ကမာၻ႕ အရွိန္အ၀ါ အႀကီး မားဆုံး အမ်ိဳး သမီး မ်ားအနက္မွ တဦး အျဖစ္ ေဖာ္ျပ သတ္မွတ္ ျခင္း ခံရသူ၊ ၂၀ ရာစု အတြင္း အာရွတိုက္ ရဲ႕ အထင္အရွားဆုံး အမ်ိဳးသမီး ႏိုင္ငံေရး ေခါင္ေဆာင္ <span style="font-weight: bold;">ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ </span>ရွိရာ ႏိုင္ငံ။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">(ဂုဏ္ယူစရာအမ်ားႀကီး က်န္ ရွိပါေသးသည္)</span></span></span> </div><span id="fullpost"><div style="text-align: justify;font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold;">Proud to be a Myanmar</span><br /><br /><span id="fullpost"><div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;"><div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_SJFELABHeWc/StQoMARuT1I/AAAAAAAABDI/Ne5y_F2nPis/s1600-h/Bagan-Pana-01.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 256px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_SJFELABHeWc/StQoMARuT1I/AAAAAAAABDI/Ne5y_F2nPis/s320/Bagan-Pana-01.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391978840567205714" border="0" /> </a><br /><br /><div style="text-align: justify;">Myanmar is the most attractive country in the region in terms of unique cultural and natural attractions. For its glittering pagodas everywhere, Myanmar is called "Golden Land". In fact, Myanmar is comprising elegant heritages, beautiful landscapes, mighty rivers, hundred of colorful indigenous ethnic groups and their incredible fine arts. In addition, geographically, it is the largest country in the mainland Indochina Peninsular and only one country in ASEAN who has snow-peaked mountains.<br /></div><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_SJFELABHeWc/StQncMGn-wI/AAAAAAAABDA/5ozt4QTxLXo/s1600-h/bayinaungs2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 208px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_SJFELABHeWc/StQncMGn-wI/AAAAAAAABDA/5ozt4QTxLXo/s320/bayinaungs2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391978019108158210" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold;">Historical View</span><br /><br /><div style="text-align: justify;">Myanmar historical background is long and with very complexity. The Mon is the first identifiable civilization in Myanmar said to begin migrating into the area in about 300 BC, and their first Kingdom Suvanabhumi, was founded around the Gulf of Muttaban in about 300 BC. The Pyu arrived in Myanmar in the 7th century and established city kingdoms in the various parts of current Myanmar. In 849, the Myanmar had founded an emperor centered on the city of Bagan which is the “First Myanmar Empire”. The “Second Myanmar Empire” was long last from 14th to 16th century by King Bayintnaung and (believed to comprise the land of current Myanmar, some parts of Thailand and some parts of Peninsular Malaysia). A Myanmar king named Alaungpaya drove the Bago forces out of northern Myanmar by 1753, and by 1759 he had once again conquered Pegu and southern Myanmar while also regaining control of Assam and Manipur as the “Third Myanmar Empire”. He established his capital at Rangoon, now known as Yangon. Myanmar fell in British colonial administration in 1885 and independent in 1948 January 04 (ie: 9 years earlier than Malaysia’s independent).<br /></div><span id="fullpost"><br /><span style="font-weight: bold;">Natural Aspect</span><br /><br /><div style="text-align: justify;">Khakaborazi (5.881) is the highest peak in the ASEAN countries, compared the second highest Naga Pulu (4.862) of 1.019 meters lower than it. There are 9672 bird species in the world and 1225 species in ASEAN countries. According to the birders' records, there are 1069 bird species in Myanmar which is 10 percent of the entire total birds of the world as well as 90 percent of the ASEAN countries. Myanmar's biodiversity is obviously richer than any other countries in the mainland Indochina peninsular.<br /></div><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_SJFELABHeWc/StQqCO5mKGI/AAAAAAAABDY/50qf15FYr_I/s1600-h/burma_ruby.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 204px; height: 204px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_SJFELABHeWc/StQqCO5mKGI/AAAAAAAABDY/50qf15FYr_I/s320/burma_ruby.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391980871717103714" border="0" /></a><span style="font-weight: bold;">Cultural Aspect</span><br /><br /><div style="text-align: justify;">Despite it is located between two largest countries in the world (India and China), Myanmar's culture is very unique compared to any other countries in the region.<br /></div><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_SJFELABHeWc/StQovu9o2bI/AAAAAAAABDQ/he9F-42fj5g/s1600-h/7nationalites2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 294px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_SJFELABHeWc/StQovu9o2bI/AAAAAAAABDQ/he9F-42fj5g/s320/7nationalites2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391979454394849714" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold;">Selected Prides of Myanmar</span><br /><br /><div style="text-align: justify;">- The Shwedagon Pagoda, a 98-meter-high golden pagoda, said to built date back to 2500 years<br />- The highest peak Mt. Khakaborazi in ASEAN (5881 meters)<br />- Earliest inscription among Indochina<br />- The richest country in natural resources in general<br />- One hundred over different ethnic groups indigenous to the land<br />- Land of Pagodas<br />- Myanmar Teak Wood (ကၽြန္းသစ္) is the best wood in the world<br />- Burmese Python (Python molurus bivittatus) (စပါးႀကီးေျမြ) is the largest subspecies of the Indian Pythons and one of the 6 largest snakes in the world<br />- Burmese Bamboo (၀ါးပိုး၀ါး) is the largest bamboo plant specie in ASEAN countries<br />- Myanmar’s Ruby, Sapphire and Jades are the best in the world<br />- The largest Jade stone in the world is in Myanmar<br />- Myanmar is the original country who wear Thanakha (သနပ္ခါး)<br />- Padaung people are originally indigenous people of Myanmar<br />- Taron people (Kachin State) are the shortest people in Indochina Peninsular<br />- The strongest Theravada Buddhism (out of Thailand, Laos, Cambodia and Sri Lanka) with a number of over 400000 Buddhist Bakku<br />- Once it was the largest Empire in Indochina<br />- Intha (only people who row their canoe by their legs)<br />- U Thant (the first Asian UN Secretary General in the world)<br />- Daw Aung San Suu Kyi (the first Nobel Peace Prize winner in ASEAN countries) and more than 20 international honored prizes winner / the most famous woman political leader in Asia in 20th Century<br />- Etc ..<br /></div><br /><div style="text-align: center;">***<br /><div style="text-align: left;">***This post is dedicated to all Burmese (Myanmar) people especially those who really devote the country and are exiled for various reasons.<br /></div></div><br />Ref:-<br />- Wikipedia<br />- CIA world fact sheet<br />- Myanmar Travel Information<br /><br />Photos:-<br />- Myanmars Net<br />- Myanmar photo gallery<br />- Burma Ruby Mo Mo<br />- Elephant Guide<br /><br /><span style="font-style: italic;">***Special Thanks to</span><span style="font-style: italic;"> <a href="http://www.craton-craton.blogspot.com/"><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 255);">Craton</span></a> and <span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 255);">Ko Moe Thway Nge</span></span>.</span></div></div></span></div>MALWARE ေတြ႔ပါ၍ ဤပို႕စ္ ေအာက္မွ ေပးထားၿပီးေသာ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းမ်ား၏ ကြန္မန္းမ်ားကို ခဏသိမ္းထားပါသည္။ အဆင္ေျပသည္႔အခါတြင္ျပန္တင္ေပးပါမည္။ေက်းဇူးတင္ရွိပါသည္။<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4431441755492458808-9055147026618754878?l=anasiantouroperator.blogspot.com' alt='' /></div>An Asian Tour Operatorhttp://www.blogger.com/profile/10632235174849258329noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4431441755492458808.post-33105369182347125112011-02-11T01:36:00.005+08:002011-02-11T21:32:30.623+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_SJFELABHeWc/TVQmISmrlhI/AAAAAAAABoI/gupv2zrhs-k/s1600/clean.bmp"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 306px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_SJFELABHeWc/TVQmISmrlhI/AAAAAAAABoI/gupv2zrhs-k/s400/clean.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5572120562839033362" border="0" /></a>အခုတေလာ မွာ အိမ္အလုပ္ ေရာ ရုံး အလုပ္ေရာ လုံးခ်ာလည္ လိုက္ ေအာင္မ်ား ေပေသာ္ျငားလဲ ပဲ ရတဲ့ အခ်ိန္ေလး မွာ ဘေလာက္ တကာ ေရွာက္ဖတ္လိုက္၊ ပို႕စ္ အသစ္ကေလး တင္လိုက္ နဲ႕ ေတာ္ေတာ္ ဟုတ္ေနပါ့လား လို႕ကိုယ္ဖာသာ ေက်နပ္ေနတာ။ မေလးရွား မွာ တုန္းက လိုမ်ိဳး အျပင္ ထြက္စရာ မရွိေတာ့ အခ်ိန္ ရတဲ့ အခိုက္ေလး ေတြမွာ ကိုယ့္ဘေလာက္ ကို၀င္ လင့္ထားတဲ့ ဘေလာက္ေတြ ထဲ ပို႕စ္အသစ္ ကေလး ေတြ႕ရင္ အေျပးအလႊား သြားဖတ္။ မန္႕စရာ ရွိရင္၊ မန္႕ဖို႕စိတ္ပါရင္ ၀င္မန္႕။ စီေဘာက္ ေတြမွာ ႏွဳတ္ဆက္ စကား ဘာညာသာ ၀င္ေျပာ။ အေတာ့္ ကို ဟန္က်ေနတုန္း <a href="http://kiki-idiotlove.com/">အစ္မကိ </a>နဲ႕ <a href="http://www.blogger.com/%C3%A1%C2%80%C2%B7http://seaandangel.blogspot.com/">အျဖဴေရာင္နတ္သမီး</a> ဘေလာက္ ေတြမွာ မဲလ္၀ဲ Malware ေတြ ေၾကာင့္ အခက္အခဲ ေတြ ေတြ႕တဲ့ အေၾကာင္း ပို႕စ္ေတြေရာ၊စီေဘာက္ ေတြမွာ ပါ ဖတ္ရေတာ့ ဘာျဖစ္ပါလိမ့္ ေပါ့။<br /><div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;"><br />ေနာက္မွ <a href="http://pyustate.com/">ကိုေအာင္ (ပ်ဴႏိုင္ငံ)</a> ရဲ႕ဘေလာက္ မွာ ပါအေလး အနက္ ေရးထားတာ သြားေတြ႕ေတာ့ ငါ့ဘေလာက္ မွာ ရွိရင္ေတာ့ ဒုကၡပဲ၊ ကိုယ္က လဲ အိုင္တီနဲ႕ ပါတ္သက္ရင္ သူငယ္တန္းႀကီး ေတာင္ မေအာင္ေသးေတာ့ မလြယ္ဘူး ဆိုၿပီး ေတြးပူေနတုန္း </div><span id="fullpost"><div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;">ကိုလင္းထက္ က စီေဘာက္မွာ ေစတနာနဲ႕ တခုတ္တရ လာ အေၾကာင္းၾကား ကမွ ဘာလုပ္လို႕ဘာ ကိုင္ရမွန္း မသိေအာင္ ပူသြားပါေတာ့တယ္။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ နတ္သမီး က သူ႕ဘေလာက္ ၀င္လို႕ မရတဲ့သူေတြ အတြက္ ဘေလာက္အသစ္ ခ်က္ခ်င္း ဆိုသလို လုပ္လုိက္ေတာ့မွ က်ေနာ့္ မွာ ဘာမွ ဘက္ကပ္ သိမ္းထားတာ မရွိတာ သတိရတယ္။ သူမ်ားေတြလို အမ်ားႀကီး တင္ထားတာ မရွိေပမယ့္ ဘက္ကပ္သိမ္းထားတာ မရွိရင္ အစ အဆုံး ဘယ္လိုျပန္လုပ္ႏိုင္မလဲ။<br /><br />အခုေတာ့ <a href="http://www.malaysiammbloggers.blogspot.com/">မေလးေျမဘေလာက္</a> က ၀ိုင္းေတာ္သား အခ်င္းခ်င္း စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ကူညီေပးလို႕ မနက္ ၁ နာရီခြဲ ေလာက္မွာ အားလုံးရွင္းသြားပါၿပီ။ လင့္၊ ပို႕စ္၊ ကြန္မန္႕ ေနရာစုံက မဲလ္၀ဲလ္ ေရာ စပန္း ေတြပါကင္းရွင္းသြားပါၿပီ။ အားလုံးကို ေတာင္းပန္ခ်င္တာက ေလာေလာဆယ္ က်ေနာ့္ ဘေလာက္ ကေန လင့္ထားတဲ့ ဘေလာက္ ေတြကို ခဏ ေတာ့ ျဖဳတ္ထား ပါရေစ။ ေနာက္အားလုံး အေျခအေန တည္ၿငိမ္တဲ့ အခ်ိန္မွ အားလုံးျပန္လင့္ပါမယ္။ ကြန္မန္႕ေတြကလဲ ကူးတတ္ တာျဖစ္လို႕ ေလာေလာဆယ္ ကြန္မန္႕လဲ ပိတ္ထား ပါလို႕ အကူအညီေပးတဲ့ မေလးေျမ ၀ိုင္းေတာ္သား က တိုက္တြန္းတဲ့ အတြက္ ပိတ္ထားပါရေစ။ မဲလ္၀ဲလ္ အေၾကာင္း သတိေပးပို႕စ္ေရးတဲ့ ကိုေအာင္ နဲ႕ အစ္မကိကိ၊ အထူးတလည္ လာေရာက္ သတိေပးတဲ့ <a href="http://www.linhtet.net/">ကိုလင္းထက္</a> တို႕ကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ အစ အဆုံး ကူညီေပးတဲ့ မေလးေျမ က သူငယ္ခ်င္း ကေတာ့ အၿမဲလို အကူအညီ ေပးေနရတဲ့ အတြက္ ဘာနဲ႕ေက်းဇူးတင္ ရမွန္း ေတာင္ ေလာေလာဆယ္ မစဥ္းစားရေသးပါဘူး။ :P<br /><br />စိတ္မေကာင္းစရာ တခု ကေတာ့ ဘေလာက္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား မွာ ျဖစ္ေနတယ္ ဆိုတာနဲ႕ တခ်ိဳ႕ ခင္မင္ရင္းႏွီးရသူ ဘေလာက္ ေတြမွာ က်ေနာ့္ဘေလာက္ ထက္အဆ ေပါင္းမ်ားစြာ ဆိုးေနတယ္ ဆိုတာပါပဲ။ အားလုံး နီးစပ္ရာ အသိေပး ကူညီ ၾကပါဦး။ ။ </div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4431441755492458808-3310536918234712511?l=anasiantouroperator.blogspot.com' alt='' /></div>An Asian Tour Operatorhttp://www.blogger.com/profile/10632235174849258329noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4431441755492458808.post-4402373699357510822011-02-05T20:47:00.008+08:002011-02-05T22:19:44.923+08:00<div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify; color: rgb(0, 0, 0);"><div style="text-align: justify; font-family: Zawgyi-One;"> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_SJFELABHeWc/TU1FhMy-M3I/AAAAAAAABn4/Y9yrPcTheWs/s1600/blog-e1284239461518.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 260px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_SJFELABHeWc/TU1FhMy-M3I/AAAAAAAABn4/Y9yrPcTheWs/s400/blog-e1284239461518.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5570184750800188274" border="0" /></a><br /><span id="fullpost"><div style="text-align: justify;font-family:Zawgyi-One;"> <span class="h">ေနရာတကာ မွာ အေကာင္းဆုံး ေတာ့ပ္တန္း (Top 10) ဆိုတာေတြ ပလူပ်ံေနေပမယ့္ ခရီးသြားတိုးရစ္ေတြ အေနနဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္စရာစိတ္ခ်မ္းသာစရာ အေကာင္းဆုံး အခ်ိန္ေတြ ကို ခရီးစဥ္ေဒသ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား မွာ ရရွိႏိုင္တာကေတာ့ တကယ့္ အရိုးအရွင္းဆုံး အမွန္တရားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ရံဖန္ရံခါမွာ မီဒီယာေပါင္းစုံ ကေန အလြန္ အၾကဴး ေၾကာ္ျငာ ေလ့ရွိတဲ့ ခရီးစဥ္ ေဒသေတြ ကေတာ့ ျဖင့္ ထင္သလိုမဟုတ္ပဲ စိတ္ပ်က္ၿငီးျငဴဖြယ္ရာ ခံစားခ်က္မ်ိဳးပဲ ရပါလိမ့္မယ္ လို႕ ခရီးသြား ဘေလာက္ဂါေတြကေျပာပါတယ္။</span><br /><br />ဆိုေတာ့ကာ...သကၠရာဇ္၂၀၁၁ မွာေရွာင္ၾကဥ္ ရမယ့္ နာမည္ေက်ာ္ ခရီးစဥ္ေဒသ ေတာ့ပ္တန္း (Top 10 Destinations) ဆိုတဲ့စာရင္းေလး ျပဳစု ၿပီးတင္ျပလာပါတယ္။<br /><br />စာရင္းထဲမွာ <span style="font-weight: bold;">ကင့္ဆက္ (Kansas)</span> ကထိပ္ဆုံးကပါ။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ စိတ္၀င္တစား ေလ့လာၾကည့္ရွုစရာ အေနနဲ႕အႀကီးဆုံးေလေဘာလုံးႀကီး ျပထားတဲ့ ျပတိုက္ကလဲြလို႕ ဘာဆုိဘာမွ ဆုိသလို စိတ္၀င္စားစရာ မရွိလို႕ပါ။ အေလးအနက္ေရွာင္က်ဥ္ရ မယ့္ေနရာပါတဲ့။<br /><br />စာရင္းထဲမွာ <span><span id="fullpost">ဒုတိယ ထိပ္ဆုံး </span></span>ကေတာ့ မကၠဆီကိုက <span style="font-weight: bold;">ကဲန္ကန္ (Cancun)</span> ပဲျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ ေနရာေလးဟာ အစား အေသာက္ ေတြက ေကာင္းေပေသာ္ျငားလဲပဲ ဘေလာက္ဂါ တေယာက္ အျမင္မွာေတာ့ အေမရိကန္ငမူးေတြ လမ္းသလား ေနလို႕ မကၠဆီကို ရဲ႕ ရွိရင္းစြဲ အလွကိုေတာင္ ရုပ္ဆိုးေစပါသတဲ့။<br /><br />ထိပ္တန္းစာရင္း၀င္ ေနာက္တေနရာကေတာ့ <span style="font-weight: bold;">နယူးေယာက္က ဟမ္ပတြန္စ္ (The Hamptons, New York) </span>လို႕ဆိုပါတယ္။ ခရီးသြား ရာသီဆိုရင္ အဆမတန္ ေစ်းႀကီးေလ့ရွိၿပီး စိတ္အေႏွာက္အယွက္ ျဖစ္စရာ လူေတြနဲ႕ <span style="font-weight: bold;">တစီးဖင္တစီးနမ္း</span> ေလာက္ေအာင္ကားက်ပ္တဲ့ ေနရာျဖစ္လို႕ပါပဲတဲ့။<br /><br />ေနာက္ထပ္ အေမရိကား ကေနရာတခု ကေတာ့ <span style="font-weight: bold;">မိုင္ယာမီ (Miami)</span> ပါ။ <span style="font-weight: bold;">လမ္းေလွ်ာက္ေနတဲ့ၿမိဳ႕ (Walking City)</span> လို႕ ဆိုေပေသာ္ျငားလဲပဲ ေနာက္ဆုံးမွာ တကၠစီပဲ ငွားစီးရတဲ့ အျဖစ္မ်ိဳး ခရီးစဥ္တိုင္းမွာ ႀကံဳေလ့ရွိတဲ့အတြက္ အဖြဲ႕သားထဲက ဘေလာက္ဂါ တေယာက္ ကေတာ့ အေတာ္ <span style="font-weight: bold;">ကေမာက္ကမ ႏိုင္တဲ့ၿမိဳ႕</span> လို႕ဆိုပါသတဲ့။ မၾကာခဏ ညႊန္းဆုိေလ့ရွိတဲ့ <span style="font-weight: bold;">လစ္တဲလ္ေဟတီ (Little Haiti)</span> ကေတာ့ တကယ့္ေဟတီလို မ်ိဳး စိတ္မခ်မ္းသာစရာ ျဖစ္ေနတာ တအံ့တၾသ ေတြ႕ရတယ္လို႕လဲဆိုပါတယ္။<br /><br />ေနာက္ေရွာင္ရမယ့္ ေနရာကေတာ့ <span style="font-weight: bold;">ဟာ၀ိုင္ယီ က ၀ိုင္ကိကိ (Waikiki)</span> ျဖစ္ပါသတဲ့။ လုံး၀ မသြားပါနဲ႕၊ တကယ္လို႕ မျဖစ္ဘူး ဆိုရင္ေတာင္ အသာေလး အျမန္ျဖတ္သြားပါလို႕ဆိုပါတယ္။ ရွိသင့္တာထက္ အဆင့္ေက်ာ္သတ္မွတ္ထားတဲ့ ဆူဆူညံညံ ဟိုတယ္ေတြ ကအၿပိဳင္းအရုိင္း တခုအေပၚတခုထပ္ ထားသလိုျဖစ္ေန ၿပီး ကမ္းေျခ ရဲ႕ အလွတရားကိုေတာ့ ျပြတ္သိပ္က်ပ္ေနတဲ့ အဆီတ၀င္း၀င္းလူအုပ္ႀကီး ေတြက ဖ်က္ဆီးေနပါတယ္လို႕ ဘေလာက္ဂါတေယာက္က ရွုံ႕ခ်ထားပါတယ္။<br /><table border="0" cellpadding="0" cellspacing="0" width="97%"><tbody><tr><td class="copyarticle" valign="top"><div id="fnt">ိ<br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">သန္းေပါင္းမ်ားစြာ ေသာ အခ်ိဳ႕လူေတြအတြက္ စိတ္လွုဳပ္ရွားစရာ အျပည့္ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ေနႏိုင္ေပမယ့္ ေနာက္ ဘေလာက္ဂါတေယာက္ ကေတာ့ </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);">ဒစၥေနလဲန္း (All things Disney)</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> ကိုေရွာင္ဖို႕ အႀကံျပဳ ပါတယ္။ ဘာလို႕လဲလို႕ေမးရင္ သူ႕အတြက္ အေတာ့ အင္မတန္ရွည္လ်ားတဲ့ လူတန္းႀကီး ေတြေနာက္ မွာ တန္းစီရတာရယ္၊ ေစ်းႀကီးလြန္းတာရယ္၊ လူ႕သမိုင္းတန္ဖိုးကို စုတ္ျပတ္ေလ်ာ့က်ေစတဲ့ တိရိ စာၦန္ရုပ္ရွင္ေတြ ရယ္ ေၾကာင့္ လို႕ဆိုပါသတဲ့။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အေမရိကား ျပင္ပ မွာေတာ့ </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);">ဖူးကက္ (Phuket)</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> ဟာ ခရီးသြား တိုးရစ္ေတြ ၾကားမွာ ေရပန္းစားလွေပမယ့္ မကၠဆီကို က ႏြားရိုင္းသတ္ပြဲေတြ၊ ၿပိဳင္ပြဲေတြ နဲ႕ နာမည္ႀကီးတဲ့ </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);">တီဟြားနား (Tijuana) </span><span style="color: rgb(0, 0, 0);">လိုပဲ ထိုင္းႏိုင္ငံ က တီေဂ်ာင္းနား လို႕ခံစားရပါ တယ္လို႕ဆိုပါတယ္။ အၿမဲလိုလို ျပည့္ႏွက္ေနတတ္တဲ့ ဆူညံညံ အရိုင္းဆန္ဆန္ အရက္ဘား ေတြ ရယ္၊ ေရႊႀကိဳ ေတြရဲ႕ ေမြထိုင္းလက္ေ၀ွ႕ပြဲေတြ၊ ပင္ေပါင္ရုိက္ပြဲ ေတြကို ၾကည့္ဖို႕ အသည္းအသန္ ျမွဴဆြယ္ ျခင္းခံရတတ္တဲ့ သနားစဖြယ္ အလည္အပါတ္ သမားေတြ တိုးရစ္ေတြ နဲ႕ပဲ ျပည့္ေနတတ္ လို႕ပါတဲ့။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေနာက္ မသြားရမဲ့ တေနရာကေတာ့ ဗီယက္နမ္က </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);">နာထ်န္ (Nha Trang)</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> ျဖစ္ပါေသးတယ္။ ကမ္းေျခ လွလွေတြနဲ႕ ပင္လယ္စာေကာင္းေကာင္း ရႏိုင္တဲ့ ေနရာဆုိတာလဲ မွန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၿမိဳ႕ကေလး မွာေတာ့ တေန႕ထက္တေန႕ ရြက္ၾကမ္းေရက်ိဳ သာသာ အရက္ဘားေတြ မွာ ေျခပစ္ လက္ပစ္ ထိုင္ေနတတ္သူေတြ နဲ႕ အၿမဲလိုလို ျပည့္ေနတတ္တယ္လို႕ စိတ္ပ်က္စရာ ေကာင္းလွပါသတဲ့။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေနာက္က်န္တဲ့ သြားမလည္ရမယ့္ ေနရာ ႏွစ္ေနရာက ေတာ့ ႏိုင္ငံတကာက ယမကာလုလင္ ေတြနဲ႕ ရွုပ္ရွက္ခတ္ ေနတတ္တဲ့ </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);">ဘာလီ</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> က</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);"> ကုတ (Kuta, Bali) </span><span style="color: rgb(0, 0, 0);">နဲ႕ အီတလီ ႏိုင္ငံ ေရာမၿမိဳ႕နားက </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);">ကာလ္ကတာ (Calcata)</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> ျဖစ္တယ္လို႕ ဆိုထားပါတယ္။ အဲဒီမွာေတာ့ ဂန္ဂ်ာ သမားေတြ ေဖာခ်င္းေသာ ခ်င္း ေတြ႕ရတတ္တဲ့ ေနရာျဖစ္လို႕ပါတဲ့။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">တကယ္လို႕ အဲဒီ ေနရာေတြ သြားခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ့္ဒုကၡကိုယ္ရွာ သြားပါေလေရာ့တဲ့။ သတိေတာ့ ေပးလိုက္ပါတယ္ ဆိုပဲ။ အဲဒီခရီးသြား ဘေလာက္ဂါေတြရဲ႕ ဘေလာက္မွာဆိုထား တာကိုေျပာပါတယ္။ ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ရည္ညႊန္း။ ။"Top Ten Places Make your Skin Crawl" by David Wilkening ကို အလ်င္းသင့္ သလို ျပန္ဆိုပါတယ္။</span><br />ႈ<a href="http://anasiantouroperator.blogspot.com/2010/03/blog-post_17.html"><br />သကၠရာဇ္ ၂၀၁၀ အတြက္ ကမာၻ႕အေကာင္းဆုံးခရီး စဥ္ေဒသ ၁၀</a><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Image taken from elliot.org</span><br /><br />ျပင္ဆင္ခ်က္။ ။ Tijauna ကို အဂၤလိပ္လို တီေဂ်ာင္းနား လို႕ ထြက္ေပမယ့္ ျမန္မာျပည္က သူငယ္ခ်င္း <a href="http://pyaycity.blogspot.com/">တိုးေအာ္ပေရတာ ဘေလာက္ဂါ တေယာက</a><a href="http://pyaycity.blogspot.com/">္</a>က တီဟြားနား လို႕ အသံထြက္ပါတယ္ လို႕ ေထာက္ျပလာလို႕ အခ်ိန္မွီျပင္ ေရးလိုက္ပါတယ္။<br /><br /></div></td></tr></tbody></table></div></span> </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4431441755492458808-440237369935751082?l=anasiantouroperator.blogspot.com' alt='' /></div>An Asian Tour Operatorhttp://www.blogger.com/profile/10632235174849258329noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4431441755492458808.post-2107940342075399072011-02-01T14:59:00.000+08:002011-02-01T15:00:39.616+08:00<div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;"> <br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_SJFELABHeWc/TUVnGpXDf5I/AAAAAAAABng/XVfDFCCobeE/s1600/httpwww.decadevolcano.netphotosmerapi_may_2006_2.htmmerapi_d6107.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_SJFELABHeWc/TUVnGpXDf5I/AAAAAAAABng/XVfDFCCobeE/s400/httpwww.decadevolcano.netphotosmerapi_may_2006_2.htmmerapi_d6107.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5567969878192914322" border="0" /></a>ဂ်ာဗားကၽြန္း အေရွ႕ဖ်ား က နာမည္ေက်ာ္ မီးေတာင္ရွင္ <span style="font-weight: bold;">ဂန္ႏြန္ဘရိုမို</span> (Gunung Bromo) ေၾကာင့္ အဂၤါေန႕ မွာ အေရးေပၚရပ္နားလိုက္ရ တဲ့ေလယာဥ္ ခရီးစဥ္ အားလုံး တနဂၤေႏြေန႕ မွာ ခရီးစဥ္ အခ်ိန္ဇယားအတိုင္း ျပန္လည္ လည္ပါတ္ေနပါၿပီ။ မီးေတာင္ရွင္ ဘရိုမို ကေန ေပါက္ကြဲလြင့္ထြက္ လာတဲ့ ျပာပူေတြ၊ ေခ်ာ္မွုန္ေခ်ာ္ခဲ ေတြ ေရာေနတဲ့ မီးခိုး ထုႀကီး ဟာ ထက္၀န္းက်င္ တခြင္ကို ေပေထာင္ေပါင္း မ်ားစြာ လြင့္ထြက္ ၿပီး ႀကီးမား မည္းေမွာင္တဲ့ တိမ္ဆိုင္ တိမ္ခဲ မ်ားသဖြယ္ ျဖစ္တည္ ၿပီး ေကာင္းကင္ယံမွာ ရက္ အနည္းခန္႕ ပ်ံံ႕ႏွ႔ံ ေနခဲ့ပါတယ္။ အက်ဳိးဆက္ က အနီးပါတ္၀န္းက်င္ မွာရွိတဲ့ ၿမိဳ႕တခ်ိဳ႕ ကို အဆက္အသြယ္ျပတ္ေတာက္ေစတာပါပဲ။ အထူးသျဖင့္ ဂ်ာဗားကၽြန္း မႀကီး အေရွ႕ပိုင္း က ဆုဒဗာယ ၿမိဳ႕ (Sudabaya) နဲ႕ အင္ဒိုနီးရွားရဲ႕ နာမည္ေက်ာ္ အပန္းေျဖစခန္း ရွိရာ <span style="font-weight: bold;">ဘာလီ ကၽြန္း</span> နဲ႕ ေလေၾကာင္း အဆက္အသြယ္ ေခတၱျပတ္ေတာက္ေစခဲ့ပါတယ္။<br /><div face="Zawgyi-One" style="text-align: justify;"><br />အဂၤါေန႕ကေတာ့ ၾသစေတးလ် က ဗာဂ်င္းဘလူး ေလေၾကာင္းလိုင္း (Virgin Blue Airs) အပါအ၀င္၊ ကာတာ အဲယားေ၀း (Qatar Airways)၊ ဂ်က္စတား အဲယား (Jetstar)၊ ကာေသးပစိဖိတ္ (Cathay Pacific)၊ စကၤာပူ ေလေၾကာင္းလိုင္း (Singapore Airlines)၊ တရုတ္ ေလေၾကာင္း (China Airlines)၊ ကိုရီးယားေလေၾကာင္း (Korean Airways) နဲ႕ ရြိင္ရယ္ဒတ္ခ်္ ေလေၾကာင္းလိုင္း (KLM) တို႕က ေလယာဥ္ခရီးစဥ္ေပါင္း ၃၀ ေက်ာ္ အေရးေပၚဖ်က္သိမ္းလိုက္လို႕ ၾသစေတးလ် ႏိုင္ငံသား အမ်ားစု ပါ၀င္တဲ့ တိုးရစ္ ၁၀၀၀ ေက်ာ္ ဟာ ေလဆိပ္ကေန ဟိုတယ္ အသီးသီး ကို ျပန္သြားရပါတယ္။<br /><br />္အင္ဒိုနီးရွား ႏုိင္ငံဟာ ကီလိုမီတာ ၄၀၀၀၀ ေက်ာ္ရွိတဲ့ <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Pacific_Ring_of_Fire">ပစိဖိတ္ မီးလွ်ံစက္ကြင္း (Pacific Ring of Fire)</a> မွာရွိေနတဲ့ အတြက္ အခ်ိန္မေရြးေပါက္ကြဲေစ ႏိုင္တဲ့ မီးေတာင္ ရွင္ေတြ နဲ႕ ႀကီးမားျပင္းထန္တဲ့ ငလ်င္ႀကီး ေတြ ျဖစ္ေပၚမွဳ႕ကို အၿမဲခါးစည္း ခံရတဲ့ ႏိုင္ငံတ ႏိုင္ငံျဖစ္ပါတယ္။ စာရင္းအရ အင္ဒိုနီးရွား ရဲ႕ကြ်န္း အႏွံ႕ မွာ အရြယ္အစား အမ်ိဳးမ်ိဳး၊ အဆင့္အသီးသီး ရွိတဲံ မီးေတာင္ေပါင္း ၁၅၀ ေက်ာ္ရွိပါတယ္။ အဲဒီအထဲမွာ ဂ်ာဗားကၽြန္းမႀကီး ေပၚက <span style="font-weight: bold;">ကီလြတ္ (Gunung Kelut)</span> နဲ႕ ၿပီခဲ့တဲ့ ေအာက္တိုဘာလ မွာ မွ ေနာက္ဆုံးေပါက္ကြဲခဲ့တဲ့ <span style="font-weight: bold;">မာရာပီ (Gunung Merapi)</span> တို႕ဟာမၾကာ ခဏေပါက္ကြဲေလ့ရွိတဲ့ နာမည္ေက်ာ္ မီးေတာင္ႀကီးေတြျဖစ္ပါတယ္။ လူေပါင္း ၃၅၀ ေက်ာ္ေသၿပီး အေမရိကန္ေဒၚလာ ၄၆၆.၇ မီလ်ံ ေက်ာ္ပ်က္စီး ဆုံးရွုံးခဲ့တဲ့ ေပါက္ကြဲမွဳ ဟာ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ ၂၆ ရက္ေန႕ကေန ႏို၀င္ဘာလ ၅ ရက္ေန႕အထိ ၁၀ ရက္ၾကာျမင့္ခဲ့ပါတယ္။<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_SJFELABHeWc/TUVm5bm2aGI/AAAAAAAABnY/fCYkHBwty1E/s1600/indonesia.gif"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 278px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_SJFELABHeWc/TUVm5bm2aGI/AAAAAAAABnY/fCYkHBwty1E/s400/indonesia.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5567969651162769506" border="0" /></a><br />တကယ္ေတာ့ ပစိဖိတ္ သမုဒၵရာ တေလ်ာက္ အာရွတိုက္ မႀကီး အေရွ႕ဘက္ပိုင္း ကစၿပီး အေမရိကတိုက္ အေနာက္ဖက္ ကမ္းရိုးတန္း အထိ က်ယ္ျပန္႕တဲ့ ပစိဖိတ္ မီးလွ်ံစက္ကြင္း ဧရိယာ တခုလုံး မွာမွ အင္ဒိုနီးရွား ႏိုင္ငံတခု တည္းသည္သာ အႏၱာရယ္ အေပးႏိုင္ဆုံး နဲ႕ အမ်ားဆုံးမီးေတာင္ ေတြရွိေနတာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ မီးေတာင္ ေတြဟာ ကမာၻ႕ အေပၚယံ ေျမလႊာထုႀကီး ကို ထမ္းပိုးထားတဲ့ ယူေရးရွန္း ေက်ာက္ခ်ပ္မႀကီး (Eurasian Plate) နဲ႕ အင္ဒို-ၾသေတးလ်န္း ေက်ာက္ခ်ပ္မႀကီး (Indo-Australian Plate) ေတြဆုံရာ ေနရာ (Subduction Zones) ျဖစ္တဲ့ အင္ဒိုနီးရွား ႏိုင္ငံ တ၀န္း မွာ ျဖစ္ေပၚတည္ရွိ ေနရျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီမီးေတာင္ ေတြအနက္ မွာ မွ တခ်ိဳ႕ မီးေတာင္ ေတြရဲ႕ ကမာၻ႕ရာသီဥ တု အေပၚကို ပါ အျပင္းအထန္ သက္ေရာက္ေစတဲ့ ျဖစ္ရပ္ တခ်ိဳ႕ ေၾကာင့္ အင္ဒိုနီးရွား ရဲ႕ မီးေတာင္ ေတြဟာ ကမာၻ႕ အေရးအပါဆုံး သတိထား ေစာင့္ၾကည့္ရတဲ့ အရာေတြ ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ခရစ္သကၠရာဇ္ ၁၈၈၃ ခုႏွစ္မွာ ေပါက္ကြဲခဲ့တဲံ ကရာကေတာက္ (Gunun Krakatau) ေၾကာင့္ ကမာၻ႕ရာသီဥတု ကို သက္ေရာက္ေစခဲ့ ၿပီး တိုဗ (Lake Toba) ဟာ သူု႕ ေပါက္ကြဲမွဳေၾကာင့္ ၆ ႏွစ္တိုင္တိုင္ ေဆာင္းရာသီ ကဲ့သို႕ျဖစ္ေနေစခဲ့ (Volcanic Winter) တဲ့ အဓိက တရားခံ ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ခရစ္သကၠရဇ္ ၁၈၁၅ မွာ ေပါက္ကြဲ ခဲ့ တဲ့ <span style="font-weight: bold;">တန္ဗိုရာ (Mount Tambora)</span> ကေတာ့ ကမာၻ႕သမိုင္း မွာ ထိတ္လန္႕ဖြယ္ အဆိုးရြား အရက္စက္ ဆုံးေပါက္ကြဲ မွု႕ အျဖစ္ မွတ္တမ္း တင္ရပါတယ္။ မီးေတာင္ရွင္တန္ဗိုရာ ရဲ႕ေပါက္ကြဲ မွဳ အက်ိဳးဆက္ ကေတာ့ ၁၈၁၆ ခုႏွစ္ တခုလုံး ဥေရာပ ေျမာက္ပိုင္း၊ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံ အေရွ႕ေျမာက္ပိုင္းနဲ႕ ကေနဒါ ႏိုင္ငံ အေရွ႕ပိုင္းတို႕ မွာ စားပင္ သီးႏွံ တို႕ အႀကီး အက်ယ္ ပ်က္စီး ဆုံးရွုံးခဲ့ ၿပီး ေႏြရာသီ မရွိတဲ့ ႏွစ္ (Year Without Summer) လို႕ေတာင္ ေျပာစမွတ္ တြင္ခဲ့ရပါတယ္။<br /><br />မီးေတာင္ ႀကီး ေတြ အျပင္ ပစိဖိတ္ မီးလွ်ံစက္ကြင္း ရဲ႕ တျခား ၀ိေသသ လကၡဏာ ေတြ ကေတာ့ ျပင္းထန္ တဲ့ ငလွ်င္ ႀကီး ေတြနဲ႕ အဆိုပါ ငလွ်င္ႀကီး ေတြေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚေစတဲ့ <span style="font-weight: bold;">ဆူနာမီ ေရလွဳိင္းႀကီး (Tsunami)</span> ေတြပါတဲ့။ အဲဒီ ေရလွဳိင္းႀကီး ေတြဟာ အျမင့္ ေပ ၁၀၀ ေက်ာ္ (မီတာ ၃၀ ေက်ာ္) ၿပီး ပင္လယ္ျပင္ ကေန ကုန္းတြင္း ကို ဆင့္ကာ ဆင့္ကာ ၀င္ေရာက္ေစၿပီး ရွိရွိသမွ် သက္ရွိသက္မဲ့ ၊ အေဆာက္ အဦ နဲ႕ အပင္ ေတြ ကို လက္နဲ႕ သပ္' ခ် လိုက္သလို ရွင္းေျပာင္ သြားေအာင္ ဖ်က္ဆီး ႏိုင္စြမ္း ရွိပါတယ္။ ကမာၻ႕ ေက်ာက္ခ်ပ္လႊာႀကီး ေတြေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ သမုဒၵရာ ေရ ေအာက္ က ငလ်င္ လွဳိင္း ေတြဟာ ဆူနာမီ ေရလွဳိင္း ႀကီး ေတြ အျဖစ္ နီးစပ္ရာ ကုန္းတြင္းပိုင္း ကို အရွိန္ နဲ႕ တလိမ့္လိမ့္ ၀င္ေရာက္ေစတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆူနာမီ ေတြအား လုံးရဲ႕ ၈၀ ရာခိုင္ ႏွုန္း ဟာ လဲ ပစိဖိတ္မီးလွ်ံစက္၀ိုင္း ပါပဲတဲ့။<br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_SJFELABHeWc/TUeqRqMkYMI/AAAAAAAABns/TWgmnaxLTY0/s1600/dead-foliage-nicobar_132_600x450.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_SJFELABHeWc/TUeqRqMkYMI/AAAAAAAABns/TWgmnaxLTY0/s400/dead-foliage-nicobar_132_600x450.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5568606684628410562" border="0" /></a><span style="font-style: italic;">Photograph by Deshakalyan Chowdhury/AFP/Getty Images</span><br /> <span style="font-style: italic;"></span></div> <span style="font-style: italic;"><br /></span>ပင္လယ္ သမုဒၵရာ ေရနက္ပိုင္း ၾကမ္းျပင္ ေအာက္မွာ ရွိတဲ့ ေရနက္ေခ်ာက္ ကမ္းပါးႀကီး ေတြ ထဲမွာ ေက်ာက္ခ်ပ္ ေက်ာက္လႊာ ႀကီး ေတြ ၿပိဳ က်မွဳ၊ ေရြ႕လ်ား မွဳေတြေၾကာင့္ ဒါမွ မဟုတ္ ေရနက္ပိုင္း အတြင္း မွာ ရွိေနတဲ့ ေရေအာက္ မီးေတာင္ ရွင္ႀကီး ေတြရဲ႕ ေပါက္ကြဲ မွဳေတြ ေၾကာင့္ ႀကီးမား ျပင္းထန္တဲ့ ငလ်င္ ေတြ ျဖစ္ေပၚေစပါတယ္။ အဆိုပါ ေရေအာက္ ငလ်င္ႀကီး ေတြ ဟာ ေရလိွဳင္း ႀကီး မ်ား ျဖစ္ေပၚေစၿပီး ဆူနာမီ ေရလွူိင္း အျဖစ္ တနာရီ ကို မိုင္ ၅၀၀ (၈၀၅ ကီလိုမီတာ) ဂ်က္ေလယာဥ္ တစင္း ရဲ႕ အျမန္ႏွုန္း မ်ိဳး နဲ႕ ကမ္းေျခ ကို ရိုက္ခတ္လာ မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပစိဖိတ္ သမုဒၵရာ ရဲ႕ ဟိုဘက္ ဒီဘက္ အနားသတ္ ႏွစ္ခု ကို တရက္ မၾကာ ပဲေရာက္ လာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အလြန္ ေ၀းကြာ တဲ့ ေနရာ ႏွစ္ခု ျဖစ္ေပမယ့္ တေနရာ က တေနရာ ကို ေရာက္ဖို႕ ၾကားမွာ အရွိန္ မဆိုသေလာက္ ကေလးပဲ ေလ်ာ့ေစမွာပါ။<br /><br />မီးေတာင္ ေပါက္ကဲြမွဳ ေတြ၊ ငလ်င္ႀကီး ေတြနဲ႕ ဆူနာမီ ေရလွဳိင္း ႀကီး ေတြ ကို ႀကိဳတင္ သိရွိၿပီး သတိေပး ကာကြယ္ႏိုင္ဖို႕ ႏိုင္ငံေပါင္း ၂၆ ႏိုင္ငံ ပါ၀င္တဲ့ (The Pacific Tsunami Warning System) ကို ဟာ၀ိုင္ယီ ကၽြန္းမွာ အေျခဆိုက္ ဖြင့္လွစ္ထားၿပီး အဆင့္ အျမင့္ဆုံး ေခတ္ အမွီဆုံး ကိရိယာေတြ နဲ႕ ပညာရွင္ေပါင္းမ်ားစြာ ဟာ စဥ္ဆက္ မျပတ္ေလ့လာ ေဆာင္ရြက္ေနၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအႏၱာရယ္ေတြ က်ေရာက္ လာမယ့္ အခ်ိန္ ကို အခု အခ်ိန္ အထိ ဘယ္သူ႕မွ ႀကိဳ မသိႏိုင္ ေသးပါဘူး။ ။<br /><br /><br />Ref:<br />- Wiki<br />- Wiki Travel<br />- Global Volcanism Program<br />- National Geographic<br /><br />Photo:<br />- Wiki<br />- Mt. Merapi<br /></div><span id="fullpost"><div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;"><span style="font-style: italic;">*All photos are only featured as non profit making purpose and courtesy of respective photographer. </span><br /><br />အမွာစကား။ ။<br />၁။ <a href="http://penai22.blogspot.com/">ကိုႀကီးေက်ာက္ </a>လို္ေက်ာက္ အေၾကာင္း အမ်ား ႀကီး မသိလို႕ အေသးစိတ္ မေရးႏိုင္တာ ခြင့္လႊတ္ပါခင္ဗ်။<br />၂။ အင္ဒိုနီးရွား ကို လာလည္ ဖို႕ ႀကံစည္ ထားတဲ့ သူေတြကို ေျခာက္တာ မဟုတ္ပါဘူးခင္ဗ်၊ မေၾကာက္ပါနဲ႕။ လာလည္ပါခင္ဗ်။ :P<br /></div></span></div><span id="fullpost"><div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;"><br /> </div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4431441755492458808-210794034207539907?l=anasiantouroperator.blogspot.com' alt='' /></div>An Asian Tour Operatorhttp://www.blogger.com/profile/10632235174849258329noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4431441755492458808.post-83450090127552855082011-01-20T16:13:00.004+08:002011-01-20T18:13:57.263+08:00မေလးရွား ကေန အင္ဒိုနီးရွား ကို ၂၀၁၀ ႏွစ္ကုန္ခါ နီး ေျပာင္း လာခဲ့ရတဲ့ က်ေနာ့္ အတြက္ အရာအား လုံးဟာ အသစ္ လိုခ်ည္း ျဖစ္ ေနပါတယ္။ ဘာလီကို ပထမ တစ္ေခါက္ ေရာက္ ဖူးၿပီး ၂ ပါတ္ၾကာ ေနခဲ့ေပမယ့္အလုပ္ ကိစၥ နဲ႕ လာရတာ ဆိုေတာ့ အလုပ္ နဲ႕ ဟိုတယ္ ကလြဲ လို႕ တျခားဘယ္ ေနရာမွ လိုလို မေရာက္ ျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ အၿမဲ ေျပာင္းလာ ေနဖို႕ အေၾကာင္း ဖန္လာတဲ့ ေနာက္ မွာ အရာအားလုံးလုိ လို ဟာ ေလ့လာစရာ ခ်ည္းပဲ လို႕ေအာက္ေမ့ ပါတယ္။ ႏို၀င္ဘာ ကုန္ခါနီးေလာက္ မွာေရာက္ေပမယ့္ အိမ္အဆင္ သင့္ ရွိမေနလို႕ အရင္တည္းခဲ့ဘူးတဲ့ ဟိုတယ္ မွာပဲ မိသားစုလိုက္ တပါတ္ေလာက္ တည္းလိုက္ရတယ္။ ဒီၾကားထဲ မွာပဲ ရုံးလဲ တက္ရင္း ရုံးက ရွာ ေပးထားတဲ့ အိမ္ေတြ လုိက္ၾကည့္ရင္း လုပ္ရပါတယ္။ ဘာလီမွာ က အေနာက္ ႏိုင္ငံသား ေတြ အမ်ားစု အၾကာႀကီး လာေနေလ့ရွိ ေတာ့ ေနခ်င္စဖြယ္ အိမ္ေတြ ေတာ့ မရွားပါဘူး။ ရီေဆာ့ ဟိုတယ္ ဘန္ဂလို ပုံ အိမ္ေတြ ေပါမွေပါ။ မေပါတာ က ေစ်းပဲ။ အိမ္ ၇ လုံး ၈ လုံး ေလာက္ ၾကည့္ ၿပီးမွ အခုေနတဲ့ အိမ္ ကို ေျပာင္းေနျဖစ္တယ္။ အိမ္ ကေလးက လဲ အသစ္ကေလး၊ ေဆာက္ထား တာ ၂ လပဲ ရွိေသးတယ္။ ေသးေသးေလး ဆိုေပမယ့္ မိသားစုေသးေသးေလး အတြက္ေတာ့ ကြက္တိပါပဲေလ။ ႏွစ္သစ္၊ အလုပ္ေနရာသစ္၊ အေတြ႕ အႀကံဳ အသစ္၊ အသစ္ အသစ္။<br /><div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;"><br />ႀကံဳေတာင့္ႀကံဳ ခဲ နာစီ ကူနင္း (Nasi Kuning) ႏွစ္သစ္ႀကိဳတဲ့ ပြဲရုံးမွာ လုပ္တယ္။ အင္ဒိုနီးရွား ထုံးစံ (အထူးသျဖင့္ ဘာလီ၊ ဂ်ာဗား၊ မာဒူးရာ ကၽြန္း ေတြမွာ လုပ္ေလ့ရွိတဲ့ ရိုးရာ အစဥ္အလာ) အတိုင္း နာစီကူုနင္း နဲ႕ လုပ္တယ္။ နာစီကူနင္း ကို တကယ္ေတာ့ အဲယားေအးရွား ေလယာဥ္ေပၚမွာ ၀ယ္စားဘူးတယ္။ မႀကိဳက္ခဲ့ဖူး။ ဘာမွ ထူးျခားမွာ မဟုတ္ပါဘူးေလ လို႕ပဲထင္ထားတာ။ ေနာက္မွ ရွည္လ်ားတဲ့ သမိုင္းေၾကာင္းေတြ နဲ႕ နာစီကူနင္း အေၾကာင္း ကို ေလ့လာစုံစမ္းျဖစ္တယ္။ တကယ္ေတာ့ နာစီကူ နင္း ဆိုတာ ထမင္းအ၀ါ ပါပဲ (နာစီ = Nasi = ထမင္း၊ ကူနင္း = Kuning = အ၀ါ)။ ထမင္း ကို အုန္းႏို႕ရယ္ နႏြင္း ရယ္နဲ႕ ေရာၿပီးခ်က္ ထားတာပါ။ ၿပီးေတာ့ မွ ၾကက္သားေၾကာ္၊ ငရုတ္သီးဘာလေခ်ာင္၊ ငါးေၾကာ္၊ အာလူးေၾကာ္၊ အသီးအရြက္ေၾကာ္ စသျဖင့္ နဲ႕ တြဲဖက္ၿပီး စားရတာပါ။ အဲဒါက နာစီကူနင္း ရဲ႕ အေၾကာင္း။ အႏွစ္ခ်ဳပ္ရ ရင္ အင္ဒိုနီး ရွားက ေဒသစားစရာ တမ်ိဳးထက္ ဘာမွ မပိုပါဘူး။<br /><br />ဒါေပမယ့္ ပြဲလုပ္တဲ့ နာစီကူနင္း ကေတာ့ နည္းနည္း ထူးျခားပါတယ္။ နာစီကူနင္း တြန္ပန္ (Nasi Kuning Tumpeng) ကေတာ့ အထူး အေရးႀကီးတဲ့ ပြဲေတြ မွာ မွ လုပ္ပါတယ္။ တြန္ပန္ဂန္ (Tumpengan) လို႕ ေခၚပါတယ္။ နာစီကူနင္း ကို ေတာင္ပုံစံ (အနည္းစပ္ဆုံး ပုံစံ ျပရရင္ ေစတီပုံ) လုပ္ၿပီး ငွက္ေပ်ာရြက္ ခင္းၿပီး အလွဆင္ထားတဲ့ ဇေကာရဲ့ အလယ္ မွာ ထားပါတယ္။ ထိပ္ပိုင္းကို ငွက္ေျပာရြက္နဲ႕ အုပ္ထားၿပီး ေဘးပတ္ပတ္လည္ မွာ အသားေၾကာ္၊ အသီးအရြက္၊ ဘာလေခ်ာင္ စသျဖင့္ အမိ်ဳး ၂၀ ခန္႕ ၀ိုင္းရံထားပါတယ္။ အင္ဒိုနီးရွား ရဲ႕ ကၽြန္းအသီးသီး က ဟင္းအမ်ိဳးမ်ိဳး လို႕ ဆုိလုိ႕ရပါတယ္။<br /><br />တြန္ပန္ဂန္ ပြဲ မွာ အေရး အႀကီးဆုံးပုဂၢိဳလ္ က နာစီကူနင္း ေတာင္ထိပ္ကေလး မွာ ဖုံးထားတဲ့ ငွက္ေပ်ာရြက္ ကေလး ကို ဖယ္ရတာပါ။ ေနာက္ မွ သူက ထိပ္ပိုင္း ကို ျဖတ္ၿပီး ပန္းကန္ ထဲကို ထည့္ရပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ ဒီႏွစ္ရဲ႕ အေရးအပါဆုံး၊ တာ၀န္အရွိဆုံး၊ (အသက္ အႀကီးဆုံးလဲ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္) ကို ေပးပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ မွာ အားလုံးက လက္ခုပ္တီးၿပီး ဂုဏ္ျပဳၾကရပါတယ္။ ေနာက္ ဒုတိယ က အသက္ အငယ္ဆုံး ကိုေပးတာပါ။ ေနာက္ မွ သူအတြက္စားဖို႕ ထည့္ရပါတယ္။ သုူကအားလုံး ကို လာစားဖို႕ ဖိတ္ေခၚလိုက္မွ ေစာင့္ေနတဲ့ သူုေတြ အားလုံး ကိုယ့္ ပန္းကန္ကိုယ္ ဆြဲ ၿပီး ဘူေဖးလို အသီးသီး စိတ္ႀကိဳက္ ထည့္ ၿပီးစားလိ္ု႕ရပါၿပီ။<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_SJFELABHeWc/TTf71e3ACUI/AAAAAAAABm8/Al6aZV7gohQ/s1600/DSCN1320.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 218px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_SJFELABHeWc/TTf71e3ACUI/AAAAAAAABm8/Al6aZV7gohQ/s400/DSCN1320.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5564192760874928450" border="0" /></a><br />အင္ဒိုနီးရွား ဟာ ပထ၀ီ သဘာ၀ အားျဖင့္ ေတာင္ ေတြ၊ မီးေတာင္ ေတြ အမ်ား အျပားရွိတဲ့ အရပ္ျဖစ္ ၿပီး တြန္ပန္ ကို ေတာင္ နဲ႕တူေအာင္လုပ္ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေတာင္ေတြနဲ႕မီးေတာင္ ေတြဟာ လြန္ေလၿပီးတဲ့ မိဘ ဘိုးဘြား ေတြ နဲ႕ နတ္ဘုရားေတြ ကို ကိုယ္စားျပဳတယ္ လို႕ ယုံၾကည္ၾကပါတယ္။ ဘယ္လို နည္းနဲ႕ ျဖစ္ျဖစ္ အားလုံး စုေပါင္း ၿပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ရႊင္ရႊင္ အတူစားၾက ျခင္း အားျဖင့္ စည္းလုံးညီညြတ္ ၿပီး အခ်င္းခ်င္း ခ်စ္ခင္ ရိုင္းပင္း ေစတယ္္ဆိုတဲ့ ႏွစ္သက္ဖြယ္ ေကာင္းတဲ့ အစဥ္ အလာ တမ်ိဳးပါပဲ။<br /><br />အင္ဒိုနီးရွား ရဲ႕ အေရးအပါဆုံး တြန္ပန္ဂန္ ပြဲ ကိုေတာ့ ႏွစ္စဥ္ အင္ဒိုနီးရွား ႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရးရတဲ့ ၾသဂုတ္လ ၁၇ ရက္ မတိုင္ခင္ ၾသဂုတ္လ ၁၆ ရက္ေန႕ ည မွာလုပ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံ ေအးခ်မ္းသာယာ ၀ေျပာၿပီး ဖြံ႕ၿဖိဳး တိုးတက္ ေစလိုတဲ့ ရည္ရြယ္ ခ်က္နဲ႕ပါတဲ့။ ။<br /><br />(ေရးထားတာ ေတာ့ ၾကာပါၿပီ။ ႏွစ္ကူးႀကိဳတဲ့ ပြဲ အၿပီး ဇန္န၀ါရီလ ၃ ရက္ေန႕ကတည္း ကေရးထား တာပါ။ အခု မွပဲ တင္ျဖစ္ပါေတာ့တယ္။)<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4431441755492458808-8345009012755285508?l=anasiantouroperator.blogspot.com' alt='' /></div>An Asian Tour Operatorhttp://www.blogger.com/profile/10632235174849258329noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4431441755492458808.post-83785966209189498232010-12-24T15:11:00.000+08:002010-12-24T15:12:30.075+08:00<div style="font-family: Zawgyi-One; text-align: justify;"> <span id="fullpost">Illusion ကို အျမင္မွားျခင္း၊ အသိအာရုံ ခံစား မွူ လြဲမွားျခင္း၊ မဟုတ္တာ မရွိတာ ကို အရွိဟုထင္ မွတ္ျခင္း လို႕ အၾကမ္းျဖင္း ဘာသာျပန္ လို႕ရမယ္ ထင္တယ္။ ၀ီကီပီဒီယာ အြန္လိုင္းစြယ္စုံက်မ္း မွာေတာ့ <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Illusion">Illusion</a> ကို အေတာ္ ျပည့္ျပည့္စုံစုံ ရွင္ူျပထားတာ ကိုေတြ႕ရပါတယ္။ က်ေနာ့္ အေနနဲ႕ က အဲဒီ အီလူးရွင္းကို ေ၀ါဟာရ၊ အဓိပၸါယ္ ခြဲျခမ္း စိပ္ျဖာ ဖုိ႕ မဟုတ္ပဲ မေလးရွား မွာ ေနခဲ့စဥ္ က အမွန္ တကယ္ ႀကံဳ ေတြ႕ခဲ့ရတဲ့ ျဖစ္ရပ္ ဆန္းက်ယ္ တခ်ိဳ႕ ကို ျပန္လည္ မွ်ေ၀ လိုရင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ အေၾကာင္း ေတြ ျပန္စဥ္းစား တိုင္း ကြက္လပ္ တခု ျဖစ္ေနတတ္ ၿပီး အဲဒီကြက္ လပ္ ကို ဘယ္လို မွ ျပန္ျဖည့္ ေတြးဖို႕ ကြင္းဆက္ ရွိမေနပါဘူး။ ၂၁ ရာစု ကြန္ျပဴတာ သိပၸံ ေခတ္မွာ အဲဒီ ပညာရပ္ေတြ နဲ႕ အေျဖရွာ မရ တဲ့ ကိစၥေျမာက္ မ်ားစြာ ရွိေနရာ မွာ က်ေနာ့္ ကိုယ္ေတြ႕ ျဖစ္ရပ္လို မျဖစ္စေလာက္ ကိစၥ ေလး ဆိုေပမယ့္ လဲ အခုအခ်ိန္အထိ ေျပလည္ ေအာင္ ေျဖရွင္းေတြးေတာ လို႕ မရႏိုင္ေသး တာေတာ့ အမွန္ပါ။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ျဖစ္ရပ္ - ၁</span><br />မေလးရွားကို ေရာက္ခါစ ပါ။ အဲဒီေန႕ က ရုံးမဆင္းခင္ မွာ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ တရုတ္ မန္ေနဂ်ာ က က်ေနာ့္ ကို ဘီယာတိုက္ ခ်င္ေၾကာင္း၊ ဂ်ီအမ္ (အေထြေထြမန္ေနဂ်ာ - ေဘာစ္) ကိုပါ လိုက္ေသာက္ ဖို႕ ဖိတ္ေပးေစလို ေၾကာင္း ေျပာလာပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ သူဂ်ီအမ္ ကို စကားေျပာစရာ ရွိလို႕ ဘီယာတိုက္ ၿပီး ဖားဖို႕ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေဘာစ္က က်ေနာ္ နဲ႕ ပိုအလြမ္း သင့္ ၿပီး သူကိုယ္တိုင္ သြားေျပာ ရင္ လိုက္ဖို႕ မေသျခာတဲ့ အတြက္ ေၾကာင့္က်ေနာ္ ကတဆင့္ ေျပာေစျခင္းပါ။ က်ေနာ္ ကလည္း ဒီလို ကိစၥ မ်ိဳးဆို အေၾကြး မထားတတ္ေတာ့ ေဘာစ္ ကို ရေအာင္ ေျပာၿပီး ညေန မွာ ေသာက္ၾကဖို႕ စီစဥ္လိုက္ပါတယ္။<br /><br />ရုံးဆင္း တာနဲ႕ က်ေနာ္ နဲ႕ တရုတ္ မန္ေနဂ်ာ နဲ႕က ရုံး နားက ေသာက္ ေနၾက M Bar ကို အရင္ သြး ႏွင့္ၾကပါတယ္။ အဲဒီမွာ က်ေနာ္ တို႕ ေသာက္ ႏွင့္ၾက ၿပီး သူ ေျပာခ်င္ တဲ့ ကိစၥကို တိုင္ပင္ ပါတယ္။ က်ေနာ့္ အေနနဲ႕ ကေတာ့ သူက ဒကာ ဆိုေတာ့ သူဘာပဲ ေျပာ ေျပာ "အင္း" ပဲလိုက္ေနတာပါ။ ေနာက္ မွ ေဘာစ္ ေရာက္လာ ၿပီး တက္ညီ လက္ညီ ေသာက္လိုက္တာ ဂ်က္ဒယ္နီရယ္ Jack Daniel တလုံး ေျပာင္သြားပါတယ္။ ဘီယာ ေသာက္ မယ္ဆို ၿပီး အရက္ေသာက္ သြားျဖစ္ တဲ့ သေဘာပါ။ မထင္မွတ္ပဲ တရုတ္ မန္ေနဂ်ာ ေျပာတဲ့ ကိစၥ လဲ အဆင္ေျပလို႕ သူ ကပဲ က်ေနာ္ တို႕ ႏွစ္ ေယာက္ ကို ကာရာအိုေခ ထပ္လိုက္ပို႕ မယ္ ျဖစ္လာျပန္ပါေရာ။<br /><br />အဲဒီလို နဲ႕ တရုတ္မန္ေနဂ်ာ က ေဘာစ္ ကို ရုံးေျမ ေအာက္ထပ္က ပါကင္မွာပဲ ကားထားခဲ့ ဖို႕၊ သူ႕ကား နဲ႕ သုံးေယာက္သား သြားၿပီး အျပန္ မွ ရုံး ကို ျပန္လိုက္ပို႕ မယ္ ဆိုပါတယ္။ သူေျပာတာ ကလည္း အက်ိဳးသင့္ အေၾကာင္းသင့္ ဆိုေတာ့ က်ေနာ္ တို႕ သုံးေယာက္သား သူ႕ကား နဲ႕ပဲ ကာရာအိုေက ကို ခ်ီတက္ ၾကပါတယ္။ သုံးေယာက္ စလုံး အနည္း ငယ္ ရစ္သီ ရီေ၀ ေထြျပား ေနေပမယ့္လဲ အမူး ႀကီးေတာ့ မဟုတ္ေသးပါ။ အားလုံး ပုံမွန္ ေလာက္ နီးနီးပါ။ တကယ္ေတာ့ တရုတ္မန္ေနဂ်ာ က ေတာ္ေတာ္ ေသာက္ႏွုိင္ၿပီး မူးတတ္သူ မဟုတ္ပါ။ အတိုခ်ဳပ္ရ ရင္ ကာရာအိုေက ကိုေရာက္ သြားတယ္ ဆိုပါေတာ့။ ေကအယ္ ၿမိဳ႕လယ္ေခါင္ ဂ်လန္တြန္ရာဇတ္ လမ္းမႀကီး ေပၚ၊ Crown Prince Hotel (ယခု Double Tree by Hilton) ေဘးက ၁၀ ထပ္ တိုက္ အေပၚဆုံး က ကာရာအိုေခ ခန္းမ ပါ။ ေအာက္ထပ္ မွာ ေရွာ့ပင္း ေမာ ႀကီး ရွိၿပီး အဲဒီေရွာ့ပင္း ေမာရဲ႕ အေပၚ မွာ ၃ ထပ္ တိတိ က ကားပါကင္ ေနရာ ေတြပါ။ အဲဒီကား ပါကင္ ေတြရဲ႕ အေပၚ၊ အေပၚဆုံး ထပ္ မွာ မွကာ ရာ အိုေခ ခန္းမ ရွိတာ ပါ။<br /><br />တရုတ္ မန္ေနဂ်ာ က ကားကို အေပၚဆုံး ထပ္ကို ေမာင္းလာပါတယ္။</span><span id="fullpost"> </span><span id="fullpost">ဒါမွသာ ကာရာအိုေခ ခန္းမ ကို တထပ္ပဲ တက္စရာ လို မွာပါ။ အဲဒီလိုနဲ႕ ကာရာအိုေခ လဲေရာက္ ေရာ အခန္းေပါင္း ၅၀ ေက်ာ္ က ကံမေကာင္းစြာပဲ တခန္း မွ မအားပါဘူး။ ဧည့္ႀကိဳ ေတြက ေစာင့္ေစခ်င္ ေပမယ့္ ဘယ္ အခ်ိန္မွ အားမယ္ ဆိုတာလဲ သူုတို႕ အာမ မခံ ႏွုိင္ပါဘူး။ အဲဒါနဲ႕ က်ေနာ္တို႕ လဲ ခ်က္ခ်င္း ဆိုသလို ျပန္ဆင္း လာခဲ့ပါတယ္။ တရုတ္မန္ေနဂ်ာ ကေတာ့ စကား တေျပာေျပာနဲ႔ေပါ့၊ သူ ေနရာ ေတြ အမ်ားႀကီးသိတဲ့ အေၾကာင္း၊ အဲဒီေနရာ ေတြက ပိုေတာင္ ေကာင္းေသးတဲ့ အေၾကာင္း ဘာညာသာရကာ ေျပာလာပါတယ္။ အဲဒီလို စကားတေျပာေျပာ နဲ႕ ကားရပ္ခဲ့တဲ့ ေနရာ လဲေရာက္ ေရာ.. "ဟင္" ဆိုတဲ့ အသံ အက်ယ္ ႀကီး သူ႕ဆီက ထြက္လာပါတယ္။ က်ေနာ္ တို႕ ရပ္ခဲ့ တဲ့ ေနရာမွာ ကားက မရွိေတာ့ပါဘူး။ ဒီေနရာ မွာ ရပ္ခဲ့ တယ္ဆိုတာ က်ေနာ္ တို႕ ၃ ေယာက္ စလုံး လုံး၀ ေသျခာ မွတ္မိပါတယ္။<br /></span><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_SJFELABHeWc/TRRE0F7sVxI/AAAAAAAABlQ/b7oWwkhAxrc/s1600/pic02123.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 255px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_SJFELABHeWc/TRRE0F7sVxI/AAAAAAAABlQ/b7oWwkhAxrc/s400/pic02123.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5554139902191097618" border="0" /></a>G<span style="color: rgb(51, 51, 255);">host in the Mid Vally Car Park (taken from <a href="http://kelvinsse.blogspot.com/2009/06/ghost-at-mid-valley-car-park.html">here</a>)</span><br /></div><span id="fullpost">ဒါေပမယ့္ မူးမူး နဲ႕ အထပ္မ်ား အမွတ္ မွားၿပီး ရပ္ခဲ့ ေလသလား ဆိုၿပီး ေအာက္ ထပ္ (အလယ္ထပ္) ကို ဆင္းရွာ ပါတယ္။ မေတြ႕ပါဘူး။ ေနာက္တထပ္ ဆင္းရွာ ဦးမယ္ ဆိုၿပီး ၃ ေယာက္သား ေအာက္ ဆုံးထပ္ ကို ဆင္းရွာျပန္ပါတယ္။ ဒီအထပ္ မွာ ရပ္ခဲ့တာ မဟုတ္မွန္း သိေနေပမယ့္ လဲ ေတြ႕ေလေတြျငား ဆင္းရွာ ၾကတာပါ။ မေတြ႕ျပန္ပါဘူး။ အဲဒီလို နဲ႕ အေပၚထပ္ တထပ္ ျခင္း ျပန္ၾကည့္ ၾကမယ္ ဆိုၿပီး ျပန္တက္ ၾကျပန္ပါတယ္။ တထပ္ျခင္း ေထာင့္ ေစ့ ေအာင္ ျပန္ရွာ ၾကတာပါ။ တကယ္ေတာ့ သူ႕ကား ကို Remote Alarm Lock နဲ႕ အေ၀းထိန္း ေသာ့ နဲ႕ ပိတ္ခဲ့ေတာ့ ကား ရွိ ႏိုင္ မယ့္ ေနရာ ကို လွမ္း ၿပီး ရီမုတ္ ႏွုိပ္ ရုံ ပါပဲ။ ၂ ေခါက္ ေလာက္ ိ္္တက္ လိုက္ ဆင္းလိုက္ လုပ္ ၿပီး ေတာ့ ၃ ေယာက္ သား ပူေလွာင္ အိုက္လွတဲ့ ကားပါကင္ အထပ္ ထဲမွာ ေခြ်း တလုံးလုံး ျဖစ္ ေနၾကပါၿပီ။ အဲဒီမွာ ေဘာစ္ က စိတ္ မရွည္ ေတာ့ ပဲ အျပင္ မွာ သြားေစာင့္ ေနမယ္ မင္း တို႕ ကားေတြ႕ ေတာ့ မွ သူကုိ ေပၚတီကို မွာ ၀င္ ေခၚ ဆိုၿပီး ထြက္